5695 resultaten.
zingen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.342 maar nooit zo mooi klinken
als jij er uitziet
bij de kleinste resonantie
meen ik je naam te herkennen
en mijn stem
klinkt beter als ze zwijgt
maar ze wil niet zwijgen
ze wil danken en buigen
ze wil de liefde dienen
die ik nog steeds voor je voel
mijn ogen ondertussen
houd ik gesloten
omdat ze zo het beeld zien
van jou in de ochtendzon
bloemen…
Brief aan mijn moeder
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.822 Als een bloem, die langzaam verdorde
als ogen, die tuurden in as.
Een schim van zoals ik je kende;
ik zie een masker op je gezicht.
Ik zie weer wanhoop en ellende,
schaduwen en veel te weinig licht.…
Tot moeder aarde,
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 Nog zijn mijn schatten: lucht, wolk en wind,
Bomen en beken,
Bloemen paarse heiden;
Alles wat u behoort is van ons beiden:
Nog, Moeder aarde,
Voel ik mij mijn kind!
Liefde kan verdroeven en verblijden,
Die zalig maakt, vernietigt of verblindt,
Doet mij de vrede van uw bijzijn mijden...
Ik ben niet vrij...…
Twijfel?
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
5.050 Hij stál als de raven, gaf haar
bloemen, van haar eigen geld...
Wist zij veel...
't Heeft járen geduurd, voor ze tot
't besef kwam, dat ie een losbol was,
d'r in de maling nam,
een rad voor ogen draaide...…
ogen kleurden leven tot boeket
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.383 je leeft in licht
schaduwt tussen sluiers
waar wij huizen in paleizen
van emoties, pure lust
je sluit om passie
nog intenser te genieten,
de volle lippen vochtig rood
bloot om te verdiepen
was het onschuld dat je bood
de afgelegde kleding waar je
jeugd in meeging onthulde de
volwassen warmte van je schoot
je handen plukten bloemen…
een toekomst zonder dagen
netgedicht
3.0 met 54 stemmen
8.564 zich in weten
je handen zijn nog zacht
de warmte is verdwenen
je streelt een koude huid
en praat zonder geluid
ik zie je strakke lijf
het hunkeren in je ogen
passie is niet te gedogen
als vriendschap overblijft
we zochten liefde in
een toekomst zonder dagen
een leven zonder vragen
waarvan de uren zijn geteld
we plukten wilde bloemen…
iemand
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.125 Wanneer die iemand jou laat bloeien
als late lente, bloemen, gras,
dan gaat je hart van liefde gloeien
en wéét je weer hoe het ooit was,
of hoe het zijn kon. Je gedachten
ze tuim'len restloos door elkaar..
Als je díe iemand hebt gevonden
dan weet je zeker: het is wáár!…
Tegen avond
gedicht
4.0 met 15 stemmen
10.270 -
graan is mijn daad, een bloem mijn welzijn,
mijn lot: een vrucht.
-----------------------------------------
uit de 'Verzamelde Gedichten'
van Herman van den Bergh (1897-1967)…
adieu
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.631 je handen vol blauwe bloemen
straks moet ik je laten gaan
verdwijn je weer in moeder aarde
vlinder verlost van je loden lijf
fladder nu ongehinderd
van kelk naar honing
hoor ze zingen herinneringen
vandaag gaat over jou
ik zie je in gedachten grijnzen
ik laat je los en zwaai je uit
wat ons scheidt
een druppel eeuwigheid
"je prends…
mocht rusten op je hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 ik fladderde wat traag
koos willekeurig bloemen
ik dacht de hemel vaag
verdwaalde toen en nam
je hulp maar al te graag
ik mocht rusten op je hand
waarvan de zachtheid
me verbaasde,we speelden
met de kleuren van de zon
lieten ons niet haasten
we zagen kleine dingen
lachten naar elkaar
ontdekten hoe we zonder
woorden samen konden…
In de kraag gevat.
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.837 zullen we samen
tot de bodem gaan dan maar
jij bent mijn enige echte houvast
het leven is zo eenzaam en zwaar
laveloos van drank en verdriet
zijn hoofd diepgestoken in zijn `kraag`
schuimt hij straten af achter het stuur
de lantaarnpaal stond als hinderlaag
gebroken door de manier van leven
de hals genekt door vriendje fles
geen bloemen…
Eigenzinnig in harmonie
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
812 vroegrijpe jasmijn drapeert zich elegant
rond een wild tegenstribbelende wingerd
wordt er echter subiet weer afgeslingerd
door een klimlustige roos met zwarte band
maagden klimmen dartel in palmen
juffertjes verschuilen zich in ’t groen
lonken naar het ontluikende seizoen
terwijl ze meewuiven met de halmen
maar als het botert tussen alle bloemen…
Doornpark
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.099 vergeten duin in overvolle stad
door huizen afgesneden van de zee
de schilder Mesdag hield er atelier
de dichter Kloos heeft er ooit liefgehad
een stille, praktisch ongeschonden schat
bedekt met groen en zand in goudlamé
of ... stedelijke offerplek in spe
de buit van politiek op dievenpad
is het wel goed je gaven te beschrijven
je bloemen…
(Wereld)pijn
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
797 Ik kleur de hemel kakelbont
gewoon zoals ’t mij zint
geel blauw en rood wat zwart
een bloem misschien een mond
Uit velden maak ik bossen
met bomen aller soort
sterke zwakke levende dode
alsof mij dat ooit stoort
En in verlaten duistere steden
doe ‘k alle lichten aan
grote kleine heldere donkere
zoveel als er bestaan
De (wereld)pijn…
Uittocht
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
927 Maar de zon en
de zoete geur
van bloemen
is vele malen lieflijker
dan het avontuur
de catacomben
opnieuw te betreden.
Sprinkhanen knagen zich
een lied tot de zon.
Het veld ligt open
naar de toekomstige oogst
waar vele schoven aarden.…
Tijdloze schoonheid
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.683 het ruisen van abelen
de zang van verborgen vogels
En ik meende je te herkennen
in een elf met haar als zonlicht
een gewaad van sneeuw
in de geur van de dageraad
het zoete parfum van de lente
Want ja,
ooit had ik je echt gekend
zo jong en mooi
zo zalig en betoverend
dat ik je
niet kon vergeten
Ik zag je in alles
een wonderbare bloem…
Beter
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.260 Wat verdorde bossen bloemen
sieren de kamer op.
Mijn buurman doet er het zwijgen toe.
Maar goed ook, want zelf ben ik al te moe
om een gesprek te beginnen.
De zaalarts doet zijn ronde,
zijn witte jas keurig gesteven.
Een stethoscoop interessant om zijn nek gehangen.…
DE WITTE RAAF
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
913 Wij hoorden om het overschot geschaard
dat onder de bloemen op daalbanden deinde:
mijn tranen hebt G' in Uwe fles vergaard,
we zijn wel stof, maar dit is niet het einde
alsof een Paradijzenaar mij seinde
op een aftandse wijzertelegraaf
dat niets uiteindelijk meer schrijnde
dank zij de wiekslag van de witte raaf.…
IK DENK SOMTIJDS...
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.163 Ik denk me een huizeke klein en rein
met bloemen in alle hoeken,
een gouden zonnestraal op de vloer,
en hier en daar wat boeken.
Daar midden, geurend en fleurend in,
uw schoonheid, de schalke, de blonde:
Och neen, ‘t geluk lag niet ver, mijn kind,
toch hebben we ‘t niet gevonden.…
DE STRAATZANGER
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.327 De blinde bedelaar langs de stille straat,
en met een stem, die beeft van koude en honger,
zingt hij een liedje van verwelkte bloemen.
Doordringend klinkt de klagende romance.
De man is oud en grijs. Onordelijk fladdren
zijn dunne lokken op de vale jaskraag.…
Er ontbreekt iets
gedicht
3.1 met 24 stemmen
12.877 Inmiddels waren we veranderd in bloemen:
hyacinten, madeliefjes, tulpen, seringen enzovoort,
enzovoort,
en we bloeiden
bokkig zwijgend en teleurgesteld.
Ja, we bloeiden genadeloos.
------------------------------------------
uit: 'Langzame nederlaag', 2002.…
pluk de dag
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.527 Levensstijlen veranderen
Vrienden raak je kwijt
Lichamen verouderen
Seizoenen komen en gaan
De herfst verjaagt de zomer
En de bloemen verwelken
Een zacht briesje
En wiegende bomen
Duizenden loskomende blaadjes
Dwarrelen in het rond
Bomen worden geleidelijk kaal
Paradijselijke kleuren vergaan
Grote zwermen vogels
Laten zich dragen
Door…
Verloren liefde
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.728 Want jouw ster licht niet meer
en jouw liefde,
die me in haar zoete armen
meedroeg,
naar het magische lied van de vlinder,
naar de blanke bloem
in het zilver maanzand,
naar de zomerwind
die zong van een ontvlamd hart,
een verrukte ziel,
naar de schoonheid
van het wintermeisje,
met een sneeuwvlaag in haar lokken
naar de bloeiende kracht…
Het pad der rozen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.749 Het fraaie teken van een godin
gehuld in naakte schoonheid
Langs de weg van haar blikken
vliegen kraanvogels, sneeuwwit
Vergeefs zoek je het in haar ogen
Zij volgt slechts het pad der rozen,
de bloemen die zij deelt met engelen
Zonder de geur van jasmijn
schittert haar gelaat als kristal
bespeelt zij de grasharp,
de snaren van het riet…
Ik ben van u zo verre
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.999 O Vogels, winden, bloemen,
Zegt heur dat woord toch niet –
Wie weet of zij niet spotte,
Niet lachtte om mijn verdriet?……
Charles Baudelaire
gedicht
3.7 met 30 stemmen
9.922 Op winterdagen na het stille eten
denk ik vaak met de borstel aan de vaat
van alle poëzie is hij de maat
dat zweer ik op de bloedzucht van mijn neten
hij proefde van het water aan de Lethe
waar vrouwen syf schonken in ruil voor zaad
als waren zij de bloemen van het kwaad
van zoete folter leek zijn geest bezeten.…
Een zachte dans
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.514 mijn ogen zingen
voorbij verre horizonten,
over liefde die bemint
mijn dromen vliegen
zonder vleugels,
langs een hemelsblauwe wens
mijn handen dragen
jouw omhelzing,
in teder voelen van een mens
mijn vingers ontwaken
in een zachte dans,
op het ritme van een jaargetij
mijn armen vlinderen
naar jouw glimlach,
blozend tussen bloemen…
De natuur
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
832 De geur van bloemen wel duizend zo schoon
geen mens die ’t ziet
ze zijn enorm gehaast
lopen de schoonheid der natuur voorbij
geen plant of boom kan hen verbinden
de schoonheid zien ze niet meer
explosies van natuurlijke kleuren
geen neus ophalend voor de heerlijke bos geuren
druk en een leven van verveling en haast
hetgeen mij steeds verbaast…
Bekering
gedicht
4.0 met 26 stemmen
17.242 En moeten ook de bloemen weer verdorren:
mijn lendenen zijn omgord, mijn voeten staan geschoeid.
Uit Uwe Hand ten tweede maal geboren,
schrijd ik U uit het donker tegemoet.…
je zinnen smeulden vuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.725 ik zag je zwaaien
je hoofd omdraaien
voor een laatste groet
tijd vergoedt geen afscheid
lucht ging vonken in
een spel van ademloze woorden
je bracht me bloemen die al
zomerend nog bij de lente hoorden
ze kleurden ogen
met de warmte van je lach
in hun glans zou de uitgestelde
hemel ook op aarde mogen
je hebt het paradijs
maar afgebeld…