Alle inzendingen over woud-bezitter

806 resultaten.

Sorteren op:

Aids

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 805
Je gaf de paarden voer en met de varkens heb je gedineerd, een zomerpark vol bessen en papavers, vermoord, door de gifwolk uit het zwarte woud, je oneindige stem, klank van een sprookjesfee, is weggeëbd naar het gebied van Thanatos, er zullen resten van je ziel, die in het harnas verbleef, komen spoken rond de doktoren, die zand uit de ogen…

vage angst

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
eiken wind raast in de toppen verschuilt zich ruisend in ‘t eeuwige groen van statige bemoste sparren zwijnen spoken hier rond zwart smakkend knorrend elke geest vlucht jammerend tijdens hun nachtelijk maal in de morgen resten nog sporen zijn evers verscholen in ‘t groen vaag hoor ik gevloden schimmen in flardige nevels over dit woud…

NATURA CONSOLATRIX.

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.344
Hier rust ik ver van 't woelig mensenras In macht'ge zuilengangen van het woud, Met dak van wiss'lend groen, doorwrocht met goud, Hier op het mollig, mosrijk lentegras.…

De kerk in 't bos.

poëzie
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.085
O - ver het woud gal - men de klok-ken als Eng'-len - ge - zang, Vlei - end met to nen van zil-ver en goud: Kling- klang, kling - klang, kling - klang, klang! Kling - klang! Kling - klang! Sta - tig van stem roe - pen de klok-ken met stre-len - de drang: Na - der, o na - der, o na-der tot Hem!…

In tegenstellingen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
steken - Aardappelveld overspoeld door rijke modderstromen, Oogst onmogelijk gemaakt voor tractoren, Geen machine die er nog kan komen - Alleen mensenhand die uitkomst biedt, Overvloedig licht dat welhaast alles onzichtbaar maakt Ogen die maar niet kunnen wennen, geen bril die helpt, Het zwartste donker in mijn hoofd, ondoordringbaar woud…

Elk seizoen z'n waarde

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
Treur niet om gevallen bladeren of wind die fluit door dorre hout herfst heeft zoveel schoon te bieden zoveel valt te genieten in 't gekleurde woud rest ons straks nog gure winter met zijn stormen guur en koud.…

Nachtwoud

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 169
sluier valt over de groene bomen de vrees voor de waarheid is nu heengegaan de dwaze mensendroom weeft draden van een oud vergeten mysterie geen mens die deze stille paden kent een nobele echo zweeft door de contreien de koude aarde wordt door licht verwarmt waar sterrenstof de diepe ziel komt wijden een extra gloed verlicht het verre woud…

KRETA

poëzie
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 8.258
Of het een stil schip was, diep gezonken, Welks topzeilen in het maanlicht blonken, Schoven zijn besneeuwde toppen zacht Langs de verre wouden van de nacht, Door de manekring en sterrenzwermen Meegetroond, ontvreemd van kust en bergen, Even streng gescheiden en ontheven Als mijn grondloos dromen van mijn leven.…

Onder het groene dak

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 728
De stilte van het woud. Geen geluid dan dat van op de dieren na. Geen geschreeuw van mensen, van voorbij razende auto’s of overvliegende vliegtuigen. Alleen maar die rust Juist door deze innerlijke rust en frisse lucht lijkt het alsof je droomt. Je wilt nooit meer ontwaken. Je hoopt voor eeuwig in deze ‘groene long’ te mogen ademen.…

Ik hoorde stemmen van een vreemd bestaan

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.975
- Eér heeft de stilte een taal Dan aller zomervooglen lied in 't woud Dat onverstaanbaar van de takken glijdt - O, ik geloof óns wordt in eenzaamheid Somwijlen een mysterie toevertrouwd... Dat wij vergeten moeten - telkenmaal.…
Jan Veth3 september 2021Lees meer >

Herfstnacht in de Tuilerieën

gedicht
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.079
Soms een roep door 't woud van een duif en het onhoorbaar klieven van het duister, dat zich slapend houdt om de laatste liefde te gerieven. Verder niets. De nacht en ik alleen, eenzaam wandelend aan de rand der tijden, zó verheugd en zó bedroefd meteen om mijn voeten die een afscheid schrijden...…

Angst

hartenkreet
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 978
Terwijl het duister alles vervaagt en je alsmaar struikelend door het wrede woud verdwaald verdwaast. Je vlucht in een waas vol paniek als je door een slingerende tentakel omlaag wordt getrokken In de stank. De aarde proeft tegelijkertijd slikt klauwt en verdrinkt je in verdriet Zwart.…
car19 februari 2011Lees meer >

VERANDERLIJKE AARD

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
achter één dreigend zware wolk vol ziedende bliksems scheurende donderslagen die stuiptrekt _ zich zwellend plooit tot monstergedaantes dan krimpt _ verhardt langzaam neerdaalt in een wijd zachtglooiend heuveldal voortbestaat als hechte struik die altijd roze bloemen draagt al verandert steeds zijn aanblik dankzij schaduwval uit nabije wouden…
Han Messie9 februari 2012Lees meer >

's-Gravenhage

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.732
De rondom groene buurt, het rondom stenen Hout, Des boers verwondering, al komt hij uit het woud, Des steêmans steeds vermaak, al komt hij uit de muren, Der vijanden ontzag, de vrijster van de buren, Des werelds lekkernij, des hemels welgeval. Is 't daarmee al gezegd, zo ben ik meer dan al.…

Apocalyptische wederopstanding

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
In donderend geweld is verzet gebroken mijn huid gescheurd en wonden open ledematen met lood verzwaard de adem afgesneden rotsen geteisterd door beukende golven stranden gespoeld tot stinkend drab duinen geëffend, vervallen, bescherming verloren velden bruin verbrand door de droogte wouden in vuurzee opgegaan dieren door dorst gestorven…

De herfst blaast op de horen

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.145
De stilten weven gobelijnen van gouddraad over ’t woud, met reeën, die verbaasd verschijnen uit varens en frambozenhout, en sierlijk weer verdwijnen - De schoonheid droomt van boom tot boom, doch alle schoonheid zal verdwijnen, want alle schoonheid is slechts droom, maar Gij zijt d’ Eeuwigheid!…

Het nest

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
En het woud zingt een voorjaarslied, hij luistert vreedzaam en bedeesd. De bomen schudden hun wilde haren, en lachen om dit lentefeest. En zo trekt hij door de aardse jaren, met een wijze witte baard. Hij liet de welvaart langs hem varen, en heeft alleen zijn 'ik' bewaard.…
Betty Veerman8 september 2014Lees meer >

Zo te kunnen schilderen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Geel klatert klinkend langs lichte vlakken ze tinkelt over blauwe wateren en langs de toppen van een dicht-groen woud waarin zware dampen hangen adem van aarde, blad en hout Het stervend licht penseelt paarse vegen zachte schemer langs de hemel spreidt de stilte uit waarin helder opklinkt het geluid van een vogel vlak voor de nacht Rood…
Pia Wolters13 november 2014Lees meer >

Eenhoorn

gedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.938
Here, zonder naam en zonder gezicht Zie vanuit den hoge Op uw droeve eenhoorn neer Die danig hunkert naar uw licht, Die sierlijk door de wouden dwaalt Maar bladeren geen voedsel vindt, die voor de poort der doden draalt, Allen bladeren op uw wind.…
Jotie T'Hooft23 november 2014Lees meer >

Eenhoorn

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.829
Here, zonder naam en zonder gezicht Zie vanuit den hoge Op uw droeve eenhoorn neer Die danig hunkert naar uw licht, Die sierlijk door de wouden dwaalt Maar bladeren geen voedsel vindt, die voor de poort der doden draalt, Allen bladeren op uw wind.…

Het bos

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
Fladdert op en neer Hij blijft in het bos hij is op zichzelf Samen met de elf Die ook in het bos woont En de sfeer van het bos Beklemtoont Een stap in het bos En de mens voelt zich mens het leeft tussen de bomen Er zijn voor veel levende wezens een onderkomen Ritselende Geluiden Tussen stilte door Prachtig Toverachtig Het bos Het woud…
ebba10 november 2017Lees meer >

HEEN EN TERUG

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 409
Tussen steile rotsen door dicht woud omringd dendert de stortbeek naar beneden geeft zich over aan de wil van de oeroude Schepping over hem heen stijgt en daalt telkens een gondel langs de helling steeds onderworpen aan menselijk gezag de hotsende stroom bereikt het lage dal zoekt als kabbelend riviertje de tijd zonder eind het…
Han Messie13 september 2022Lees meer >

Gooi het eruit!

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 341
je longen uitschreeuwen in het Renkumse woud, de Colmschater heide de bossen van Deelen met z'n verdomde schapen en wilde zwijnen roeken en kouwen en kleregeiten martelende marters en schuchtere reeën lukraak om je heen slaand naar skinny dive nimfen en vluchtende vruchtbare maneaterfeeën tot je totalloss leeg bent en…
Xander29 augustus 2025Lees meer >

Winterdag

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 417
Langzaam werpt zij haar stralen over het sereen witte veld en in het woud staan de bomen met witte mutsen. In zilverschijn glanst de verstilde wereld. Kleumerig zitten kraaien in naakte kruin van een eik fel contrasterend tegen witte wereld. Langzaam komt leven op gang op nu verstijfde vaarten.…

Schimmel

gedicht
3.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 15.833
haard dansen de vlammen Van de bedienden slechts hun verre fluisterstemmen Een ogenblik is alles stil een dood moment in tijd de neus gedrukt in het naar stof riekend trijp van de versleten canapé Naar buiten kijkend in de wintergrijze lucht een sledetocht met paarden over het landgoed van mijn vader gehuil van wolven in het woud…

Haiku

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 914
Stille vijver Geheimzinnig en donker Zo diep als de nacht De eenzame bloem Verloren tussen het gras Ik wil je vinden Het zingende woud Zwefend op de melodie Zoek ik naar het pad Bewegende wolken vormen veranderen steeds hetzelfde toch nieuw…
mira23 september 2003Lees meer >

Oktober

poëzie
2.7 met 74 stemmen aantal keer bekeken 10.133
O luchten-goud, o groen van 't woud, o verven, Die, in een laatste opglooiing van de aard, Van al het schoonst des zomers, lang gegaard, Een tooi hem toverdet, tot zacht versterven, Wat was mij nu nog al uw licht-schijn waard, Nu ik die teerste aanwezigheid moest derven?…

Schemerbos

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Er dwarrelen verdorde dennennaalden op mijn kraag terwijl op fluwelen voet een vroege vos mijn pad kruist over de flanken van het bos Mijn achtertuin leunt tegen dit woud waarin de vrije loop van de seizoenen voorziet in het natuurlijk onderhoud met in de winter karige noodrantsoenen en de zomer de overdaad verzwelgt ook ieder mensenwerk…
kees keizer16 november 2004Lees meer >

Irak

hartenkreet
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.795
ze doen verdomd hen eigenwijze zin hun oor leent zich slechts aan oliemagnaten de mening van het volk is hen te min een nieuw Vietnam is niet meer te ontkomen zo’n tragedie, rijp voor het witte doek, waar, onder napalm, hele wouden stomen en mens’lijkheid ten prooi is aan hun vloek ach laat mijnheer de president maar dromen zijn schande…
Aramis15 januari 2007Lees meer >

de laatste heldenjaren

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
de plassen in het woud zijn wat minder helder hun diepte eerder ondiepte en het spat niet meer zo hoog als toen hij als kleine uk zijn lijf erin liet landen op ontdekkersvoetjes met beslijkte kindsandaaltjes het pad waarop vandaag de oude grijsaard schuifelt is geharkt en uitermate droog met afgeschermde en versleten randen om de dieren…