Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

bij titanium daglicht

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 425
dan lijkt ‘s ochtends de marmeren hemel op een heengezonden doorzon is er overal gelijkenis met toekomstige oertijd, stilgevallen in een slot van zilvervlies bomen zijn kaal maar weten zich spoedig omarmd het landschap luistert nauw, stemmig onder begeleiding van vogels de kenner weet welke, de argeloze toehoorder verzet zich nergens tegen…
Iniduo17 februari 2024Lees meer >

open land

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
Met de sneeuw dwarrelt de rust over het land Geruisloos legt tastbare kalmte zich neer in de bomen ook en op het pad, de wegen Maant zelfs de stad tot stille lome witte warmte Strekt zich uit Strekt zich Tot de wind komt Tot de wind komt Tot de wind komt En met de wind stuift de onrust dwars door hopen sneeuw en takken zonder…

Onverstoorbaar

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
het uitzicht tuurt in de verte wolken drijven langzaam over tot het pad wegebt in vergetelheid vreemde vogel vliegt geruisloos op de tonen van de wind atmosfeer gelaten de openstaande deur geeft doorkijk naar 'n sereen achterland dat er teruggetrokken bij ligt…
LadyLove14 april 2010Lees meer >

Daar zijn

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
Daar zijn in glooiend landschap geur van rijpe duindoornbessen een witte buizerd half verscholen achter gras tapuit pronkend met teder verenkleed op de grens van duin en wad vrolijk happend naar voor mij onzichtbare insecten Daar te zijn…

sayuri

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
in een brokaatzijden landschap breekt het tere licht van de dageraad door zilveren vogels scheren langs groene grashalmen op de bosgrond een dessin van scharlaken rode bladeren glinsterende verbeelding van de zon de cocon in geelgouden gaaszijde een nachtvlinder strijkt op haar arm neer roerloos blikt ze in het heldere licht van de zonsopgang…

Waterkant

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
Ik zit hier langs de waterkant de nevel siert het bos ik gooi steentjes in het water laat mijn gedachten los. De schoonheid van dit groene woud brengt mij tot ontroering en merk dat de natuur mij aanzet tot ontvoering, want.. ik zou u allen willen leiden naar deze plek aan het water en met u ongestoord gaan zitten denkende aan later…

Voorzichtig

gedicht
2.4 met 47 stemmen aantal keer bekeken 10.096
Ze liepen voorzichtig, en lieten het landschap binnenkomen, ze merkten dat hun tred bewonderd werd. Heel voorzichtig gingen ze door de deuren, langs het lusteloze strand, bezichtigden de bomen, ze dachten dat de struiken ontvlambaar waren en de hemel onder handbereik. Zie, ze houden zich voorzichtig vast.…
Armando3 februari 2022Lees meer >

standvastig (A. Gormley)

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
in deze uitgestorven kustplaats zie ik je staan op het strand je tuurt -vastgenageld- over het water een laag roest bedekt je naakte, harde huid de deinende golfslag valt stil in je hoofd het wassende water dat niet van wijken weet maakt je weerloze kop kleiner het tandenknarsen van de tijd de zeewind tart je zilte huid een albatros…
j.bakx26 januari 2011Lees meer >

Bomenlandschap

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 570
Op ’t oeverland staan de wilgen nu vrijwel zonder blad, zwijgend langs de oevers van het spiegelmeer een zwaan zwemt in grote cirkels golven verspreiden in afstand een visser neuriet zacht een lied je bent niet meer bij me in liefde of vertrouwen hoop maar dat je dat inziet het bomenlandschap heeft nu behoefte aan stilte winter aandachtig…
mobar25 oktober 2010Lees meer >

het landschap dat jij voor mij had opgezocht

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 645
er is geen wind in dit oude dorp het dwarrelen is ongezien zoals het kind in die ene lichtvlek dat blijft fluisteren en ongestoord rozen plukt heb ik dan de oorsprong losgeweekt, de hele kleine woorden die zoveel overeind hielden en die ik wilde houden graveren in de straten van mijn jeugd, vrij van huiver en zwarte richels al waren…

Duisternis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Droevig en alleen uit de wereld; is het landschap heel gedwee, stil vredig en zacht. Teder welt de bries en raakt het goudkleurig tapijt. Roekeloos zoals d'aanraking van een veer; neerdalend als duisternis'ommekeer. Is er niets meer te verwachten, stil sereen de morgen afwachten.…

Stille morgen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
En op deze prille gewilde morgen, op dit verstilde moment; is 'r niets wat onzuiver is verborgen, zoals we soms bij mensen zijn gewend.…

Schakeringen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
Samen en geheel centraal. Harmonieus en onderhevig aan de kleurschakering als 'n warm onthaal. Eendrachtig,broos of stevig. Roerloos of in beweging. Naadloos in elkaar overgaan. Gangbaar in'n rood paarse omgeving. Eerbaar in 'n samenspel is noemenswaardig en nimmer ontdaan.…

Het afgelegen tijdsboeket

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
Deze dood mijn lief deze dood ontwaakt aan de schemerige polderrug ver weg van alle klanken die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen van dit afgelegen tijdsboeket het zicht nimmer scherp als mijn ogen haken aan de wimpers en geen trots gebaar of een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw ontmoeten…
elze3 oktober 2011Lees meer >

Ik droom de dag

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 710
lenteochtend, zo sluimerig mooi toon je het stille weidelandschap enkel een kievit is mijn metgezel het verenkuifje maakt een dribbelpas rond een kuiltje in het akkergras roept zijn eigen naam kiewiet, kiewiet, kiewiet mijn mond blaast kringelwolkjes door het zuivere koude ademen ik droom de dag alvast naar mij toe er ligt een…

Glas

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
ze is van glas van een doorzichtige kwetsbaarheid de ceintuur van haar jas houdt het tengere lijf bijeen aan de overkant achter het raam slaat hij haar gade de wind wakkert aan ze versnelt haar pas haar voeten lijken de grond niet te raken ze verdwijnt in het landschap niet langer te onderscheiden hij grijpt naast het glas dat breekt…
J.bakx8 september 2012Lees meer >

Vondst ( Voor J. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
Als kind droeg ik al de stilte in mijn hart. Als puber vond ik de stilte in het bos en gaf haar een plaats in mijn geest. Nu weet ik de stilte te vinden in jouw aanwezigheid en geef haar een plek in mijn ziel.…

Arcadiasis

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
luchten verwaaien onverdroten zeeën reiken verder dan het oog het vasteland blijft onverbroken als baken onder de hemelboog haar aderen zijn nooit versperd het landschap is een open geest dan uitbundig, dan weer introvert maar nooit van zichzelf verweesd het onthechte lichaam vraagt om koelte of warmte, of wellicht beide heling schuilt…

Zomerhitte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
Het rommelt in de horizon vlakbij, het zorgt dat de tijd stilstaat, gemuilkorfd door het spiedende stof die geen beweging toestaat, een vertragende hitte waarmee het zwervend landschap werd overgoten.…
Pama11 juli 2013Lees meer >

De mist staat in brand

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
witte diezigheid maskeert het avant-gardistisch natuurtheater natuur geurt de avond vochtig en zwoel de bloemen hebben hun kelken gesloten kikkers roepzingen hun partners in de poel verdwenen koppels hebben hun dag genoten ik wandel verder in het vochtige gras adem diep deze zomeravond mijmerend hoe het vroeger was me aan dit prachtige landschap…
fets24 augustus 2014Lees meer >

Als

gedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.043
Als ze een landschap was ze zou bewegen in de wind stilte opzoeken in het gegil van krekels ze zou de zon om water vragen wolken om genade bladeren om een voetstap de aarde om een vore en een vlieg ze zou het licht verschuiven donker omschudden vogels zouden stilstaan als penselen in de lucht En achter haar uitgestrekt zou de stad…

Een wandeling

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 652
toen we gingen hand in hand glimlachte het Groningse vlakke land tot je spitse tong zich ertussen wrong en jij het wijde land tot een grimas dwong…

DOODLOPEND..?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 636
Ik zie je kijken in verten kijken Het zicht door ochtendzon in deze winterdag gebrand Op deze weg zijn wij -tenslotte- aangeland Wij wijken af van de kaart,kompas gebaande wegen Verlegen vroeg jij: 'loopt dit pad niet dood?'…

Land van leegte

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 742
Vogels zingen met hun gefluit, de wind streelt over onze huid, het gras kriebelt mijn gezicht, de zon staart terwijl je naast me ligt. We verdwijnen in een veld, enkel de leegte telt, verborgen door een berg van grassprietjes en zand, neem jij me mee naar sprookjesland…
MG.9 maart 2015Lees meer >

In aanbouw

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 711
Later op dag duiken er curieuze gaten op bejaard daglicht waagt er zich zonder enige rimpeling te water een troebel theezeefje schept zilvergruis uit de reflectie verdwijnt als kruimeldief in de kruipruimte van het ondermaanse als een groene draak zwermt geboomte langs kartelranden eindeloos bladspuwend in dode wind uit de stilte rijst…

Groningen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
zoveel kilometer heb ik er gefietst vraag mij niet wat ik onderweg heb gezien het was mooi maar fiets ik er weer zou het nieuw zijn je fiere graan vol licht en strepen in weilanden koeien en schapen kleine dorpen met lelijke kerken maar eerlijk gezegd was het de eerste keer Groningen je verte vertekend door wind…

het vee

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
geschaard aan een groene tafel ver van wereldse roes graast het vee traag vertrouwd onder een hemel die hen behoudt het land waar ze zijn gevoed met eendracht van zware lijven het vee kent geen haast gras groeit als wolken glijden ze bewaren het evenwicht tussen beide.…

Droomland

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
De kale bomen vegen traag langs de hemel, vastgehecht aan een landweg, met een paar huizen, versterkt door een kerk, waarvan de duldende torenspits prikt naar rafelige wolken, hoog ontvlamt het uurwerk als een gouden krans. Het land in halfslaap onder hoge lucht gedaald, nog niet bewoond, open gelaten tussen boomwallen, in gedachten…

Rondom Loevestein

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 711
het is nog vroeg in Munnikenland als de nacht eindigt en een zwarte stern ginds aan de oever landt ik schuifel naar een plek, nog droog, en gelegen nabij de waterkant en neem plaats in het gras ik zie de dag traag dagen; het licht kan en wil geen schaduw meer verdragen op deze woordeloze plek schept het gloren haar…