1941 resultaten.
Heksen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
580 Ik zie ze vliegen,
Op een bezem
En een zwarte puntmuts.
Ik drink een brouwsel van haar
Met rattengif en borsthaar
En toch, ik knap er van op.…
[ Jij stroomt in mijn bloed ]
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
360 Jij stroomt in mijn bloed,
in mij leven jouw sporen --
Wilde Wonderbloem.…
stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
767 waar licht komt
is stilte in mij
even niets
dan warmte
waar de weg gaat
kom jij op mijn pad
wellicht ooit
in mijn hart…
Stemmen van de natuur
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
423 Stilte in de lucht
de bomen fluisteren zacht
golven dragen mij
Lucht ademt rust, de wind
draagt een fluistering, strijkt langs mijn
huid en raakt gedachten die nog dwalen. Bomen bewegen
traag, hun schaduwen reiken naar mij, als handen die troosten en zoeken.
Zon verwarmt, maar haar licht
voelt een zachte storm, een aanraking die
iets…
Aan jou
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
639 Een paukenslag
En ogen die in elkaar
verdronken
We spraken in een taal
Die enkel wij verstonden
We deelden snel een blik
In een zwijgend gebaar
We braken muren af
En bouwden in vertrouwen
En toen ik in je armen lag
Werden we verbonden
In ziel en geest
Voor altijd
Voor verder dan de eeuwigheid…
Voor Jou, Mijn Liefde
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
525 Een gedicht voor jou
uit mijn diepste gevoelens
woorden van Liefde.
O Liefste, ik adoreer jou met al jouw licht
op hetzelfde moment reflecteren warme stralen op
enig tak met fris groeiende bladeren, bloesems of opengaande
bloem van waaruit een verliefde vlinder langzamerhand begint te ontwaken.
Fladderend en zwevend zal ik verschillende…
De kunst van eenvoud
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
554 Ik hoef geen
richting als ik verbonden ben met dit moment, waar zelfs adem zichzelf doet begrijpen.…
Dans van de bloemen
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
918 Een vlinder schildert
haar meesterwerk vol bloemen
in ontluikend groen
In de ochtenddauw, waar het licht
voorzichtig breekt, zie ik bloemen geruisloos en
onopvallend hun vreugde ontvouwen. Ze staan stil, maar in hun
kleuren voel ik het leven, een dans van het moment, kwetsbaar maar vol belofte.
Hun geur vult de open lucht, zacht
en onvergetelijk…
De fluistering van de aarde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
537 Vlieg in het groen
stilte rust op tere vleugels
de aarde ademt
In de ochtend komt de
aarde langzaam tot leven. Ze ademt haar
geuren uit en schenkt me de klank van haar rust, waar de
bomen praten met de lucht en mijn hart trilt met elke zucht die zij voortbrengt.
Haar stem is geen geluid
dat je hoort: het is de druk van een zachte
hand…
Waar het blauw zich verbindt
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
473 En boven, in dat blauw dat zichzelf
lijkt te vergeten, hangt de bloem als een vraag zonder
antwoord, als een hand die reikt zonder te grijpen — verbonden
met alles wat zwijgt, maar niet verdwijnt, en blijft ademen in het onuitgesprokene.…
[ Kom in mijn armen ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
351 Kom in mijn armen,
verlaat je lichaam, ontdek --
de ziel van je ziel.…
Waar de ziel fluistert (voor haar)
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
495 Je ademt naast mij
zonder grens of verwachting
thuiskomen wordt stil
Ergens voorbij het
ritselen van sterrenlicht, waar
gedachten vervagen tot niets dan gevoel, wacht een
droom in mij op jou – een veld van licht waar ik je zachtjes heen verlang.
Je aanwezigheid weeft zich als
zijde door mijn zintuigen, bloemen buigen als
jij langskomt…
Het zomerse bos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
424 Zomerlicht stroomt zacht
vleugels dragen het gezang
stilte wordt geluid
De nevelige ochtend
opent zich traag, alsof het verstilde
bos eerst luistert voor het ademt. Tussen stammen
hangt iets ongezegd — een stilte die niet leeg is, maar vol verwachting.
De grond ademt nog de
koelte van de nacht, terwijl het eerste
zonlicht het vocht uit…
De adem van de aarde
netgedicht
2.3 met 46 stemmen
679 Elke zonnestraal draagt de
warmte van verbondenheid, een stille omhelzing die mijn ziel doet trillen.
Het water kabbelt niet alleen, het zingt
een lied van stroming, een eeuwige dans tussen
loslaten en ontvangen. Ik hoor de fluistering van de golven
in mijn aderen, als zilveren draden die mij verbinden met het grote geheel.…
De kleine glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 Een helder blad, nog onbeschreven,
de lucht vol grauwe wolkendans,
een verre zon die niet kan stralen
en regen die als tranen valt,
maar toch is er de vriendschapsvreugde,
verbondenheid, het kind, de goede buur..…
Ongewrongen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
289 Aan openbare tafels en
op feesten samen
door de muziek heen
pratend een gele gedachte
oranje zien worden
open en blozend
in het nest van drukte
warm vervloeien
in gastvrij gemak
nat van het leven
ongewrongen
uithangen in elkaar
en dan weer gejast
buiten de muziek
van de regen in…
Waar armoede een gezicht krijgt
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
129 Goud op de stoep
de wereld loopt snel voorbij
folie tegen kou
Soms woont armoede achter muren die niemand ziet,
waar zorgen zich opstapelen en de hoop haar stem verliest.
Soms ligt ze uitgestrekt op een bank, onder een dunne deken,
terwijl de wereld voorbijgaat, verdiept in haar eigen zorgen.
Ze leeft in lege koelkasten en rekeningen zonder…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 Plotse schemering
goud glijdt langs stille velden
alles ademt zacht
Wanneer de zon verzinkt,
onthult zich een van de meest intieme
gebaren van de aarde: de lucht transformeert in lagen –
van blauw, via goud naar vurig oranje, paars en rood, in talloze schakeringen.
Het zijn niet enkel tinten die
mij beroeren, maar ook wolken die traag…
Empathie
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
549 Maar in dit diepe weten
schuilt er ook rust: de zekerheid dat
verbondenheid de kern vormt. Dat mijn gevoeligheid geen
breuk is, maar een brug, een stille kracht die ruimte maakt voor het geheel.…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Herfstlicht op de steen
fluistert verloren namen
bladeren vallen
Geluiden van de
wereld die ik diep voel, in het trillen
van takken, in het zachte vallen van licht. Hun echo
beweegt door mijn gedachten, en ik adem mee met wat fluistert.
Stemmen van degenen
die ik mis, zijn overal, in het ritselen
van regen, in het tikken van vensterlicht…
Het Gelukskind (Einde van de herfst)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
162 De hemel is mijn vrijheid
om jou te leren kennen
elkaar in de ogen te kijken
en de wonderen te benoemen
de kleinigheden
wijzelf, zo vertrouwd
en ondoorgrondelijk
onze gevoelens
die overal doorheen stromen
ons leiden of frustreren
de samenhang van alles
al de delen en deeltjes
en de overkoepelende hemel
van onze gedachten…
Langs de rivier
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
632 Lint van helder blauw
versiert het groene landschap
vloeit zacht naar de zee
Langs de rivier fluistert
het glinsterende water zacht, een echo
van gedachten die ik niet kan vangen. De wind streelt
mijn huid als herinneringen, en alles lijkt tegelijk dichtbij en ver weg.
De bomen buigen mee
met een geduld dat ik zoek, hun schaduw
tekent…
Ik is wij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
155 Ik vergeet mezelf, alles
is ook mij, ik ben -
een van de tallozen, levend
van goede afloop naar goede afloop
in onwetendheid heel even happy -
nog geen end waar ik blij mee was
De Kracht bruist en ebt
elke seconde in en uit mij -
het drama van ik is wij…
De Weg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
346 Een verlichte eet niet alleen
Een plus een is meer dan twee
Samenzijn is kijken naar
de mooist denkbare poort
naar een leven dat je wilt leiden
Sta op en ga binnen
Elke dag opnieuw
bij het wakker worden
uit je droom van een leven
dat er echt toe doet
Een verlichte drinkt
water plus water is water
Wat er gebeurt, gebeurt
gezien of ongezien…
Thuis op deze aarde
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
404 Kwetsbaar op de grond
vleugels drinken zacht het licht
veilig in het nu
De geur van natte aarde
stijgt langzaam op, een uitnodiging om
de adem diep te laten zakken. Het ruisen van bladeren
filtert het lawaai, totdat alleen de hartslag van het bos nog overblijft.
Mijn vingertoppen tasten
naar mos, een textuur die langzaam de
wirwar in…
In mij, in jou
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Koester mij, beschut mij
omarm mij met jouw aandacht
.....jouw bloed wil mij
.....huid op huid verwarmen
Vrede in mij, jouw hand straalt
van verre in mijn buik
.....ik ben niet alleen
.....geen dag, geen gedachte
Jouw geestlichaam is met mij
jouw hart volgt het mijne
.....in verlangen
.....in liefde
Adem met mij en kom
me gauw omhelzen…
In een teerdere huid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
266 Die ene dagen bij jou
Ongewone gewone dagen
Op vakantie, in een tent
..onze warmte
of onder lage dakbalken
en op het vloerkleed
thuis, in de tuin
..onze lippen
onder een groot scherm
en in een omslagdoek
tijdens de oversteek
..onze loomheid
om iets lekkers te halen
en naar de wc te gaan
vertrouwd, tijdloos
..onze liefde
nog steeds…
Doen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
232 Ik dop, jij dopt, wij doppen
onze boontjes liever zelf
We willen wel
aandacht, maar mijn hoofd
staat daar niet naar als
het me niet zo goed gaat
al zou ik een vriendin graag bijstaan
wanneer het haar niet zo goed gaat
Ingewikkeld is het wel
om gelukkig te zijn
en te veranderen
om gelukkig te zijn
of niet…
waar jij bent
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
40 De avond heeft de velden toegedekt,
de huizen houden licht voor ons bewaard.
Jij legt je arm zo zacht om mijn schouders
alsof je mij voor even thuis verklaart.
We hoeven nergens eerder aan te komen,
de weg mag langer duren dan gedacht.
Er is nog zoveel waar ik van kan dromen,
maar niets waarvoor ik nu op iemand wacht.
Mijn hand vindt jou…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 In mijn manier
om stilte te bewaren
woon jij nog steeds
In de plooien van je sjaal
schuilt de geur van thee en ochtendmist,
de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet
wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid.
Je handen waren als een
huis met open deuren, een plek waar
woorden mochten rusten en elke…