2289 resultaten.
Indië
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.431 Nog steeds ervaart men in 't grote
magazijn, en in die oude huizen
de heimwee van weleer, de verre
echo van zovele voorbije levens
met daarbuiten de oude palmen
die altijd rustloos zullen ruisen.…
Naar boven zien
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
725 waarschuwingsteken aan de wand
Hierboven in ‘t nabije en verre heelal
zien we dat deze wereld bijna strandt
Wolken kouten van nieuw verschiet,
van de wereld die weldra de mijne is
Een wereld zonder oorlog of verdriet
een wereld die ik al vele eeuwen mis…
Afscheid
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.906 Zo verre voelde ik al wat ooit vermooid
Mijn Leven had. Ik dacht: 't waar wel gedaan
Kwam nu de dood, genadig, mij verslaan.…
De warme kant
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 jij hebt je in
volwassen worden
de wereld eigen
gemaakt en de
echtheid daarvan
viel in de praktijk
soms wel tegen
niet alles scheen zon
er viel regelmatig
een koude regen waar
je niet op had gerekend
toch was er nog altijd dat
verre sprookjes land aan de
warme kant van de wereld…
Oude liefde
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.600 Vingernerven zonder woorden
dwalen over schemerdonker
en verblekend zonnelicht
langs getrilde slotakkoorden
weven zij in tere zachtheid
moegeleefde ogen dicht
vingernerven zonder woorden
aaien streels gekerfde huid
dragen haar naar verre oorden
als een pasgeboren bruid.…
de ganse schepping
netgedicht
2.5 met 145 stemmen
21.241 geheel bewolkt
sjokt amos zonder tas
de zanderijen door
de wijzen zwijgen
de duinen golven
grauw en stug
en roepen rwanda op
heuvel na heuvel
krankzinnigheid
de kardinaalsmuts
kraakt
van verre gebeden
de zachte berk
slaat in de wind
het mededogen…
vriend van mij
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.767 Zoals twee verre sterren
na lange tijd uiteindelijk
botsen in hemelse pracht
Heeft jouw ziel de mijne
geraakt met zoveel kracht
Treur niet om vergeefse jaren
Vier, zielsvriend, met mij
Alles gebeurt op dit moment
Dat het goed is, geen twijfel
Ik heb je altijd, ook toen, herkend…
PAPA
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
3.043 Het kind dat ben ik,
Jij, de man met de verre blik.
Zo heb ik mij en jou, zo heb ik ons
Kort, veel te kort samen geweten...
Maar jij blijft
Mijn vijfde seizoen,
De schemerzone tussen toen en later.
Ik blijf het kind
Jij, voor altijd de vader.…
nergens
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
894 En in de tussentijd
is dit leven als een
verre, vreemde droom.
Waar adembenemend
mooie vergezichten en
betoverende muziek
wrede dodenakkers
onbegrijpelijk omlijsten.
Als ik nu straks weer
wakker word, ben ik dan
ergens, of wordt het
opnieuw...nergens ?…
Van divers allooi
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
460 samen sponnen
zij het web
van werk en thuis
nog hechtten zij in
verre draden familie
vrienden aan het kruis
waarvan de mazen
kleiner dan de prooi vangsten
garandeerden van divers allooi
maar haar trekdraad bleef
de gouden ring want angst
voor echtbreuk zat er altijd in…
Van divers allooi
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
540 samen sponnen
zij het web
van werk en thuis
nog hechtten zij in
verre draden familie
vrienden aan het kruis
waarvan de mazen
kleiner dan de prooi vangsten
garandeerden van divers allooi
maar haar trekdraad bleef
de gouden ring want angst
voor echtbreuk zat er altijd in…
KERST MIS
snelsonnet
3.9 met 21 stemmen
1.551 Nu zijt zeer wellekome massa’s wijn,
champagne, biefstuk, hertenbout, kalkoenen…
We kochten in voor honderden miljoenen
bij Aldi, Dirk, C-1000, Albert Heijn…
En fijn dat al die verre hongerschreeuwen
dit jaar romantisch konden ondersneeuwen.…
OMGEKEERD
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
474 Omgekeerd in mijn lijf
loop ik over mijn schaduw
naar de zon
benut nu mijn herinnering
die mij in bescherming neemt
tegen nalatigheid
breng de waterval
terug naar de bron
was het stof weg
gedachten zijn ingesluimerd
om te ontkomen
aan woekering
verre vriendschappen
geven de liefde
die ik steeds koesterde…
un mariage en Causse Noir
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
590 spitsuur schijnt het in het
gehucht St.André de Vezines
één kerkje drie boerenhuizen
en een oude herberg
het is een drukte van belang
want er wordt vandaag getrouwd
en dat gaan ze vieren
van verre zijn ze gekomen
om hier de bruiloft mee te maken
wij de ontheemden laten ons verbazen…
voor Luuk (22-12-'10)
netgedicht
4.0 met 50 stemmen
2.210 (bij de geboorte van mijn kleinzoon)
ik zal ergens moeten beginnen
op die koude woensdagavond
in december bijvoorbeeld
hier vangt de reis aan
vanaf de prille start naar de
voor jou nog zó verre toekomst...
doch als je opa je raden mag
dan wil ik alleen maar zeggen
'neem er de tijd voor jongen'…
Eigen vuur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 De kruin open als een bloemkelk
de huid die naadloos aansluit
op het drumvel van het heelal
draagt de huivering van verre
langs de ruggengraat
van de melkweg
een supernova barst extase
en achter deze façade
onbegrijpelijk
het brandgat van de schepping
het doorgronden te gronde
aan eigen vuur.…
Bloei maar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 heb ze geplant
dichtbij en
in het verre land
zaden die
voornemens dragen
uit mijn rugzakje staken
in het zand
bij duinen en strand
waar zee ze drenken kan
in de zwarte aarde
van het binnenland
op heuvels zonnigste kant
ik zal ze verzorgen
mijn voornemens op rij
bloei maar dan kan ik ze voorbij…
KOMENDE SCHEPEN
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.556 Met ogen als vuurtorenlichten
Tuur ik naar verre kusten en wacht,
Op overzeese berichten.
Ik zit in het donker, ik wacht, ik staar
Naar schepen die langzaam komen,
Met lichtende blikken zoek ik naar
Het schip uit het land mijner dromen.…
oprechte uitnodiging (1)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
570 ik raap het herfstlicht op
dat als een verre droom
rondom het raam ligt
't is een vriend, denk ik dan
getooid met ongekamde
schaduwen
't is een vogel
die het eenzame zwijgen cirkelt
op verstijfde muren
ik nodig hem uit
en leg mijn stem op tafel
naast zijn handen…
Konden we maar
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
533 dit moment grijpen
en genieten, mateloos genieten
van het mooie, van het nu
afreizen naar verre oorden
waar vooroordelen niet bestaan
donk’re gedachten ons niet kunnen deren
daar het alleen zou gaan om jou en mij
we ons laven aan de schoonheid van alle dag
aan ons, ons samen zijn
omdat het dan helemaal mag…
Allemaal Beestjes
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
683 Nu de vakantietijd weer is begonnen,
En iedereen vertier, ontspanning zoekt,
Heb ik dit keer geen verre reis geboekt,
Ik hoef niet aan een drukke kust te zonnen.
Nee, ik blijf lekker thuis en word tòch bruin,
Door Pokémons te vangen in m’n tuin.…
Waterplas
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
480 is er de zomer door
trek
aan en op 't water
Winters stil
op deze winterdag
geen kijkers, geen spel
de plas verre van in trek.…
voorcalculatie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
462 langzaam vallen woorden dicht
hun letters vullen bladgoud
scheppen sfeer, onderliggend van toon
gewichtloos wikkend
van verre naderend, weerlegbaar
vasthoudend, met voortgezet verwijlen
cijfermatig onthutst, tijdelijk
voor het grijpen, wilsbekwaam
en immer voortbewogen…
Nu en vooraf
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
577 Inmiddels kunnen wij ons meer vermaken
Museum, sauna, kroeg of verre reis
Een bios, restaurant en sportpaleis –
Althans bij overeind gebleven zaken
Vaak denk ik terug aan wie aldus ontsliepen:
Bar eenzaam, zonder warm vaarwel naar ’t diepe…
dagsluiting
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
676 als een steen zo liggend stil
zo aanbrekend als ochtend ooit
verweven met naam, gezicht
en een eiland achter verre maan
reeds dicht in afnemend ogenschijn
tot maaltijd, vesper, verweerde koffiekan
laat, een sluitend sluierlicht
met vertraagde adem gaan…
dagsluiting
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
449 als een steen zo liggend stil
zo aanbrekend als ochtend ooit
verweven met naam, gezicht
en een eiland achter verre maan
reeds dicht in afnemend ogenschijn
tot maaltijd, vesper, verweerde koffiekan
laat, een sluitend sluierlicht
met vertraagde adem gaan…
levend als water
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
613 vader ging vaak uit vissen
aan de oever ving hij eenzame
stromen van verre gedachten
van alles van wat diep in hem
verborgen was
nu opent de zoon op zolder
de dichte dozen van zijn vader
hier vindt het kind vroeg of later
het woord dat hem bevrijdt en
levend is als water…
zichtafstand
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
488 een verre ruimte
gevuld met diepe omgeving
versmald tot een persoon
die we iemand noemen
in nabijheid van geschiedenis
zo kort op de huid
dat deze bijna tastbaar is
tot op heden
ter hoogte van een zijweg klinkt
het luide roepen
om aandacht te trekken
en er dan het zwijgen toe doen…
Stukje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
334 Toch vrees ik stil,
een dag zonder jou,
een leven naast het jouwe,
waar ik slechts,
een verre schaduw blijf.…
Nachtelijke schuldgevoelens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
171 Het fladdert nog vol grijnzend ongenoegen
in het zwarte hart van mijn zoet geworden
maagdelijkheid door nachtelijke schuldgevoelens
komt die van mij niet overeind
ergens in een verre verte boven mijn hoofd
staar ik naar dat vreemde plafond
en er zijn ook van die donkere uren
die een eeuwigheid lijken te duren.…