Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

Indië

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.431
Nog steeds ervaart men in 't grote magazijn, en in die oude huizen de heimwee van weleer, de verre echo van zovele voorbije levens met daarbuiten de oude palmen die altijd rustloos zullen ruisen.…

Naar boven zien

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 725
waarschuwingsteken aan de wand Hierboven in ‘t nabije en verre heelal zien we dat deze wereld bijna strandt Wolken kouten van nieuw verschiet, van de wereld die weldra de mijne is Een wereld zonder oorlog of verdriet een wereld die ik al vele eeuwen mis…

Afscheid

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.906
Zo verre voelde ik al wat ooit vermooid Mijn Leven had. Ik dacht: 't waar wel gedaan Kwam nu de dood, genadig, mij verslaan.…

De warme kant

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 399
jij hebt je in volwassen worden de wereld eigen gemaakt en de echtheid daarvan viel in de praktijk soms wel tegen niet alles scheen zon er viel regelmatig een koude regen waar je niet op had gerekend toch was er nog altijd dat verre sprookjes land aan de warme kant van de wereld…
wil melker8 januari 2024Lees meer >

Oude liefde

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.600
Vingernerven zonder woorden dwalen over schemerdonker en verblekend zonnelicht langs getrilde slotakkoorden weven zij in tere zachtheid moegeleefde ogen dicht vingernerven zonder woorden aaien streels gekerfde huid dragen haar naar verre oorden als een pasgeboren bruid.…
Tess Bluijs23 februari 2005Lees meer >

de ganse schepping

netgedicht
2.5 met 145 stemmen aantal keer bekeken 21.241
geheel bewolkt sjokt amos zonder tas de zanderijen door de wijzen zwijgen de duinen golven grauw en stug en roepen rwanda op heuvel na heuvel krankzinnigheid de kardinaalsmuts kraakt van verre gebeden de zachte berk slaat in de wind het mededogen…

vriend van mij

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.767
Zoals twee verre sterren na lange tijd uiteindelijk botsen in hemelse pracht Heeft jouw ziel de mijne geraakt met zoveel kracht Treur niet om vergeefse jaren Vier, zielsvriend, met mij Alles gebeurt op dit moment Dat het goed is, geen twijfel Ik heb je altijd, ook toen, herkend…
Marlène8 december 2007Lees meer >

PAPA

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.043
Het kind dat ben ik, Jij, de man met de verre blik. Zo heb ik mij en jou, zo heb ik ons Kort, veel te kort samen geweten... Maar jij blijft Mijn vijfde seizoen, De schemerzone tussen toen en later. Ik blijf het kind Jij, voor altijd de vader.…
Mia Bemong6 februari 2006Lees meer >

nergens

netgedicht
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 894
En in de tussentijd is dit leven als een verre, vreemde droom. Waar adembenemend mooie vergezichten en betoverende muziek wrede dodenakkers onbegrijpelijk omlijsten. Als ik nu straks weer wakker word, ben ik dan ergens, of wordt het opnieuw...nergens ?…

Van divers allooi

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
samen sponnen zij het web van werk en thuis nog hechtten zij in verre draden familie vrienden aan het kruis waarvan de mazen kleiner dan de prooi vangsten garandeerden van divers allooi maar haar trekdraad bleef de gouden ring want angst voor echtbreuk zat er altijd in…
wul melker9 december 2009Lees meer >

Van divers allooi

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 540
samen sponnen zij het web van werk en thuis nog hechtten zij in verre draden familie vrienden aan het kruis waarvan de mazen kleiner dan de prooi vangsten garandeerden van divers allooi maar haar trekdraad bleef de gouden ring want angst voor echtbreuk zat er altijd in…
wil melker9 december 2009Lees meer >

KERST MIS

snelsonnet
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.551
Nu zijt zeer wellekome massa’s wijn, champagne, biefstuk, hertenbout, kalkoenen… We kochten in voor honderden miljoenen bij Aldi, Dirk, C-1000, Albert Heijn… En fijn dat al die verre hongerschreeuwen dit jaar romantisch konden ondersneeuwen.…
Hans Mooi25 december 2009Lees meer >

OMGEKEERD

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Omgekeerd in mijn lijf loop ik over mijn schaduw naar de zon benut nu mijn herinnering die mij in bescherming neemt tegen nalatigheid breng de waterval terug naar de bron was het stof weg gedachten zijn ingesluimerd om te ontkomen aan woekering verre vriendschappen geven de liefde die ik steeds koesterde…
Hans Uding16 februari 2010Lees meer >

un mariage en Causse Noir

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 590
spitsuur schijnt het in het gehucht St.André de Vezines één kerkje drie boerenhuizen en een oude herberg het is een drukte van belang want er wordt vandaag getrouwd en dat gaan ze vieren van verre zijn ze gekomen om hier de bruiloft mee te maken wij de ontheemden laten ons verbazen…

voor Luuk (22-12-'10)

netgedicht
4.0 met 50 stemmen aantal keer bekeken 2.210
(bij de geboorte van mijn kleinzoon) ik zal ergens moeten beginnen op die koude woensdagavond in december bijvoorbeeld hier vangt de reis aan vanaf de prille start naar de voor jou nog zó verre toekomst... doch als je opa je raden mag dan wil ik alleen maar zeggen 'neem er de tijd voor jongen'…

Eigen vuur

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
De kruin open als een bloemkelk de huid die naadloos aansluit op het drumvel van het heelal draagt de huivering van verre langs de ruggengraat van de melkweg een supernova barst extase en achter deze façade onbegrijpelijk het brandgat van de schepping het doorgronden te gronde aan eigen vuur.…
bob elias26 november 2011Lees meer >

Bloei maar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 653
heb ze geplant dichtbij en in het verre land zaden die voornemens dragen uit mijn rugzakje staken in het zand bij duinen en strand waar zee ze drenken kan in de zwarte aarde van het binnenland op heuvels zonnigste kant ik zal ze verzorgen mijn voornemens op rij bloei maar dan kan ik ze voorbij…
wil melker2 januari 2012Lees meer >

KOMENDE SCHEPEN

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.556
Met ogen als vuurtorenlichten Tuur ik naar verre kusten en wacht, Op overzeese berichten. Ik zit in het donker, ik wacht, ik staar Naar schepen die langzaam komen, Met lichtende blikken zoek ik naar Het schip uit het land mijner dromen.…

oprechte uitnodiging (1)

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 570
ik raap het herfstlicht op dat als een verre droom rondom het raam ligt 't is een vriend, denk ik dan getooid met ongekamde schaduwen 't is een vogel die het eenzame zwijgen cirkelt op verstijfde muren ik nodig hem uit en leg mijn stem op tafel naast zijn handen…

Konden we maar

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
dit moment grijpen en genieten, mateloos genieten van het mooie, van het nu afreizen naar verre oorden waar vooroordelen niet bestaan donk’re gedachten ons niet kunnen deren daar het alleen zou gaan om jou en mij we ons laven aan de schoonheid van alle dag aan ons, ons samen zijn omdat het dan helemaal mag…
LadyLove18 maart 2016Lees meer >

Allemaal Beestjes

snelsonnet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 683
Nu de vakantietijd weer is begonnen, En iedereen vertier, ontspanning zoekt, Heb ik dit keer geen verre reis geboekt, Ik hoef niet aan een drukke kust te zonnen. Nee, ik blijf lekker thuis en word tòch bruin, Door Pokémons te vangen in m’n tuin.…

Waterplas

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
is er de zomer door trek aan en op 't water Winters stil op deze winterdag geen kijkers, geen spel de plas verre van in trek.…

voorcalculatie

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 462
langzaam vallen woorden dicht hun letters vullen bladgoud scheppen sfeer, onderliggend van toon gewichtloos wikkend van verre naderend, weerlegbaar vasthoudend, met voortgezet verwijlen cijfermatig onthutst, tijdelijk voor het grijpen, wilsbekwaam en immer voortbewogen…
Iniduo13 oktober 2020Lees meer >

Nu en vooraf

snelsonnet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 577
Inmiddels kunnen wij ons meer vermaken Museum, sauna, kroeg of verre reis Een bios, restaurant en sportpaleis – Althans bij overeind gebleven zaken Vaak denk ik terug aan wie aldus ontsliepen: Bar eenzaam, zonder warm vaarwel naar ’t diepe…

dagsluiting

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 676
als een steen zo liggend stil zo aanbrekend als ochtend ooit verweven met naam, gezicht en een eiland achter verre maan reeds dicht in afnemend ogenschijn tot maaltijd, vesper, verweerde koffiekan laat, een sluitend sluierlicht met vertraagde adem gaan…
Iniduo14 september 2021Lees meer >

dagsluiting

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
als een steen zo liggend stil zo aanbrekend als ochtend ooit verweven met naam, gezicht en een eiland achter verre maan reeds dicht in afnemend ogenschijn tot maaltijd, vesper, verweerde koffiekan laat, een sluitend sluierlicht met vertraagde adem gaan…
Iniduo30 augustus 2021Lees meer >

levend als water

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
vader ging vaak uit vissen aan de oever ving hij eenzame stromen van verre gedachten van alles van wat diep in hem verborgen was nu opent de zoon op zolder de dichte dozen van zijn vader hier vindt het kind vroeg of later het woord dat hem bevrijdt en levend is als water…
J.Bakx28 augustus 2022Lees meer >

zichtafstand

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 488
een verre ruimte gevuld met diepe omgeving versmald tot een persoon die we iemand noemen in nabijheid van geschiedenis zo kort op de huid dat deze bijna tastbaar is tot op heden ter hoogte van een zijweg klinkt het luide roepen om aandacht te trekken en er dan het zwijgen toe doen…
Iniduo16 september 2022Lees meer >

Stukje

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 334
Toch vrees ik stil, een dag zonder jou, een leven naast het jouwe, waar ik slechts, een verre schaduw blijf.…
Nathan3 maart 2026Lees meer >

Nachtelijke schuldgevoelens

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 171
Het fladdert nog vol grijnzend ongenoegen in het zwarte hart van mijn zoet geworden maagdelijkheid door nachtelijke schuldgevoelens komt die van mij niet overeind ergens in een verre verte boven mijn hoofd staar ik naar dat vreemde plafond en er zijn ook van die donkere uren die een eeuwigheid lijken te duren.…