4410 resultaten.
houtlijn
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
528 mensen roepen wel eens
we kennen je
niet
alsof ze maar één oor hebben
wanneer ze het wisselen van wind
in koude bomen
hangen
misschien ben ik wel niet
die ik had willen zijn
of moeten
of wennen zij nooit
aan mijn sterven terwijl alles
maar voorbij gaat
in opwaaiend zand en nachten
die ik wakker lig
in het weten
dat ik slechts…
verpakt in plastic folie
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
675 hij draait
de dag naar buiten
en herbegint zijn daad
haastig zonder groet
hij denkt soms wel
aan vrouw en kind
of aan iets nieuws
iets anders
zomaar, op een ochtend
wanneer zijn woorden
hem leeg voorbij
gaan
of wanneer het bijna avond is
en de weerhanen hem
gunstig staan
er wordt gezwegen
in de rechterhand
naar voor…
ongewild
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
736 niet alles
kan gedragen worden
door woorden
daglicht bijvoorbeeld
of het ontkomen aan de nacht
sterren traag als liefde
binnensmonds
die ene lente
al te vaak herdacht
van jou, van mij
een andere wereld
niets toont aan dat ik besta
als woord of zin, in
bloed verdund
waarom sterf ik dan
ongewild…
Windmolengevecht
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
637 Als een Donna Quichotte
tegen vele windmolens
bevecht zij de gedachten
waarin ze is verstrikt
van zwart en wit
zonder nuances
altijd eindigend
in somber grijs
uitslag
vooralsnog
onbeslist…
die zachte kleur
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
809 het beeld
- jij bent van licht -
breekt tijd open
in eeuwige
seconden
waaraan een drenkeling
zich vasthoudt in regen
en storm
zoals een witte lelie
in onrustige dagen die de klaarheid
van het water zoekt in deze vreemde wereld
ik hoor nog steeds je stem, aarzelend
bewegend toen ik de aarde wist
dichtbij duisternis en zware…
adem mij de zee
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.030 ik zag
hoe jij speelde
en ik bleef geloven
jonge meeuwen en het licht
werden opgetild
tussen handen
en je mond, zo mooi
om te zien
-slaap maar, liefje-
ik wilde blijven
om alles te begrijpen
huilde en lachte
om blauwe gedichten
zoals âin morgenâ
het woord werd wind en vogels
wisten wolken
-slaap maar, liefje-…
Plaza della PietĂ
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
685 ik tracht met mijn scherven,
op de Plaza della PietĂ ,
sprakeloos,
weer heelheid te verwerven
wanneer ik oog in oog sta
met de fontein
waarvan de stralen
huilend de leegte erven,
van de val verhalen
en druppels uiteenspatten
op reeds uitgesleten groeven
van de marmeren Moeder,
zodat ze verpletterend
een verlies vertalen
ik zoek…
HET TERUGTREKKEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 Met herfst en licht
trek ik me terug
in m'n diepste wezen
Laten ze nu
m'n gedicht
eens lezen
Een streep licht
in het bestaan?
Een roodgeel blad
aan de eikeboom?
Achter elk woord
een stille droom
Langzaam op weg
die te vervullen.…
tot op een dag
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
805 stilte
was lucht, was morgen
en avondregen
werd zee in het openvouwen
van flarden mist
ik tastte naar duinen
en ouderdom
terwijl mijn navelstreng
onder stenen kroop
samen met het meisje van zes
en niemand zei nee…
achter de dagen
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
644 de wind ruist niet meer
alsof het raam steeds kleiner
wordt
en alle stemmen wegzinken
zoals de zee in mijn
woning
ik had nog bomen
geplant en duinen
meeuwen en een schreeuwerige
namiddag
maar mijn kamer werd zelden
door zon gedragen, noch door het meisje
dat de straat uitliep
ze zag me niet, las geen dagboek…
Rebellie!
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
538 Mijn schaduwzijde heeft zich omgedraaid
en in zijn spiegel mijn gezicht bekeken
maar vroeger was hij echt niet zo gehaaid
mijn schaduwzijde heeft zich omgedraaid
en mijn persoonlijkheid toen neergemaaid
ik zeg je dit gebeuren duurt al weken
mijn schaduwzijde heeft zich omgedraaid
en in zijn spiegel mijn gezicht bekeken…
achter ramen en wind
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
722 het podium
werd mijn redding
het wachtte
zoals de zee op leven of dood
op een eiland
dat geen weet heeft van wind
of muren waaruit stemmen schuurden
steeds dieper in
mijn hoofd, in het waterglas waarin
ik meeuwen wilde zijn
luider dan
novemberstilte
zonder achtergronden
van angst en dun geklede woorden
die het sterven…
lage schaduwen
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
816 de dood lag voor mij, haast om op te rapen
maar ik was een kind, licht en onschuldig
herkende het geschuifel niet
van het donkere wachten, droef en zwaar
de muffe geur, een lijf in zwart
op de grijze muur hing haar gezicht,
streng en met harde vuisten,
voortgedreven door gebed
stemmen naderden uit fluwelen hoeken
en dwongen mij naar…
Out !
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
625 letterlijnen lopen lijk addergedachten
langs sompige moddergrachten voddenmarkten
leeg van vette slijmen
weg ! wat ik zeg :
uit mijn brein !
kruip kronkelend kruiswaarts
krijgsgevangen gemaakt
naar de schedelplaats die druipt
van triomfantelijk bloed
vrij ! wat hij zei :
slangenbroed !…
De Wind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
502 Zachtjes streelt de wind mijn haar
Zij maakt dat ik niet stil sta
Een zachte duw, een vriendelijk gebaar
Zodat ik maar vooruit ga
Zwarte wolken pakken boven mij
Het is een gedonder van jewelste
De depressieve wolk komt voorbij
Het is alweer de zoveelste
Toch laat ik mij niet ontmoedigen
Ook achter deze wolk schijnt de zon
Stapje voor stapje…
hora est
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
873 bij dag begint het:
de dood noemt zichzelf
het licht
alle andere namen
geven nog meer, verleiden
als ontelbare vingers
ik schrei tegen wind in; rood
met het wimperloze van liefde
verderop
laat onvervulde dromen
uit gedichten waaien, ook je stem
en alle stilte, zoveel trager
tijd verstrijkt
in de richting van het raam…
Altijd een uitweg (tanka)
netgedicht
2.2 met 16 stemmen
1.261 Soms verdwaalt de mens
ziet geen uitweg uit het web
raakt in paniek
op het strand verdwaald een kind
dat later lacht om zijn angst…
vogelgeluiden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
585 met haar ranke handen
bootst ze vogels op de muur
ze vlekken doffer
nu bij maanlicht als bij dag
ze vallen weg
en komen op
ik leer ze vliegen
grijnst ze
ik draai me om
en sluit het raam
de nacht is nog maar kort…
glazen ogen
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
838 jouw adem
al jaren weggezonken
maakt de zomer, de bloemen koud
want niets dan schaduw
roept het vluchten, de zware druppels
losgelaten
weg van ogen, de oude woorden
lichaamloos, dwars door wind
voorgoed verlaten, het kind in armen
de stilte, ver en lusteloos
jij geeft niet meer of nooit geweten
het praten huiswaarts
dichterbij…
Kopje koffie
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
691 Staand op de rand
kijkt hij omlaag.
Een zwarte zee
met bruine kraag.
De diepte omhult
zijn naaktheid.
Bitterheid verzwelgt
de doorn in zijn oog.…
OVERVAREN VAN HET LICHT
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
532 Speels licht
laten we overvaren
Als een voetveer
keer op keer
Eenmaal schipper
schipper andermaal
Van oever
naar wal en terug
Aanleg
zo kortstondig
Zoveel meer
en anders dan een brug
Valt dit
te verklaren:
De terugkeer,dagelijks,
van het licht?…
het raam is zwart
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
691 op mijn ogen
ligt het vaarwel
in donkere schijven
wanneer herfst
kringen loopt over dagen
telkens zijn het andere, nooit geheel dezelfde;
kortademig en scherp gesneden
het zoeken wordt transparant
alsof ik uren stil sta
om morgen weer te
herhalen
de nacht sluit het huis, in en uit
hoog en laag
in en uit
ik ben de…
en toen werd het stil
netgedicht
3.5 met 36 stemmen
1.362 ik zie dagen, eenzaam
en graven
niets dan graven
een straat
die uit het grijze gat kruipt en wijst
naar een glazen brug
plastic water wuivend als zeewier
tot net achter de dode bocht
een stronk
die met haast rechte groeven
knielt tot elk geluid gevangen is
en ik zie vogels, niets dan vogels
vacuĂŒm verpakt
onrustig dromend…
Gevolg en gevolgen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
507 Elke situatie heeft een gevolg,
daar moet men de gevolgen
voor dragen, nu wil âk vragen,
wanneer ik dat niet kan dragen,
zijn dan de bevlogen gevolgen
mijn eigen last,
dat wilde ik even vragen⊅
Bizar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
524 Twee buitenbenen passen niet
bij elkaar, ze lopen zo raar,
zei ze onbeheerst gedecideerd.
Een buitenbeen verlangt naar een
binnenbeen, stabiel en veerbaar.
Alleen zo loop ik recht op ât pad.…
vroeg, of later
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 stil
te ver van spreken
en het naar buiten kijken
adem ik nauwelijks
de dag nog in
misschien is mijn geest te traag
of weigeren mijn handen het veranderen
van de nacht
er is leegte
er is najaar
en in het heengaan
van ieder ongeboren uur
zie ik leugens
menselijk en met wind
bekleed
geen vingertop raakt mijn ogen…
zonnewit
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
1.002 dat ik verdwaal
in poëzie
en stemmen hoor in woorden
vragen aan de dag
dat je dan glanst
vast aan het licht
en zonnebloemen
als een lentedorp
in strohoedgeel
diep in oneindigheid
de groet aan bogen
- zonder schaduw -
en aan gekleurde krekels in geknotte bomen
die gezichten naar de deuren
dragen
dat ik verstil
uit verte…
vuurverloren
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
838 een geel
blad
valt
uit het laatste uur
september is verdwenen
en in een gedicht
sterft
een roos,
onaangeroerd…
?!:
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
540 Niets te zeggen dan een vraagteken?
Overspoeld door smeltend water
vast in het hoofd stolsels gedachten
in mijn darmen dreigt het sein
van onomkeerbare antiperistaltiek.
Niets te zwijgen dan een uitroepteken!
De bladeren vallen vroeg dit jaar
ze zijn het ademen doodmoe
in mijn longen rookt de industrie
walst het staal van hoogovens.…
donker
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
1.152 het is
als een schreeuw
het nooit ontwaken
ik ben verdwaald
dichte huizen drijven
achter luiken groeit het water
en jij in de verte
doet ons zwijgen
ons geloven
dat wij voor altijd
overwoekerd door de zee…