615 resultaten.
Winter en Lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
582 strak
als het ijs
dat door de kou
wordt bevroren
de kou
en de sneeuw
doen de
opkomende
voorjaars bloemen
verwelken
slap hangen de kelken
de vogels
zingen al vroeg in de morgen
zij lijken zonder zorgen
het voorjaar kan niet in rust ontwaken
wanneer het natuurijs kan kraken
bloemen niet kunnen bloeien
de ijzige kou
heeft
de
prille…
Circulair beleven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 En jaar na jaar verschijnt het nieuwe leven
De haften dansen ritmisch in de lucht
Een perenboom gaat van de bloei naar vrucht
De eierschalen hebben het begeven
De wereld slaakt haar eeuwenlange zucht
In schoonheid vindt natuur zijn herbeleven
Door innerlijke drang steeds voortgedreven
Herboren lonkt de prille voorjaarsvlucht
Maar onderhand…
Afzender onbekend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
550 Tijdens het nog prille begin
van jouw moedige jeugdige bestaan
hadden jouw onbestemde verlangens
zelden glanzende vleugels
en nog geen weet van ironie
of de teloorgang van het noodlot
je liet mij alleen achter tussen de bomen
met steeds maar weer die dwaze dromen
achter iedere boom afzender onbekend
alsof de natuur door een vreemde god…
WIJZE VERHUIZING
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
309 Daaruit schept de prille geest verbeelding.
Kindergedachten en -stemmen scherpen
zich, dankzij bloemenpracht, maken omzwerving
vanuit Groningen, ofwel Antwerpen.…
zonder titel (1)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
513 de kleine gestalte
die met slanke handen
bezwerend zwaait
naar de eerste violist
die zich stampvoetend
naar de cellist begeeft
die in overgave oor oog
handen biedt aan zowel Addio caro
als aan il cattivo de slechterik
die kleine man niet bang
voor de storm en zijn lot
de hagel die het prille graan
verbrijzelt als de hemel…
een nieuw seizoen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
2.112 Nog even en de eerste voetbalschoen
zal schuchter het nog prille gras betreden.
De zomer is voorbij, het leed geleden
en opgelucht herrijst het legioen.
Want niets is saaier dan een schone lei.
Geen club heeft er gewonnen of verloren,
de spelers zijn als tamme herbivoren,
er hangt een waas van vrede rond hun wei.…
in een eeuwenoud refrein
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.647 niet in scherven die
verwonden maar als
zon die schijnen mag
geef je hand
ik lees de lijnen
die je nog te leven hebt
ik voel je trillen
en de pijnen die
je niet verbergen kan
je gaf me alles
en je lichaam
liet me toch mezelf zijn
in je armen
zong ik liefde in
een eeuwenoud refrein
we hebben lente
laten komen, nooit het
prille…
doodlopend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.928 Er dansen prille veren op het grind.
Een kever nadert pas gestorven vlees.
Een vage schim is uit het bos gekomen
en vastberaden bij het hek gaan staan.
Het wordt kouder en de wind zwelt aan.
Een luid gekras klinkt uit de hoge bomen.
De zwarte kraaien houden een congres.
Wat moet die vreemde man toch met dat mes?…
te vroeg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 de nacht voorbij, het duister weggeschoven
van slaap nog zwaar de ogen dicht
hoor ik gefluit en gekwinkeleer
in het prille ochtendlicht
van al wat snavels heeft.
de radio sprenkelt een ochtend-concert
over mijn loom en slaperig lijf.
het haasje-over, het strekken
en buigen van de noten
zetten mij aan op te staan.…
Als jouw woord mijn snaren vindt
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.334 naar jouw lach
Raak positief van slag
Alsof ik in de spiegel kijk
van mijn hart
Een scala aan gevoelens rijk
In alles overeenstemmend
In jouw zee vol liefde zwemmend
Je doet het me wel aan
als ik je voor me zie staan
Ik weet dat je me bemint
De manier waarop je met me praat
jouw woord mijn snaren vindt
Hoe je me vasthoudt en zoent
prille…
je huid is glas, fragiel,
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.038 koesterden kristal
geluk in stralend vonken
we spiegelden en jou vooral,
mijn beeld was meer bezonken
ik ken je pas,
je huid is glas, fragiel,
nog mag mijn adem
je niet raken aan je ziel
ik streel je met mijn woorden
transparant in hun betekenis
kus lippen die rood wijken
handen zeggen wat geweten is
je condenseert in jeugd
als dauw op prille…
geniet de lente
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.182 maar is er sprake van een karrenvracht
die zich ontworstelt met een woeste kracht
dan vallen trots en jubel niet te stuiten
het puntje van de tong streelt daarna zacht
de gladde massa en de harde kluiten
nu wordt het tijd de lippen te gaan tuiten
waarna ik inhaleer uit alle macht
als na die daad een noeste niesbui wacht
dan druipt het prille…
geboorte van een gedicht
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
3.599 het dromt
het gorgelt mee
langs mijn enige orgelpijp
een in opgang komend proces
van een startende
of wel achterlatende
resistente resonantie:
de geest vindt zijn weg uit de fles
in dit imperfectum van
ieder gepasseerde minuut,
is mijn ochtend een creatieve crèche,
wippend nog naar afgebakende hoogte
zie hier mijn dagelijks prille…
Ik rond je hart in steen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
581 heb je alles gezien
mijn blik gebroken
gekeken met mijn ogen
jouw prille groen
de hellingen met puin
mijn bloemen gaan verdrogen
ik hak je trekken
uit basalt en
rond je hart in steen
ik snoei je wortels en
je aast het polderland
waar jeugd verloederde
in pesterij en jij
de klappen kreeg
niemand je bemoederde
je eigen weg ben…
Vallend boomblad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
578 herfstwind de geheimen
van ritselend boombladeren
heeft ontfutseld
en ze neergedwarreld zijn
soms bijeen geveegd
door nijvere handen
maar veelal in bossen en parken
als beschuttend bladtapijt
voor moeder aarde neergevlijd
begint hun tweede leven
bedekken en verwarmen
ze alle geheimen
in de grond
waar kleine diertjes leven
waar het prille…
Achterhuis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 verscheurde stad
luister toch en fluister
dicht gespijkerd bonzend hart
in doodsangst strak gesloten daken
muren en plafonds
ademtochten wasemen
langs geblindeerde ramen
schaduwen passeren
kapot getrapte deuren
er schrijft een meisje
met gesloten ogen:
dat haar dagboek lief is
blaast zichzelf denkbeeldig
vluchtig zwevend van de prille…
Muze
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
732 Witte aangelijnde vlokken
Doorkruisen verre blauw
Traag wijkende naar verder
Zulk een gebaar
Maakt dat ik mijn gang aanschouw
Soms denk ik, ik ben klaar
Reeds moe van de dagen
Als ik vooruit in de verte staar
Ik vergeet ook het prille landschap
Dat vervaagt in een verleden gebaar
Witte aangelijnde vlokken
Verwarren in…
De ondergang van het regenwoud
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
518 Het rondhout wordt ontdaan van alle kwasten
Zo nodig wordt het spint ook weggezaagd
Dit ter voorkoming dat de prille maagd
Zich zou vertillen aan te loden lasten
Waardoor zij schier onnodig wordt geplaagd
Vanwege takken met hun ruwe basten
Of twijgen die haar beurtelings betasten
Wat op de lange duur toch zeer mishaagt
Maar knapen wel een…
ritueel
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
626 zoals ik elke ochtend bij het roeren van de pap
door ‘t raam naar buiten kijk waar een tijdloos
bewegend schilderij van wonderlijke luchten
mij dompelt in donzig wit en blauw en grijs
zoals ik de eerste geluiden om me heen beluister
waar de stilte nog alle ruimte heeft, het licht nog
teer en schuchter, de prille dag onaangeroerd
nog ongevuld…
De dorpen daar wachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Kun jij de stekker met wegen
verbinden, het nog prille voorjaar
helder verlichten, wellicht
ook een munt bij de randen,
bijen wachten ook daar al zo lang.…
We schoven in rangorde op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Vanmorgen sloop kilte, tocht in mijn hartkamers
bij het prille lantaarnlicht, voelde ik onverplicht
bij het langsgaan, ondanks het terugkeren
van toch ook de dagelijks vergulde ochtendzon
't missen van daar die dag de eens vertrouwde lach.
De recht opgerezen bomen op het zonnige gras
van het talud konden mij niet troosten op dat moment.…
vivre en cercles
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 de gordijnen sluit ik nog
neem het prille niet aan
als goede munt
in mij voel ik zeker wel
een koud bestaan
het winterkleed afleggen
is mij nog niet gegund
het getij neemt zijn tijd
in mij, het is in mijn bezit
zie dat niet als verwijt
de natuur schildert immers
niet altijd plots wit in mijn geest
ze wordt door mistig grijs geleid
ik…
tot wolken spreken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 natuurlijk is het goed zo
met de mensen om mij heen
die aardig zijn en vriendelijk
toch blijft het moeilijk
dapper alleen te zijn
na het dutje bij de koffie
smaken koekjes anders nu
al smullen zingend en lachend
de kinderen van onze kinderen
mij hun liefste geluiden ooit
altijd nog klopt mijn hart
als bij die eerste keer
toen ons de prille…
de jaren weten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
673 de jaren weten
dat de jonge wijnstok
meer druiven draagt
en betere als hij ouder wordt
dat jeugd roes is zonder wijn
en ouderdom wijn zonder roes
de jaren weten
dat ouderen jeugd kenden
maar jeugd geen ouderdom
dat zorg om prille blik
slechts nieuwe rimpels geeft
de jaren weten
dat je zo jong bent als jij je voelt
dat je eerst oud bent…
Valentinus
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
637 aarde een krokus in de dop
Maar eerst zien we het fragile sneeuwklokje
Zo maagdelijk wit, zo rein en puur
Als het hart van het kind
Dat spelen wil in sneeuw die niet meer is
De grote mensen spelen hun eigen spel
Met harten van rood
Waar vuur en passie oplaaien
In opmaat naar de lente
Heilige Valentinus
Beschermer van prille…
Een teruglopende tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
396 zacht warm
voelde jij aan
in lieflijke kleur
opende in vol
vertrouwen
jouw emoties
spiritueel
zong je stem
het ijle lied
van de prille
dagopening
naar boven
bij de
invallende
avond donkerden
doorleefde tonen
van het dagelijks
sluiten van voorbij
altijd klaarden
je ogen op
als jij mij zag
kregen jouw
blikken weer hun…
Duisterschaduw
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
576 Er is zoveel over getwijfeld
ik kan de ingang niet vinden
in de worsteling te wrang
voor eenzijdig niet beminnen
en ik houd het beetje licht ook vast
in mijn grijpgrage vrouwenhanden
vol onbegrip maar met vertrouwen
dat onze vergissing niet blijvend is
of weg zal kwijnen in de tussentijd
omdat je in gedachten ook kunt beminnen
en prille…
prille lente en de dode van elke dag
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
872 langs de spoordijk gaat
de eerste witte vlinder
en een kille wind…
Latent talent
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.084 Regelmatig kwam uit de hoogte zwart
door korf gevallen wanneer bezweren
eigen gezeg-den stede vast wederkeren
zelfde laken ‘n pak van het gallig hart
Waar zijn woorden latent aan prille schijn
ooit slachtoffer geweest van uw schreien
verkracht nog voor de ontdekkingstocht
die gij zelf toch ook graag trekken mocht
Zoveel schrijvers die zichzelf…
Prutswerk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
690 Amechtig sleutel je aan het eerste vers
Enkele ronde letters in een maatpak
Druipend op het prille witte stille blad
Ze moeten nog herschikt
Het woord vat geen vlam
De rijmdwang gooi je overboord
In een woekering van tekens en tamtam
Groeit buiten elk besef de leegte
De valse noot sluipt tussen de regels
Het klaaglied ronkt langs alle kanten…