Alle inzendingen over woestijn stof

2391 resultaten.

Sorteren op:

Humor in een potje

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 986
In een potje op de schouw, meer stof erop dan erin, af en toe eens met een swiffer, ook al ben ik dan allergisch, en blijft het lood in mijn kiezen, toch kan ik niet niezen.…
Steven26 oktober 2010Lees meer >

Wandeling

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
milde avondzon op de bosvijver een waas van zaden en stof stilte tussen zomergroen waterjuffer rust op blad Tanka…

Over pathogeen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 699
Ze konden er niet omheen, De stof was pathogeen. Hoe ze ook proberen Het resultaat te bezweren De ziekte slaat om zich heen. Is het pathogeen Erken dat dan meteen.…
J. Quekel18 november 2014Lees meer >

Het Menselijk Leven

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.266
Genaakt het uur, al staat een heir rondom het hof, De Koning valt van zijne zetel En wordt een handvol as en stof....’…

Stof waarvan we zijn gemaakt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
Woorden zijn als sporen in de sneeuw of vervliegen of in de rukwinden van de wind bedekt of verwaaien, raken verloren onder het laagje stof van geluk en verdriet, voortgedreven op goed en slecht van twijfels van alles wat krom is en uiteindelijk toch weer recht, te geloven dat elke smoorde voetstap wordt gehoord door de ziende en de…
Pama10 maart 2019Lees meer >

Persoonsgebonden Beschadiging

snelsonnet
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 931
Ik las de open brief van Erwin Kalle Die nu al dagenlang wordt rondgetweet Ik dacht niets anders dan: "Dit kàn toch niet!" Zo blijkt hoe diep een kabinet kan vallen Bezuinigen dóet pijn. Ten enen male! Maar dit gaat ver voorbij het meest basale…

't is voorbij

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.679
mijn wereld om voor te leven is gestorven naakte bomen in een dode woestijn de zee draagt een ijskoud veld van vissen de kust neemt afstand voor wie ik leefde is gestorven de zon poogt verwoed zonder resultaat zijn warmte rilt mij slechts een huid om leegte àlles lijkt dood…

zandstilte

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 683
hoe kan ik spreken over het zelfbedrog van de dageraad als wind woestijnen blaast uit hoge torens naar het blinde denken van zwarte honden, die in de nacht zich van gehuil onthouden omdat stilte een wereld achterlaat; een neerstrekken van verbijstering waar vrijheid en poëzie breken in de dood om woorden die eenmaal waren en…

Blue Tuesday

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 752
onmacht en frustratie cirkelen als gieren boven de betegelde woestijn boven die eenzame persoon het broze geluk van de vroege ochtend het gevoel dat het nog wat gaat worden vandaag dat alles in een stap weggevaagd nu de gieren zich storten op de nietsvermoedende het gevoel overvalt hem van woede van helaasheid van natte verse sokken…

incommunicado

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
talen maar kan je niet bereiken al woon je dichtbij lijkt het of je in het verre Patagonië bent, toen post nog bedeeld werd te paard toen telefoon en telegraaf hun digitale opvolgers globale connectiviteit nog toekomstdromen waren ik blijf briefjes in een fles in zee gooien die je niet bereiken ik blijf roepen in de woestijn…

uit rots gehouwen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
over knerpend grind wandel ik hand in hand met zachte woorden naar het kerkhof ik houd ervan om naar jou te gaan te voet alleen in een onophoudelijke regen doordesemd van aardse kleuren als een opgewaaide rode duin in de woestijn een wiegelied van zachte woorden uit rots gehouwen je naam…
J.Bakx16 oktober 2015Lees meer >

Onbemind 3

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Ook ik ga ongemerkt voorbij, door de woestijn, en door de consternatie.…
Pim Eliam22 november 2016Lees meer >

schoonheid

netgedicht
4.1 met 49 stemmen aantal keer bekeken 2.369
dood je wilde schoonheid in een zacht lied als een landschap zonder lichaam of vermaalde rust in stof van verdwenen namen die nooit meer zijn gezien…
klaes16 september 2007Lees meer >

Liefdesverdriet

hartenkreet
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.725
Wat is het bestaan meer dan een onmogelijke droom Een brandend leeg land waar je minder bent dan stof Onverdraaglijk verdwaald in de ogen van een ziel…
Troebadoer19 november 2007Lees meer >

Bizar

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 83
Veelkantig die jota van verre Die wartaal als stof in de wind Geen touw en geen sterren Om vast aan te knopen Wie weet waar je logica vindt?…
Bert Enernie17 september 2026Lees meer >

Regenboogcirkels van hoop

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 647
Uit je hand valt de macht die je had op stenen die je niet kon tillen sappig gras ertussenin we kijken ernaar vol verbazing onder modder liggen varkens begraven regenboogcirkels van hoop het zwart wordt geschild een zacht briesje geurige lentewind waait over de rimpelige oceaan richting woestijn…

De droom van de archeoloog

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.915
Gewapend met tandenborstels Trok hij naar de woestijn Voor het laatst ontdekte graf Spittend in de droge grond Stuitte hij op schedel en edelsteen Zich afvragend wat de context was In een mooie stratigrafie De lagen van het grondprofiel Met duidelijke chronologie Het deed hem allemaal niet zo veel ‘Een biertje en dan lekker slapen…

Voor het donker werd

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 867
De roepende stem uit de woestijn, golven van verwondering: een medestander, die doordrong tot de verstandsverbijstering: onvoorwaardelijk de overgave, een uitputtend doodgaan voorlopig in de kiem gesmoord.…

Bewonderenswaardig

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
Iedereen bewonderde zijn weidse blik - zoals díe uitkeek over het landschap bergen, dalen, bossen en meren woestijnen en oceanen onafzienbaar als ze waren toch hélemaal in zich opnemend die blik die zei: pas als ik dat allemaal belopen bereden, bevaren heb en daar dan ben, dáár daar helemaal achteraan, weet je wel dan ben ik er -…

Belichaming

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.361
een bed van rozenvlees doortrekt mijn aderen krimpend van begeerte naar water in de woestijn alle luchten wuiven weg terwijl onze genen zich stempelen in spiegels gelijk van adem en bloed omtrek ik jouw middellijn drink jij mijn zielswater met omarmen van huid en inlijven van schaamte…
Iniduo20 juli 2014Lees meer >

Samen vechten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Samen vechten Bergen beklimmen Op de top zijn en genieten van het zicht Tot je knieën in de modder Geen beweging in te krijgen Maar toch eruit komen Verdwaald in een woestijn Uit zicht geraakt Maar in gedachten verbonden Tot de ander gevonden is Samen vechten wanneer dat nodig is Omdat je niet wil Omdat je niet kan Omdat je niet leeft…
Kees Awater21 november 2016Lees meer >

Donkere dagen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 785
is er de melancholie van overvloed als gevoelens zijn uitgeput door veelheid in nuance lijkt de ziel beboet door aangereikte kansen, van woorden die nu rusten in de geest of in mijn hart, vaak met gesloten ogen roep ik in de leegte van een woestijn van vergane glorie of word ik binnenkort door de natuur dan wel mijn gemoed naar…

Evaluatie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Je zou de korrels in de woestijn tellen Tot je adem geel kleurt Er is nog een gedeelte te gaan Dat als ‘leeg’ te boek staat Daarna zouden we gaan reizen Naar het uiteinde van stofwolken Het schijnt dat daar nieuwe sterren Ontstaan als dichtheid compact genoeg is Niemand die ons zou opmerken want Afstand is geduldiger dan vlees…
Iniduo17 januari 2018Lees meer >

Alle tijd van de wereld

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
In dorre woestijnen en in oceanen. Ook in een mens die gestorven is, en in onze herinneringen leeft. In een aandachtig levend mens, die alle tijd van de wereld heeft.…

Geven en blijven

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.143
En haar masker lijkt op haar trouwe wanhoop die niemand begreep toen ze haar liefde in scherven zag vallen en hij een afscheid werd die haar slechts het geduldige stof op zijn foto en de naamloze pijn van haar eenzaamheid gunde.…

een roos in blauw

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 737
droom van stof spreken in stille taal van lichaam dan zou ik je zeggen ik ben thuis thuisgekomen in jouw hart.…
pelgrim16 oktober 2010Lees meer >

Zwitserse kaas.

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 707
Ik zit in mijn stoel Hij is van hout, mooi glimmend hout Maar als ik opsta zie ik stof Mooie rode effen stof Ik eet kaas Ik eet gele kaas, ik eet geel Kuikens zijn geel Die eet ik dan weer niet Voor hen maak ik een uitzondering Ik praat in mezelf Ik praat hardop tegen mezelf Ik geef ook antwoord Maar ik versta niet wat ik zeg Het klinkt…
Peterdw.13 januari 2011Lees meer >

De smalle ring

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.681
aardse lijf, geen stof bezwaart De ziel die door uw ogen klaart, Als smalle ring, als gouden band Niet schendt de naaktheid van uw hand.…

Anker

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.133
Want onze reis voedt het raadsel van de kosmos Zwarte gaten en spiralen van stof Terwijl we duizelen van vragen Waait de poort wijder open Worden we nachtblind in verzengend licht.…
Wimper20 februari 2004Lees meer >

corrosie

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.039
het zal mij aan mijn reet roesten zuurstof vreet de aanstoot is CO2 heel fijn kankerend verlaat ik dit leven stof tot overdenken zo ver ga ik.....…
Fred31 januari 2009Lees meer >