voeg je netgedicht toe

Netgedichten over psychologie

4410 resultaten.

Sorteren op:

houtlijn

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 528
mensen roepen wel eens we kennen je niet alsof ze maar één oor hebben wanneer ze het wisselen van wind in koude bomen hangen misschien ben ik wel niet die ik had willen zijn of moeten of wennen zij nooit aan mijn sterven terwijl alles maar voorbij gaat in opwaaiend zand en nachten die ik wakker lig in het weten dat ik slechts…

verpakt in plastic folie

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 675
hij draait de dag naar buiten en herbegint zijn daad haastig zonder groet hij denkt soms wel aan vrouw en kind of aan iets nieuws iets anders zomaar, op een ochtend wanneer zijn woorden hem leeg voorbij gaan of wanneer het bijna avond is en de weerhanen hem gunstig staan er wordt gezwegen in de rechterhand naar voor…

ongewild

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 736
niet alles kan gedragen worden door woorden daglicht bijvoorbeeld of het ontkomen aan de nacht sterren traag als liefde binnensmonds die ene lente al te vaak herdacht van jou, van mij een andere wereld niets toont aan dat ik besta als woord of zin, in bloed verdund waarom sterf ik dan ongewild…

Windmolengevecht

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 637
Als een Donna Quichotte tegen vele windmolens bevecht zij de gedachten waarin ze is verstrikt van zwart en wit zonder nuances altijd eindigend in somber grijs uitslag vooralsnog onbeslist…
Gerardo22 november 2007Lees meer >

die zachte kleur

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 809
het beeld - jij bent van licht - breekt tijd open in eeuwige seconden waaraan een drenkeling zich vasthoudt in regen en storm zoals een witte lelie in onrustige dagen die de klaarheid van het water zoekt in deze vreemde wereld ik hoor nog steeds je stem, aarzelend bewegend toen ik de aarde wist dichtbij duisternis en zware…

adem mij de zee

netgedicht
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.030
ik zag hoe jij speelde en ik bleef geloven jonge meeuwen en het licht werden opgetild tussen handen en je mond, zo mooi om te zien -slaap maar, liefje- ik wilde blijven om alles te begrijpen huilde en lachte om blauwe gedichten zoals ‘in morgen’ het woord werd wind en vogels wisten wolken -slaap maar, liefje-…

Plaza della PietĂ 

netgedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 685
ik tracht met mijn scherven, op de Plaza della PietĂ , sprakeloos, weer heelheid te verwerven wanneer ik oog in oog sta met de fontein waarvan de stralen huilend de leegte erven, van de val verhalen en druppels uiteenspatten op reeds uitgesleten groeven van de marmeren Moeder, zodat ze verpletterend een verlies vertalen ik zoek…

HET TERUGTREKKEN

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Met herfst en licht trek ik me terug in m'n diepste wezen Laten ze nu m'n gedicht eens lezen Een streep licht in het bestaan? Een roodgeel blad aan de eikeboom? Achter elk woord een stille droom Langzaam op weg die te vervullen.…
Harry Daudt16 november 2007Lees meer >

tot op een dag

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 805
stilte was lucht, was morgen en avondregen werd zee in het openvouwen van flarden mist ik tastte naar duinen en ouderdom terwijl mijn navelstreng onder stenen kroop samen met het meisje van zes en niemand zei nee…

achter de dagen

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 644
de wind ruist niet meer alsof het raam steeds kleiner wordt en alle stemmen wegzinken zoals de zee in mijn woning ik had nog bomen geplant en duinen meeuwen en een schreeuwerige namiddag maar mijn kamer werd zelden door zon gedragen, noch door het meisje dat de straat uitliep ze zag me niet, las geen dagboek…

Rebellie!

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 538
Mijn schaduwzijde heeft zich omgedraaid en in zijn spiegel mijn gezicht bekeken maar vroeger was hij echt niet zo gehaaid mijn schaduwzijde heeft zich omgedraaid en mijn persoonlijkheid toen neergemaaid ik zeg je dit gebeuren duurt al weken mijn schaduwzijde heeft zich omgedraaid en in zijn spiegel mijn gezicht bekeken…

achter ramen en wind

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 722
het podium werd mijn redding het wachtte zoals de zee op leven of dood op een eiland dat geen weet heeft van wind of muren waaruit stemmen schuurden steeds dieper in mijn hoofd, in het waterglas waarin ik meeuwen wilde zijn luider dan novemberstilte zonder achtergronden van angst en dun geklede woorden die het sterven…

lage schaduwen

netgedicht
3.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 816
de dood lag voor mij, haast om op te rapen maar ik was een kind, licht en onschuldig herkende het geschuifel niet van het donkere wachten, droef en zwaar de muffe geur, een lijf in zwart op de grijze muur hing haar gezicht, streng en met harde vuisten, voortgedreven door gebed stemmen naderden uit fluwelen hoeken en dwongen mij naar…

Out !

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 625
letterlijnen lopen lijk addergedachten langs sompige moddergrachten voddenmarkten leeg van vette slijmen weg ! wat ik zeg : uit mijn brein ! kruip kronkelend kruiswaarts krijgsgevangen gemaakt naar de schedelplaats die druipt van triomfantelijk bloed vrij ! wat hij zei : slangenbroed !…

De Wind

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Zachtjes streelt de wind mijn haar Zij maakt dat ik niet stil sta Een zachte duw, een vriendelijk gebaar Zodat ik maar vooruit ga Zwarte wolken pakken boven mij Het is een gedonder van jewelste De depressieve wolk komt voorbij Het is alweer de zoveelste Toch laat ik mij niet ontmoedigen Ook achter deze wolk schijnt de zon Stapje voor stapje…

hora est

netgedicht
3.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 873
bij dag begint het: de dood noemt zichzelf het licht alle andere namen geven nog meer, verleiden als ontelbare vingers ik schrei tegen wind in; rood met het wimperloze van liefde verderop laat onvervulde dromen uit gedichten waaien, ook je stem en alle stilte, zoveel trager tijd verstrijkt in de richting van het raam…

Altijd een uitweg (tanka)

netgedicht
2.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.261
Soms verdwaalt de mens ziet geen uitweg uit het web raakt in paniek op het strand verdwaald een kind dat later lacht om zijn angst…
Custor1 november 2007Lees meer >

vogelgeluiden

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
met haar ranke handen bootst ze vogels op de muur ze vlekken doffer nu bij maanlicht als bij dag ze vallen weg en komen op ik leer ze vliegen grijnst ze ik draai me om en sluit het raam de nacht is nog maar kort…
anno 200731 oktober 2007Lees meer >

glazen ogen

netgedicht
3.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 838
jouw adem al jaren weggezonken maakt de zomer, de bloemen koud want niets dan schaduw roept het vluchten, de zware druppels losgelaten weg van ogen, de oude woorden lichaamloos, dwars door wind voorgoed verlaten, het kind in armen de stilte, ver en lusteloos jij geeft niet meer of nooit geweten het praten huiswaarts dichterbij…

Kopje koffie

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 691
Staand op de rand kijkt hij omlaag. Een zwarte zee met bruine kraag. De diepte omhult zijn naaktheid. Bitterheid verzwelgt de doorn in zijn oog.…
klaas31 oktober 2007Lees meer >

OVERVAREN VAN HET LICHT

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
Speels licht laten we overvaren Als een voetveer keer op keer Eenmaal schipper schipper andermaal Van oever naar wal en terug Aanleg zo kortstondig Zoveel meer en anders dan een brug Valt dit te verklaren: De terugkeer,dagelijks, van het licht?…
Harry Daudt28 oktober 2007Lees meer >

het raam is zwart

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 691
op mijn ogen ligt het vaarwel in donkere schijven wanneer herfst kringen loopt over dagen telkens zijn het andere, nooit geheel dezelfde; kortademig en scherp gesneden het zoeken wordt transparant alsof ik uren stil sta om morgen weer te herhalen de nacht sluit het huis, in en uit hoog en laag in en uit ik ben de…

en toen werd het stil

netgedicht
3.5 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.362
ik zie dagen, eenzaam en graven niets dan graven een straat die uit het grijze gat kruipt en wijst naar een glazen brug plastic water wuivend als zeewier tot net achter de dode bocht een stronk die met haast rechte groeven knielt tot elk geluid gevangen is en ik zie vogels, niets dan vogels vacuĂŒm verpakt onrustig dromend…

Gevolg en gevolgen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 507
Elke situatie heeft een gevolg, daar moet men de gevolgen voor dragen, nu wil ‘k vragen, wanneer ik dat niet kan dragen, zijn dan de bevlogen gevolgen mijn eigen last, dat wilde ik even vragen
…
Johanna24 oktober 2007Lees meer >

Bizar

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 524
Twee buitenbenen passen niet bij elkaar, ze lopen zo raar, zei ze onbeheerst gedecideerd. Een buitenbeen verlangt naar een binnenbeen, stabiel en veerbaar. Alleen zo loop ik recht op ‘t pad.…

vroeg, of later

netgedicht
3.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.008
stil te ver van spreken en het naar buiten kijken adem ik nauwelijks de dag nog in misschien is mijn geest te traag of weigeren mijn handen het veranderen van de nacht er is leegte er is najaar en in het heengaan van ieder ongeboren uur zie ik leugens menselijk en met wind bekleed geen vingertop raakt mijn ogen…

zonnewit

netgedicht
3.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.002
dat ik verdwaal in poĂ«zie en stemmen hoor in woorden vragen aan de dag dat je dan glanst vast aan het licht en zonnebloemen als een lentedorp in strohoedgeel diep in oneindigheid de groet aan bogen - zonder schaduw - en aan gekleurde krekels in geknotte bomen die gezichten naar de deuren dragen dat ik verstil uit verte…

vuurverloren

netgedicht
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 838
een geel blad valt uit het laatste uur september is verdwenen en in een gedicht sterft een roos, onaangeroerd…

?!:

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 540
Niets te zeggen dan een vraagteken? Overspoeld door smeltend water vast in het hoofd stolsels gedachten in mijn darmen dreigt het sein van onomkeerbare antiperistaltiek. Niets te zwijgen dan een uitroepteken! De bladeren vallen vroeg dit jaar ze zijn het ademen doodmoe in mijn longen rookt de industrie walst het staal van hoogovens.…

donker

netgedicht
3.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 1.152
het is als een schreeuw het nooit ontwaken ik ben verdwaald dichte huizen drijven achter luiken groeit het water en jij in de verte doet ons zwijgen ons geloven dat wij voor altijd overwoekerd door de zee…
Froukje Vos11 oktober 2007Lees meer >
Meer laden...