Alle inzendingen

Ik ben weerbarstig, als een Franse Alpencol, een beer op zachte voeten, ik frequenteer mijn berenhol. Nochtans heb ik geen mens gebeten.. ik mis daarvoor de energie of 'k ben het simpelweg vergeten, ik ben een beer in lethargie. Als ik dan toch mijn hol verlaat omdat ik wilde honing ru...

Vlinder Prachtig mooie vlinder, dat je zo dicht bij me was. Je kleuren verbaasden mij. Jij vrij in de natuur en zo puur. Een genietmomentje voor mij op deze dag. De zon scheen dan wel niet maar jij maakte mijn dag meer dan compleet. Tekst en foto Dick Voogd

vandaag is de dag dat jij twee jaartjes telt nieuwe dingen ontvouwen zich buiten box en ledikant ik wens jou pret en plezier met die malle gewoontes van de oudere mensen die wat niet mag jou leren ik wens je een dagboek dat herinneringen stapelt van geluk, vreugde en gelach voor als...

Dat we geboren worden, uit liefhebbende moeders. Dat we verdwijnen moeten, zonder te begrijpen waarom. Tussen wiegen en graven, leven mensen, alsof ze concurrenten zijn. Winnaars en verliezers. Wanneer we overlijden, sterven ook vragen, over het hoe en het waarom. Hoogstpersoonlijke...

jij hebt noten laten lopen marcheren en dansen in voorkomende maten hebt ze de melodie voluit laten dragen in de synthese muziek jij kende het spel dat geschreven staat in balken met mollen en kruisen proeft hoe daarin nog verborgen emoties huizen tot op de dag van vandaag ...

Ik dacht dat ik een krokodil in het water zag, maar het was een boomstronk. Even had ik dat spannende safarigevoel, maar er zijn veel meer mensen met nog mooiere visioenen (geweest) zonder ze te boekstaven. Ik snoepte van de wilde bramen en ik keek aandachtig naar de laatste, hoopgevende ...

De piemelschilder had enorm veel zin. Hij voelde al een tijd zijn handen jeuken om het parcours eens lekker op te leuken. Geërgerd greep de Tourdirectie in. Zo zagen we dit jaar weer felle strijd want potloodventen leidt tot penisnijd.

Mijzelf verloren, kwam de dood tegemoet, ook hij scheen de weg kwijt. Bodemloze put te verdrinken in je ogen, niet vanzelfsprekend Overtollig woord ingepakt, weer uitgekleed tot naakte waarheid. Zomerzon blakert kruin tot een blad-loze tak, schildering in okerbruin Gaf haar twee ...

Waarom kost het je zo weinig moeite om te pissen naast de pot? Is het een van je verborgen talenten? Kan je het me leren?

Je huid is nog vuil van het land en de lucht en het slepen en sjouwen en zweten zoveel stickers en labels van onder tot boven hebben jou tot een globe gemaakt drie van de vijf of zes werelddelen heb je samen met mij versleten daar sta je, ik was niet van plan weg te gaan, ik wild...

Ervaringen uit het verleden, bieden gelukkig geen garantie, voor vandaag de dag. Zo ook misleiden we de toekomst. Herinneringen en verwachtingen, worden één voor één vervormd, door de onvoltooid verleden tijd. Gelukkig beseffen velen, dat tijd een ongelukkige illusie is. Gelukkig vo...

LHTBIQ-ers hebben veel minder last van de warmte zijn zo gewend aan toegewenst eeuwig branden in de hel 40 plus is voor hen een lachertje zijn wel honderden graden gewend en volgens de Islamieten worden ze ook weer eeuwig lang geboren/herboren om dan weer heftig brandend te sterven in...

je straalt als verre ogenschijn bij onsterfelijke maan jouw ochtendlicht trekt in een zweem aan de nacht voorbij o, glinsterende ster lig tegen mij aan ademvocht doorstroomt mijn aderen hemels lichaam, blijf dicht bij mij

Lang bleef het stil op alle landingsbanen Maar 't vluchtelingenbivak stroomde vol Valiezen zonder tenten op Schiphol En buiten 't opvangcentrum blauwe zwanen Zo zonder uitweg, verre vlucht of doel: Een Hotel Californiagevoel ... so far away from LA ... 28 juli 2019

De gezanten van Athene in hun comfortabele rijtuigen demokratisch ontdaan van opsmuk zijn voornaam van onvermogen om een besluit te nemen, verdeeld door al de nuances van het verstand Ze zullen moeten wachten want we hebben nog geen nieuws van onze informanten We besprenkelen de geit ...

zij speelt geen spelletjes deelt wel humor van ongekende klasse een suggestie of blik een goed getimede lach verwacht respons in nemen of geven zijn de lijnen nooit vaststaand beschreven het is het spel begrijp jij mij in de voorzet die ik geef nou ik de jouwe wel flitsend w...

Gedichten zijn dood, zonder contrasten. Een dag bestaat niet, zonder nachten. Fout niet zonder goed. Dit gedicht, bijvoorbeeld, is een meesterwerk. Het is een oordeel, dat niets betekent. Het zijn de subtiele nuances. Het zijn keiharde confrontaties, die een gedicht, fout of goed, we...

Er kwam geen kerosine uit de slangen De storing was elektrisch zogezegd ’t Systeem werd zo geruisloos stilgelegd Wat kan een activist nog meer verlangen? Voor zijn part gaat heel Schiphol naar de kloten Geen klereherrie, niks meer uitgestoten!

Het blijft maar groeien en vult heel de huiskamer -- dat jij er niet bent.

Bij het inklappen zou het applaus verstommen.. ze kende geen roem.

Hij schoffelt door z’n groentetuin Mijn kromme grijze pa Zo oud oogt hij Vertederend Gelijk zijn jonge sla

(elfje) eendje zo lelijk is zijn spiegelbeeld hij ziet zichzelf niet zwaan* * voor alle elfjes die zichzelf nog een lelijk eendje vinden, ooit zit er ook in elk van jullie een prachtige zwaan.

Als een loden mantel hing de hitte over mens en dier. Lege straten en pleinen, onwezenlijke stilte. Bij de eerste onweersbui begon de tijd weer te lopen. Vertrouwde geluiden markeerden de orde van de dag.

Wat er ook gebeurt of zal gebeuren: Blijf geloven in de liefde, soms zal de zon je daar naar toe willen brengen. Vergeet het niet: de liefde is er voor iedereen. Alleen weet je niet op welk moment in je leven het je zal overkomen. Foto Dick Voogd

Ga een boek lezen in plaats van haiku's bakken daar heb je wat aan!

wij hebben gezwaaid elkaar de hand laten zien die wij zo graag wilden geven maar tussen ons is de afstand gebleven ik zag je stappen hoorde de finaliteit in het geluid van je hakken dat verder droeg in een wereld zonder jou je draalde heel even leek om te keren maar door geda...

Ze konden het binnenland niet aanraken die warme zomerdag, nevelwind in de duinpan zonder schuilhut toen hij naast haar zat in dagdromen uitgeput door een gehaaste eruptie van doorwinterde corrupte emoties een vertrekkende zon voorvoelde regen die hen vergezelde toen ze terugreden op roe...

Hij liet ons spiegelen aan een selectie van archetypen die hij wonderwel vertolkte: minnaar, wijze, held, rebel. Het vakmanschap was zuivere perfectie. De glitterbobo’s liet hij maar begaan. Hij gaf om hen die in de schaduw staan.

Mensen wensen je het beste maar doorgaans het beste wat bij hem, haar, hen past

Zal al wat ik heb vergank’lijk zijn Ten prooi aan rot verderf of gisting Geluk verwelken tot verdriet en pijn Mijn spaargeld opgaan aan verkwisting. Mijn leven worden tot gal en zuur Mijn lichaam mij tot zware kwelling Mijn geest verbranden als in hellevuur Mijn gaan en staan op pielloze ...