31062 resultaten.
Ik sterf niet onherroepelijk
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
709 wat leef ik zegt de roos
in een groet naar werkelijkheid
waar reuk de tastzin is
van het eind waar het boek
zichzelf ontbindt
eindeloos maar schragen
en toch de val maken die was voorzien,
voorzien van roestige spijlen
dat als gif de weg door de aderen vindt
leef ik in verlangens of droom
ik de tekst op mijn graf, het maakt
niet uit hoe…
Bestaan wij nog?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
690 valt in het rosarium waar de morsende
vlinder zich dood houdt voor
een zwervende kat…
“Uit het niets”
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 Uit twee ongelijke
stenen vonken van
vuur, ontstaat de
pijn en warmte waar
jij op mijn huid ontdooit,
al spelend plooit een
naam zich tussen navel
en je haar,proef het
vlees en bloed, daar
waar ik de onzichtbare
tintelingen vermoed.…
Herkomst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 Stralend ver schijnen mijn woorden
meegevoerd in ijle wind
alsof ze komen uit de kosmos
waar geen oor de herkomst vindt
maar waar eens mijn gedachten
vanuit liefde zijn geboren
wat geen mens ooit nog bindt.…
Verse rozen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
789 Wat doe ik hier, dicht bij gevoel
dat mij totaal vervreemd verlamt
willoos laat ik de boel de boel
door droge tranen ingedamd
blind voor waar wij ooit voor kozen
moet de oude bloem verdrogen
rozen wil ik, verse rozen
op de stelen van mijn ogen
toon mij tuinen om te wonen
waar ik mezelf nooit meer beperk
vrij om zwakte te bekronen
alleen…
een laatste zonnestraal
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
833 nog sprankelt
licht over zee
een rimpeling
danst met nevel
de wind al koel
omhelst het water
een trage golf
spoelt over strand
waar een eenzame
voetstap verloren gaat
meeuwen schreeuwen
hartverscheurend,
klapwieken breed
over het water, waar
de glinstering verstilt
een laatste zonnestraal
wordt schaduw
de maan trekt een baan…
nine eleven
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
580 nu vijvers gevuld zijn met namen
roepen hun geliefden dat de wereld weent
torens blijven schaduw dragen
maar het licht zal schoner zijn, aan elke kant
in ieder raam
en waar gezichten leven uit één naam
kussen doden hun zelfbeeld, immer daar
waar terreur de adem nam
van velen
eeuwig zingt herinneren uit kelen
krachtig, door het samen…
de dag verlaten
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
1.183 je zal het met zijn woorden moeten doen
met de beelden door hem
achtergelaten
en ergens op een stille stek
waar leven begint
misschien nog in zichzelf gekeerd
waar de dingen van de dag
je naar de toekomst
zullen wijzen
daar zal hij zijn
en steeds zal hij wederkeren
blijven
wie hij was
in jou zelf, in de sporen van de aardse
dagen…
KLEINE DIEREN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 In het lentegras
ligt een oude verrotte
kastanjebolster,
waar het lieveheersbeestje
zijn leven op begint.…
memo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.073 in jouw lieve gezicht glanst nog altijd
liefde
gelukkig zijn er foto’s
ik laat ze glimlachen en waar je wegkijkt
laat ik dromen zweven
op de glijbaan ligt de gladde tijd een vaart te nemen
versnellend, langs de korte dagen
waar ze –pas nog- even stil bleef staan
we moeten gaan…
maar dralen, als de twijfel spreekt
in jouw ogen breekt…
dwaalLaantje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 nu herfst zijn blad in zekere
wendingen op weg laat gaan -dwaal ik
door levenslange woorden
ik neem ze mee, bezink ze in een kroes
de zijde waar ik drink
proeft zoet
en zilt, waar kleine bittertjes
de smaak verkleuren
zijn roemer vult; schenkt door een broes
wat wijnrood levenswater
ik laat het maar gebeuren tot
een bank onder een…
Nieuwe kansen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 De straten vol met verlaten zielen
waar lust een taal is die ieder kent.
En waar leed nog verder moet rijpen
tot ook dat went.
Op zoek naar nieuwe kansen met de wil
als luisterend oor en de tijdgeest als
steunpilaar gaat men met brandend
verlangen weer door.…
Bij de buren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
688 waar niets meer
Aan wordt gedaan, hebben
Onze buren het Hof dat
Merkel opdraagt zonder
Dralen de allerarmsten
Dit jaar nog uit hun
Isolement te halen…
Flashback
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.581 op ooghoogte dragen
benige handen glazen
in zalen vol platte figuren,
uitgeknipt tussen kleding
en meubels
ik wil de tijd inhalen
maar ben kwijtgeraakt
hoe lang het zou duren
waar je was en
waar je zou zijn te vinden
kristallicht en wijn,
flonkerende nagels en oogwit
jouw blik schiet met een flits
uit een kartonnen geheugen,
verblind…
Verloren liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
722 De grote zee drijft aan het kleine water
waar het leven zich ontbindt en het lijden
zichtbaar wordt aan de voet van de groene dijk
de dood proeft hier haar vruchten en de mens
bepaalt de smaak, doch bitterheid
is de wond des duivels waar geen stem de
eeuwen kent in gelijkheid van alle rechten
wie draagt mijn hart als het oog verloren
het…
avondgebed
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
577 de zon haar hitte stuurt
en waar
jouw bloemen drogen…
Terug naar de basis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Waar de nacht
Haar zwarte teugels
Langzaam vieren laat,
De dag in neev'len
Gehuld het levenslicht
Aanschouwt, zweven
Ontlijfde paarden alleen op
Hoofd en benen
Boven de nevel van
De dag, waar een
Rookpluim van elk vuur
Ontdaan over het water strijkt
En boten in de slingerbocht
Van het kanaal de dag
Beginnen met
Een…
Mijn pen als wapen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
547 Ik schrijf met tranen
tranen van de zee
over hen die in alle vrijheid
leven daar waar
grenzen onzichtbaar in
elkaar overvloeien
waar weelde oeverloos is
en kracht immens
ik schrijf met tranen
tranen van de wereld
over hen die oorlogen
creëren
die kogels gebruiken
in plaats van woorden
om hun verschillen
mee te beslechten
ik…
21 gram
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
441 Een mens van
Vlees en bloed
Ben ik, met
Een behoorlijk
Lichaamsgewicht
Maar, ik ben
Toch meer,
Waar is mijn
Geest dan,
De bron van
Mijn ziel -
Is ze gewichtloos
Ten onder gegaan
In de massa van
Vlees en bloed -
Of is er misschien
Een geheime plek
In dit alles
Dat lichaam heet
Waar ze huizen kan?…
Hoe ver wil ik gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Hoe ver wil ik gaan
Tot waar kan ik nog op beide benen staan
Zal ik blijven gaan langs deze weg
Hoeveel dingen staan mijn lach nog in de weg
Wil ik zijn waar ik hoop te komen
Is het misschien toch beter in mijn dromen
Is er aan het eind meer lach dan verdriet
In de toekomst kijken kan ik niet
Ik durf dit pad zonder twijfel aan
Maar wil…
Tot binnen buiten werd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
437 weer roept angst
met hol geluid
dat voortvluchtig
verre vleugels krijgt
echo’s kaatsen
hun niet thuis
gevoelloos tegen
zwarte muren
mijn citadel waar
stemmen dwalen
zonder verhalen
omdat een oor ontbreekt
waar tijd
vandaag vergeet
omdat gisteren
alles overschreeuwt
heb stilte laten groeien
tot binnen buiten werd
zie eindelijk…
Ik ben de bijenkoningin!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.791 Maar: hij moet waardig en waarachtig
krachtig genoeg zijn,
om mij sterk te laten komen,
daar waar ìk op mijn troon zit!
Eén manlijke bij met behoorlijk veel pit.
Een bij waar voldoende potentie tot liefhebben
en werkelijke liefde in zit.…
Zie ik peppels staan
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
621 Voor mijn ouders
Torenhoge wachters houden
Dag en nacht de wacht
Over dit kleine Saksische
Boerenspulletje op het
Drentse platteland, de plek
Waar ik mijn levenslicht
Aanschouw, waar ik kind word
Van hen die mij ongedacht kregen;
Er lag al een leven lang
Achter hen, toen voor mij
De reisweg begon - en ik hoor
Nog het ruisen…
Dicht op mijn huid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
511 Mijn gedachten, ze verdwalen
kijk, ik loop een eindje met me mee
en merk hoe ik dicht op mijn huid
steeds verder weg dool
mijn gehoor verzwakt
waar mijn stem steeds luider
en luider wordt
ik versta mij niet
dus maan ik mij tot stilte
maar de stilte is niet niets
die geef ik door aan mij
ik doe een stapje terug
waar ik de nooit…
Subtiele ornamenten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 waar schoonheid schrijnt
in subtiele ornamenten
fluisteren dikke pilaren
het afzien en zware werk
generatieslang is er
gebouwd aan toren en kerk
waar nu gezang opkrult en
de gelovige zijn plicht vervult
in kapellen hangen
gebed en diepe devotie
tussen brandende kaarsen
de plaats voor duistere negotie
nog kijken de heiligen neer
op…
Het leven is geen sprookje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
789 We geloven vaak in onze dromen
Maar dromen zijn dromen, de meeste zijn bedrog
Zo worden we wel eens verliefd
Het is een droomwereld waar we dan in leven
In sprookjesboeken kom je de liefde van je leven tegen
En ze leefden lang en gelukkig samen tot het einde van hun levensjaren
Maar dit is het echte leven, het is geen sprookje waar we in leven…
Eigen huis en tuin
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
968 We hadden ons
buiten huis gewerkt
dus tijd om te kamperen
in eigen tuin, dat wel
hij joeg wat stokken in de grond
ik zette het doek op poten
van een tafelzeil met lenteprint
waar we nooit aan aten
hij pufte waar ik zuchtte
en op opgepompte lucht
haalden we adem…
Lettervelden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
457 Letters dwalen over lakenvelden
waar mijn gemis als liefde is
en haar afwezigheid als de zee
omdat het waaien soms oneindig lijkt
en komt ze terug, dan zijn we samen
in bed met de meest innige liefde
liederlijk in de eenvoudige vorm
van lusten zo onstuimig als kusten
waar ik mijn letters laat verdwalen
totdat zij verdwijnt in de annalen…
Nog danst haar stem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
564 waar ogen
iets doven in
het late middaguur
ondersteunen
handen en armen vlammend
haar geestdriftig vuur
ondanks het verstrakken
van lijnen in het gezicht
blijft haar uitdrukking lief en licht
in haar bevallig gaan is een
zekere traagheid ontstaan
die ruimte geeft aan een lach
waar vroeger kracht
en alertheid was
is tedere broosheid…
Geluk zoeken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
503 hebben
waar wij aan zijn verknocht
nu en in het verre verleden
danken we aan onze drang
te overleven en altijd ook
geluk hebben gezocht…