Alle inzendingen over vluchtigheid

861 resultaten.

Sorteren op:

Zephyr

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 478
Allez, mijn schone aquarel toon mij jouw solarplexuslicht de zonnevlek en zonnebaan ellips der aequatoriale vederlichtheid der humaine condition van 't tien dizaines onderzonse ondermaanse broos en vluchtig mensbestaan wijl phaëton zijn paarden ment doorheen diana's ozonlaag in ijle luchten atmosferisch volg ik jouw aura ademloos…
Maxim31 mei 2025Lees meer >

Monument van stilte

netgedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.109
een traan nuchter van geest en vertrouwen maakt het rouwen lichter op de dag het is geen feest maar het mag een enkele lach herinnering ogen spreken van gedrag er ligt zwijgen in het groeiend zien vluchtige blikken, voorzichtige knikken een hand rust op een schouder het weten, we worden ouder…

De smaak van haat

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.754
ik schilder jouw naakte lichaam als een voorbij stormende komeet jouw vluchtigheid speelt mij parten ik geraak niet meer bij jij schreeuwt de sterren naar benéé en toch ben je verwonderd wanneer de maan niet meer naar je lacht en het donker van de nacht jou omsluit in razernij ontstoken, treft mijn liefde jou geen blaam, enkel door wat…
elze9 augustus 2005Lees meer >

kringelt traag herinnering

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
druppels aan het glas een sigaret ligt nog te smeulen ik peins en merk nu pas hoe stil het was, de rook ze kringelt traag herinnering vervliegt dan blauw in vluchtigheid naar morgen de stank is grijs vandaag in stugge stilte schreeuwt de tegenstand ruzies worden ongehoorde monologen er is geen open hand we dwalen in de tijd…
wil melker25 oktober 2005Lees meer >

de eik

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.186
ik lag languit en dacht te zijn de schaduw van z’n kroongewelf geen toen en straks en geen daarginder, geen spatje van mezelf diep in mij zit een knoest een eeuwig oude stobbe een stukje oer dat tijdloos is dat nooit bewust zal worden dat groter groeit, de tijd verstrijkt, het wortelt in mijn genen het overvleugelt al wat vluchtig…

die late zomerherfst

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.225
ik denk aan jou terwijl er koelte sneeuwt op huid die altijd zomerwarm nog is mis jou met elke ademteug verlies gezegend rijk - niet arm ’k hou van je schaduw - vluchtig die in mij wijlt smartelijk passioneel verslaafd aan ’t winterloze, ver van elke tijd je volgende herfst weer vindend in een betoverend laatste groen je geur tot…
sunset14 april 2008Lees meer >

Rozenoorlog

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.284
~~ zwarte zijde, sensueel omplooit vervagend, schaduwrijk slechte dromen vervliegen als flarden nevel in de zon lichamen vergloeien koud vuur zoeken grenzen in romantiek wanneer illusies kastelen bouwen met vluchtige luchten het fundament dan bloeden rozen zwarte schaduw in maanlicht ijskristallen-koud; uit de wortels van dagelijks…

Hij

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.220
Hij is er niet hij is hier nooit geweest hij leeft voort in mij in mijn droomwereld vluchtig ongrijpbaar ik wil hem niet vangen hij zal mij nooit vangen laat ons samen één zijn als spiegels in de nacht…
Linde13 november 2008Lees meer >

De overpeinzing

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
Gekrioel geleid in goede banen, groet of glimlach, vluchtig doel. Zovelen bij elkaar gepropt, een concentratie van talenten. Zoveel dat je wordt opgeslokt, het hoofd omhoog en boven water, zo turend naar de horizon. Ik droom en pieker over later, we dartelen de toekomst in.…

Papavers

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 742
Want alles is gegeven hier: de zon en ook de wolken, al ademt vreugde door een kier, zo plots komt pijn vertolken hoe broos en vluchtig elk plezier de levensstroom doet kolken.…

vluchten

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 840
sterrenconstellaties snelt men naar de nacht’lijke haven begerig naar nog verdere oorden felwit neonlicht verdrijft daar elke flonkering lichtjaren ver dreunend verdwijnen zilveren vogels naar de blauwe nacht achter de kim boordevol verlangen naar ’t onbestemde nooit ver genoeg in de rusteloze geest hoge witte strepen door de orion een vluchtig…

Ogen als planeten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
Ogen als planeten staren strakblauw naar de maan Voorbij de hemisferen Trekken sterren trouw hun baan Ogen als kometen doorklieven tijd en ruimte De toedracht is niet vluchtig naar de horizon ver buiten Sterrenstand geeft ruggengraat Men zal nog wat beleven!…

ijzige onwetendheid / in stilte voelt het zich bekwaamd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
ik kan niet troosten nu de pijlen op mij zijn gericht, het dubbelwandig hart lijkt geïsoleerd van tijd en daad jij kromt jouw vingers en dept goedwilligheid op een bank zonder woorden – de piano staat boven – akkoorden vol zwijgbeloftes doen het raam beslaan, er wordt geschreven op het vluchtig water dat zich wintert wanneer…
elze18 november 2012Lees meer >

Het roestige weerbarstig zijn

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 446
er zit traagheid in de tijd het roestige weerbarstig zijn kraakt en piept een al reeds lang vervlogen lied niets gaat meer gesmeerd norm en waarden worden vluchtig aangeleerd in honger naar succes stress en haast jagen op seconden in het krakkemikkige contact op oog en hand wordt niet gewacht pas als het opwinden is afgelopen omdat…

Wankel evenwicht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
ik ben in wankel evenwicht beland pak iedere hand om niet ten onder te gaan er was al jarenlang geen land meer te bezeilen ben aan lager wal geraakt maatschappelijk afgehaakt ik dacht licht te zien in het alternatieve circuit het wrakhout wilde maar niet blijven drijven de vluchtige beloftes het luchtig handjeklap boden niets om…
wil melker25 augustus 2016Lees meer >

verdwaalde mensen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
verdwaalde mensen in de stad werpen hun schaduwen op straat geketend aan een doelloos pad bewegend in dezelfde maat diep bedolven onder vele smarten hebben zij zich in een waan gehuld die de leegte in hun dorre harten slechts met vluchtige verlangens vult ik lees de wanhoop in hun holle ogen en voel de pijn van hun verloren strijd terwijl…

Volk van weleer

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 478
ik zag hoe jij verschoot even voorover boog in een klein moment van contact er sluierde al een lach in je blik die ik meteen vertaalde tot jij hebt het gefikst ik wist van jouw vluchtige ontmoetingen met leden van het kleine volk van weleer zij zijn eigenlijk nooit weggeweest hebben eeuwen in schaduwen van jaren geleefd…

wat weten we nog

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
wat weten we nog van varen op oceanen van bloed de rusteloze blinde wind en onstuimige regens van werelden die anders buigen wat weten we nog van dingen die glanzen maar binnenin duisternis bewaren wat weten we nog van een ochtend luierend in de rozenstruik van een kersentak die aan het raam klopt de trage wind die vluchtig een…
J.Bakx6 november 2022Lees meer >

Mesokosmos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 394
De lucht is blauw en koud vandaag alsof de dampkring dunner is en ik de lege ruimte ervaar waaronder de huizen klein en laag zijn zonder enige betekenis vluchtig en inwisselbaar De oude houtfabriek lijkt lek Rechts opzij aan de onderkant stijgt er rook op uit het pand…
Zywa3 april 2023Lees meer >

Argentijnse Tango

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 612
Verdriet transformeert tot dans die in deelbare vluchtigheid wordt weggeschreven in twee paar vlinderende voeten. De spiegeling van het evenbeeld: zijn voelbare verwachting zwierig ingevuld door haar inspiratie, als een stoutmoedig woordeloos compromis.…

Weer veel papavers

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 179
Want alles is gegeven hier: de zon en ook de wolken, al ademt vreugde door een kier, zo plots komt pijn vertolken hoe broos en vluchtig elk plezier de levensstroom doet kolken.…

Reality TV

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 746
nergens aan te voldoen Je bent gewoon wie je bent Als je dat maar lang genoeg doet Raakt de kijker er wel aan gewend Je van alle schaamte ontdoen Is tegenwoordig de trend Zo wordt je vanzelf wel beroemd Zo wordt je vanzelf wel herkend Hoe platter het toestel Hoe platter het vermaak De roem vergaat snel Dat zie je heel vaak Alles gaat vluchtig…

De laatste sterren

hartenkreet
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.741
Raak niet aan mijn tranen, loop zachtjes om me heen, nog even naar de sterren kijken en het boogje van de maan Het ontwaken van de pijn, vluchtig langs mijn wang, draagt de stilte in jouw ogen als wij de woorden overslaan Vraag maar aan de nacht, slapend op mijn huid ' Mag ik even bij jou schuilen voor het leven mij verlaat…

dat naar vrolijk rook

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.764
aan de anjers in het cellofaan grote stappen en ruim met zijn armen wapperen je hebt hem nooit gekend die grote vent een glimlach van niet weten veel vergeten om zijn mond je wist nooit waar hij stond als je hem nodig had hij koos ook geen partij als jij verloor in het debat hij had iets luchtigs dat naar vrolijk rook het vluchtige…

Onaangebroken

netgedicht
2.5 met 499 stemmen aantal keer bekeken 90.784
Je bent niet de zoveelste vlinder, noch een even vluchtig zweven. Je bent van hier tot ver achter ginder, de laatste pure betovering gebleven. Je bent geen spreuk uit oude boeken, noch verbijsterd stil verstand Je bent de waarheid uit de doeken, met het verlangen in de brand. Je bent mijn jeugdig groen verlegen.…
oepsie17 juni 2002Lees meer >

enige eis

hartenkreet
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.136
Geen vluchtige woorden. Niet zwevende akkoorden. Niet meer immer heen en weer, terugkomen en vertrekken. Moe is hij van het ontdekken. Liefde ontnam hem alle reislust. Diepgang had hij plots gekust. Samen zijn, voor altijd. Thuiskomen, is plots zijn enige eis!!…
jasper beer9 augustus 2007Lees meer >

gescheiden wegen

netgedicht
3.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 845
onze persoonlijke wegen gescheiden voorbij het weten,voorbij de aanwezigheid in spanning van het ongewisse zwelgend in zelfovergave de tong der hartstocht krult in begeerte ongeladen in vluchtige bewegingen in stevigheid van een schuchtere brug waarop het spel der vrijheid gespeeld word waarin herinneringen glanzen in zuiverheid en wijsheid…
klaes24 september 2007Lees meer >

geen verval

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 79
Afgekalfd land, rotte palen en golven zonlicht opnieuw zichtbaar in spiegelend water; versprankeld onder een gebroken wolkenlucht Zwermen zilveren vogels bespelen een vluchtige harp, waar schichtige vissen spiegels verscherven; beelden verbrekend van dood hout half verzonken in moeras Ogenschijnlijk geruïneerd landschap, maar als altijd…
Jagradra16 maart 2007Lees meer >

geen verval

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 686
Afgekalfd land, rotte palen en golven zonlicht opnieuw zichtbaar in spiegelend water; versprankeld onder een gebroken wolkenlucht Zwermen zilveren vogels bespelen een vluchtige harp, waar schichtige vissen spiegels verscherven; beelden verbrekend van dood hout half verzonken in moeras Ogenschijnlijk geruïneerd landschap, maar als altijd…
Jagradra19 maart 2007Lees meer >

Wijze Raad

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
Nu de deuren zijn gesloten laat de ns-planner een vluchtige traan. Veiligheid telt, en hij laat geen trein meer gaan. --------------------------------------------------- (B&W heeft de Martinitoren (Gr) tijdelijk gesloten voor publiek i.v.m. enkele zelfdodingen)…