419 resultaten.
De idioot in het bad.
gedicht
3.9 met 408 stemmen
125.523 De zuster laat hem in het water glijden,
Hij vouwt zijn dunne armen op zijn borst,
Hij zucht, als bij het lessen van zijn eerste dorst
En om zijn mond gloort langzaam aan een groot verblijden.…
Samenzang
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.547 Dat zie ik, o Mopsus, en kan mij verblijden;
Maar wend mij die oudemanslonken ter zijde.
Uw kruin noch uw kin wordt geen lente gewaar:
Zij voên in de zomer een winter van haar.
Mopsus.
Al klimmen de jaren, al dalen de krachten;
De liefde blijft leven in ziel en gedachten.…
De bruid
poëzie
3.3 met 13 stemmen
8.535 Iets ongewoon-verblijdends lag
In weide en veld gestrooid.
De torenklok zong, wat ze kon,
De vlaggen staken uit:
De bruigom was de lentezon
En Holland was de bruid.
Ze was des morgens opgestaan,
Een ranke, frisse meid.
Ze deed haar gazen sluier aan
van dunne dauwigheid.…
Ladykiller
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 Z'n verdediger heeft fantasie:
'Hij is af van z'n polygamie
en het moet u verblijden,
dat Jan al die meiden
verlost heeft van hun jaloezie.'
Met d'r benen, die mannen steeds nopen
tot gluren, is Lena aan 't lopen.
Een sleutelbeen is
zo een been, want gewis
gaat voor Lena de deur altijd open.…
- Dankbaar wil ik zijn -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
656 Jij, die mij bevrijdde, mij verblijdde,
vreugdevol wil ik zingen tot de Heer.
Jij zijt de Almachtige aller tijden,
jij zijt de Heer, die ik zo bijzonder dankbaar eer.…
Kerstnacht
poëzie
3.4 met 17 stemmen
4.814 Kerstnacht, Kerstnacht, veel schoner dan de dagen
o, Hemelzon, die Betlehem verlicht,
verblijd ook ons, die Uw genade vragen,
o, liefde Gods, die in de kribbe ligt!
Van Oost en West, uit al de hemelstreken
staat op en komt! niet langer meer gedraald;
Een schamel Kind komt onze banden breken!
Kerstnacht, Kerstnacht, Messias zegepraalt.…
't Laatste
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.495 Hoe blij en is 't gedacht niet, als
ik neerzitte ende peis,
U volgend waar gij loopt op uw
gezwinde wereldreis,
Dat, zondig en ellendig als
ik ben, geliefde kroost,
Uw stem, waarin geen zonde zit,
Misschien een ander troost;
Uw stemme kan verblijden schoon,
hij droef zij die u miek,
Uw stemme kan genezen, zij
uw dichter nog zo ziek,
Uw…
Drie Wijzen (6 januari)
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
851 Driehoeksverhouding
Vrijt zich op
Men noemt het “God”
Drie Wijzers
Secondje Troch,
gesponnen wollen'Sok
Lammen Sta op
Zure wijn Zuur-stof dorst
Bach bloesems in aantocht
Oosterse wijzen in op-gaande Zon
Windvlagen van woorden
Wéérklanken horen
Spiegelen "Lichtjes" van de Zon
een mondje vol
De drieling in Wijzen
Klokslagen het hart verblijden…
OP MIJN HUWLIJK met Neeltje 't Hart
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.133 Zo is des zeemans hart verblijd
Wanneer de veiligheid der haven
Hem, lang in pekelschuim begraven,
Van storm en blijvensnood bevrijdt.
Nu is de min mij aanbevolen.
En nu, en nu gelukt het mij
Een Vrouw t'omhelzen, vrij en blij,
En in haar liefde steeds te dolen.…
Music-Hall 4
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.747 M'n leven is 'n mozaiek
Van schuld en boete, van liefde en haat,
Van lijden en verblijden, van latent zijn en van strijden,
Van hoop en wanhoop, van eerbied en van smaad.…
Hangen, zitten, staan en liggen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
702 Geen reden was dit tot verblijding.
Hij bracht 'r niet meer in verleiding.
Ze zag 'm niet zitten
en stond maar te vitten.
Ze lagen al spoedig in scheiding.…
De gestrafte nieuwsgierigheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.747 -
Kon hij ons alleen verachten,
In zijn' hoogre kring verblijd! -
Maar wij zien het, hoe hij, schimpend,
Tandenknarzend, ons benijdt.
Waarom kwam hij zich ontrusten
En - zich tergend - ons bespiên?
ô Hoe wreed waar' niet zijn lijden,
Zo hij alles had gezien!....
Kloë, laat hij ons verachten,
Daar hij schimpend op ons ziet!…
Drie koningen geven handen vol leven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
808 De tijd kruipt koppig stapvoets huiswaarts in de Randstad
Gladheid eet thans tijd van lieden die nu zelf kunnen glijden
Lijdend met hun kapitale slecht trager zich om sneeuw verblijden
Op bevroren wegen is door het tij het ijs op paden niet te vermijden.…
LACHEN EN SCHREIEN.
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.447 Want al mijn zangen in mij
Zijn boodschappers van vreugd :
Zij dragen goede tijdingen,
En hemelse verblijdingen,
En 't vlieden van hun Licht gewaad is liefelijk gewin mij,
Daar ik ze alleen in 't vlieden zie en 't vlieden mij
slechts heugt.…
Een hemels cadeau
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 Honderduizend maal zou ik mijn leven willen geven om jou te kunnen verblijden. Mijn hart lijkt niet te scheiden van jou. Mijn hoop is leven met jou. Vertrouw in mijn geloof in ons. Het lijkt alsof ik het niet kan vermijden, ik word onomstotelijk naar je toe geleid. Ons leven heeft ons voor elkaar voorbereid.…
Lachen en Schreien.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.182 Want al mijn zangen in mij
Zijn boodschappers van vreugd:
Zij dragen goede tijdingen,
En hemelse verblijdingen,
En 't vlieden van hun licht gewaad is liefelijk gewin mij,
Daar ik ze alleen in 't vlieden zie en 't vlieden mij slechts heugt.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Langzaam schoof er een wolk voor de zon die haar gezicht verblijde.
Een moeder die je nooit vergeten mag, ook jouw eigen moeder mag je nooit vergeten. Wij gaan verder en moeten verder, van hun hebben wij ons leven te danken, Blijf daar dankbaar voor.…
Het eigen lied
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.286 O, lied, dat mij langs verlangen geleidde,
Dat mij geleidde langs boetende keer,
Zult gij tot mijne Dood mijn hart verblijden,
Met een vroom spel en een bezonnen leer?
Het eigen lied in 't eigen land te zingen,
En zalig drinken van zijn volle lust.
Eén is het lied van de herinneringen,
Van verlangen, van bezinning en rust.…
Claartje
poëzie
3.3 met 20 stemmen
6.328 Ach, zag ik na uw sterven
Mijn kind ook daar verschijnen,
Hoe zou ik mij verblijden,
En God eerbiedig danken.
Voor u, mijn lieve Claartje!
Is ook de hemel open.
Maar ach; mijn lieve meisje!
Ik voel de dood genaken,
En kan niet langer spreken,
Vaarwel, vaarwel dan, Claartje!
Daar hebt ge 't laatste kusje!…
Dichter bij Driek
snelsonnet
4.4 met 20 stemmen
1.331 Zijn raad om de dichter te leren kennen via zijn werk heb ik ter harte genomen: altijd weer werd ik verrast door zijn mooie bijdragen, verblijd door zijn leuke grappen, verbaasd door de schijnbaar eenvoudige opeenvolging van woorden die toch zo krachtig werkte.
Ik heb Driek dus nooit de hand geschud, maar ik heb hem wel leren kennen.…
HEMELS PARADIJZE.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
571 Boordevol luister en jolijt komt deugddoend zonlicht horizonten verblijden en inwijden
Ik sluit devoot de groene kattenogen en tel mijn talrijke zegeningen, heden zal ik steevast niet lijden.…
GEESTIG LIED
poëzie
4.0 met 7 stemmen
4.519 En nimmer ik de dag
Alzo gelukkig zag,
Dat zij mij vol verblijdden,
Voorwaar, ‘k heb uur noch tijd
Of ellik heeft zijn strijd,
Zijn lief, zijn leed, zijn lijden.…
De winter
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.861 En loop der Getijden,
Ons nu tot verblijden,
En dan weer tot rouw!
Gij hebt met ons haken
Naar nieuwe vermaken,
Hetzelfde gemeen:
Zo drijven de wensen
in ’t harte des mensen
Elkanderen heen. —
De dwingeland ontweken,
Die de opene streken
En velden verwoest,
Vliên Floraas gespelen;
De grond ligt te kwelen;
En ’t ploegijzer roest.…
Wij weten niet vanwaar wij komen
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.406 Wat zijn ons lijden en verblijden
In 't licht der eeuwigheid gezien!
IJdel zijn treuren en verheugen,
Des harten durende ebbe en vloed, -
Want leed en liefde zijn maar vleugen
Van de eeuwge vlam, die teert en voedt.…
De winter.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.965 En loop der Getijden,
Ons nu tot verblijden,
En dan weer tot rouw!
Gij hebt met ons haken
Naar nieuwe vermaken,
Hetzelfde gemeen:
Zo drijven de wensen
In 't harte des mensen
Elkanderen heen. -
De dwingland ontweken,
Die de opene streken
En velden verwoest,
Vliên Floraas gespelen;
De grond ligt te kwelen;
En 't ploegijzer roest.…
Twee lichtjes zijn je ogen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.206 Mijn kroon en mijn kleinood, mijn zoete plicht,
O, mijn levensgedicht, met je lief gezicht
Door krullend gouddons omhangen,
Zangvogeltje-blij met je lach als kristal,
Mijn gunstenrijk zonnetje, mijn heelal,
Dat ik jublend houd omvangen -
Ik wou je wel dragen mijn leven lang,
Behoeden voor smart, verblijden met zang,
En je voeden met eigen…
Ter gedachtnisse van mijne echtgenote
poëzie
5.0 met 6 stemmen
1.258 En voel geen’ kus van hare lieve mond,
En hoor geen stem, wier klank mijn ziel verblijdde.
Die lieve mond is bleek en koud, en zwijgt.
Stijf is de hand, die teder mij omarmde.
Nu klopt geen hart, geen boezem zwelt en hijgt,
Waaräan weleer haar liefde mij verwarmde.…
Oude Piggelmee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3.859 't Onverwachte komt altijd,
Door een onverwachte tijding
Werd hun hart door hoop verblijd.
9.
Op een mooien zomermorgen
Lazen z' in de "Dwergenkrant"
Dat er was .... een "toovervischje"
Komen zwemmen naar het strand.
10.…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Voor hem is 't nimmer nev'lig, maar een Mei
Van kind'ren en een stroom van bloemen waar
Zijn woning is, en zó is 't ook mij, maar
Dit kind was louter, niets dan lieflijkheid;
Het zat zo stil te staren, zo verblijd
Blonken haar ogen in het schaduwlicht
Achter het zeil, zo bloosde haar gezicht,
Zó mooi, zó zacht was ze, een rozeblad
Geblazen…