Alle inzendingen over dode wind

24248 resultaten.

Sorteren op:

Passie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
een woord dat hartstocht en lijden verbindt het verhaal van lijden van een mens de zin van zijn lijden eeuwenlang onderwerp van discussie met een hartstocht soms zo groot groter dan voor het leven zelf meer dan de mysterie van dit leven willen we weten over het mysterie van de dood de onvermijdelijke dood waar…

Sluiten bergen zich rondom

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Dood genegeerd hoewel trekkend aan mijn leven dat opgaat in de vaart van de vol- keren de dood soms welkom, vaker echter geenszins, 't le- ven lokt als echter tijd verslapt, niet meer bij de les sluiten bergen zich rondom stromen rivieren snuivend voorbij…

in de loop van de woorden

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 460
de asgrijze schrijver sloeg met dode takken de laatste taal uit de steen van zijn geërodeerde hart op de grens van herfst en winter op de drempel van lichtheid naar zwaarte droeg hij de zinnen in de palm van zijn hand woorden weten niets dàt had de oude poëet begrepen toen hij zijn hart ontdekte in de woordeloze dood…
J.Bakx15 november 2025Lees meer >

vrede

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 847
de 'eer' van het laatste schot de laatste dode het laatste geweten we willen allemaal vrede op de witte regels liggen de naamloze doden naar wie nog steeds wordt gezocht…
Wim Niesten5 augustus 2007Lees meer >

Ongelofelijk

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.027
De dood is voor de dieren nooit een juk. Beschouw de poezen die tevreden spinnen: ze zullen geen hiernamaals ooit verzinnen. Hierover maakt geen enkel dier zich druk. De kerken, synagogen en moskeeën zijn steeds gebouwd, zo hoort men Tom beweren, voor mensen die de dood niet accepteren: religie is 't product van waanideeën.…
Aubrey1 december 2006Lees meer >

DOODSSTRIJD

poëzie
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.155
Ik lig zwaar en verminkt in een hoek van de nacht, weerloos en blind: ik wacht op de dood die nu eindelijk komen moet. het paradijs is verbrand: ik proef roet, dood, angst en bloed. ik ben bang, ik ben bang voor de dood. ik kan hem niet zien, ik kan hem niet zien, maar ik voel hem achter mij staan.…

Doodgaan

gedicht
3.2 met 47 stemmen aantal keer bekeken 15.811
Hoe dood je lag. Geen wonder. Opa kon het ook en mijn vader. Goed gezien hoe dood zij lagen. Zelfs die vlieg deed hen niets. Geen centje pijn of kriebel. Doodgaan is leuk als het niet echt gebeurt. Na afloop sta je op. Iedereen klapt en roept bis.…

VERKLEUREND DONKER

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.406
alleen en voel ik de dood naast mij staan In ‘t duister zachtjes fluisteren nu eenzaamheid mij verscheurt De dood praat stil; ik luister en zie dat zwart tot licht verkleurt…
Ton Rijkers26 oktober 2011Lees meer >

Borrel met mijn vader, thee met moeder

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 759
ik natuurlijk met mijn moeder Alhoewel een advocaatje haar zeer lief was En dat vooral met een dot slagroom Het toetje na de moetjes van de dag Dan was mijn moeder ook dood moe nu is moe dood en toch ook weer niet Want elke dag denk ik even ook aan haar En de overledenen die mij zijn voorgegaan…
Jean Fermate15 februari 2021Lees meer >

Rechtvaardig

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 821
De dood is in mijn leven: de enige rechtvaardige. Geen mens, die niet met kritische toon werd bekeken. De mensen, ze zijn dom; in het allesomvattende Licht bleken ze. De dood liet de dood wederkeren. Slechts de dood en ik zijn vrinden. Een heel leven lang beminden we elkander.…

Gebed bij de harde dood

poëzie
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.633
Ik riep U met in mij het schroeiendste venijn dat ooit uit mensenhart vervloeide in mensenwoorden, de vrees, de grote vrees in 't afgeschuurd refrein: De dood, de dood, de dood, het doodgaan, en de doden. De dood is altijd kort, duurt hoogstens één seconde, men is dood of niet dood, zoals Stendhal ons leert.…

weerzien met de vos, aardedonker (1)

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 659
’ ik viel stil en zweeg, keek hem aan en schudde, hij sloot de ogen, kop schuin naar boven ‘ compassie ken ik niet, dood is dood, jullie mensen schuilen veel te lang bij elkaar, weten niet hoe het is om te leven zonder een schilderij in mijn hol of spiegel ’ vervolgd,‘ zie mij, naakt in bruine pij poten vol doornen, twee jongen kwijt gevangen…
Rieg27 juli 2008Lees meer >

Strandwandeling

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.248
Wanneer de storm het verdriet uit mijn tranen jaagt tegen de wind in en tegen het beter weten, de snelheid van mijn gang vertraagt op weg naar het vergeten, een blauwe vlek tot aan de horizon het schreeuwen in mij stilt en in de wind die keren kon, mijn hoop wordt opgetild, raap ik een schelp uit het rulle zand en staar naar het vertrouwen…

voorjaarsgedicht

netgedicht
3.0 met 45 stemmen aantal keer bekeken 14.399
Ik weet wel dat ik toch weer van je hou, maar moeizaam soms, met dat doelloze van vogels die er van lijken te houden in regen en wind te blijven rondhangen boven het land.…

Fata Morgana

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
Ik ren door het dorre land En de wind staat stil De hitte schroeit het zand De lucht trilt Voor mijn ogen daagt de horizon Een vruchtbaar dal; een heuvelkom Een glinsterend meer ligt in bereik En de wind strijkt door mijn haar De grond is echter uitgedroogd Geen enkele palm wordt hier gedoogd Geen koelte en geen frisse bries Ik sta stil…

Waarom

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.288
De ijzige wind blaast door me heen Straatstenen lijken aan mijn schoenen te kleven Lieveling ik ben bevroren van onzekerheid Je antwoord ligt ergens op de wind Ergens onbekend Toch neem ik deze weg Die geen einde weerspiegeld De onzekere splitsingen neem ik Als en kleine jongen op zoek naar zijn thuis Maar de keren die ik jou passeer…
luppe28 december 2004Lees meer >

WEEMOED

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Van herfst wil ik nog niet weten Mijn hoofd zot van zon en zee Regen krijgt me nog niet mee Van wind...…
Harry Daudt17 augustus 2007Lees meer >

Ik vlieg

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.073
Ik vlieg in gedachten met de wind, ‘k zwaai omhoog, voel me even weer kind, ‘k vlieg om de Eiffeltoren langs de Erasmus brug ‘k vlieg met de wind tot de brug horen laat, dat hij eventjes voor wat scheepjes open gaat, de bel klinkt doordringend ik open mijn ogen, de nacht is opnieuw weer voorbijgevlogen.…

ZOALS ALLEEN KINDEREN KUNNEN LACHEN

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.142
Bekend is Holland om zijn molens Traag wieken ze bij weinig wind Ze staan aan waterloop of rivier Als aan een blauw lint Armen om beurten gestoken in 't blauw van lucht Mijn kleinkind volgt met oog en hand De bruinbezeilde wieken Het kijkt omhoog weet nu van wind Windkracht en windrichting en...…
Harry Daudt22 augustus 2008Lees meer >

Afstand

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Zacht zucht de wind het is niet voor niets winter. Deze koude komt niet onverwacht elke keer dat ik dit seizoen inga besef ik dat ik deze koude weer tegenkom.…
JVB17 januari 2004Lees meer >

terug

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.812
aan de rand van mijn wereld hangen witte vogels krijsend in de wind hun schaduwen ijlen over het wit van de bruisende zee op het strand is rillend schuim achtergelaten door de golven op hun terugweg naar de eeuwigheid alleen in de altijddurende deining het fluiten van de ijskoude wind het bulderen van het water straks ben ik weer…

Recht zo

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 916
Wij hadden het over de wind zand en golven van een verre kust dichtbij gebracht en glazig zoals ik jou in jouw ogen lees geen ondertiteling nodig heb in welke taal dan ook Toch bleef daarna het zweven wat meeuwen op een verwarmde wind Zij schreeuwden, weet je nog?…

In prunus bloesemt

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 716
als de wind in prunus bloesemt omarm je me roze laat onze stappen blozen op het pad naar eerste rozen door het prille groen zijn we gegaan het geel heeft afgedaan in laatste bloeien en bolt langzaam naar de zomergroei mag ik de roos nu voor je openen op het nog roze pad van samengaan want de wind heeft ook de prunus snel haar…

Mineur

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 713
Met een zak vol wind gevoelig als een kind vrij van baar geluiden ver van huis gearmd met een jeneverfles en de kleur van een verlegen hoer hongerig vreet verdriet aan mijn lijf zoet geklaag van moeder de wind onder mijn voeten is de grond onder mij vandaan gevlogen met lege handen wacht ik verdomme steeds langer op een volle fles…

het afscheid is sterker

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 717
door de wind, mijn liefste door de roze, roze avondwind…

Hartslag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
ze legt het huilende kind zacht over haar schouder als ze kalm maar vastberaden langs de rijstvelden loopt het wuivend gewas als fragiele muziek in de wind de hartslag daalt het kind wordt stil geeft zich over aan de tere aanraking van de moeder zij neuriet in harmonie met het rijstveld de wind beroert hun haar een bevrijdende regen…
J.Bakx31 juli 2013Lees meer >

We leven nog...

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Ik hoor het zachte suizen van de wind. Wind, op weg van hier naar nergens. De zon breekt af en toe door. De eerste bladeren vallen. Het gaat zo regenen. Ik ruik de herfst al. De winter komt. Zo ging het en zo gaat het. Zo zal het altijd gaan. We leven nog, en niet zeuren. Leven!…

Storm nummer twee.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
Het gebulder van de wind, is wat ik nog het impossantste vind toch vreemd dat geloei dat lawaai van de gewoonlijk vriendelijke wind. Code rood, van alles vliegt er voorbij ik blijf maar binnen, waarschuwingen te over, ik blijf maar Vogelvrij!…
An Terlouw18 januari 2018Lees meer >

Elementen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
de wind heb ik zachtjes horen fluisteren de zon strooit over alles haar verklarend licht water betekent leven voor uitgedroogde aarden vuur vuurt gevoelens met enthousiasme aan ergo: de wind heeft mij doen luisteren de zon toont mij een helder inzicht water lest mijn zoektocht naar werkelijke waarden en het vuur het vuur wakkert…
c. ale5 maart 2018Lees meer >