1213 resultaten.
Ik ben meer dan de woorden die ontbreken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
64 Ik ben ook de blik,
de beweging,
de stilte tussen twee ademhalingen,
het kleine teken
dat zegt: ik ben hier.
Ook in stilte
ben ik aanwezig.
Misschien.…
De reden omslachtig
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.288 Voor elk teken dat ik voel,
want zelfs de wind geeft zacht gehoor,
aan mijn hunkering zo zwoel..
En de storm die raast maar door…
De balans neigt naar dat gene
Wat ik angstig zal aanschouwen…
Want ik voel dat jouw gedachten
De mijne niet vertrouwen…
De reden blijft omslachtig..
Maar ik leg mij erbij neer..…
Verdriet...
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.165 Een blik,
een gebaar,
een woord,
zouden me doen praten,
ik zoek, ik kijk,
maar zie geen teken,
je hebt niks in de gaten.
Een snik,
een traan,
een waterval,
onstuitbaar verdriet,
het besef,
dringt tot me door,
jij begrijpt me niet....…
uitgerangeerd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
957 eerst viel hij me niet op
een lange gestalte gebogen
naast de grijze container
toen ik dichterbij kwam
was er een teken van herkenning
even glommen de ogen daarna
kreeg zijn blik iets triests
onbeweeglijk en nietsziend keek
hij in een eindeloze verte
achter op zijn jas een briefje:
van hogerhand bij grof vuil
gezet niet aanraken a.u.b…
Als in den beginne.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
6.842 Er was geen onder en geen boven,
geen zinnen, taal noch teken,
geen hemel noch een hel.
alles was verschoven
Net als in den beginne,
toen alles woest en ledig was.
men nog moest verzinnen
welk woord bij welke dingen past.…
Cleopatra slaapt
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
1.006 De twee slangen
die geduldig wachten
op haar laatste teken.…
herfstzon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
674 Dan komt vanzelf jouw teken,
Ik ben mijn regen moe!!
Ga dan zonnen tot het duister
en warm je bij het vuur.
Dan blijft vanzelf het duister
een verleden avontuur!!…
Niet genoeg
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
769 Alles is teken van een groot geheim,
iets achter en over de dingen
dat telkens weer juichen doet
en dieper zoeken
naar de bron en de bestemming;
dat doet vergeven en hunkeren,
dromen en beminnen;
dat leven doet en hopen
over de dood heen.…
Adem ten leven, vuur en licht
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
739 Adem ten leven, vuur en licht,
liefde, vertrouwen, Aangezicht,
hoop op een toekomst, zachte bries,
fluisterend spreken, teder gebaar,
stem die ons thuisbrengt, woorden waar,
licht in de morgen, avondrood,
weg naar het leven, door de dood,
vriendelijk teken, golvend visioen,
nooit echt te grijpen, hier te doen.…
Witte Donderdag
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.125 Priester zijn is zoals Jezus
knielen voor de armste mens,
voeten wassen, nooit vergeten
wat Hij als zijn laatste wens
meegaf aan wie Hem wil volgen:
dat ze liefdevol en één
dienen zouden, niet als heersers
leven, zoals Hij verscheen
in die laatste levensuren,
brood en wijn als teken bood.…
ik wist wel dat je langs zou komen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
643 de tafel is gedekt
met fris laken groen
kopjes klein, staan
tussen madelievenzoen
te pronken in krokuskleur
worden door de zuiden wind
gevuld met lentegeur
terwijl de schemering
aan de winternacht
het teken gaf
" wij moeten gaan"
toen ben ik opgestaan
om de lente te begroeten
ik wist wel dat je
langs zou komen
verlangde naar je…
Gebroken vleugels
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
623 donkerrood
is de dag waar het zand
scherper is dan glas
waar kale stammen
fel afsteken aan de horizon
verzonken in het eeuwige licht
gedwongen te buigen voor de nacht
nog kaler dan dorre aarde
is de wens
om een teken van leven
slechts schaduwen halen het water
waar dromen sterven
voor ze de ochtend zien…
Bij de traan
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
597 zo de schaduw speelt met de zon
zo speelt de traan met mijn lach
ik dicht me dicht, zo dicht
bij de vraag van elke dag
kan ik dromen onder bomen
als een zeilboot meestromen
op een woordenzee van gedachten
of dein ik in slapeloze nachten
ik teken ademkringetjes in de lucht
ze dansen rond in een verlangen
rond een diepe zucht
blijven ze…
toen je ging
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
628 toen je ging heb ik geen water
achter je voeten
gegooid
zoals het hoort
nu ik dag en nacht wacht op
een teken van leven
(hoewel ik het ook onzin vond)
wenste ik dat ik het wel had gedaan
oh, het maakt me bang mijn lief
dat ik geen water heb gegooid
achter je voeten
omdat het een smeekbede is dat je
behouden terug zou keren
wat had…
Vol schitterende creaties
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
542 maagdelijk wit
ligt onbegrensd
uitgespreid
ingetekend
raakt zij
aan de eeuwigheid
de inspiratiebron
welt letters in een
eindeloze variatie
woorden
deinen langs oevers
vol schitterende creaties
ik teken kleur
voel hoe feniks
gaat ontsnappen
als gedicht
ziet hij in volle vrijheid
het nieuw geboren licht…
Witte Donderdag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
720 Priester zijn is zoals Jezus
knielen voor de armste mens,
voeten wassen, nooit vergeten
wat Hij als zijn laatste wens
meegaf aan wie Hem wil volgen:
dat ze liefdevol en één
dienen zouden, niet als heersers
leven, zoals Hij verscheen
in die laatste levensuren,
brood en wijn als teken bood.…
Waarom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 waarom teken je geen huis
schilder je de bomen rood
sla je dagelijks een kruis
zoek je spijkers in een sloot
waarom praat je met de muur
en ga je fietsen in de storm
zijn de appels je te zuur
praat je enkel voor de vorm
waarom zoek je het waarom
het antwoord is toch al in zicht
het is donker, kijkend achterom
want voor je schijnt het…
Witte Donderdag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
561 Priester zijn is zoals Jezus
knielen voor de armste mens,
voeten wassen, nooit vergeten
wat Hij als zijn laatste wens
meegaf aan wie Hem wil volgen:
dat ze liefdevol en één
dienen zouden, niet als heersers
leven, zoals Hij verscheen
in die laatste levensuren,
brood en wijn als teken bood.…
WONDERLIJK WEZEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
887 de door jouw gestelde vragen
komen niet uit je mond
het zijn je ogen die spreken
ik heb ze veel te vaak ontweken
heb ze niet altijd begrepen
omdat ik jouw blikken niet verstond
toch lijkt het of jij mijn
gedachten wel kunt lezen
je zult je nooit beklagen
jouw levensvisie bestaat
louter in het teken
van behagen
jij wonderlijk wezen
jij…
Niet genoeg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
361 Alles is teken van een groot geheim,
iets achter en over de dingen
dat telkens weer juichen doet
en dieper zoeken
naar de bron en de bestemming;
dat doet vergeven en hunkeren,
dromen en beminnen;
dat leven doet en hopen
over de dood heen.…
Toen ons kindje glimlachte
poëzie
3.8 met 18 stemmen
9.386 Hij liet zijn oge' als tweelingsterren gaan
en zag ons beurtelings d'een na d'ander aan,
alsof hij omzocht op zijn hartegrond
of hij geen antwoord voor dat teken vond.…
Dieptepunt
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.468 ik voel me zwaar beladen
in het teken van de nacht
je hebt me nu verlaten
het wachten is volbracht
het weten van gisteren
de verwondering van vandaag
voor verleden en toekomst
de herinnering wordt vaag
je bent me nu vergeten
een leven lang voorbij
er is te lang verweten
de vrijheid is nabij
mijn toekomst is onzeker
mijn liefde is…
Slotpark
gedicht
3.4 met 165 stemmen
42.064 Toen onder noorderwind
de sparappels hun tocht
begonnen over de vijvers,
de pauwen waren afgedaald
van hun roodstenen muur,
verschoof een zonnewijzer
’t hele uur – ten teken
dat de koningin ’t gesprek
geopend had met de peon
wiens handen wonderzacht
met paarden konden zijn.…
ALX-index: liefdeskoersen stabiel
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.198 schouw voor waar
tot nu het nieuwe jaar
weer in het teken
van de eeuwige
stille liefde
is maar goed ook
teveel uitgesproken liefde
overvoert de beurs:
paniek er komt
amoureuze krach
met immens tekort
aan liquide liefjes
ieder wil aandeel
in handje contantje
gevaar is de conversie
met weinig perversie
maar te veel vraag
in één vlaag…
het is november
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
787 het is vreemd
wanneer ik, zonder teken, de nacht zwart maak
met mijn potlood
illusies schrijf, nauwelijks dikker
dan de dode liefde
die ik achter komma’s meesleep
samen met de houten urne
(jaren vooruit)
en rondgezonden gebreken
waarop rechtvaardigheid geroffeld wordt
alsof november sterft en ik
mismaakt, alweer leven
moet…
Ontwold
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.250 moeder geworden
kort geknipt
en kaal geschoren
geniet lucht
in groene wei
teken steken
in donzig kale vacht
mekkerend schurken
verjaagd jeuk
ontspant
zo kaal
en zuigend
herkent het lam
zijn kale moe
maar net
zo kaal geschoren
had ik mijn moeder
nooit herkend
dus is een lam
intelligent…
grijs
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.017 Soms komt het voor
Je ligt daar zo
Lekker op het gras
En je ziet ineens grijs
Het is een teken
Van regen,
Maar ook van somberheid
Waarbij mensen diep zinken
Het maakt je ongelukkig
En bent minder actief,
Want je wilt geen grijs
In het rode leven
Rood maakt je blij
Grijs maakt je verdrietig
Maar er is een vergelijking
Bij alle twee…
Het zachtste
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.278 Uit haar veren weerklonk
de zwanenzang, zonder blozen
stapte ze uit de warme nacht
met beide lippen half geopend,
waarmee ze mij een teken gaf,
- wacht met verpozen niet te lang -
lag ze daar als een zoete vrucht
te rijpen waarop ik wachtte,
de blanke borsten rezen in het
ochtendlicht, de ranke benen
half uiteen, ontbood ze mij voor
het…
Diepte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
653 Hoe eindeloos is de diepte
waar gevoel geen bodem raakt
De gedachte, verzwaard,
glijdt als gewichtloos door 't water
Hoe peilloos is de leegte
waar sonar geen weerklank meldt
De stroming, versneld,
sleurt mijn kleur met zich mee
Hoe kil ligt de donkerte
te wachten op haar broed
Pijn, met algen begroeid,
is het laatste teken van leven…
Zielsbesef
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.193 Nu onze dagen zijn geteld
in het bittere vooruitzicht
blijft alles wat je hebt verteld
verstenen in het tijdsgewricht
zielsbesef in krijt gehouwen
uit steile wanden van de rots
teken van fossiel vertrouwen
gebeiteld met genade Gods
wat wij in het leven zochten
verglijdt van bergen in een stroom
eeuwig met elkaar vervlochten
in oude wortels…