1492 resultaten.
betekenis
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
782 het is niet door de regen dat ik een huis bouw
rondom een rusteloze gedachte
noch door het vilten mos
- een trage stroom
die stenen streelt-
het is niet omwille van het gesuis
dat sluimert als een sombere wolk
tussen kale muren en verspilde tijd
het is om het geluk te vinden
-een gevleugelde liefdesdrift
geborgen in een onvergankelijk…
lichtjes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.294 Bomen worden kaal.
Straten worden donker.
Laatste granen gaan door het gemaal.
Het gras wordt bruin en rot.
Donkere dagen komen eraan.
Traditie getrouw doet een ouder echtpaar de lichtjes aan.
Samen voor nog heel even...
lichtjes hebben helaas ook niet het eeuwige leven....…
Horizonvervuiling
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
561 Daar natuur geen kitsch kent
brengt ze uitsluitend kunst voort
soms kaal en karig
dan weer rijk en uitbundig
alleen op de kim
tussen zwerk en bodem
bouwen mensenhanden
smakeloze werken vol edelkitsch
is het daarom dat
de Schepper de einder
zo dun mogelijk getrokken heeft?…
Asbestemming/5 februari 2007
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 Rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde
die zachter voor je zal zijn
dan je leven ooit kon zijn
of geweest is
nu zwarte, kale stammen ten hemel reiken
nu vroege tulpen aarzelend hun bloemen tonen
nu een nieuw seizoen begint
regen zal je dorst lessen
de eik zal je beschutten
rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde.....…
Taal van winter
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
645 je kunt ze
zien hangen
aan het loodgrijs
van het gehemelte
Nog hoor ik
de taal
in het kaal
van bomen spreken
Hoeveel weken....
voor
m'n diep verlangen
naar Lente?…
XVI - een droge beek - 1908
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
510 op een kale berg
zoekend naar waar ik echt ben
loerend op stand
het verlangen is
mij liever dan bevrediging
de beek staat droog
genept in meppel
door eenrichtingsverkeer
zoals overal
haar paardengezicht
boven nog pronte borsten
een oud dom blondje
annabelle -
je bruine kleur van rotting
nog eens zo schoon…
NOOIT WIJZEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 zie ze eens wijzen
zeg ik mezelf al lopend
door het serene bos
ze wijzen strak
naar de hemel
nooit wijzen
is me geleerd als
je iets niet zeker weet
dus …
verdikke …
sla ik nou toch erg
aan het twijfelen
en dat door enkele
half kale eigenwijze
sparren die suggereren meer
te weten van wat
daarboven huist
dan ikke ……
Het zwijgen van tarwe
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
462 Hoe herken je het zwijgen van tarwe
aan het spreekwoord in de wind
wanneer landelijke tongen verdwalen
in wildernissen van de grote steden
hoe zal het zwijgen voortduren
in stilte die geen ruimte inneemt
door kale leegte tussen muren
naast het asfalt van de snelweg
hoor het zwijgen van tarwe
luister hoe tarwe zwijgt.…
Van verre komt de lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Een mooie morgen met wat zon en wolken,
en vogels die al even zingen zonder schroom;
ze vliegen in en uit de nu nog kale bomen
maar zijn voor mij toch al de vreugdetolken
van lente die eraan komt, durf te wachten
en oefen je geduld nu dag na dag
want straks komen weer bloesems aan de bomen
en zullen die ook wel wat pijn verzachten.…
Dag lange kale lieverd...
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
1.167 Het gemis knaagt in versteende leegheid
De miljoenen vragen zonder antwoorden
Je eenvoudige uitleg, de taal van het volk
die jij als enige zo prachtig kon verwoorden
Elk jaar schrijf ik een gedicht voor jou
gewoon, omdat ik 6 mei niet kan vergeten
Je had ons land zo lief in zijn oorsprong
Waarom die kogel…ik zal het nooit weten
Je liefde…
De herfst bedekt hun kale lijven
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 spatten eenzaamheid
spiegelen de dood als vanzelfsprekend
en zaaien vergif over het ongewenste groen
zodat het leven de kans krijgt
om weer als maagd
te worden herkend
maar niet wanneer kleuters
hun verleden boetseren
in een ongewenste infrastructuur
zodat hun jonge leven te vroeg
zal worden gerijpt
tot het moment dat de herfst
hun kale…
Dr Joosse en kale neuzen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
762 Noem het verwerken
weet u, ik vind u een schat
altijd die warmte in uw ogen
ook al was uw boodschap aan mij
minder vrolijk
maar goed, het is niet anders
vanaf volgende week
kijk ik beslist weer blijer
de wereld in
maar dan door een andere bril
wees positief
klinkt het in het fluisteren
van de wind
en zo is het
minder struikelen
scheelt…
I – intro tot de kale berg-
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 voor de ochtenddauw 2015
via de bruidsbloemlaan
naar de ondertrouw
naar kalenberg
de sleutels bij de buren
lucht met de rietmug
doorvoer groningse
bevingen zijn zeker
gevangen in water
in de vier winden
een rietgors op lagarde
moeras toch 't weer
op de kalenberg -
de dagen gaan dauw na dauw
nauw in hun weidsheid…
warme winterdag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.079 de zon is uitgeput enkele
straaltjes ontspringen de hemel
de planten worden stijf
en de bloemen schrompelen
hun seniliteit tegemoet
de bomen zijn moe en kaal
de dag zwakt als maar af
terwijl de nacht sterker wordt
dieren kruipen weg in hun holen
de vorst ontruimt het landschap
het wordt winter en toch
heb ik het warm vandaag…
Parels
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
1.946 Ik moést ze zien
de glazen parels en
de dauwranden op de notenbladeren
allen kaal aan krachteloze takken hangend.
Deze novembermaand glinstert
onverwacht
het wakke, zware wegen uit grauwe en wachtende tuinen
en zelfs eindeloos
schitteren nog de brandende pompoenen.
Zo wil ik het ook wel:
doodgaan met frêle, zere parels op de rug.…
Herfstkleur
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
987 De zomer is voorbij
Vogels trekken weg
Dag duurt korter dan de nacht
En blaadjes pronken
Met hun nieuwe kleuren
Maar hoe fleurig het nu is
Straks is de wereld troosteloos
Met enkel kale bomen
En bruine bladeren op de grond
Het raakt me net zoals de dood
Ook ik val naar beneden
Als een blaadje op de hoop…
dans
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
643 lichtvoetig danst ze
poëzie op de houten vloer
bevrijd van grote gebaren
alleen in deze indigo nacht
overrompelt het hart
de verbeelding van verbaasde verwondering
het maanlicht vond de openstaande deuren
groteske omlijsting van een vogelvrije vlucht
eindeloos teder kust de schaduw
haar afdrukken op de kale vloer…
herfstkind
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.154 ik wandel over glimmend asfalt
bruin blad op een hoop gegooid
bomen waar de kruin van kaal valt
in warmrode gloed getooid
koude golf van striemen regen
voorlopig heb ik windkracht tegen
maar weet dat ik dit heerlijk vind
ik houd nu eenmaal van de herfst
en ben in vallend blad geboren
ik ben een oktoberkind…
Jou verlaten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
763 Jou verlaten was niet meer dan
een handomdraai en tijdelijk
de schemer je hardvochtige terugkeer
was zoveel meer onverstaanbaar
maar niemand verliest zich in
in tijdloosheid lang of in stilte
even wandelen wij in de schaduw
over zomerresten van het veld
het vacht van kale bomen
wachtend op de sneeuwballade
van gesmolten pijn
buigen doe…
Aan de steiger
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
589 Nauwelijks is de reiger
neergestreken op haar nest
waar haar slechts de nachtrust rest
als bij het breken van het licht
zodra het land de zon ziet reven
er een ritmisch luid gekwaak
in de plas wordt aangeheven
Overdag een kale plas
doet de nacht bewegen
en wordt bij het waken van de dag
weer angstvallig doodgezwegen…
overgang
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
653 nooit was ze alleen
het huis had sterke vleugels
en ogen die ze kon sluiten
veilig verborgen
toen de dag nieuw werd
huilde van nood
wuifden enkel kale takken
welkom en ze vertrok
beladen met verleden verdriet
de wereld rond
tot aan de ring van vuur
en er doorheen
gelouterd tot feniks
hooglied van de zon…
IJzig prikkeldraad
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.514 rode plassen
wachtend in
de regen tot
je naam
werd weg
gewist
Kaal leeg
eenzaam
sloffend op
weg naar
je nieuw
bestaan
Dode blikken
lege ogen
vermoeid
de hoop
opgegeven
Afgebeuld
werden ze
doorgestuurd
naar een
ander kamp
waar ze
uiteindelijk
in rook zouden
vergaan…
Einde van de winter
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.038 Strak blauw is de lucht
Boven het groene weideland
'n Ree steekt gauw over
Naar de andere kant
Een hond blaft luid
Naar de koude wind
En het roodborstje zingt
Uit volle borst
De wintervorst wordt
Verdreven door een zonnestraal
De bomen zijn niet meer kaal
En de dagen worden lang
Er komt weer kleur
Op mijn wang…
Uitzicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
847 Prille populieren omlijnen de wijde polder
gelijkmatig gegroepeerd liggen oeroude boerderijen
schilderachtig stil in het rustieke landschap
Kale boomtoppen wiegen in de wilde westenwind
zilvermeeuwen tegen een meervoudiggrijze wolkenlucht
enkele eendenparen kiezen voor een vrije vlucht
aandachtig geniet ik een stukje stilte…
Levensecht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
568 Ik moet me vaak bedaren
voor gezworen haat, vergaar
het spoor waar ikzelf om vroeg,
laat de daden stromen op
nog niet gedichte wonden,
bewoon het streven om niet
in wraak te leven, het bloed
blijft niet geronnen, het
stroomt oprecht over kale
botten en maakt me levensecht.
Uit de bundel:
'Slip op de tong'
(pama)…
Onthuld in geborgenheid
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
787 Verontrustend en gelijkend
op een kale implantaat
stroomt het leven weg
het is alsof de nageboorte
nog schreeuwt met de stem van het kind
doch de genade is eindeloos
en het bloed dat van voren en
van achteren de rijmelaars laat dichten
hecht zich nu aan mijn handen
al vond de nacht niet wat ik zocht
en zie ik in de spiegel
van jouw…
Seizoenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 Vol van het groene blad dan het geel
met de kaal wordende takken.
Als de herfst komt met zijn storm
zal hij in mijn hart gaan luwen.
Heel langzaam het vertrouwen in
mezelf weer zal gaan hervinden.
Dan zal er ook voor mij weer
een nieuw seizoen beginnen.…
In de hemel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.554 Ze is aangekomen daar,
waar ze het liefste wilde zijn,
na al die jaren van behandelen,
kale kop en zielenpijn.
Haar kinderen achterlatend
in de wetenschap,
dat die verder kunnen zonder dat,
ze spijt of berouw hebben.
Haar ziel is nu zo zegt men,
bij alle anderen,
op die plaats,
waar men pijnvrij blijven kan.…
Nieuwjaarsboutade
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.669 Wie in deze tijd nog gedichten schrijft
En zich richten wil tot een volk dat kijft,
Tot een volk dat niets dan welvaart wil
En bewilliging van iedre modegril,
Hij is meer dan rijp voor het gekkenhuis
En de gekken vinden hem ook niet pluis,
En dus moet hij naar een ballingsoord,
Waar papier en pennen zijn behekst,
Waar de kale muur siert de bijbeltekst…
Een fletse gloed
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
564 ze bloeien allemaal
maar de grootsten
staan altijd vooraan
prijzen zich
met kleur en blad
de hemel in
wat achteraf
in minder goede grond
de kleinen saam gedromd
wachtend op het licht
een fletse gloed op het
door strijd getekende gezicht
een enkeling tracht
op de kale rots te overleven
bloemen hebben zij niet weg te geven…