758 resultaten.
Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
gedicht
3.7 met 3 stemmen
7.757 Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
en wankelde mijn armen in en zag mij aan
ik zag haar ogen vochtig, donker en verleidend staan
in een vermoeid gezicht – zij bleef de ganse nacht
en stamelde mij toe dat zij een offer bracht
aan mijn verlangen – en brak in tranen uit
en lachte schamper, roekeloos en luid –
het was een vreemde trieste…
't Was uit ...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 kon ze roepen, misschien dat hij ergens nog wacht
maar vermoeid en verward werd alles vervaagd
ze sliep en droomde en zag hem weer komen
en ditmaal dacht ze: ik zal zelf naar hem gaan
en toen begon hij te lopen, steeds sneller te lopen
ze schrok wakker: 't was uit tussen hen, 't was gedaan.…
Innerlijke rust
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
537 Jezus zegt: “Allen die vermoeid en belast zijn
Kom maar tot mij en ik zal u rust geven
Want ik ben de waarheid en het leven
Vertrouw maar op mij, ik zal u nabij zijn.”…
Het Tuinhuis
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.357 Hier, in de achtertuin, snurkten de zagen
En klopten hamers hard zonder sarcasme
Op de planken die hoofd en wereld schagen -
Zij zuchtten, hijgden, zweetten bij het klussen,
Niet uit vermoeidheid, maar uit enthousiasme
Voor bouwen en de ruimtezee daartussen.
-----------------------------------------
uit: 'Het vuil van de schoonheid', 2015…
Kom maar tot mij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
485 “Kom maar tot Mij” zegt de Heer
“Allen die vermoeid en belast zijn
En ik zal u rust geven in uw leven
Vandaag en morgen, ja steeds weer.”
Laten we dan maar tot Hem gaan
Hij wil ons innerlijke rust geven
En zal ons nooit verlaten
Hij ziet ons in gunst en liefde aan.…
De weggaanden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.961 Ik ried hoe hij de ander daar aanraakte
en hem het zwaar vermoeide hart stil lei.
Gespannen keek ik in de duisternis
en luisterde naar waar hij was gelegen.
Er was geen enkele schemering van bewegen,
geen ijl gerucht, geen lichte fluisternis.…
Pirouette
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
782 Vermoeid door een aanhoudende buikgriep
slenterde ik met mijn zak boodschappen
naar wat ondersteuning bij de Albert Heijn.
Een Marokkaanse goedzak op leeftijd zat
driftig tekeningen in te kleuren en ik zakte
even lekker door mijn knieën, rustig loerend
naar de afgeprijsde bloemen en planten.…
Het perfecte plaatje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
713 ik koester een romantisch beeld
van zoete kindjes, moegespeeld
die 's avonds netjes slapen gaan
en pas weer naast hun bedje staan
wanneer de wekker is gegaan
er wordt niet aan mijn hoofd gezeurd
het plaatje perfect ingekleurd
zonder schreeuwen, zonder slaan
worden schoenen aangedaan
en kunnen wij de deur uitgaan
vermoeide moeders snap ik niet
zie…
Moordschool
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
667 De scheppingsmythe Gods, geloof ik niet
de zesde dag had Hij de mens geschapen
vermoeid ging Hij daarna een tijdje slapen
en had geen weet van Allah’s islamiet.
De achtste dag had Allah toegeslagen
hij wrocht barbaren om z’n volk te leiden
dat vol geloof voor de islam zou strijden
en andersdenkenden de dood in jagen.…
Onderweg in de decembernacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 Je probeert het einde te begrijpen
van een liefdesroman die je leest
tijdens de nacht van duister zwijgen
de heldere ochtend nog lang niet in zicht
het is begin december, donkere dagen
het gevoel van louterende eenzaamheid
de uren van hoofdstuk naar hoofdstuk
de ogen vermoeid door het lange lezen
onderweg in de decembernacht
een herinnering…
HUMANISME
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
558 Als vermoeidheid
overgaat in
boosheid, woede
verontwaardiging
ga mij dan maar
uit de weg
dan kan ik briezen
snauwen, schelden
dan komt het
donkerste in mij
naar boven tot
een kwalijk leven
alleen de nacht
rust kan mij redden
en mij bedaren
en mij verklaren tot spijt
want hoe gelijk
ik ook kan hebben
een onhebbelijk gedrag…
ALS JE SLECHT GESLAPEN HEBT!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
313 Als je slecht geslapen hebt
braakt de nacht je dag
je kraakt aan alle kanten
je geeuwt, je zucht verveelt, voel je mat, je bent het zat
al n de morgen, dan nog de middag, ook nog een avond lang
de, je hele Godganselijke dag door
je voelt je een wrak
je hebt het gehad
en dat laatste is nou net niet waar
je hebt juist geen goede nachtrust…
Haar wens
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.587 Ze hoort een uil, ziet nachtvlinders
En een sigaret ontglipt aan haar trillende vingers
In haar vermoeide ogen speelt dezelfde film zich af
...hun ontmoeting...zijn vertrek...haar straf...…
Ik schrijf je neer
gedicht
4.2 met 68 stemmen
34.482 Maar bij goden en bij sterrenbeelden
Wordt het eeuwig geluk ook dodelijk vermoeid,
En ik heb geen huis, ik heb geen bed,
Ik heb niet eens verjaardagsbloemen voor je over.
Ik schrijf je neer op papier
Terwijl je als een boomgaard in juli zwelt en bloeit.
----------------------------------------------
uit: "Gedichten 1948-1993" (1994).…
oude man
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.244 duivel werd gevonden in een hol
een woeste baard en grijs geworden haren
hij teisterde z’n land zovele jaren
en eiste van het volk een zware tol
in wreedheid was hij niet te evenaren
hij zaaide angst en moordde voor de lol
de zwarte kerkers zaten overvol
met door zijn beul bewerkte martelaren
maar toen ik laatst die beelden van hem zag
vermoeide…
Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
gedicht
3.3 met 169 stemmen
178.449 Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
en wankelde mijn armen in en zag mij aan
ik zag haar ogen vochtig, donker en verleidend staan
in een vermoeid gezicht - zij bleef de ganse nacht
en stamelde mij toe dat zij een offer bracht
aan mijn verlangen - en brak in tranen uit
en lachte schamper, roekeloos en luid -
het was een vreemde trieste…
deining
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
800 steeg als de adem van de maan
rond mijn lichaam leek zij de armen van de aarde
zij koesterde en had mij lief en er was geen duister
haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht
mijn hart sloeg het trage ritme van de deining
ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden
en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde
toen vermoeidheid…
De kinderen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
633 de kinderen
zijn weggebracht
het is nog bijna nacht
de opvang stil
pas later in de school
is er eindelijk de eerste lach
het dagelijkse weerzien
voor een lange dag waarin
alles van hen wordt verwacht
traag donkert een lome
middag naar de avond toe
ophalen met vermoeide groet
in haastig warm eten
smaakt de dag herkauwend
naar…
Haags leed
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.286 men heelt er bloemkooloor of voetbalknie
versleten voeten, blafhoest, eksterogen
verstuikte enkels, tennisellebogen
verlatingsangst, eczeem of difterie
de zwaarste ajaksitis, allergie
vermoeide borsten na langdurig zogen
een aangetast -de drank hè- denkvermogen
een gonorroe, moderne poëzie
de bof, de plankenkoorts, de rode hond
men weet…
Kerst
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
2.449 En ’s avonds als wij, vermoeid maar voldaan,
afscheid nemen, zij huiswaarts gaan,
wij opgewekt in de keuken staan,
straalt ons blijmoedig een enorme afwas aan.
Een aanrecht kreunend onder zijn last,
lege flessen in de kelderkast.…
De leesbaarheid van de winter
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.046 Ik zwijg
en wrijf vermoeid mijn handen in onschuld. Verzadigd.
Zoals bleke wangen in een landschap. Het breken
tot bronnen. Tot de rivier zelf. Een voortbestaan.
Ik zoek een dichter zonder dood. Om dit beeld
vast te leggen. Mijn liefde in een niet verzonnen verhaal.
Bewoonbaar zonder omkijken.
In wind en alles.…
PLEKJE
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
611 Als gebogen, vermoeide soldaten
staan de grove dennen om het kleine bosveld.
Het geheimzinnige gras krijgt macht en smelt
met de bomenkring, vol bulten en gaten,
samen tot een open hand, die gelaten
en zorgeloos zijn werk doet. Zonder geweld
houdt hij hagedissen gevangen en vertelt
hun van zeker bestaan in het verlaten
halmenland.…
Rembrandtcyclus 18: anno1669: mijn ontslapen leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 uw nachtelijke streling
langs mijn voorhoofd
stemmen overheen
met penselen welke
kleurenpracht in ogen
mij tot liefdesafschrift
heeft gebracht
nimmer zal vervagen
evenzeer wanneer uw bijzijn
andere drijfveer wenst
dan vermoeid poseren
in mijn licht en leven
al houd ik hier uw warmtestraling
liefgevangen om mij heen
beminde Saskia…
De donkere dagen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
758 Het knaagt en zuigt en vreet
Werkelijk alles is teveel
Het maakt niet uit
Hoe laat je opstaat
De vermoeidheid eist zijn deel
Opgejaagd, bij alles wat je doet
Geïrriteerd om werkelijk niets
Niet weten waar je het zoeken moet
Ontbijten is al iets
Langzaam slepend door de dag
Je komt echt nergens meer aan toe
Moeizaam ga je aan de slag
Terwijl…
Een vader
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
671 tijd
Op jacht naar iets dat nimmer werd gevonden
Het hunk’ren naar ontbinding maar gebonden
Voortdurend vluchtend voor de eeuwigheid
Gekozen lasten ankerden met spijt
In stramme schouders dichtgegroeid met zonden
Geboeide handen waar in oude wonden
De onmacht schreeuwend werd tentoongespreid
Het zwakke hart voorziet de levensader
Vermoeid…
Hofvijver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
597 weelderige wanden
Van hoogbejaarde dommelende panden
De vensters geven geen geheimen prijs
Het zonlicht tart dit stadse paradijs
Waar mist en luwte immer samenspanden
Kastanjes langs de oevers knarsetanden
Hun schaduwen gehuld in stemmig grijs
De vijver geeft aan stemmen geen gehoor
Hij is een wijze zwijgende getuige
Lijkt lichtelijk vermoeid…
van groeiende naar bloeiende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 met de vermoeidheid achter de rug
en 't verdriet en rouw van jaren
kom ik mezelf hard tegen en ik sla terug
net zo lang, tot ik kom tot bedaren
wie verlost mij van de pijn
om nog van de wrijvingen te zwijgen
zit ik in bepaalde verwikkelingen
wie had ooit gedacht dat 't zo zou zijn
weg met de wanen, weg met de tranen
weg met 't diepe…
Mobiliteit?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 In een dorstig land tasten
reizigers in het duister, ze
wassen de handen van de
zorgeloze zon en dekken
hun vermoeide sporen toe,
papieren grenzen rotten in
het raamwerk van tevredenheid
in het transparante
venster van overvloed
tastbare stromen worden een taboe
ontneemt de vrijheid
van gedachten en
het recht op mobiliteit…
Gave maantjes
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.021 Er was het meisje met de rode laarzen
de neuzen waren versleten maar
de maantjes van haar vingers waren gaaf
En later zat ik aan haar bed
en lepelde vermoeide wijsheden binnen..
een frêle bosnimf op ziekenhuiswit
haar handen roerloos in haar schoot
Het badwater wordt koud nu Billy loom
heupwiegend de kamer binnendanst...…
Beter is goed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
578 Het is goed dat je bent
gaan joggen om alle stress
uit je vermoeide lijfje te lopen
het is goed dat je alle stress
in je lijfje door je bloed naar
je gekwelde hoofdje laat lopen
het is goed dat je weet en beseft
en beleeft wat het is om bevrijd
te zijn van de kramp in je hoofd
en je bloedende hart
het is goed dat dat dreigende…