Alle inzendingen over ware

31062 resultaten.

Sorteren op:

Ik sterf niet onherroepelijk

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 709
wat leef ik zegt de roos in een groet naar werkelijkheid waar reuk de tastzin is van het eind waar het boek zichzelf ontbindt eindeloos maar schragen en toch de val maken die was voorzien, voorzien van roestige spijlen dat als gif de weg door de aderen vindt leef ik in verlangens of droom ik de tekst op mijn graf, het maakt niet uit hoe…
elze17 mei 2011Lees meer >

Bestaan wij nog?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 690
valt in het rosarium waar de morsende vlinder zich dood houdt voor een zwervende kat…
elze28 mei 2011Lees meer >

“Uit het niets”

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
Uit twee ongelijke stenen vonken van vuur, ontstaat de pijn en warmte waar jij op mijn huid ontdooit, al spelend plooit een naam zich tussen navel en je haar,proef het vlees en bloed, daar waar ik de onzichtbare tintelingen vermoed.…
pama6 juli 2011Lees meer >

Herkomst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
Stralend ver schijnen mijn woorden meegevoerd in ijle wind alsof ze komen uit de kosmos waar geen oor de herkomst vindt maar waar eens mijn gedachten vanuit liefde zijn geboren wat geen mens ooit nog bindt.…

Verse rozen

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 789
Wat doe ik hier, dicht bij gevoel dat mij totaal vervreemd verlamt willoos laat ik de boel de boel door droge tranen ingedamd blind voor waar wij ooit voor kozen moet de oude bloem verdrogen rozen wil ik, verse rozen op de stelen van mijn ogen toon mij tuinen om te wonen waar ik mezelf nooit meer beperk vrij om zwakte te bekronen alleen…
dick panman4 augustus 2011Lees meer >

een laatste zonnestraal

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 833
nog sprankelt licht over zee een rimpeling danst met nevel de wind al koel omhelst het water een trage golf spoelt over strand waar een eenzame voetstap verloren gaat meeuwen schreeuwen hartverscheurend, klapwieken breed over het water, waar de glinstering verstilt een laatste zonnestraal wordt schaduw de maan trekt een baan…
lijda6 september 2011Lees meer >

nine eleven

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 580
nu vijvers gevuld zijn met namen roepen hun geliefden dat de wereld weent torens blijven schaduw dragen maar het licht zal schoner zijn, aan elke kant in ieder raam en waar gezichten leven uit één naam kussen doden hun zelfbeeld, immer daar waar terreur de adem nam van velen eeuwig zingt herinneren uit kelen krachtig, door het samen…
switi lobi11 september 2011Lees meer >

de dag verlaten

netgedicht
3.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.183
je zal het met zijn woorden moeten doen met de beelden door hem achtergelaten en ergens op een stille stek waar leven begint misschien nog in zichzelf gekeerd waar de dingen van de dag je naar de toekomst zullen wijzen daar zal hij zijn en steeds zal hij wederkeren blijven wie hij was in jou zelf, in de sporen van de aardse dagen…

KLEINE DIEREN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
In het lentegras ligt een oude verrotte kastanjebolster, waar het lieveheersbeestje zijn leven op begint.…

memo

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.073
in jouw lieve gezicht glanst nog altijd liefde gelukkig zijn er foto’s ik laat ze glimlachen en waar je wegkijkt laat ik dromen zweven op de glijbaan ligt de gladde tijd een vaart te nemen versnellend, langs de korte dagen waar ze –pas nog- even stil bleef staan we moeten gaan… maar dralen, als de twijfel spreekt in jouw ogen breekt…
switi lobi31 augustus 2012Lees meer >

dwaalLaantje

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
nu herfst zijn blad in zekere wendingen op weg laat gaan -dwaal ik door levenslange woorden ik neem ze mee, bezink ze in een kroes de zijde waar ik drink proeft zoet en zilt, waar kleine bittertjes de smaak verkleuren zijn roemer vult; schenkt door een broes wat wijnrood levenswater ik laat het maar gebeuren tot een bank onder een…
switi lobi16 oktober 2012Lees meer >

Nieuwe kansen.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 649
De straten vol met verlaten zielen waar lust een taal is die ieder kent. En waar leed nog verder moet rijpen tot ook dat went. Op zoek naar nieuwe kansen met de wil als luisterend oor en de tijdgeest als steunpilaar gaat men met brandend verlangen weer door.…

Bij de buren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 688
waar niets meer Aan wordt gedaan, hebben Onze buren het Hof dat Merkel opdraagt zonder Dralen de allerarmsten Dit jaar nog uit hun Isolement te halen…

Flashback

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.581
op ooghoogte dragen benige handen glazen in zalen vol platte figuren, uitgeknipt tussen kleding en meubels ik wil de tijd inhalen maar ben kwijtgeraakt hoe lang het zou duren waar je was en waar je zou zijn te vinden kristallicht en wijn, flonkerende nagels en oogwit jouw blik schiet met een flits uit een kartonnen geheugen, verblind…

Verloren liefde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 722
De grote zee drijft aan het kleine water waar het leven zich ontbindt en het lijden zichtbaar wordt aan de voet van de groene dijk de dood proeft hier haar vruchten en de mens bepaalt de smaak, doch bitterheid is de wond des duivels waar geen stem de eeuwen kent in gelijkheid van alle rechten wie draagt mijn hart als het oog verloren het…
elze24 juli 2013Lees meer >

avondgebed

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 577
de zon haar hitte stuurt en waar jouw bloemen drogen…
switi lobi30 augustus 2013Lees meer >

Terug naar de basis

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
Waar de nacht Haar zwarte teugels Langzaam vieren laat, De dag in neev'len Gehuld het levenslicht Aanschouwt, zweven Ontlijfde paarden alleen op Hoofd en benen Boven de nevel van De dag, waar een Rookpluim van elk vuur Ontdaan over het water strijkt En boten in de slingerbocht Van het kanaal de dag Beginnen met Een…
Bert Weggemans28 september 2013Lees meer >

Mijn pen als wapen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
Ik schrijf met tranen tranen van de zee over hen die in alle vrijheid leven daar waar grenzen onzichtbaar in elkaar overvloeien waar weelde oeverloos is en kracht immens ik schrijf met tranen tranen van de wereld over hen die oorlogen creëren die kogels gebruiken in plaats van woorden om hun verschillen mee te beslechten ik…
LadyLove4 februari 2014Lees meer >

21 gram

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
Een mens van Vlees en bloed Ben ik, met Een behoorlijk Lichaamsgewicht Maar, ik ben Toch meer, Waar is mijn Geest dan, De bron van Mijn ziel - Is ze gewichtloos Ten onder gegaan In de massa van Vlees en bloed - Of is er misschien Een geheime plek In dit alles Dat lichaam heet Waar ze huizen kan?…

Hoe ver wil ik gaan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 603
Hoe ver wil ik gaan Tot waar kan ik nog op beide benen staan Zal ik blijven gaan langs deze weg Hoeveel dingen staan mijn lach nog in de weg Wil ik zijn waar ik hoop te komen Is het misschien toch beter in mijn dromen Is er aan het eind meer lach dan verdriet In de toekomst kijken kan ik niet Ik durf dit pad zonder twijfel aan Maar wil…
D.9 maart 2014Lees meer >

Tot binnen buiten werd

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
weer roept angst met hol geluid dat voortvluchtig verre vleugels krijgt echo’s kaatsen hun niet thuis gevoelloos tegen zwarte muren mijn citadel waar stemmen dwalen zonder verhalen omdat een oor ontbreekt waar tijd vandaag vergeet omdat gisteren alles overschreeuwt heb stilte laten groeien tot binnen buiten werd zie eindelijk…

Ik ben de bijenkoningin!

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.791
Maar: hij moet waardig en waarachtig krachtig genoeg zijn, om mij sterk te laten komen, daar waar ìk op mijn troon zit! Eén manlijke bij met behoorlijk veel pit. Een bij waar voldoende potentie tot liefhebben en werkelijke liefde in zit.…

Zie ik peppels staan

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 621
Voor mijn ouders Torenhoge wachters houden Dag en nacht de wacht Over dit kleine Saksische Boerenspulletje op het Drentse platteland, de plek Waar ik mijn levenslicht Aanschouw, waar ik kind word Van hen die mij ongedacht kregen; Er lag al een leven lang Achter hen, toen voor mij De reisweg begon - en ik hoor Nog het ruisen…

Dicht op mijn huid

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 511
Mijn gedachten, ze verdwalen kijk, ik loop een eindje met me mee en merk hoe ik dicht op mijn huid steeds verder weg dool mijn gehoor verzwakt waar mijn stem steeds luider en luider wordt ik versta mij niet dus maan ik mij tot stilte maar de stilte is niet niets die geef ik door aan mij ik doe een stapje terug waar ik de nooit…
Inte feelders22 februari 2015Lees meer >

Subtiele ornamenten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
waar schoonheid schrijnt in subtiele ornamenten fluisteren dikke pilaren het afzien en zware werk generatieslang is er gebouwd aan toren en kerk waar nu gezang opkrult en de gelovige zijn plicht vervult in kapellen hangen gebed en diepe devotie tussen brandende kaarsen de plaats voor duistere negotie nog kijken de heiligen neer op…

Het leven is geen sprookje

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 789
We geloven vaak in onze dromen Maar dromen zijn dromen, de meeste zijn bedrog Zo worden we wel eens verliefd Het is een droomwereld waar we dan in leven In sprookjesboeken kom je de liefde van je leven tegen En ze leefden lang en gelukkig samen tot het einde van hun levensjaren Maar dit is het echte leven, het is geen sprookje waar we in leven…

Eigen huis en tuin

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 968
We hadden ons buiten huis gewerkt dus tijd om te kamperen in eigen tuin, dat wel hij joeg wat stokken in de grond ik zette het doek op poten van een tafelzeil met lenteprint waar we nooit aan aten hij pufte waar ik zuchtte en op opgepompte lucht haalden we adem…

Lettervelden

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Letters dwalen over lakenvelden waar mijn gemis als liefde is en haar afwezigheid als de zee omdat het waaien soms oneindig lijkt en komt ze terug, dan zijn we samen in bed met de meest innige liefde liederlijk in de eenvoudige vorm van lusten zo onstuimig als kusten waar ik mijn letters laat verdwalen totdat zij verdwijnt in de annalen…

Nog danst haar stem

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 564
waar ogen iets doven in het late middaguur ondersteunen handen en armen vlammend haar geestdriftig vuur ondanks het verstrakken van lijnen in het gezicht blijft haar uitdrukking lief en licht in haar bevallig gaan is een zekere traagheid ontstaan die ruimte geeft aan een lach waar vroeger kracht en alertheid was is tedere broosheid…
wil melker3 september 2015Lees meer >

Geluk zoeken

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
hebben waar wij aan zijn verknocht nu en in het verre verleden danken we aan onze drang te overleven en altijd ook geluk hebben gezocht…
Cor van Vliet28 september 2015Lees meer >