9928 resultaten.
een gelderse roos
gedicht
2.5 met 75 stemmen
20.191 een gelderse roos droomt van de sneeuw
van haar lente
zonggeruchten lichten het schip op
het anker scheurt uit de herfst
verleden geurt in de wind
naar de mispelen
geurt de riviermond
wind stuift onder zeil
roeit water het land in
verdwaald slentert de dijk
langs het huis
de appelen
bewaren de zolder
------------------------…
voor mijn allerliefste.
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
2.242 Winter, lente.
Zomer, herfst.
Jij en ik.
Laat ons leven.
Voor mijn allerliefste
Waar ik zoveel van hou.…
Behaagzucht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
567 En ik voorspelde het verlies
met jouw hart en het mijne
liet ik kilometers leegte zwemmen
toen je naakt op je scooter zat
vlinderde er een zwarte vogel
rond de neusvleugels van de lente
ik slaakte de behaagzucht eenmalig
zocht wat ruimte in de gedichten
van een oude Surinamer uit de buurt
die me vertelde van de stille bomen
en hoe dromen…
acceptatie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Hoop op beter,
maar zijn in nu
en sterk in mij
groeit de hoop
die rust gezaaid heeft
en opkomt in mijn lente.
Loop de berg op
en rust wanneer,
het mij te moede is.
Bezoek mijn ziel,
en rust in zijn gedachten,
het zij goed, het zij kwaad.…
Geef nemen een kans
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
536 vaardige vingers
vlechten de
madeliefjes tot krans
jij hebt mij
in geel wit
met lente omhangen
jouw armen
reiken mij
zomerse warmte
jij hebt geven
tot talent van
het leven gemaakt
bent daarvoor
vaak tot op
de bodem gegaan
streef naar balans
geef nemen
nou ook eens een kans…
Vrij
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
858 Ze wiegt in mij
als het vuur van de dageraad
laat mij zachter zijn dan dauw
puur, onaangeroerd
verdwijnt niet in de wind
maar lacht en laat de lente zijn
als mijn, een eigen geluid
en alle dagen
hoor ik haar stem
over de duinen
over de zee
zelfs onder het nachtblauw
ademt ze mijn dromen mee
ze is als goud, lichter dan licht
mijn…
lenteluik
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
682 alsof de aarde
zich deelt naar alle verten, lente nog luider klinkt
dan de oerknal
ogen vertellen: ik ben jouw geheel
in de ruimte van twee
gezichten
nemen wij het zwijgen
aan elkaars hand mee, nog verward door de kleur van de ochtend
de ongestoorde woorden tot aan onze voeten
totdat een van ons vraagt: was het gisteren of vandaag…
LENTEFANFARE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.431 De lente komt zo dapper aan.
Hobooien zijn 't en zilveren fluiten.
De weduw kijkt voor 't eerst weer buiten
doet haar gekleurde jak weer aan.…
Quo Vadis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Alle vogels zingen van de jongste lente
Maar Gij, zonder uur of schaduw
Gij die nimmer wederkeert...
Ik denk je alle dagen om mij heen
Deze woorden, dit hart, de blauwe hemel
waarin jij voorgoed verdween...…
Zeulen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
665 Aard vervormt mijn wandel
wisselvallig van zwart naar wit
als lastpak der seizoenen
dwarrelen is aangemeten
het creëren van dribbelangst
uitglijden in pijnlijke val
doormodderen in nattig rijmen
als een warme kant ontstaat
doch keer ik terug naar later
soms afgezwakt en loom
ondanks komende lente
tors ik de naam van 'winter'.…
Romantische dwaas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
518 het is twijfel die
mij trager maakt
in afwachting
doet zitten of
alles nog wel gaat
ik lach naar zon
droom lente
in een groene waas
maar weet mezelf
een romantische dwaas
nog heb ik
niet afgehaakt
verbaasd over de
snelheid in ontwikkeling
en de enorme haast
het overzicht
is er nog wel maar
hiaten worden groter
biedt zomer nog…
Een laatste dans
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
586 ik vang gedumpte
zinnen die als protest
in bomen en struiken
zijn blijven hangen
lente en zomer hebben
geschreven maar zijn voor
het oogsten door recensies
neerbuigend weersproken
weg uit een groeiend
behagen omdat anderen
hun bloei en succes
niet konden verdragen
in een laatste dans
gaan wij kleuren herfsten
ik hoop dat mijn…
Haiku 4#2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 Lichtpuntje
Langzaam keert het tij
boven schuimende wolken
een zilvermeeuw krijst
Mei
Het ei is gelegd
in geborgen nestwarmte
de lente vliegt uit
Juni
De zomer ontploft
een vlinderhart staat in brand
de maan lacht een traan…
interglaciaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 luwte van
dit traag ontdooide lichaam
ik kijk in mijn zeespiegel
en zie een naderend eiland
het tijdstip is onbeduidend
want niets blijft bijvoeglijk voornaam
de vroegte oogt nogal waterig
aan het einde van de sneeuwrand
met mijn hals over kop
trekken tranen over beslagen glas
blauwe maandagen, grauwer dan grijs
ik wou dat het al lente…
Lentebode
netgedicht
4.9 met 22 stemmen
921 Lokkend gekwetter
een vogel schudt zijn veren
de lente vliegt aan.
Een veulen doet voor-
zichtig zijn eerste stappen
de natuur ontwaakt.
Wollige schapen
plompverloren in de wei
warmpjes bij elkaar.
Vlinders klapwieken
met hun gekleurde vleugels
geluidloos applaus.…
Nachtgedachten
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
604 Herinneringen malen door het hoofd
in het midden van de nacht
Wie had dit ooit geloofd
Dit had ik niet verwacht
Hij had het mij beloofd
we worden samen oud
Hij is toch weggegaan
het is hier stil en koud
De lente doet haar best
en maakt een kleurenpracht
De roodborst maakt zijn nest
ik zie de grote macht
Ik denk en .... op het lest
zie…
Antwoordloze tijd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
529 Het lijkt steeds vaker net als
in mijn lucide dromen
alsof het allemaal
voor niets is geweest
in een antwoordloze tijd
dromen van een frisse lente
die nooit meer zal komen
een vergeten zomer-nevel
om de wildernis te omvatten
in een toekomst vol vragen
alsof het allemaal
voor niets is geweest
stiltedromen
ontsnapt uit de tijdelijkheid…
Regina
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.382 Nog hete 't meisje twee-, driemalen
Der nieuwe lente wellekom,
Dan zal ze, o liefde, u tol betalen,
Dan zweeft een vrijerszwerm haar om.
En vlecht u een de mirtebloemen
Om 't blonde hoofd, o maagdelijn!
Mag een zich uwen bruigom noemen,
Wat hemel zal hem de aarde zijn!…
Ik proef de lente in je kussen
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.575 Ik proef de lente in je kussen
en voel de zomer aan je huid
daar waar ook de winter soms heerst
maar ik warm ook je koude voeten.
Het is niet meer gewoon of normaal
dat dit alles tussen ons zo gaat
een regenboog geeft de kleur aan
die jij mijn leven hebt gegeven.…
van lente en zomer (revisited)
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
823 Zij laat als kind een witte moeder achter,
wrijft zich wat eerstelingslicht uit de ogen:
er komen klokjes, er verzamelt groen
zich in eentonig groene regenbogen.
Zij gaat aarzelend lopen en vermoeden
dat er een feest broedt verderop, of later.
En heel het veld bloost waar haar voeten gaan,
want twee, drie tinten dragen haar op handen.…
Ik zoek de lente (3)
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.142 Mijn smachten is naar de lente van het sterven
waarin ontbinding zorgt voor de mooiste kleuren
tot de gevelde geuren overgaan in de frisheid
van gierende rust tussen angstaanjagende vlagen
verbijsterd krakende en vallende takken.
Buiten de warmte die weer aan kan voelen als thuis.…
lente die nog zomert in mijn geest
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.248 raken
zodat de boom in tweeën splijt
de donder mag weer knopen in
mijn maag gaan maken, raken aan
de angst die altijd in me strijdt
want ik ben bang geweest
als kind omdat ik onweer niet
voorspelbaar vond en altijd schrok
zie nu de buien dreigen en
de wind uithalend hijgen als
hij vlaagt door het stervend blad
kijk naar de lente…
lente in een handvol pillen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
841 zijn vlammende tentakels
wat als de pijn
steeds twijfels zaait over
het nut om zo te leven
dan huil je in
je bed slechts toegedekt
met wensen en verlangens
en worstelt iedere dag
om de molenstenen om je nek
als bordjes te verhangen
strijdt een ochtend lang
om bij de tijd te komen die je
door de nacht weer was ontnomen
je wilt lente…
bloemen liegen lente
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
891 je stoel is leeg
gisteren ligt in
kruimels op tafel
bloemen liegen lente
bloeien uit voorbij
je kraakt in de vloer
zucht bij het
sluiten van gordijnen
laat jezelf verdwijnen
als ik je nodig heb
je leest vragen
in mijn ogen
ziet het onvermogen
om met jou te leven
ik kan je niet meer geven
je hebt vandaag
mijn beeld gebroken…
Lente Haiku Vijf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
600 Mmm, even ruiken,
tere leliebloesempracht,
eeuwige lente.
Mmm, even denken,
schoonheid is van elke eeuw,
de zin van leven?…
lente in 't stad
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
723 half februari komen de terrasjes
uit hun winterhol naar buiten gekropen
worden al gauw bezet
door de eerste zonnekloppers
japanse kerselaars staan fier
als bebloemde lantaarns
tussen de geparkeerde files
en strooien hun roze tapijt
een stoere woerd is uit de zoo ontsnapt
en waggelt met vijf kuikens
parmantig het centraal station binnen…
lente in ‘t hart
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.267 zo fluister mij
en niet slechts dat
maar houdt mij vast
omarmd
de lente wekt
de liefde, lust
houd mij dus vast
verwarm mij nu innig
en kijk
zelfs ook mijn lippen
zijn die van jou
kus teder mij
en heftig
tot het mij
wild wordt in het hoofd
schenk mij je lijf en zinnen
als ’t jou bevalt
dan houdt mij dichter
aan je hart
streel…
Lente vreugde. ( Haiku )
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
953 Het vogelnestje
verliefde vogels bouwen
blij aan hun toekomst.…
Nieuwe lente II
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.183 Vannacht stond zij wat ui te eten.
Die ui was op azijn gezet, met lieve
kruiden. Het geroosterd broodje mét
neutraliseerde haar gezien de combi-
natie beider smaken. In die dagen werd
hij ingekeerd, zijn roestvrij staal verweerd.
Hij zag eruit als in geen tijden afgestoft,
haar serreplant als goed verzorgd met
zwoele bloemen op het Zuiden…
toch zal de winter lente bloeien
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.154 als ik
je vergelijk met lentebloemen
kan koude ogen niet benoemen
als je ontluikt in kleur
ik heb je winter meegevoeld
het ijs in je gedachten
bevriezen moest jezelf om
nog gezond te overnachten
een korte dag was je houvast
de lange nachten vol met spoken
voor even ben je weggedoken
omdat je alles hebt gehad
toch zal de winter lente…