2333 resultaten.
bij titanium daglicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
425 dan lijkt ‘s ochtends de marmeren hemel op een heengezonden doorzon
is er overal gelijkenis met toekomstige oertijd, stilgevallen in een slot van zilvervlies
bomen zijn kaal maar weten zich spoedig omarmd
het landschap luistert nauw, stemmig onder begeleiding van vogels
de kenner weet welke, de argeloze toehoorder verzet zich nergens tegen…
open land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 Met de sneeuw
dwarrelt de rust over het land
Geruisloos legt tastbare kalmte zich neer
in de bomen ook en op het pad, de wegen
Maant zelfs de stad tot stille
lome witte warmte
Strekt zich uit
Strekt zich
Tot de wind komt
Tot de wind komt
Tot de wind komt
En met de wind stuift
de onrust dwars
door hopen sneeuw en takken
zonder…
Onverstoorbaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
492 het uitzicht tuurt in de verte
wolken drijven langzaam over tot
het pad wegebt in vergetelheid
vreemde vogel vliegt geruisloos
op de tonen van de wind
atmosfeer gelaten
de openstaande deur geeft doorkijk
naar 'n sereen achterland
dat er teruggetrokken bij ligt…
Daar zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
450 Daar zijn
in glooiend landschap
geur van rijpe duindoornbessen
een witte buizerd half verscholen achter gras
tapuit pronkend met teder verenkleed op
de grens van duin en wad vrolijk happend
naar voor mij onzichtbare insecten
Daar te zijn…
sayuri
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
602 in een brokaatzijden landschap
breekt het tere licht van de dageraad door
zilveren vogels scheren langs groene grashalmen
op de bosgrond een dessin van scharlaken rode bladeren
glinsterende verbeelding van de zon
de cocon in geelgouden gaaszijde
een nachtvlinder strijkt op haar arm neer
roerloos blikt ze in het heldere licht van de zonsopgang…
Waterkant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
599 Ik zit hier langs de waterkant
de nevel siert het bos
ik gooi steentjes in het water
laat mijn gedachten los.
De schoonheid van dit groene woud
brengt mij tot ontroering
en merk dat de natuur mij aanzet
tot ontvoering, want..
ik zou u allen willen leiden
naar deze plek aan het water
en met u ongestoord gaan zitten
denkende aan later…
Voorzichtig
gedicht
2.4 met 47 stemmen
10.096 Ze liepen voorzichtig,
en lieten het landschap binnenkomen,
ze merkten dat hun tred bewonderd werd.
Heel voorzichtig gingen ze door de deuren,
langs het lusteloze strand, bezichtigden de bomen,
ze dachten dat de struiken ontvlambaar waren
en de hemel onder handbereik.
Zie, ze houden zich voorzichtig vast.…
standvastig (A. Gormley)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 in deze uitgestorven kustplaats
zie ik je staan op het strand
je tuurt -vastgenageld- over het water
een laag roest bedekt
je naakte, harde huid
de deinende golfslag valt stil in je hoofd
het wassende water dat niet van wijken weet
maakt je weerloze kop kleiner
het tandenknarsen van de tijd
de zeewind tart je zilte huid
een albatros…
Bomenlandschap
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
570 Op ’t oeverland staan de wilgen
nu vrijwel zonder blad, zwijgend
langs de oevers van het spiegelmeer
een zwaan zwemt in grote cirkels
golven verspreiden in afstand
een visser neuriet zacht een lied
je bent niet meer bij me
in liefde of vertrouwen
hoop maar dat je dat inziet
het bomenlandschap
heeft nu behoefte aan stilte
winter aandachtig…
het landschap dat jij voor mij had opgezocht
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
645 er is geen wind
in dit oude dorp
het dwarrelen is ongezien
zoals het kind in die ene lichtvlek
dat blijft fluisteren en ongestoord rozen plukt
heb ik dan de oorsprong losgeweekt, de hele kleine woorden
die zoveel overeind hielden en die ik wilde houden
graveren
in de straten van mijn jeugd, vrij van huiver en zwarte richels
al waren…
Duisternis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Droevig en alleen
uit de wereld;
is het landschap heel gedwee,
stil vredig en zacht.
Teder welt de bries
en raakt het goudkleurig tapijt.
Roekeloos zoals d'aanraking van een veer;
neerdalend als duisternis'ommekeer.
Is er niets meer te verwachten,
stil sereen de morgen afwachten.…
Stille morgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
522 En op deze prille gewilde morgen,
op dit verstilde moment;
is 'r niets wat onzuiver is verborgen,
zoals we soms bij mensen zijn gewend.…
Schakeringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 Samen en geheel
centraal.
Harmonieus en onderhevig
aan de
kleurschakering als 'n warm onthaal.
Eendrachtig,broos of stevig.
Roerloos of
in beweging.
Naadloos in elkaar overgaan.
Gangbaar in'n rood paarse omgeving.
Eerbaar in 'n samenspel is
noemenswaardig en nimmer ontdaan.…
Het afgelegen tijdsboeket
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
535 Deze dood mijn lief deze dood ontwaakt aan de
schemerige polderrug ver weg van alle klanken
die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar
geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen
van dit afgelegen tijdsboeket
het zicht nimmer scherp als mijn ogen
haken aan de wimpers en geen trots gebaar of
een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw
ontmoeten…
Ik droom de dag
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
710 lenteochtend, zo sluimerig mooi
toon je het stille weidelandschap
enkel een kievit is mijn metgezel
het verenkuifje maakt een dribbelpas
rond een kuiltje in het akkergras
roept zijn eigen naam
kiewiet, kiewiet, kiewiet
mijn mond blaast kringelwolkjes
door het zuivere koude ademen
ik droom de dag alvast naar mij toe
er ligt een…
Lochem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Oude kastelen
voor Achterhoekse heren:
dromen op de fiets.…
Glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 ze is van glas
van een doorzichtige kwetsbaarheid
de ceintuur van haar jas
houdt het tengere lijf bijeen
aan de overkant
achter het raam slaat hij haar gade
de wind wakkert aan
ze versnelt haar pas
haar voeten
lijken de grond niet te raken
ze verdwijnt in het landschap
niet langer te onderscheiden
hij grijpt naast het glas
dat breekt…
Vondst ( Voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Als kind droeg ik al
de stilte in mijn hart.
Als puber vond ik de stilte
in het bos en gaf haar een plaats
in mijn geest.
Nu weet ik de stilte
te vinden in jouw aanwezigheid
en geef haar een plek
in mijn ziel.…
Arcadiasis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 luchten verwaaien onverdroten
zeeën reiken verder dan het oog
het vasteland blijft onverbroken
als baken onder de hemelboog
haar aderen zijn nooit versperd
het landschap is een open geest
dan uitbundig, dan weer introvert
maar nooit van zichzelf verweesd
het onthechte lichaam vraagt om
koelte of warmte, of wellicht beide
heling schuilt…
Zomerhitte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Het rommelt in de horizon vlakbij,
het zorgt dat de tijd stilstaat,
gemuilkorfd door het spiedende
stof die geen beweging toestaat,
een vertragende hitte waarmee het
zwervend landschap werd overgoten.…
De mist staat in brand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 witte diezigheid maskeert het avant-gardistisch natuurtheater
natuur geurt de avond vochtig en zwoel
de bloemen hebben hun kelken gesloten
kikkers roepzingen hun partners in de poel
verdwenen koppels hebben hun dag genoten
ik wandel verder in het vochtige gras
adem diep deze zomeravond
mijmerend hoe het vroeger was
me aan dit prachtige landschap…
Als
gedicht
4.5 met 6 stemmen
4.043 Als ze een landschap was
ze zou bewegen in de wind
stilte opzoeken
in het gegil van krekels
ze zou de zon om water vragen
wolken om genade
bladeren om een voetstap
de aarde om een vore
en een vlieg
ze zou het licht verschuiven
donker omschudden
vogels zouden stilstaan
als penselen in de lucht
En achter haar uitgestrekt
zou de stad…
Een wandeling
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
652 toen we gingen
hand in hand
glimlachte
het Groningse
vlakke land
tot je spitse tong
zich ertussen wrong
en jij het wijde land
tot een grimas dwong…
DOODLOPEND..?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
636 Ik zie je
kijken
in verten
kijken
Het zicht
door ochtendzon
in deze winterdag
gebrand
Op deze weg
zijn wij
-tenslotte-
aangeland
Wij wijken
af van
de kaart,kompas
gebaande wegen
Verlegen
vroeg jij:
'loopt dit pad
niet dood?'…
Land van leegte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
742 Vogels zingen met hun gefluit,
de wind streelt over onze huid,
het gras kriebelt mijn gezicht,
de zon staart terwijl je naast me ligt.
We verdwijnen in een veld,
enkel de leegte telt,
verborgen door een berg van grassprietjes en zand,
neem jij me mee naar sprookjesland…
In aanbouw
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
711 Later op dag duiken er curieuze
gaten op
bejaard daglicht waagt er zich
zonder enige rimpeling te water
een troebel theezeefje schept zilvergruis
uit de reflectie
verdwijnt als kruimeldief
in de kruipruimte van het ondermaanse
als een groene draak
zwermt geboomte langs kartelranden
eindeloos bladspuwend
in dode wind
uit de stilte rijst…
Groningen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
602 zoveel kilometer
heb ik er gefietst
vraag mij niet
wat ik onderweg heb gezien
het was mooi
maar fiets ik er weer
zou het nieuw zijn
je fiere graan
vol licht en strepen
in weilanden
koeien en schapen
kleine dorpen
met lelijke kerken
maar eerlijk gezegd
was het de eerste keer
Groningen
je verte vertekend
door wind…
het vee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 geschaard aan een groene tafel
ver van wereldse roes
graast het vee traag
vertrouwd onder een hemel
die hen behoudt
het land waar ze zijn
gevoed met eendracht
van zware lijven
het vee kent geen haast
gras groeit als wolken glijden
ze bewaren het evenwicht
tussen beide.…
Droomland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
638 De kale bomen vegen traag
langs de hemel, vastgehecht
aan een landweg, met een
paar huizen, versterkt
door een kerk, waarvan
de duldende torenspits
prikt naar rafelige wolken,
hoog ontvlamt het uurwerk
als een gouden krans.
Het land in halfslaap
onder hoge lucht gedaald,
nog niet bewoond,
open gelaten tussen
boomwallen, in gedachten…
Rondom Loevestein
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
711 het is nog vroeg
in Munnikenland
als de nacht eindigt
en een zwarte stern
ginds aan de oever landt
ik schuifel naar een plek,
nog droog, en gelegen
nabij de waterkant
en neem plaats in het gras
ik zie de dag traag dagen;
het licht kan en wil geen
schaduw meer verdragen
op deze woordeloze plek
schept het gloren haar…