24248 resultaten.
Passie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
543 een woord
dat hartstocht en lijden verbindt
het verhaal van lijden
van een mens
de zin van zijn lijden
eeuwenlang onderwerp
van discussie
met een hartstocht
soms zo groot
groter dan voor het leven zelf
meer dan de mysterie
van dit leven
willen we weten
over het mysterie van de dood
de onvermijdelijke dood
waar…
amor fati
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 met de dood…
Sluiten bergen zich rondom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 Dood genegeerd
hoewel trekkend aan mijn
leven dat opgaat in de vaart
van de vol-
keren
de dood soms welkom, vaker
echter geenszins, 't le-
ven lokt
als echter tijd verslapt, niet meer
bij de les
sluiten bergen zich rondom
stromen rivieren snuivend
voorbij…
in de loop van de woorden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
460 de asgrijze schrijver sloeg met
dode takken de laatste taal uit
de steen van zijn geërodeerde hart
op de grens van herfst en winter
op de drempel van lichtheid naar zwaarte
droeg hij de zinnen in de palm van zijn hand
woorden weten niets
dàt had de oude poëet begrepen toen hij
zijn hart ontdekte in de woordeloze dood…
vrede
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
847 de 'eer' van het laatste schot
de laatste dode
het laatste geweten
we willen allemaal vrede
op de witte regels
liggen de naamloze doden
naar wie nog steeds wordt gezocht…
Ongelofelijk
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.027 De dood is voor de dieren nooit een juk.
Beschouw de poezen die tevreden spinnen:
ze zullen geen hiernamaals ooit verzinnen.
Hierover maakt geen enkel dier zich druk.
De kerken, synagogen en moskeeën
zijn steeds gebouwd, zo hoort men Tom beweren,
voor mensen die de dood niet accepteren:
religie is 't product van waanideeën.…
DOODSSTRIJD
poëzie
4.2 met 12 stemmen
5.155 Ik lig zwaar en verminkt in een hoek van de nacht,
weerloos en blind: ik wacht
op de dood die nu eindelijk komen moet.
het paradijs is verbrand: ik proef roet,
dood, angst en bloed.
ik ben bang, ik ben bang voor de dood.
ik kan hem niet zien,
ik kan hem niet zien,
maar ik voel hem achter mij staan.…
Doodgaan
gedicht
3.2 met 47 stemmen
15.811 Hoe dood je lag.
Geen wonder. Opa kon het ook en mijn vader.
Goed gezien hoe dood zij lagen. Zelfs die vlieg
deed hen niets. Geen centje pijn of kriebel.
Doodgaan is leuk als het niet echt gebeurt.
Na afloop sta je op. Iedereen klapt en roept bis.…
VERKLEUREND DONKER
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.406 alleen en
voel ik de dood naast mij staan
In ‘t duister zachtjes fluisteren
nu eenzaamheid mij verscheurt
De dood praat stil; ik luister en
zie dat zwart tot licht verkleurt…
Borrel met mijn vader, thee met moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
759 ik natuurlijk met mijn moeder
Alhoewel een advocaatje haar zeer lief was
En dat vooral met een dot slagroom
Het toetje na de moetjes van de dag
Dan was mijn moeder ook dood moe
nu is moe dood en toch ook weer niet
Want elke dag denk ik even ook aan haar
En de overledenen die mij zijn voorgegaan…
Rechtvaardig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
821 De dood is in mijn leven: de enige rechtvaardige.
Geen mens, die niet met kritische toon werd bekeken.
De mensen, ze zijn dom; in het allesomvattende Licht
bleken ze.
De dood liet de dood wederkeren.
Slechts de dood en ik zijn vrinden.
Een heel leven lang beminden we elkander.…
Gebed bij de harde dood
poëzie
4.3 met 10 stemmen
3.633 Ik riep U met in mij het schroeiendste venijn
dat ooit uit mensenhart vervloeide in mensenwoorden,
de vrees, de grote vrees in 't afgeschuurd refrein:
De dood, de dood, de dood, het doodgaan, en de doden.
De dood is altijd kort, duurt hoogstens één seconde,
men is dood of niet dood, zoals Stendhal ons leert.…
weerzien met de vos, aardedonker (1)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
659 ’
ik viel stil en zweeg, keek hem aan
en schudde, hij sloot de ogen, kop
schuin naar boven ‘ compassie ken
ik niet, dood is dood, jullie mensen
schuilen veel te lang bij elkaar, weten
niet hoe het is om te leven zonder
een schilderij in mijn hol of spiegel ’
vervolgd,‘ zie mij, naakt in bruine pij
poten vol doornen, twee jongen kwijt
gevangen…
Strandwandeling
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.248 Wanneer de storm het verdriet uit mijn tranen jaagt
tegen de wind in en tegen het beter weten,
de snelheid van mijn gang vertraagt
op weg naar het vergeten,
een blauwe vlek tot aan de horizon
het schreeuwen in mij stilt
en in de wind die keren kon,
mijn hoop wordt opgetild,
raap ik een schelp uit het rulle zand
en staar naar het vertrouwen…
voorjaarsgedicht
netgedicht
3.0 met 45 stemmen
14.399 Ik weet wel dat ik toch weer
van je hou, maar moeizaam soms,
met dat doelloze
van vogels die er van lijken
te houden in regen en wind
te blijven rondhangen
boven het land.…
Fata Morgana
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
726 Ik ren door het dorre land
En de wind staat stil
De hitte schroeit het zand
De lucht trilt
Voor mijn ogen daagt de horizon
Een vruchtbaar dal; een heuvelkom
Een glinsterend meer ligt in bereik
En de wind strijkt door mijn haar
De grond is echter uitgedroogd
Geen enkele palm wordt hier gedoogd
Geen koelte en geen frisse bries
Ik sta stil…
Waarom
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.288 De ijzige wind blaast door me heen
Straatstenen lijken aan mijn schoenen te kleven
Lieveling ik ben bevroren van onzekerheid
Je antwoord ligt ergens op de wind
Ergens onbekend
Toch neem ik deze weg
Die geen einde weerspiegeld
De onzekere splitsingen neem ik
Als en kleine jongen op zoek naar zijn thuis
Maar de keren die ik jou passeer…
WEEMOED
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Van herfst
wil ik nog niet weten
Mijn hoofd
zot van zon en zee
Regen krijgt me
nog niet mee
Van wind...…
Ik vlieg
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.073 Ik vlieg in gedachten
met de wind,
‘k zwaai omhoog,
voel me even weer kind,
‘k vlieg om de Eiffeltoren
langs de Erasmus brug
‘k vlieg met de wind
tot de brug horen laat,
dat hij eventjes voor wat
scheepjes open gaat,
de bel klinkt doordringend
ik open mijn ogen,
de nacht is opnieuw
weer voorbijgevlogen.…
ZOALS ALLEEN KINDEREN KUNNEN LACHEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.142 Bekend is Holland
om zijn molens
Traag wieken ze
bij weinig wind
Ze staan aan
waterloop of rivier
Als
aan een blauw lint
Armen om beurten
gestoken in 't blauw van lucht
Mijn kleinkind
volgt met oog en hand
De bruinbezeilde
wieken
Het kijkt omhoog
weet nu van wind
Windkracht
en windrichting
en...…
Afstand
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.088 Zacht zucht de wind
het is niet voor niets winter.
Deze koude komt niet onverwacht
elke keer dat ik dit seizoen inga
besef ik dat ik deze koude weer tegenkom.…
terug
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.812 aan de rand van mijn wereld
hangen witte vogels krijsend in de wind
hun schaduwen ijlen
over het wit van de bruisende zee
op het strand is rillend schuim
achtergelaten door de golven
op hun terugweg naar de eeuwigheid
alleen in de altijddurende deining
het fluiten van de ijskoude wind
het bulderen van het water
straks ben ik weer…
Recht zo
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
916 Wij hadden het over de wind
zand en golven van een verre kust
dichtbij gebracht en glazig
zoals ik jou in jouw ogen lees
geen ondertiteling nodig heb
in welke taal dan ook
Toch bleef daarna het zweven
wat meeuwen op een verwarmde wind
Zij schreeuwden, weet je nog?…
In prunus bloesemt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
716 als de wind
in prunus bloesemt
omarm je me roze
laat onze stappen blozen
op het pad naar eerste rozen
door het prille groen
zijn we gegaan het
geel heeft afgedaan
in laatste bloeien en bolt
langzaam naar de zomergroei
mag ik de roos
nu voor je openen op het
nog roze pad van samengaan
want de wind heeft ook de prunus
snel haar…
Mineur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
713 Met een zak vol wind
gevoelig als een kind
vrij van baar geluiden
ver van huis
gearmd
met een jeneverfles
en de kleur
van een verlegen hoer
hongerig vreet verdriet
aan mijn lijf
zoet geklaag
van moeder de wind
onder mijn voeten
is de grond onder mij
vandaan gevlogen
met lege handen
wacht ik verdomme
steeds langer
op een volle fles…
het afscheid is sterker
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
717 door de wind, mijn liefste
door de roze, roze avondwind…
Hartslag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 ze legt het huilende kind
zacht over haar schouder
als ze kalm maar vastberaden
langs de rijstvelden loopt
het wuivend gewas als fragiele
muziek in de wind
de hartslag daalt
het kind wordt stil
geeft zich over
aan de tere aanraking
van de moeder
zij neuriet in harmonie
met het rijstveld
de wind beroert hun haar
een bevrijdende regen…
We leven nog...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.058 Ik hoor het zachte suizen van de wind.
Wind, op weg van hier naar nergens.
De zon breekt af en toe door.
De eerste bladeren vallen.
Het gaat zo regenen.
Ik ruik de herfst al.
De winter komt.
Zo ging het en zo gaat het.
Zo zal het altijd gaan.
We leven nog, en niet zeuren.
Leven!…
Storm nummer twee.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Het gebulder van de wind, is wat ik nog het impossantste vind
toch vreemd dat geloei dat lawaai van de gewoonlijk
vriendelijke wind.
Code rood, van alles vliegt er voorbij
ik blijf maar binnen, waarschuwingen te over, ik blijf maar
Vogelvrij!…
Elementen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 de wind heb ik zachtjes
horen fluisteren
de zon strooit over alles
haar verklarend licht
water betekent leven voor
uitgedroogde aarden
vuur vuurt gevoelens
met enthousiasme aan
ergo:
de wind heeft mij
doen luisteren
de zon toont mij een
helder inzicht
water lest mijn zoektocht
naar werkelijke waarden
en het vuur
het vuur wakkert…