5489 resultaten.
Oud en nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Enkele dagen later ben
je gevonden.
Het doet pijn en verdriet
je was nog zo jong met
je 24 jaar.
Het leven valt niet mee,
dat is een ding dat
zeker is.
Lieve zoon, ik mis je zo
erg,
rust zacht.
Mijn zoon, je moet
weten, ik hou van jou,
voor altijd zit je in mijn
hart.
Liefs,
Je moeder…
Het woord heet hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 We zeggen daarom nu enkel laten we ‘zwijgen’,
ervaren wat de stilte brengt of wat hierna mag blijven.…
Goddelijke lampion?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
427 Onweerlegbaar in bescheiden termen
gaat ze liggen elk kwartier in schaars
geklede wegen van het schaduwbeeld
sta ik gedompeld in haar krijt, wat klinkt
in onvoorzichtigheid te besluiten, want
de gekozen draad ben ik weer kwijt
maar zij draait er middenin, zij keert
zich van de binnenkant naar buiten ,
er bestaat geen enkele weerstand…
kunst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
636 Ware kunst is niet enkel mooi,
ze treft je diep.
Je wordt haar nooit beu.
Naar het echte kunstwerk
kun je blijven kijken,
altijd valt er iets nieuw in te ontdekken.
Dat is wellicht het verschil
tussen een doodgewone poster
in een studentenkamer
en een prachtig kunstwerk dat de ziel raakt.…
DUIZEND DODEN
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
487 ik zag het sterven
van zo’n duizend doden
hiertoe aangewezen door
z’n valse hypocriete wachters
het duurde slechts
enkele weken voor
de slachters het werk
klaarden voor de pachters
als ik de foto’s zie ga ik huiveren
soms bijna een beetje huilen dat
juist zij die de lucht liefdevol zuiveren
gedwongen worden haar te vervuilen
dat…
Zijn vluchtverhaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 een bankje beschenen door de zon
las op een terrasje de plaatselijke krant
een oudere man uit een ander land
kwam op enige afstand bij me zitten
we wisselden even van gedachten
ik luisterde in gebroken Nederlands
intens naar zijn vluchtverhaal,
nu is hier zijn thuis, het opnieuw beginnen
ik huiverde
schreef op de rand van de krant enkele…
Wapen-Tuig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
445 jongeren met messen’
‘ach opa de jeugd
vecht tegenwoordig
met messen en zo’
‘O, zie je nou wel, ik heb
het altijd gezegd het
met mes en vork eten
brengt je op slechte gedachten
wij aten alles uit de knuist
en aardappelen werden met
de vork geprakt als je die had
en als we vochten gingen
we met elkaar op de blote vuist
een enkele…
HOOP
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
571 '
Waarop de boom slechts één enkel
blad beweegt.
Ik begrijp het niet en tuur tot aan
de morgenstond, de eerste zonnestraal
breekt door en streelt zachtjes zijn stam.
De eik schudt nu al zijn bladeren
met hernieuwde vitaliteit
zijn aanblik verzacht.
Lieve eik, ik zie dat wat je toont
nu pas begrijp ik je verhaal...…
Vreemde figuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 al
enige tijd geleden voorzien
het raamwerk kraakte
in al zijn voegen door
protesten en mega
demonstraties steevast
culminerend zonder
enige logica en advies
de vrijheid die
corona gaf leek het
kant en klare pad om
alternatieven te tonen
waarvan wij vroeger alleen
nog maar konden dromen
zij zullen geen bestuur
erkennen maar enkel…
Lenteprikkels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 Voorjaar drijft mij tot het schrijven ener sonnet
loflied over zonnestralen te bazuinen
over vlakke land en vanaf blanke duinen
reeds des morgens door vogelkoren in gezet
liederen beschreven in poëtische woorden
zoals het in het brein des dichters leeft
hij het met zijn ziel en hart te kennen geeft
dat hij bestaat uit enkel lofakkoorden…
Eenzaamheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 de dagen worden stil
geen enkel geluid
je zit weggezakt in je stoel
en kijkt naar buiten.
De mensen zijn bezig.
Ze hebben zo'n haast.
Alles moet vlug, gauw, gauw!
Wie kijkt er naar jou.
De radio doet hetzelfde,
schreeuwerig en fel,
met steeds die reclame ertussen.
Misschien haalt iemand me wel.…
In Memoriam H.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
618 Enkel het krassen van kraaien, doen de wielewaal vergeten.
Zal bij vroege maan, de jeugd nog ontluiken?
Het nest is nu verlaten
en talmend valt de nacht
maar ik hoor je nimmer praten!
Hoe lang ik ook zoek en wacht,
ik vind nooit de plek waar we samen zaten.
Ik prevel aarzelend :”mijn broer rust zacht…”.…
Schuimkoppen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 schuim
vaak over seizoensgebeuren
of emoties van vreugde, soms verdriet
natuur en vreugde wil ik uiten
het ander liever niet
teken wat harten in het natte zand
terwijl ik bezig ben komt vloed
breken golven op het land
neemt daarna zorgen en verdriet
mee naar zee onder schuim bedolven
zoete woorden blijven drijven
mijn hart houdt enkel…
Cogito
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 Toch zijn er
Kwade tongen
Die beweren
Dat hij,
Cartesius
Enkel zei
of liever
Bedoelde
Cogito
Ergo Sum
Cogitans
Hetgeen
Volgens ingewijden
Niet meer is dan
Een tautologie:
Ik denk
Dus ik ben
Denkend
...
Is zeggen
hetzelfde
als impliceren?
Scherpzinnige
conclusie
Of constatering
Van een feit?…
goede-morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 zwart
geblakerd gemoed dewelke nimmer meer
zal slenteren in deze afgeprijsde lente
goede-morgen, geen voorbijgangers of
achterblijvers die ik in deze vroegte kan begroeten
het is goed, de stilte hangt als een
druiloor te zwijmelen achter mijn
pas gezette stappen,
slechts mijn viervoeter schaduwt
mijn verlangen in de euforie waarin
ik enkel…
hoor mij
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
562 je stem, al hoor ik die niet
praat door jouw ogen
het is ook die unieke lach
of de blik van mededogen,
het is daarom dat ik je mag
ik hou van ieder die mijn ziel
in een hart wil bewaren
het is duidelijk dat ik
't pure niet enkel schrijvend kan verklaren
het is gewoon zo dat ik je mag…
beklonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 het is besloten en beklonken
in een sfeer van gehaaste
diep gewortelde gedachten om
geen haattaal te zaaien in
de lege hoofden van hen die
ten aller tijde de gevonden spijkers
bij laag water gebruikten
om het bloed te vergiftigen van hen
die allen al eens de maan hebben
begroet, nochtans weerspreekt
er iets in mij dat deze aarde
enkel…
Bom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Als een god die kan beslissen
Door een enkel klein gebaar
Suis ik hier tussen de wolken
EEN met mijn geweldsaltaar.
Dan stort ik mij naar beneden
En sla op de rode knop.
Het bommenluik zakt langzaam open
En het bloed stijgt naar mijn kop.…
Momentgenoten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
633 Daar was mijn momentgenoot
onze levens in een
ongevraagde
onuitgesproken
moment-omstrengeling
Hoe
in de treinstoel
tegenover mij
kleine gebaartjes
in enkele uren
vertrouwd worden
een lach
hoe ze in haar tas rommelt
hongerig maak ik
van beperkte ingrediënten
een psychologische compositietekening
op
uit haar gebaren
de blik…
Vaarwel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 niemand meer vooraan
het schip vaart nu op eigen kracht
in 't midden van de oceaan
de dageraad ver achter ons
en ginder lonkt de nacht
angstig zijn we niet
want wij hebben geleerd
dat storm en ontij en verdriet
niet zwak maar sterker maakt
hij die zich heeft geweerd
ahoi
wij varen voort
met aan boord een grote schat
een schat die enkel…
Levend verleden
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
556 Het is lang geleden dat ik
wat woorden ontving van haar
niet dat zij mij toebehoorde
Ze was verbonden en toch ongebonden
aan de mens naar wie ik enkel nog zie
als ik in het verleden staar, zij waarvan
ik allengs voortschrijdend inzicht ervaar
Zij, het fiere meisje van lang geleden
was ik zeker niet vergeten
doch sommigen leven ergens ver…
Liefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 liefde groeit daar waar licht verschijnt
het bloeit ook als het schemert
zelfs als jij uit mijn oog verdwijnt, dan nog
wordt zij nochtans bij nacht doorgaans opgehemeld
bij vlagen is het een zachte zucht
of enkele aan elkaar geregen momenten
dat eeuwig ervaren kan niet in het bewuste zijn
het zijn tellen uit de jaargetijde, genaamd de lente…
het ligt besloten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
462 de tijd die mij voldaan
het leven tracht te herzien als
een reis door de doornen
van mijn ziel, verzekerd van
mijn dromen laakt elk seizoen
dezelfde kreet die mij ten dele
laat waden door het stoffig
rantsoen waarmee ik me
dikwijls voedt, onrust raakt
me diep waarbij de stalagmieten
die in oorsprong in mij gelegen
breken zoals enkel…
Een kunstproduct
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
399 er is er
weer eentje
afgeleverd de
kapstokmens
waarvan de
schooltas aan
de vlaggenmast te
klapperen hangt
ouders familie
school en omgeving
hebben met hun
werken weer een mens
gedepersonaliseerd
het een maatschappelijk
kleed omgehangen
en klaar is kees
hij heeft voldaan
aan regels normen
en waarden maar
heeft geen enkele
binding…
VAN LEVEN NAAR DE DOOD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
671 Eindeloos grauw zwarte dagen,
in een onmetelijk leed zwevend
Kan ik geen enkel mens vragen
houd ik de hoop op liefs levend
In de stilte van 't stil verlangen
dwaal ik in 't duister van de tijd
Hoef ik geen pijn nog te vangen
daar ik wandel in de eeuwigheid
Hoor ik nu opeens zacht praten
door het leven, zover achter mij
Maar de tijd vertoont…
VAN LEVEN NAAR DE DOOD
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
746 Eindeloos grauw zwarte dagen,
in een onmetelijk leed zwevend
Kan ik geen enkel mens vragen
houd ik de hoop op liefs levend
In de stilte van 't stil verlangen
dwaal ik in 't duister van de tijd
Hoef ik geen pijn nog te vangen
daar ik wandel in de eeuwigheid
Hoor ik nu opeens zacht praten
door het leven, zover achter mij
Maar de tijd…
Kaatsen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
566 boer
zaad op droog zand
mijn vriend
je zei
als de dagen gaan lengen
zullen de vogels weer kauwen
en ook
dat het de schuld
van de schildpad is
ik zei
vandaag kom ik je halen
want het is nog niet november
vandaag doen we de gordijnen open
schuiven we mee aan tafel
er zal niets te eten zijn
alleen kraaien kunnen kauwen zijn
enkel…
Nacht en nevel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
553 non-rem slaap verfrist ons beiden
Een droom blijft vaak in nevelen gehuld
En ook al druppelt het nog licht in Leiden
De lucht klaart in Oegstgeest op voor ons beiden
Al zijn we van de nacht nog diep vervuld
Ons deert niet wat gebeurt in Eck en Wiel
In Aarle-Rixtel of in Gilze-Rijen
In Baarle-Nassau Grollo of in Zeijen
Ons gaat het immers enkel…
EFTELINGEEKHOORN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 De lange rust krijgt vaak omwenteling:
elfenzang en toverkunst treffen blij
die pluimoren van de lome enkeling.…
Weer op weg
netgedicht
1.0 met 291 stemmen
490 om
het bezit van
dat speciale stukje
van het heilig land
zover ik keek
glooiende lijnen
die het voelen
van stervenspijnen
minder scherpten
dan de fragmenten
van drones en
bommen met
vergiftigend stof
van de vernietigende
inslagen van talloze
tanks en kanonnen
waar nog de paar
overgebleven palmen
hun schaduw gaven
aan de enkelingen…