8926 resultaten.
Ragfijne regen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
444 laat me schemeren
in je heldere ogen
die liefde stralen
uit een warme blik
nadat ragfijne regen
van nooit geziene tranen
langzaam is gaan klaren
in een eerste lach
waar je stem
nog zacht en timide
met emoties spreekt breekt
de zon zijn duizend stralen
zij verhalen van
passie en begrip
waarmee jij uit eigen hart
de zorgen van anderen…
Jazzverleden
gedicht
4.1 met 14 stemmen
22.579 De jazz stamt van de negers
De negers in Amerika
De negers in Amerika
stammen van huisuit uit Afrika
Ze werden door ons Hollanders
met schepen naar de States gebracht
En bepaalde niet eerste klas
maar als beesten vastgeketend in
stinkende ruimen opeengepakt
om aan de overkant - zo
ze nog leefden - als slaven
te worden verpatst…
In het licht verdronken
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
566 Was aan alle kanten
Omringd door licht,
Werd er door overspoeld,
Ben in haar verdronken -
Klaar om de nacht van
Louter duister in te gaan;
En bij het eerste ochtendgloren,
Toen het nieuwe licht
Onvermijdelijk werd geboren,
Viel het allereerste licht
Op deze levende steen,
Licht dat er zo zeldzaam mooi
Doorheen valt, waarin ik…
Overgeven en overgave
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
625 Twee armpjes omklemmen haar,
over haar heen
golft een warme brij,
het kind, opgelucht,
leeft de dood voorbij,
voor het eerst
in zijn peuterleven
nam hij kennis van overgeven.…
boom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 neem het eerste woord
dat in je opkomt en
draag het met je mee
zover je maar kunt:
boom
denk bijvoorbeeld
aan alle fysische eigenschappen
maar dan had het ook
iets heel anders kunnen zijn
denk dan aan het ruisen
van de bladeren als het regent
maar dat is slechts
hoe je de boom hoort
denk dan aan de boom
die je nooit zult…
HOE H.H. DE WERELD REDDE
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.084 Maar eerst was het tijd voor zijn ochtendgymnastiek.
Toen hij daarmee klaar was deed hij het
en daarna vroeg hij zich af: heb ik nu tien diepe kniebuigingen gemaakt?
of heb ik er, omdat ik in gedachten onwillekeurig bezig was met datgene
wat ik na mijn ochtendgymnastiek moest doen,
misschien een paar overgeslagen?…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
940 De stilte die zeker komt
brengt frisse tinteling aan het gezicht
van die wandelaars die de eerste stappen
zetten in de maagdelijke sneeuw.
Het kwinkeleren van een winterkoning
en een roodborstje in het struikgewas
laat hen even stilstaan.
Om met geheven hoofd
te luisteren naar het wonder van de natuur
dat winter heet.…
Vluchtig
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
530 wist opnieuw
mijn hartstocht te verklaren
was vergeten
hoe mooi je was
en mijn wereld
wist te bespelen
met de lachende flirt
die ik op je lippen las
en jouw woorden
mijn hart streelden
terwijl ik mij verbeeldde
dat jij enkel mij toebehoorde
*
ik onderging het weer
en verdwaalde,
zomaar,
net als die ene
eerste…
Jong was nog de maand van maart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 De eerste vlokjes dalen aarzelend neer,
intiem en mollig, een zigzag-zicht.
Belofte van meer en meer.
De tinten van de narcissen
krimpen in door wit.
Vogels duiken pijlsnel in de nissen.
Het spiraalt overal. Wat komt er nog meer?
Even zingt lieflijk een vogel, nog pril als weerlicht.
Verzilverde stilte daalt nu verder neer.…
wat je schrijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 men zegt wel
dat je de eerste
duizend pagina's
van wat je schrijft
beter weg kunt gooien
'it brings a tear to my eyes'
en dat je dan overnieuw
kunt beginnen eindelijk
Kafka wilde dat alles van hem
in de vuilnisbak zou verdwijnen
Basho schreef alles in drie regels
te weinig om weg te gooien eigenlijk
terwijl hij door zijn landschap…
Een terugblik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 Sport
Mijn kijkspieren zijn links en rechts verrekt
Van Max eerst naar de Wimbledonfinale
Toen Daphne haar medailles op zien halen
En Tom die ons etappewinst verstrekt
Daarna nog Portugal tegen de Blauwen
Meer sport is voor een mens niet te verstouwen.…
Boshut
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
495 Ik werd wel eens schertsend
Sinaspriltje genoemd, maar in
wezen was ik echt depressief
en koos ik uit afweer en drang
tot zelfbescherming voor deze
eerste manier van afzondering.
In feite zit ik nog steeds in
die boshut en ben ik tragisch
genoeg verstrikt geraakt in het
prikkeldraad, dat voor mijn
veiligheid moest dienen.…
Mannetje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 nooit om gejengeld of gezeurd
terug na een lange dwaze reis in de veilige haven
kan ik eindelijk ademhalen
kon ik mij maar aan het verleden laven
en uit de oude verhalen warmte en zekerheid halen
maar ik heb het te doen
met deze soms kille dagen
stilletjes kruip ik naast je zonder het te vragen
ik wacht als dat joch van toen
op de eerste…
Fleurige knoppen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
577 ik zag de pigmenten
wist de momenten dat zij
het licht weer zouden zien
na vele donkere dagen
ontwaakten als eersten
de primaire kleuren
vlamden tegen donker
en grijs wilden bloeien
na hun lange afwezigheid
heb mijn penselen gepakt
op het sneeuwwitte doek
kiemde lente snel blad
warmte en zon openden
later fleurige knoppen toen…
De kunst
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.642 Of ze betraden gretig het park
op de dag van de eerste sneeuw.
Vanaf meegenomen keukentrapjes
legden zij vast hoe ijzel of rijp
van takjes toverstokjes maakte.…
Liefde tot de dood
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
587 Haar glimlach nog zo mooi,
haar wang zo zacht als bij die eerste kus.
Een paar uur later gleed ze weg.
Hij schudde zijn hoofd
Blijven leven voor elkaar
werd nu heel nijpend niet meer waar.…
Hemelde aarde weer op
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
476 wij spraken
dezelfde taal
maar jouw woorden
dansten hadden
dat lenteachtige
vlinderden
flamboyant in een
charmant eerste
ontmoeten door
prille kleuren geroepen
jouw ogen kaatsten
voorjaarsontwaken
vol vitaliteit en
talloze vragen over
onze vroegere levenswijs
jij hemelde aarde
weer op tot paradijs
zoals in het eeuwenoude
scheppingsverhaal…
Nog steeds gedreven
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
481 ik heb ze gezien
de vingertjes geheven
het eerste lichte beven
bolle wat kalende
koppies met ogen
nog steeds gedreven
snorren en baarden
compenseren verlies
van de ooit wilde haren
op het randje van
betweterij verkondigen
zij nog normen en waarden
ervaren door vele jaren
veranderingen volgend
blijven zij trouw aan hun bron…
In dit doolhof
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
496 woorden
gevangen maar
de mazen van mijn
net waren te klein
er bleven teveel hangen
zinnen groeiden
strofen stapelden
er kwam geen einde aan
in dit doolhof lieten ogen
mij zonder vragen gaan
ik wil weer klein
en overzichtelijk de
ruimte in mijn leefnet
is aan de schrale kant
vangsten lopen uit de hand
wil kwaliteit
dat is mijn eerste…
Hun laatste benen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 zouden de genen
nog een keer
op hun laatste benen
de ronde doen in een
surplus van overleven
nu alles geven
om in lente de winnaar
te kunnen zijn van de
strijd met elementen
en mededingers pijn
we kennen fluisterende
bloemen het synchrone wiegen
aromatische geuren maar
de magie van prille maagdelijkheid
wint dit voorjaar vast de eerste…
Wilhelmus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 er is een grote politiecontrole op de baan
later sterven straatgeluiden uit
eerst klinkt nog een Wilhelm Scream
het blijkt de straatzanger
die iets raaskalt over zijn bad dream
nog even blijven zitten tot de volgende halte
als dwaalgasten die op fietsers lijken
een moment herhalen
totdat eeuwen minuten blijken…
Wat licht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
475 ik heb wat
licht genomen
om ook in het
duister van donker
te kunnen dromen
iets van
contouren te zien
minieme nuances
in vormkleuren die
contrastisch beklijven
waar zwart
in massaliteit
existeert wordt wit
na deze schepping als
wereld geaccepteerd
het is de zon
die als eerste bron
van licht het
bestaan aan ons
heeft geopenbaard…
STILTE (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 stilte daar waar het ooit begon
afgebakend door natuurgeluiden
daar waar je als
ongeboren vrucht
ooit zwom
doorbroken door je
eerste geboortekreet
te uiten
stilte het is voorgoed passé
want elk mens weet
dat het zo zal zijn
die oerstilte maak je
nooit weer mee
ze zal ons nooit weer
als toen behagen
en heel diep in onze ziel
doet…
magere hein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 onlangs onverwachts
zag ik magere hein
die iets te zeggen had
zo zei hij tegen mij
een paar dingen eerst
om te beginnen zei ik
ik ga niet met jou mee
er is te veel nog te doen
zoveel nog heb ik hier
waarvan ik houden mag
wat nog lang niet klaar is
voor mijn afscheid nu
berg de zeis maar weg
reis naar nergens verder
maar kom…
Je beduusde mij
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
428 jij hebt de ogen
die de wereld
kunnen zien
in een direct
empathisch verband
ik zag je in een
eerst ontmoeten
jij beduusde mij
want alles aan me
wilde jou begroeten
omhelzing in
een direct warm
omarmen samen
smelten tot een
complementair
nooit meer gissen
of wij iets missen
het volmaakt zijn
dat de essentie van
eeuwigheid…
Met De Billen Bloot
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 Nu mag ik met
De billen bloot
En alles zeggen
Alles spuien
Toelichten en nader
Uit gaan leggen
Vergeving vragen
Vergeving schenken
Want om het hoekje wacht
De met zeis uitgeruste despoot
Wacht jij nog maar even
Gun mij tijd van leven
Nu mag ik met
De billen bloot
Maar doe het lekker niet
Beklim eerst nog de grote berg
De berg van…
De andere k(r)ant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
511 Uit de evangelisch-charismatische beweging
Zijn het complotdenkers
die ons radicaliseren
En even verder wordt verkondigd
- 't is toch van de zotte -
'We mogen blij zijn met zo'n rechtsstaat', zegt OM-man Otte
Madame Francien Oomen zegt
'De ander kun je respecteren
Als je eerst jezelf leert zien
en met respect te eren'…
Art deco
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Je komt net binnen en het eerste wat je
Doet is op die knop klikken
Dat doe je maar als je 's nachts thuiskomt
Onder de verf en
Te veel gedronken hebt of zo.…
Mama kijk
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
513 Een pettengooier ben ik
een klaploper geen hardloper
Ik ben een vriend een broer
vader en zoon
Ik ben een bankzitter
een barhanger
Goed op de eerste honderd meter
kan op de fiets naar school
Ik ben een luchtfietser
een schelpenraper een dromenjager
Een boomontwijker
een liefhebber van de soort
Ik ben een wijnkenner
ik ken de wijn…
Laatste filmscene
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
397 de diepe zucht
gaf lucht
ontspande de
huid van je
gezicht met
lichte schrik
werd je
wakker als
onderdeel van
het protocol
ontwaken
ik zag je
klimmen uit
catacomben
vol diepe rust
naar een
werkelijkheid
waarop jij
nog niet
was voorbereid
maar als eerste
was er de lach
de wereld
weer zien
gemaakt als
laatste
filmscène…