482 resultaten.
gezichtsbedrog
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
868 stroom van volk om de stadswallen
De zon, een zwevende bal,
Die blaakt op haar hoogtepunt
Die bloost in haar gebogen val
Brandt in mijn rug
Aan de slotgracht staat een schilder
Wijdbeens maar wankel
Aan een burcht, een torenwal
Hij zoekt de stoere lijn
Hij wordt door verwachtingen gewurgd
De boa die de greep verstrakt
Een sluimerend venijn…
Angst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
630 hebt
Je verleid me met de charme van een zachte heelmeester
Het voelt zo vertrouwd
Het voelt zo geborgen om me te nestelen in jou schaduw
Indien nodig was jij daar, mijn veilige haven
Mij zekerheid en houvast verschaffend
….en God bovenal weet dat dat is waar ik naar verlang
Alleen de schaduwzijde van mijn comfort zone is gevuld met puur venijn…
Skûtsjesilen op het IJsselmeer
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
899 vleugels
de krachten van de wind beproeven
ik hoor de schippers woedend tieren,
het helmhout stevig in hun knuisten omvat,
ik zie de matrozen bij de zwaarden,
ze schreeuwen: 'het wetter is dik en swier'
hun handen laten de schoten vieren
de tjalken gaan nu en masse door de wind
en laten hun zeilen heftig klapperen,
de zware giek suist, venijnig…
Staphorst
gedicht
3.2 met 27 stemmen
6.264 de wieg, de wekroep van de haan,
drift, vruchtbeginsel, rijping, ooi en lam,
zomer en winter, appels, pruimen, jam -
slagregen, windhoos, hagel, bliksem, brand,
onkruid en schimmel, schurft, rot, kramp,
pest, mond- en klauwzeer, koepok, staar,
rat, muis, insect, de worm die knaagt,
het stervend vee, de schoot die nimmer draagt,
roddel, venijn…
Paard zonder naam
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
536 Bestijg het diepste punt van
de woestijn, te delen met een
verkoperde zon, gebeden
verbleken in uitgebeend gewas
bij verdroogde oases, rode
waas verblindt de ogen,
gemalen hitte verstoft de
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in een plas venijn
van besluiteloosheid, gif als
medicijn, angels verbonden in
een doodskleed van…
Mijn lot
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
833 U bent puur venijn, zelfs in deze agonie doet u mij nog steeds pijn.
U bent mijn geliefde geweest, maar morgen op mijn graf viert u feest.
U bent mijn einde en was mijn begin, iedere keer trapte ik er weer in.
U bent mijn rechter en beul, de last die ik voor altijd met mij mee zeul.…
ode aan den kuyt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
600 aalglad
gelijk vissen het nageslacht
in paringsdans verschietend
zijn team op sleeptouw neemt
den kuyt - voetballend gesproken
de authentieke leider
die het stof zuigt
dat anderen slingeren laten
die - zichzelf kastijdend
gelijk een wals op stoom
in een werkgang
het verzet plet en verschroot
den kuyt - de koning van feyneoord
venijnig…
Liefde is
hartenkreet
5.0 met 15 stemmen
682 Liefde is soms ook pijn
Met schreeuwen, schelden en veel venijn.
Liefde is ook heel erg mooi
Maar pas op voor elkaars gouden kooi.
Liefde is eindeloos geluk
En niet na een ruzie stuk.
Liefde is vooral praten, luisteren en laat elkaar vrij
Van wederzijds respect voor zowel jou als voor mij.…
Nutteloos gejammer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 licht laat zich dees dag onstuimig zien '
t was toch altijd een vreugd voor onze ziel
de zon stemde de mens tot een goed humeur
waar binnen vaak de schaduw even wegviel
toch is de zon niet zondermeer een zegen
daarbij kiest het weder andere wegen
schalks gaat het klimaat om met het verschijnsel regen
de aardse opwarming gebruikt een venijnig…
Bridger Bill Gates
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.219 Toch had dat systeem nog wat flinke bezwaren
Want Steve Jobs kon hij daarmee niet evenaren;
Die schilde venijnig een Apple met hem,
En bood met zijn Macs weer een prachtig klein slem.…
Tunnel
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
826 Worden mijn harten week gemaakt
Zodat ik ze zacht en warm kan delen
Met wie mijn woord heel lief gelooft
En buiten in woeste storm en regen
Daar bloeit mijn zuivere woordenboom
Waar ik af en toe wat zinnen mag plukken
Zodat gedicht in geur en warmte wordt gestoofd
Toch lijkt het dat ze afgeknepen zijn
Door ongelovige achterdocht en venijn…
Kind van mijn hart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 Een voorgevoel
plaagde me
dat deze wereld
dichtsloeg voor jou
zoveel venijn.
Jij vreemd Kind
van die andere Vader
ze rukten je uit
mijn moederhart
sinds toen
houdt het daglicht
zich schuil.
Kind ik gaf je leven
jij nog veel meer
maar wonderlijk
het licht kwam weer.…
Hereniging
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
2.296 jaloezie
wist achter een masker van hypocrisie
een zieke geest jullie te scheiden
door leugens en roddels te verspreiden
Na vele schade die is aangericht
komt de waarheid nu langzaam aan het licht
want wie jarenlang konkelt en manipuleert,
dat gaat uiteindelijk toch verkeerd
En ik als toeschouwer aan de zijlijn
zie de blootlegging van het venijn…
De acceptatie
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.417 Ik hoop dat we straks weer verder kunnen zonder venijn.
En dat we weer gewoon goede vrienden kunnen zijn.
Want als vrienden hebben wij het ook gezellig met elkaar.
Ik kan je alles vertellen en jij vindt het nooit raar.
Je kan mij ook alles vertellen en ik zal er zijn voor jou.
Ik zal je dan steunen en laat je niet in de kou.…
Vitrage
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
471 Soms landt er eentje op mijn rug
en die begint dan vliegensvlug
venijnig stekend aan mijn opperhuid te knagen.
En als ik ’s morgens vroeg ontwaak vol rooie builen
dan staat het lachen mij niet na, maar wel het huilen.…
Kind van mijn hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 van mijn hart
kind van mijn leven
met diep verlangen
nooit meer te stoppen
hou ik van je
anders kan ik
het je niet zeggen
wil naast je lopen
zo dichtbij dat ik je
heilig hart voel kloppen
kind van de wereld
ik was je moeder
voelde zoveel pijn
een voorgevoel
plaagde me
dat deze wereld
dichtsloeg voor jou
zoveel venijn…
Voorbij die mooie zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Fier stond ik in mijn helderheid
een zomer lang te staren aan de hemel
getekend met een eenzaam venijn
om jouw gevluchte lichaam te warmen
met de zonnegloed van mijn schijn
jij keerde jouw vermoeide lijf
naar links en liep naar de rivier
om je in afzondering te wenden
tot de kikkers die daar sliepen
de prinsessen die er riepen
hongerige…
Ganzeke
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
407 Nee, zei het ganzeke
vol hartepijn
geen Pommeranzeke
Grietje of Hanzeke
meiske of manzeke
Sietske of Hein
Nee, zei het ganzeke
zonder venijn,
wie brak nou het lanzeke?
Beer Bolkestein!
Danzeke sjanzeke,
op mijn liedekijn
pak nou je kanzeke
o beertje mijn
12 juni 2019…
'all included'
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
565 de verontwaardigde zij-
en tegenwinden van loze verwijten
als ik vrijzinnig filosofeer over
de moraal
wat menselijkerwijs mag
wat ‘all inclusive’ dacht te zijn
maar ‘all included’ had moeten zijn
dan moet ik wel vloeken in kerken
om luie lui aan ’t denkwerk te zetten
door quatsch geplette oren te openen
niet weglopen voor verziekend venijn…
strijd
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.549 nee, 't zal toch geen vlinder zijn
die met haar mooie vleugelpartij
mij gaat verleiden op weg naar meer venijn
er dringt iets binnen in mij......
een vreemdsoortig verlangen
graven in het geheugen,ben ik wel goed bij
al zo lang niks meer van je opgevangen
er stormt iets binnen in mij......…
Hopeloos verliefd
hartenkreet
3.8 met 70 stemmen
4.411 Nog nooit was rijmen zo moeilijk
Dan nu ik dicht voor jou
Elk woord lijkt nu verfoeilijk
Wanneer ik denk aan jou
Konden we maar verdwalen
Naar een wereld zonder respijt
Waar gevoel de koers zal bepalen
En 'we zien wel' zijn eigen leven leidt
Kon ik je maar beminnen
Maar daarin zit het venijn
Want waar verstand zal overwinnen
Zal gevoel…
dierenriem (12 haiku's)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.316 1
ze kwaakt weer en ze
plonst, plagerig als ze is,
voor mijn voeten neer.
2
ze draait weer en ze
spint, hebberig als ze is,
haar web om me heen.
3
ze zoemt weer en ze
prikt, venijnig als ze is,
haar gif in mijn bloed.
4
ze kraait weer en ze
pikt, geniepig als ze is,
het vel van mijn hand.
5
ze blaft weer en…
Goelag Archipel
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.583 gestreden
Geketterd door zijn credo maakten redelozen hem tot slaaf
Noodlot, simpele pech kerfden hem in naamloos epitaaf
Ongewild, vol ontberingen , geduurde hij deze onderdrukking
Geestdoding, tergende twijfel, die enorme verstikking
De kou, de ontberingen van ongekende pijnen
Gillende botten, pezen en spieren, getergd door spietsende venijnen…
haan met vogelgriep
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.826 maar zijn krop, het speeksel weigert
zijn kop keert schichtig
op een gladde toren van wervels
hij zoekt het minste gerucht
het koper van zijn veren
het rood van kam en lellen
is nu egaal dof geworden
de pluimstaart waar hij ooit mee pronkte
sleept hij mee als een muffe vod
de vechtlust is uitgeblust
de sporen overbodig
het venijn…
voorzichtig vrijen
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
2.413 liefde op een middellijn
van amper maar een meter
innig en woest verkennen
knorren grommen pijn
met wilde hartstochten
alsof varkens vochten
met refrein fortissimo
al knorrend ging dat zo
op achtergrond gekrijs
van meeuwen op het ven
voor de verliefden was het prijs
maar wel een beetje eng
stekeltjes prikken vol venijn
nee nee mijn…
homo imperfectus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 homo imperfectus
wat we leerden zijn we deels vergeten
en we hadden al niet genoeg geleerd
wat we dachten heel zeker te weten
bleek later soms finaal verkeerd
steeds in de weer ondernemen we veel
maar laten lastige taken graag staan
en van wat we deden was ’n goed deel
beter nooit of anders gedaan
felle emoties en stiekem venijn
zijn…
Nederige herfst,
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.085 De één als mooie herinnering,
de ander met een giftig venijn,
ik mag het nog even aanschouwen,
doorheen het dikke mist gordijn.
Als dan alles in mij stil wordt,
energieloos, zacht en vredig,
geef ik mij nederig over,
de winter, 'n periode heel ledig.…
Droomdrogsel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 Daar tuimel je uit je ziel
Drollig draaiend verspijkt puntend
Kies kas gekozen hazenpad
Manliefde druppelig vergooiend
Spetters op klevende oogharen
Knipperende knaspige pupillen
Blind blad blader zijn fijn venijn
Wiegel weg gevlogen warmte
Met glasvensterige scherpe stukken
Steek je wulps woest stotend
In zeisige zolvende zachte man
Hieper…
resultaat van bloedgeroken haat
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
589 murw gehakt
ik krijg geen contact meer
met mijn handen
verlies de grip op alles wat er is
fijntjes plaatsten ze hun slagen in
dubbelzinnig vragen wat ik mis
incasseren kon ik nog verdragen
mijn handen huilden leed
omgekeerde palmen als teken
ik bood ze onschuld aan maar in
verdraagzaamheid werd niet gerekend
ze lachten vol venijn…
in het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 Boudewijn en Bob
alleen over de dingen die we liefhebben
hallucineren met Gabo in
honderd jaar eenzaamheid
kennen de wetten van weerstand
en woede
we voelen Brel’s dictaat van
norse vloed die beukt aan het zwart basalt
Amalia’s fado over uma casa Portuguesa
een briesje strijkt over het onrustig hart
wassen onze herinneringen
venijnige…