4113 resultaten.
Roëlla
hartenkreet
4.2 met 35 stemmen
3.220 Zomaar een meisje bij mij in de klas
vriendelijk, vrolijk en spontaan
Niemand die kon weten dat jij zo ziek was
Meid wat kwam de klap hard aan
Als ik nu terug denk aan die tijd
Dan is het een gegeven
Een tiener levert een oneerlijke strijd
Je hebt echt moeten knokken voor je leven
Terwijl wij allen feesten en lachten
Was er voor jou…
Rust zacht Victor
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.768 zo plotseling weg
schouderophalend, de duimen tussen de bretellen
een buiging en klak af
ook die schelmse lach
-geen tijd-
om afscheid te nemen
en nog vanalles
mijn berevent
ergens daarboven
meer Antwerpen
een stukje Victor
een stukje Verdano
een stukje Cyriel
mooi man
--------------------------------------------------…
tijd
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.364 de tijd maakt ons ouder
en stapelt jaren op elkaar
hij maakt herinneringen, en heimwee
en maakt dat ik je steeds meer mis
warmer of kouder
ik word het niet gewaar
want waar ik ga, ga jij met me mee
omdat onze ziel blijvend verbonden is
de tijd moet je laten
die doet wel zijn werk
hij maakte veertien lange jaren
waarin ik je steeds liever…
verscheiden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.587 met leedwezen deel ik u mede
ik zeg u gewoon
dat vredig van ons is heengegaan
dat jij bent overleden
met grote dankbaarheid
ach, gewoon normaal
zullen wij je gedenken
je was een kort verhaal
je was een liefdevol mens
een egotripper voluit
altijd stond je klaar
het interesseerde je geen fluit
een leegte laat je achter
nou ja, vooral…
Ouderdom
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
3.002 Het heden met een verleden
Een toekomstbeeld zonder kanalen
Een auteur zo belezen
Bladerend door hoofdstukken zonder te verdwalen
Het levensverhaal niet ingebonden
Alleen het voorwoord en slot geschreven
De rust gevonden
Hopend dat iemand het gaat lezen…
Fientje
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.712 Dag Fien, je bent nu thuisgekomen
na deze allerlaatste reis;
zo graag vertelde je van vroeger
van hoe het was en wat de mensen deden;
je maakt nu zelf al deel uit
van heel dit groot verleden
en lacht om heel veel dwaas vertoon...
Wij snappen niet hoe ginder ver de dingen lopen
of wat er echt gebeurt met hen die gaan,
maar weet, je naam blijft…
requiem in pace
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
2.399 Hulpeloos schepsel
hartverwarmend onnozel
blijf in mijn herinnering
als de maagdelijke neerslag
op de daken van een
aankomende februarimorgen
Wreedheden werden jouw deel
daar waar de Dikke van Dale faalt
maar een barbaar die erom smaalt
en de sneeuw ging op in rook...…
mijn hartenkind
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.813 er werd mij in één der kamers van mijn hart
op een vergeten dag of uur
een zachtaardig kind gebaard
daar gooide het zijn anker uit
en sloot de ingang af
met elf stoere sloten
wij wisten niets van een grimmig lot
dat het plots zijn lijftijd zou ontnemen
noch van onzegbaar verdriet
dat condenseert in alle kamers
op gezette tijden klop…
Bloemen langs de weg
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.725 Rustig voortbewegend rij ik op de weg
niets vermoedend en onwetend.
In mijn ooghoek zie ik bloemen langs de weg,
waar een leven is gelaten
zie je aan de bloemen het verdriet.
De vraag of het schuld of onschuld was
doet niet zo zeer ter sprake
Het gemis is schijnbaar groot
soms voor velen
soms voor een enkeling.
Die bloemen langs de weg…
Herfst ruist
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.650 Herfst ruist met wind
rond 't ouderlijk huis
Voorgoed ga ik
't huis verlaten
Zal geen enk'le muis
meer betrappen
Van geen geluid
-als 'r voetstap vertrouwd-
meer weten
En grappen...
ze zullen geen echo
meer vinden
Verstomd de meezang
met 'r draagbare radio
Rond 't ouderlijk huis
loopt wat verweesd
'n oud kind.…
Aan jou
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
3.257 Je kwam in mijn leven, heel even
Als een stille vlinder
Die plots fladdert in mei
Zo warm, zo lief, zo broos
Je hebt me je lach gegeven
Als een zonnebloem
Die kijkt naar mij
Zo groots, zo mooi, zo warm
Je hebt me een parel gegeven
Als een fonkelende ster
Die staat te schitteren in de nacht
Zo wit, zo hel, zo licht
Misschien was je…
als de zon mij roept
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.493 geloof mij
als ik spreek over
mijn gelopen ronde
denk maar
dat het helen is
van een open wonde
wees niet bang
wanneer mijn blik
stagneert als mijn weg
doodlopend is
en mijn fakkel
nog spaarzaam walmt
in een verloren nis
nog eenmaal zal ik
mijn bruid aanschouwen
als zij is gekleed in
een zwarte japon
zij gaat met vaandel
vooraan…
Mijn laatste moment
hartenkreet
3.5 met 25 stemmen
3.638 In zijn ogen kon je het zien,
Zijn mond herhaalde het nog weer.
Mijn laatste gedachten heb ik.
Hijzelf is er niet meer.
Mijn herinneringen heb ik,
Ze zijn van heel ver terug.
Ik heb zijn laatste blik gezien,
Al was het maar even vlug.
Geliefden zitten met het gevoel,
Zijn laatste momenten zijn afgezwakt.
Maar ik zal lief afscheid nemen…
De Veerman
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.497 hij neemt de munten van m’n ogen
en draagt me naar zijn boot
ik voel me opgetogen
al ben ik kennelijk dood
er is het wiegende
bewegen op het water
de besliste haal waarmee
hij aan de riemen trekt
de zachte schok een tijdje later
waarmee de eindreis zich voltrekt
een zwijgend wachten tot ik opsta
een knik – als groet bedoeld
terwijl…
jij lief klein wezentje
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
1.690 Woorden zijn slechts woorden
Gevoelloos en toch zo betekenisvol
Woorden die vragen vormen
Vragen als hoe en waarom
Waarom moest jij heengaan
Jij lief klein wezentje
Zo jong en onbezorgd
Genietend van het leven
Het leven dat zo kort was
Het moordende gevaar
Maakte een abrupt einde aan het leven
Het leven waar jij zo van genoot
Je hebt…
onbereikbaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.417 ik stel me je nu voor
op pad langs lichte plaatsen
waarvan je ogen gingen glanzen
als je het er over had
wat rest is achterblijven
en alles te beschrijven
op de zachte kant van het papier
er zingen andere vogels hier…
hartstilstand
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.627 Mijn tranen om jouw dood
zijn als het water van de zee.
Ze stromen als een sloot
voeren emotie met zich mee.
De zielledruppels die ik baarde
vallen en spatten uiteen.
Boren zich snel in warme aarde
net zo snel als jij verdween.
Ik kan je nooit meer vasthouden
alles wat mij nog blijft is je as.
Ik zal altijd van je blijven houden
en me…
Voor Roza (+)
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
1.774 De eenvoud van de daagse dingen...
ge hebt het allemaal doen zingen,
in liefde, dienstbaarheid en trouw.
Ge waart begaan met vele mensen,
vervulde graag hun kleine wensen
en daarin werdt ge 'n grote vrouw.
Nu is uw leven hier ten einde;
wordt het voltooid bij Hem, de Zijnde,
en danken wij, ondanks de rouw.…
Het meisje aan het strand
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.269 Ik zie je daar al staan
heel alleen starend naar de zee
kijkend, wachtend op de golven
verlangend naar de rust en stilte.
Je was aan het zoeken
maar kwam niet verder
genieten zat er niet meer bij
het werd je allemaal te veel.
Nu staar je vanuit de hemel
en kijk je op ons neer
je voelt de liefde
waar je wist dat die bestaat.
Je hoeft…
ik zag mijn vader zitten
netgedicht
3.0 met 23 stemmen
1.959 ik zag mijn vader even zitten
in zijn stoel, oud en gesleten
zoals hij daar altijd zat
ik was het zomaar haast vergeten
hoe hij daar altijd heeft gezeten
en hoe ik, zonder het te weten
hem eindeloos heb liefgehad…
Opera's en arias
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
2.006 Ik zit hier tussen lege stoelen en lege banken.
Voor de drukte en de gekte moet ik bedanken.
Was het ooit nog zo belangrijk was het ooit een must.
Nu is het jou die ik mis, jij die me kust.
Ik zit hier tussen oude mensen.
Allen niets meer te wensen.
Allen wachtend op het einde dat komt
Wanneer ons licht verdwijnt en jouw adem verstomd
Ik…
Mijn gevecht
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.505 Er zijn mensen die het weten.
Maar niemand die het aan me ziet
Veel huilen zonder tranen
Mijn stille intens verdriet
Lieve vader in de hemel, ik mis je
Ik mis je elke dag
Je goede zorgen, je warme handen,
je steun en je lach
Ooit zullen wij weer samen zijn,
dan wordt het echt groot feest
Tot die tijd doe ik m'n best
en zorg dat jij trots…
verloren
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
3.426 Als ik zoek in flarden van herinnering
Naar het verleden zoals ik dacht dat het bestond
Kom ik soms deuren tegen die niet open gaan
En zijn er gaten in de ruimte waar het bestond
Ik mis mijn wortels, mijn thuis mijn ik
Sinds zij niet meer bij mij is waar zij behoort
Haar dood heeft alles wat ik ben meegenomen
Ik mis haar ogen, haar handen haar…
grote slaap
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.340 het licht
wekt de ochtend
we stappen uit
de droom die ons
onverhoeds of verwacht
zal voeren naar
de grote slaap
we stappen uit
zo lang we kunnen
negeren onze droom
het ochtendlicht is onwetend
als de grote slaap ons
in een dwingende omhelzing
meevoert in een eeuwige droom…
herinneringen
hartenkreet
4.3 met 37 stemmen
3.544 en opeens zijn daar de herinneringen
wat was je toch een mooie man
alle leuke en minder leuke dingen;
dat een mensenleven zo veranderen kan...
Ik hou me vast aan hoe het 2 jaar geleden was
je op en neer gependel en je charlie chaplin pas
je mooie lach en je vrolijkheid
altijd wel in voor wat gekkigheid
het leven was mooi en had jou…
Zal ik dat kunnen?
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
2.342 Zijn mond zal niet meer praten
zijn hart zal niet meer voelen
zijn hersens zullen niet meer denken
hij zal er niet meer zijn
De aarde zal hem opslokken
de donkere dreigende aarde
Hij zal me nooit meer kunnen helpen
bij mijn grote en kleine verdrietjes
Hij zal niet meer blij voor me kunnen zijn
Hij zal me niet meer kunnen steunen
bij alles…
Afscheid
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
4.082 Een laatste blik op jouw gezicht,
mijn ogen die jouw trekken scannen
om ze te branden in mijn hoofd,
een laatste streling op jouw zachte handen
die mij koesterden wanneer het nodig was,
een laatste blik, een laatste groet
voordat de kist gesloten wordt.
En met het sluiten van die kist
wordt ook jouw leven afgesloten,
een stukje tijd, een…
thuisland
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.984 in het donkere huis leek niemand
meer te wonen alsof hij voorgoed
vertrokken was
doch aan de wazige einder werd
onverhoeds het licht ontstoken
alsof hij was aangekomen
daar waar zijn reis ooit begon
(aan A)…
Kruisteken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.451 Van veel dieper
dan zijn verbrokkeld verstand
zijn verwoest bewustzijn
komt het kruisteken
dat hij slaat bij aanvang
van zijn laatste ademtocht.
Het heelt
het helpt.
Hij glijdt
onweerstaanbaar en moeiteloos
weg uit dit leven.
Wat blijft
nog enige tijd?
Een schamel lichaam
dat ik groet
hopend voor hem voor mij
dat zijn geest voortleeft…
Hemelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.057 vrije vogels balanceren onder een grijs wolkendek
dat gisteren nog zoveel meer grijzer leek
kale bomen staan hulpeloos met hun handen
in de lucht alsof zij vragen willen
een waterig zonnetje verwarmt niet meer
onzichtbaar is haar schoonheid alsof de natuur
haar adem inhoudt zijn het sneeuwklokjes
die zich als eerste tonen
overgoten door…