9768 resultaten.
Glimp
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
688 Zo mis ik nipt een glimp van dat bleek naakt
Dat een oude honger stilt
En van zelfvertrouwen blaakt…
een verleiding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
761 Meester als ik fluister
hoe zacht en rozig
Uw handen zijn, gelijk mijn nachtgewaad
waarin ik woel vol lust naar U
zie mijn handen zo vlezig van kloven
met boenwas doortrokken
mijn nagels zijn als resten
van een oude muur
maar U voelt mij graag Meester
al zijn mijn palmen schuurpapier
ik streel U lief, daar waar
een meid nooit strelen…
MADONNA
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.202 De stoffige Madonna
bevroren in haar nis
huilt met lede ogen
om dat wat niet meer is
De glorie van weleer
zonder echo uitgedoofd
oude kaarsen kromgebogen
en niemand die gelooft
Een wereld vol scherven
ligt aan haar voeten
voelt de waarheid bedrogen
zal zij moeten boeten
Kan dit kind op haar arm
nog mensen bekeren?…
Zicht op najaar
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.996 Verlaten hangt het oude steigertje
tegen de oever
terwijl de milde trage najaarsrivier
het afkoelende water
tegen haar kuiten fluistert
het getij keert droef; er
ruist een regen in het riet
die voor nu en later
de zomer van de dagen sproeit
in de geel verkleurende verte loeit
nog éénmaal een laatste koe
het vertrapte gras en ook de zomer…
gewoon
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
2.041 omdat vandaag nooit
gisteren blijft
en elke tel
zijn geschiedenis schrijft
omdat in het
troebelste gedachtenwater
alleen de waarheid bovendrijft
en oude kwaadspraak
naar nieuwe leugens neigt
omdat de wijsheid
in alle talen zwijgt
en licht met donker
de liefde bedrijft
omdat ik niet verdraag
dat de droom wordt bedreigd
en in die…
Zomaar iemand....
netgedicht
3.8 met 35 stemmen
1.588 Zomaar een verweerde oude man,
zittend op een bankje in het Vondelpark
met trillende handen genietend
van een klein bakje kersenkwark.
De doffe ogen tranen
als hij zijn lippen dept.
Eenzaamheid en verdriet,
blijkbaar zijn dagelijks recept.…
Hagar Peeters
gedicht
3.5 met 81 stemmen
17.119 Eerst tikt regenwater
tentzeil wakker
even later
valt beheerste intonatie
nieuwe kleuren in poëzie
gespannen lijnen trekken haringen
ritsende gedachten in jouw tent
druppels breken in het hoornvlies
verder malend
stampt het oude bos de voeten -
takken vinden fluisterend licht.…
Kerstmis
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
3.451 De winter draagt wit, oud en koud,
een nasleep van een uitgebloeid seizoen
dat donker uitschaatst over witte vaarten.
Wellicht is er gezaaid intussen,
- want tussen jaargetijden trekt
geen god een streep - en wordt
er al verwacht: een warmer kind,
een moederbuik, zoals vanouds.…
Toch?
netgedicht
3.8 met 39 stemmen
955 Heerlijk dromen
vrijheid zonder schuld
zonder zonde
madeliefjes rijgen
bomen beklimmen
spellen spelen
één tot zeven
wie zal mij een kusje geven
spel en nooit te oud
hoepelen, tollen, verstoppen
dropveters stelen
er touwen van vlechten
droptouw springen
volwassen overgeven
aan passie
los van rede
irrationeel zonder schuld.…
Kijken
netgedicht
3.7 met 36 stemmen
887 Herfstdag voel me kijken
jouw donkere sneldrijvende wolken
ritselende dorre bladeren
gedreven in een hoek
het oude brood
-rest eten
geworpen in het vogel voederhuis
een brutale zwartgrijze kauw
komt vreten
en
de kleine roodborst bang
jouw zwiepende regen
wind en herfstnevel
vertroebeld mijn kijken.…
overleving in standpunten
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.254 op 't hoofdkussen
ontvangt hij genadiglijk
z’n plussen
vallende in minnen
raakt hij
buiten zinnen
bij vijftig min
stond hij
nog plus
pas bij vijftig
plus ging hij
in de min
ooit was hij
voor wie
de bal durfde kaatsen
nu is hij voor
’t minnen
van de naasten
hij zegt
"mijn hart wordt oud
altijd al van binnen goud
dus…
Sleutels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
962 Ik was te jong en jij te oud
maar God, wat was je lief
je handen zilveren sleutels
en niemand zag de dief
Ik was een meisje, jij een man
ik werd een vrouw, jij bijna opa
en dan de jonge, zoete liefde
die pas veel later kwam
Ik ben een vrouw, jij bent niet meer
maar ik zoek nog steeds jouw sleutels
mijn God, waar zijn ze lief!…
..over want...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
692 de cirkel
is rond
les extrêmes
se touchent
zelfs twee rechten
zonder beginpunt
snijden elkaar
minstens twee maal
vrijheid van d’één begint
bij d'onvrijheid van d’ander
d’één z’n brood
d’ander z’n dood
wie wat bewaart
heeft wat
jong geleerd
is oud gedaan
wie schrijft
die blijft…
Groen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
942 Zijn ogen dof van eenzaamheid
volgden een vallend eikenblad
dat neerstreek op z’n wandelpad
waar het zich vlijde in ’t tapijt
van al gestorven loofgenoten
die hem -in eeuwigheid gesust -
voorgingen in de diepste rust
met ’n cocon van dood omsloten
de oude man sprak toen bedeesd:
dat ik dit nu nog moet ervaren
nooit eerder ben ik in mijn…
Captatio
poëzie
3.4 met 7 stemmen
6.197 Poëten worden oud, de goede met de kwade;
De middelmatige met mij;
Dit hebben zij gemeen, veel tot hun eigen schade:
Zo lang zij leven, dichten zij.
Vergeet hen, die hen leest en in hun beste jaren
Hen liefhad!…
verkleedpartij
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
685 alsof een onbevoegde
de wereld ontgrendelde
uit een eerste beweging
lome lijnen laat oplossen
uit een breuk van oude huiden
en haar kleuren laat stollen
als een ware illusie
in de nieuwe dageraad
waarin ik mijzelf zag
gestrikt in een verkleedpartij
in de grillen van leven
ik vergat de sprookjes
© Klaes 21-03-08…
opstandig
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.184 zou me blij moeten voelen
maar dwingen is niet vrij
zo bedoelt de doodgewaande
wanneer ik even de oude eik raak
waarachter ik mij verschuil
het winters wit weer aan mijn zij
in de dageraad met een waas
over de vijver gespreid
zoals de doffe echo
van Pasen die de leegte
in mijn hart verraadt
stil ben ik na gister:
is dat nu de…
Suites voor Annemieke XVII
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
436 alle sneeuwpoppen
met takken penen dollend
brrr wat een vrieskou
een natte lente
de bomen in compleet groen
mossen en knoppen
hoopje agenda's
lezend achter brandnetels
te lang en langer
aan een witte muur
boven een doos sieraden
de jaden ketting
het hangt aan de wand
oude herinneringen
komen boven -…
Ga terug
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.136 je roept me
en ik hol, zoals in oude spelletjes
naar het rode doel
dat me trouwens altijd
onverschillig heeft
gelaten
het was meer het uitputten
onderweg
of de dwaze doodsstrijd
die de bekende pijn
van verlies
verlaagde
en zo mijn lot aangaf
als tijdverdrijf
ik lag nooit aan de oppervlakte
in welke kleur dan ook
maar ik hol…
Tante Jans is dood.
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.874 Het komt niet onverwacht
als je oud, ziek en 86 bent.
Maar het klinkt alsof iemand zegt
de Westertoren is gesloopt,
of de Cuyp voorgoed verdwenen
de grachten zijn gedempt.
Maar zelfs zonder dat zal Mokum
Mokum wezen,
dat is maar water en zijn slechts stenen.…
Vergeet ze niet
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.139 het was
veteranendag om
ze niet
te vergeten
het geronk
van oude
vliegtuigen in
de lucht
ontroerend he
ik wil
jullie dit
even laten
weten
lieve soldaten
ik wens
jullie zegen
van Jezus
heb diep
respekt voor
jullie en
naar de
wolken een
warme handkus
dank jullie
allen het
ga je
goed
met vredevorst
Jezus die
geweldige…
Etstoel Anloo
netgedicht
2.1 met 44 stemmen
4.067 komt vrienden naar de Etstoel
beleef er oude tijden
draailier en vedel spelen
men danst er op de brink
drost en etten vellen vonnis
het volk kijkt ademloos
de dief wordt straks verhangen
ginds op de Galgenberg
de buurvrouw blijkt een heks
na het wegen op de Waag
loapieswater heelt een ieder
Magnusbitter spoelt de keel…
de snarendans
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
2.098 met verhitte
zwetende koppen
weten we niet
hoe te stoppen
je trekt aan
een van mijn
grijze haren
je bespeelt de
viool met je
eigen snaren
met je vingers
strijken en rekken
probeer jij mij
geheel te nekken
gek word ik ervan
verdwaasd speel ik mee
op jouw speels getokkel
als een oud viool
die kraakt onder
een zuigend mokkel…
Laten we
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.151 Laten we dicht bij huis blijven
vrijuit bij elkaar blijven
elkaar de ruimte gunnen
op de vierkante centimeter
elkaar mijlenver uiteen
dicht op de huid dragen
elkaar in het hart sluiten
zonder de deur te grendelen
Laten we ontdekkingsreizen
nieuwe verhalen vinden
en de oude opschrijven
aan de keukentafel thuis…
luchtgitaarakkoorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
545 ik plaats de woorden hier en daar
maar waar ik ze ook zet
het blijven woorden naast elkaar
niveau niet je- van- het
gammel als een oude fiets
een sonnet met lekke banden
luchtig ledig helemaal niets
poëzie met losse handen
buiten zinnen ben ik zelden
in de regel helemaal niet
ik schrijf niet om te vergelden
geen exploitatie van verdriet…
er komt geen dag
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.878 buiten de tulpenboom
enkele bladeren slechts
intens gekleurd geel
het oude huis
verstikt in loden leegte
de trap naar het vertrouwde boven
bezweek onder doodse stilte
we zijn elkaar onderweg kwijtgeraakt
de tijd kan niet helen
ik hoor je in mijn verlatenheid
nu je er niet meer bent
buiten de tulpenboom
er komt geen dag
dat ik niet…
Bos
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
813 Ik weet: wij lopen vaak stuk,
stuiptrekken op hars, schors
en het kussen van rasp
en oud hout.
Toch wil ik bestaan
aan de faliekant
van je huid
Toch wil ik zijn
in de twijgen
rondom
waar jij ademt
Vooral wil ik
zijn de goudval
tussen de takken,
vooral die…
Flarden uit mijn jeugd
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
5.664 In een portiek van vroeger
op het Europaplein
blijkt alles nu
er zo vroeg,
oud te
zijn
Maar
op één
bij drie hoog
achter de bel
staat nu Van de Laar
in sier met krul en bogen
Herkenbaar, het gordijn blauw,
de bruin gelakte deur
en uit de bus
het touwtje
ook de
geur
Jij
en ik
we speelden
met tijd en jeugd
in huizen op een…
bloemenmeisje
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.825 donkere wereld
vol oude spoken
zo lang geleden
de poorten weer open
alleen treed ik binnen
leg bloemen neer
aan het graf van het kind
dat ik ooit ben geweest
zo lief en teer
ongewenst,te jong begeerd
haar lichaam is dood
haar hart huilt nog steeds
mijn bloemenmeisje
ze is niet meer
ik mis haar zielsveel
zo lang ik leef…
Hij zucht de laatste adem
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
572 De oude boom buigt zich nog eenmaal
diep voor de aanzwellende wind
wolkenmassa’s hollen gezwind
grauw aan hem voorbij
Gefluit hoorbaar ver gedragen
een verschrikkelijk scheuren is zijn lot
geknikt en gespleten tot het bod
de ziel gebroken
Jaren van rotting
weelderig bedekt met zwammen
de kale boomstammen
het nieuw leven proces…