621 resultaten.
stormbreker
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
765 Achter de verhalen van vervaagd behang
en onder het vale gangkleed geveegde
naar de ronde tafel waaraan gegeten moest
en zou worden
van de breekbaarste borden
beladen onder het gewicht van verledens
door de steden van weleer
en de graven ten lande
Het waren de kauwen
en de meeuwen evenzeer
zij schreeuwden het uit
door de jaren heen…
Spuiten of Slikken
netgedicht
2.8 met 52 stemmen
3.254 Waar zijn ze gebleven, de helden van weleer
Zoetemelk, Coppi, Merckx, Janssen, Anquetil
Wim van Est, wiens Pontiac horloge bleef lopen
Zelfs toen ie zeventig meter diep het ravijn in viel
Tegenwoordig lijkt niet te vermijden dat de Tour
Die beheerst wordt door wetenschap en oortjes
Niet gewonnen wordt op brood en bananen
Maar alleen nog op…
gesloten dossier
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.778 de maanden daagden en de jaren weken
het huisje aan de haven is niet meer
geheim adres van menig Haagse heer
de muren kunnen nu niet langer spreken
de schimmen zijn gevlucht naar verre streken
al wezen kwade vingers keer op keer
en lispelden de tongen van weleer
het spitten is een loze daad gebleken
het is weer rustig in de oude buurt
en…
ver van mijn bed
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.120 er vallen duizend bommen op Den Haag
het Binnenhof verandert in een krater
het Huis ten Bosch bezwijkt en niet veel later
komt ook de Haagse Toren naar omlaag
het Kurhaus en de pier bestaan niet meer
en het Bezuidenhout is weer veranderd
in een kerkhof waar het bloed meandert
de stilte doet weer denken aan weleer
gelukkig is het allemaal…
Oude dames
gedicht
3.6 met 67 stemmen
18.219 Ze zingen zacht een lied:
sirenen met een lofzang op weleer.
Ze wenken naar me. Maar ik wil nog niet.
---------------------------------------
uit: 'Ongekuste kikkers', 1998.…
Dodenherdenking
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.007 In het onregelmatig geroffel van de voetstappen
hoor ik de zware soldatentred van weleer.
Bloemen bij het monument,
bloemen bij de graven.
De stille symbolen van hen die vielen
tillen ons over de tijd terug.
Wederom klinkt ijl de “Last post” over het kerkhof.
In onhoorbare verten gaat de oorlog door.…
Dodenherdenking
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.176 In het onregelmatig geroffel van de voetstappen
hoor ik de zware soldatentred van weleer.
Bloemen bij het monument,
bloemen bij de graven.
De stille symbolen van hen die vielen
tillen ons over de tijd terug.
Wederom klinkt ijl de “Last post” over het kerkhof.
In onhoorbare verten gaat de oorlog door.…
De ommekeer
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
903 gedoofd gezelschap bijeen versmolten
Als beminde verlaat met veelvoud omgeven
Wenen zij nabij alom door hem gekoesterd
Vereend ineen gesmoord beklemmend geheel
Machteloos weten zij zich voorbestemd in begin
Laat bazuinen schallen luid en omkerend in toon
Reeds vertrokken nieuwe vruchten aan de boom
Zowaar wij staren in het heden van zwart weleer…
Het delicate bloem-schikken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
785 vanwaar komt die tocht
onder het verhullende gordijn
dat ooit werd gestopt met
oude vergankelijkheid op stok
De bloemstukken van weleer.…
Zeeuws
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.710 trekt zilverklotsend richting kust
dampend trillen de horizonten
terwijl de ploert hardnekkig brandt
sleepboten trekken mastodonten
huizenhoog boven ’t Zeeuwse land
in polders tussen sas en sluis
vierde het smokkelwerk hoogtij
de botermeisjes, braaf en kuis,
lachten zich gul door gaard en wei
van Saeftinghe tot in het Zwin
zag men weleer…
Dag lief
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.452 Zwakke woorden
Proberen verdriet te overwinnen
Je ziel geef je weg
Opdat we opnieuw kunnen beginnen
Duizend demonen in een rij
Voeden zich door jouw verdriet
Worden sterker met de pijn
Van een lang eentonig stervend lied
Je redden kan nu niet meer
Ik sluit mijn oren en mijn ogen
Druk je weg uit mijn geest
En denk nooit terug meer aan weleer…
Landschapspark
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
676 moeras
is nu een keurig landschapspark
met grazende Hooglanders
en wildroosters
over gecultiveerde fietspaden
door de onzinnige ruigte
naar het zigeunerland
van ademzucht
tussen heksen en dwergen
speelt de muziek
van zigeuners nog altijd geheimzinnig
in de wildernisruimte van mijn zinsbedrog
liggen de heimweeklanken, de ruige vlakten
van weleer…
Het molecuul
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
701 meubelstuk strandde
toevallig deed het mij denken aan de aarde
in een baan door het immense heelal
alle stofjes die het lang geleden vergaarde
en die werden gevormd tot een grote bal
alles wat wij vandaag kunnen delven
gemaakt van dit stofje, zo klein en zo teer
de gebouwen en kerken met al hun gewelven
hebben hun oorsprong in het stof van weleer…
De DAGEN DRAGEN NACHTEN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
594 verdriet verzachten
al zit ik het liefst in een stil geween
nog bind ik mij aan herinneringen
die moeizaam zwerven door mijn hart
van mooie dagen die te vlug vergingen
en nu lange uren vullen vol van smart
de pijn die niet wil verzwinden
schrijf ik in droeve verzen neer
de doornen die mijn ziel doorprikken
zijn de witte bloesems van weleer…
Nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
447 Heer Muzeman, ge zegt het goed
Uw klankdicht klinkt heel licht en zoet
Ik dicht nooit echt omdat het moet
Maar 't zit nu eenmaal in het bloed
Al doen ze soms oubollig aan
De nescio'tjes van titaan
Of omgekeerd, vergeet dik trom
Dat is passé, komt nooit weerom
Tenzij de helden van weleer
De nooit vermoede wederkeer
Beleven in een sprookjesland…
O, al de balzalen
gedicht
3.2 met 114 stemmen
41.018 Onder de slingers en het licht van weleer
zetten zij de polka verder van de dromen,
de quick-step van het verjaarde zeer
cirkels dansend om nooit aan te komen.…
de rivier
gedicht
3.6 met 83 stemmen
47.188 zwijgend naar m'n doel
gene zijde van een ijzig koude stroom
daar wenkte -tussen lelies- een fantoom
ik naderde, gedreven door gevoel
hij vroeg met zachte stem z’n pad te volgen
en leidde mij naar schimmen in het veld
'u wordt verwacht', zo werd me nog verteld
vervolgens werd hij door de mist verzwolgen
de schimmen bleken vrienden van weleer…
Kussekus lieve mus
netgedicht
3.8 met 52 stemmen
8.324 Doof ben jij voor lovende woorden
van zonden ben jij je alleen bewust
al stammen die uit een ver verleden
van toen ik jou nog niet had gekust
jij spookte door de zware hoofden
van slapeloze geliefden van weleer
legde bij hen jouw vragen neer
de dwazen vroegen, kregen meer
mijn lippen op jouw grote mond
voelen de volheid van jouw kus zo…
Woningloze
poëzie
4.3 met 148 stemmen
11.939 Het zal lang duren, maar de tijd zal komen
Dat vóór de nacht mij de oude kracht ontbreekt
En tevergeefs om zachte woorden smeekt,
Waarmee 'k weleer kon bouwen, en de aarde
Mij bergen moet en ik mij neerbuig naar de
Plek waar mijn graf in 't donker openbreekt.
------------------------------------
uit: Serenade III (1938)…
Voor jou: de herfst
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.279 bladeren tot kant verweven
bladskeletjes van weleer
dromen rood met gele dromen
stormen ruisend heen en weer.
Paddenstoelen steken statig
hun gekleurde kopjes op
spinnen vangen waterdruppels
weven paarlen van een drop.
regen kneedt zijn stiltepaden
tot een glanzend blubberpad
glibberglijdend naar de heide
maakt de dauw dit nevelnat.…
Liefdeszwendelaar
hartenkreet
4.6 met 26 stemmen
2.476 Dank je voor al de onrust
welke je deze nacht weer bracht
Jouw loze beloftes van weleer
je mijn hart hebt afgeslacht
Dank je voor de onzekerheid
alle hoop de angst en pijn
Liefde vol liefdeloosheid
hoe respectloos kan je zijn
Dank je voor al je verzinsels
ik weet wel weer genoeg
Je laat me keihard vallen
terwijl ik je op handen droeg…
De lege stoel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
844 Het is alweer een hele poos geleden
Maar de mooie herinneringen blijven
Het heimwee is niet te omschrijven
Vaak wordt gedacht aan het verleden
Maar helaas, vader is er niet meer
En het grote gemis blijft zo voelbaar
Hij stond altijd voor z’n gezin klaar
Het zal nooit weer zo zijn als weleer.…
VERZONKEN GEDACHTEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
969 Gedanen zaken nemen geen keer,
met schade en schande wijzer hopend van weleer.
Smachtend verlangen naar een nieuw begin,
lustgevoelens van tevredenheid schenken weder levenszin.…
gedachtegang - duogedicht met Hilly Nicolay
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
659 laat de zon niet verdrinken
in tranen, het verdriet van weleer
geef de maan geen kans
haar laatste licht te spiegelen
in het donkere meer
schuif regengordijnen open
durf weer te kijken naar het blauw
en vlieg als een hoge zwaluw
die scherend langs de hemelbaan
zonnestralen verzamelt tegen winterkou
zie de bloesemwind
hoe ze haar kleurigheid…
Kringloop
gedicht
3.0 met 3 stemmen
5.181 Pronkstukken van weleer,
anoniem verzonken in een vale kwaliteit.…
JONGE OUDERDOM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 In die wolken wordt zijn verleden gestoofd:
"Al wat ik beleefd heb, wacht als rijpend ooft,
gestreeld door dampen, sprekend van weleer.
Vreugde verdrijft eens geleden hartzeer.
Mijn werken en streven zijn speels verdoofd."
De bedaagde denker heeft wijde ogen,
ziet ook de opwekkende roze lucht;
herboren bloed stroomt dan opgetogen.…
Mist in ruimte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
683 Er kleven beelden
in haar hand, een
album van de geest, de foto’s
van weleer verwaaien in
een wind die de gevallen
bladeren leest.
Ze schuift het boek opzij
klapt het dicht
het is stil zegt zij,
ik knik
het is hier stil en vrij.…
Winter in San Clemente (Rome)
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.633 Ik zie de oude monumenten weer,
ruik de bestorven wierook van weleer,
herken de schedel, de gebarsten zerk.
De kale koster, zuchtend aan het werk
bij 't altaar, zet daar doden bloemen neer.
Een duif vliegt op en laat een witte veer
en ritselt aan het venster met zijn vlerk.…
Gedachten bij het ouder wordeen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Je voelt je niet meer zo goed als weleer
De energie is een beetje verdwenen
’t Wordt moeilijk om alles bij te benen
En wat ooit geweest is komt nooit weer.
Maar bij het ouder worden mag je weten
Dat God de Heer steeds meegaat in je leven
Hij wil jou met Zijn liefde blijven omgeven
Reken maar op Hem, Hij zal je niet vergeten.…
gesprek over lijnen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
676 strakke lijnen van weleer meanderen
als rivieren in een delta: huizen en gebouwen
maken abrupt een slag naar rechts
veranderen in duizelingwekkende spiralen
waarin bedeesd jouw hand met onbekende tekens:
samengaan van hoofd en hand
laat zich voorlopig niet ontvouwen
plotseling roep je dat we schilfers zijn
in een oneindig universum, met…