5388 resultaten.
Zoektocht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.260 Zoektocht
Gedreven door twijfel gaat een mens op zoek
doorloopt de schaduw van het verleden
een vermoeiende reis door een ongeschreven boek
de wortels met voeten getreden
kwetsende woorden zorgden voor geestelijke pijn
zitten verankerd in je hoofd
geven een gevoel onbelangrijk te zijn
en dat je niet in jezelf gelooft
de strijd is begonnen…
Leeg
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.364 -Het zonlicht dwarrelt schuw door de kamer
De schaduw die schuchter volgt-
Zijn huis is leeg
zijn wereld is zijn huis
Zijn gedachten zijn rommelig
als de kamers
(Vazen in de keuken kuchen
neerslachtig stof)
(Kinderlaarzen dromen water
en weten niet meer of ze lekken)
(Een deuntje tracht met dof geluid
voorbije sferen te behouden…
Bloedrood
netgedicht
3.7 met 33 stemmen
1.663 Vergeet alles in deze nacht
Blijf hopen op een wonder
Macht van mijn wilskracht
Stuur ik nu in 't bijzonder
Naar mijn schoot en wacht
Handen strelen weg de pijn
Verzachten het verscheiden
Van mijn kleine poppedein
Verdriet verlamt ons beiden
Maar sterkt ons samenzijn
Al mijn toewijding ten spijt
Ik zie het licht verdwijnen
Een zachte schaduw…
Een vriend
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
4.410 Een vriend is als de schaduw in de hitte,
je blaast er stoom af als je ziedend bent.
Hij is de boom waaronder je kunt zitten,
je voelt je daar begrepen en gekend.
Een vriend is als een spiegel in je leven,
hij laat je zien wat goed is en verkeerd.
Hij is niet bang om jou kritiek te geven,
en zegt je ook wat hij in je waardeert.…
een mond zonder gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.095 door merg en been
bloed schandt in
het niet verstaan
kruipt bergenhoog
geen regen wist het
onbegrip maar sluiert
slechts haar eigen mist
het stugge linnen gidst
je streken in gebarentaal
nagelt de verkeerde kleuren
zonder mededogen aan
de paal en woede kwast
zo haar penselen kaal
stemmen worden krijsend
opgezet schaduw…
O Liefde, Liefde
poëzie
4.1 met 7 stemmen
3.254 En laat mij niet alleen, maar in de nacht
Daal in de schaduw van mijn koele borst,
Dan zal ik veilig slapen als een vorst,
Die rust in ´t midden van bevriende wacht.
Zo moge ik zijn als dun albasten vaas,
Boordevol bloed van uwe rode wijn.…
Alvorens hij jouw naam zou noemen
gedicht
3.1 met 57 stemmen
24.715 Je vogelhoofd, warm proselein,
dat in mijn handen nog zou breken
verkleurde in okeren schaduwen
De vreemde toon van een ver land.
Zo bloeide je, ineens heel pover,
nog naakter uit dan een magnolia
Sliep je met blauwe lippen in
een al veel ouder eenzaamheid.
Je hield nog een geraamte over
en knoken, duidelijker dan leestekens.…
Drijfzand
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.173 Als een donkere schaduw volg je mij
Door weer en wind voortgedreven
Een echo die nagalmt in mijn hart
Als een aura die om mij heen blijft zweven
Mijn hoofd is moe van het denken
Jij hebt zoveel pijn achter gelaten
Mijn ogen regenen bitterzoete tranen
Lippen trillen maar kunnen niet praten
Alsof ik onzichtbaar ben geworden
Draden tussen…
Ik vrees zijn spelen in de drukke straat
poëzie
4.6 met 14 stemmen
2.363 Hij groeit, en alles wat zijn stem verzwijgt,
Zie ik in schaduw om zijn ogen trekken,
Wanneer zijn leden krachtiger zich rekken,
En haar en huid zijn gaafste glansen krijgt.
Ik ben geen vader, en ik hèb geen zoon...
O vreugd, ik kan zijn leven nooit verliezen,
O leed, ik worstel nooit om zijn bezit!…
Moulin de Boulède
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
708 Lève ton verre
sûr notre vie, mes frères et soeurs
-Een blad valt na het onweer
en wij, in schaduw zoekend naar
beschutting, kalmte voor ons hart,
laten wij blijven -geen dak, geen bodem-
in niemandsland. Hef nu het glas
op onze levens, mensenlief-…
Jij bent de weg
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.601 achter alle broze woorden
herken je letters van jezelf
je draagt de stilte moeizaam
in iedere zin bewaard
jouw handen zijn zo moe
beschrijven elk gemis
berusten zinloos zwevend
in kilte van betekenis
de stilte draagt het lijden
voegt zich bij de tijd
schaduw breekt jouw glimlach
verminkt doorheen de strijd
och wacht niet tevergeefs…
Stille getuige
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
1.716 bloed
op de grond geworpen
longen spuwen gal
en gif op haar lijf
haar minnaar breekt
haar tong, ze is
de schaamte voorbij
hij snijdt het spreken
uit haar mond
martelt de woorden
in haar schoot waar ze
zwijgt in de kelder
ontkleed en beroofd
ik schreeuw barsten
in muren en in het
kruis rond haar hals
schuif voorzichtig
de schaduw…
Overleven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
983 Schaduwen van demonen
dragen haar lichaam
als een trofee.
Ze pakt het zwaard
- loodzwaar -
en hakt en wrikt.
Gekwetst tot op het bot
vecht ze
haar weg terug.
Haar hitte doet de sleutel smelten,
het bloed verdunt de klei.
De schelle, hese stem
verjaagt de zwarte vogels.
Een overwinningskreet
verscheurt haar lippen.…
We dragen lente
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
976 mixen blonde tinten
enkele ontsnapte lokken
dansen vrolijk de lambada
decoratief geëscorteerd door
speels dwarrelende mimosa
ons gekwetter wordt begeleid
door getjilp van verschrikte mezen
die verontwaardigd over ons kabaal
nog harder aan hun nesten pezen
gelegen tussen madeliefjes
flirten we met de middagzon
en zien geen enkele schaduw…
Bloesem remedie
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.458 langzaam begint de lente vorm te geven
de eerste klokjes, een pril geluid
de winter is voorbij, de kou is uit
de kleren, een expressie van het leven
dartele konijnen springen terug in het heden
de mens is liever lui en loom
blauwe hemel en een droom
van warme zonnestralen verhoort gebeden
en in de schaduw van een eik lig ik te wachten
mijn…
Gewillig wezen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
669 niet meer weet
wie ik ben
zeg me dan toch
wie ik moet zijn
en zo zal ik alleen
meer worden dan de enkeling
die met open armen
je wensen heeft vervuld
speel me en bespeeld
zal ik gehoorzamen
keer me niet je rug
nooit noch die van je hand toe
wanneer mijn smeekbede
slechts op blote knieën
onder mijn eigen ogen
zich als een schaduw…
Schottegat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
687 hun haken traag
het gewicht van de tijd
over resten averij
in de haven lagen nog,
ontmanteld,
naakte schepen hoog op hun roest
wiegend op duwgolven
droomden ze schaamteloos
van een make over
in het dok
tot wreed
het zwaarstromend slagzij,
dachten ze nog aan verre zeeën,
hun uitvaart verdronk
aan de kade steken late kranen
de schaduw…
twee gezichten
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.220 uitzicht op schitterende
gele narcissen
zij hadden al vroeg
mijn achtertuin bemand
in de vervagende jaargetijden
wilden zij, weliswaar onbewust,
wat eens het voorjaar heette,
de naweeën van een winter bestrijden
om het komen en gaan
te aanschouwen
ben ik met ogen toegerust
en zie dat de natuur met
het tonen van twee gezichten
de schaduw…
Verwarring
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.929 dwalende verspringende gedachten
blijven kleven aan een grillige draad
die in mijn hoofden van de laatste dagen
het enige houvast is geweest
wie is van steen lijkt de rots me te melden
wat is van hout vult de boom daar bij aan
geen van de oudere wijzen krijgen gehoor
want mijn schaduw duwt mijn denken voort
ik hoor de indringende stem van…
fluisterbomen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
983 er is geen boom
die bijt of woorden snijdt
uit de aarde
van hen die zich niet kunnen weren
en zwerven in ontvolkte schaduwen
dat ik dan aan vrede denk
telkens ik een boom zie staan
met takken nog in het ochtendmaal
brengt de honger in mij naar boven
om de stilte te verraden met een machteloze schreeuw
II.…
De Gevelkerstman (16)
hartenkreet
2.7 met 44 stemmen
4.044 Ik ben in de put van de nazomer en mijn hart
aan het uitkijken naar de komst van mijn held
de enige echte veel gedupliceerde Gevelkerstman
De wereld is één grote toep
met vanille, mokka, banaan en nootjes
Ik voel mij een vibrerende garnaal
in het zonneke van de schaduw van mijn
communiebank die ik afgeluisd heb
op de vogelmarkt…
Drie mannen bij Mamre
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
726 Wees toch zo goed uw dienaar niet voorbij
te gaan, drie mannen bij het eikenbos
van Mamre, schud uw moede schoenen los,
schuil in de schaduw van die tent van mij.
Wat water wast het zand van woestenij
en witte hitte weg - ik haal een gros
fijn meel voor brood met boter en een tros
van dadels bij gebraad en stoverij.…
Laatste groet
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
3.810 In de schaduw verdrongen Verlangen.
Naar een antwoord wat niet komen zou.
Diepe gedachtes aan jou.
Gedachte aan herinneringen.
Treurwilgen buigen,
Auto’s die stoppen,
Voetgangers kijken om,
Alles stil en licht.
In een zwarte lange stoet waarvan,
De bestemming bekend is.…
MIJN LIEFDE
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.842 Nog niemand die deez liefde mij verklaarde:
De scheemring en de schaduw weggevaagd
Door ’t morgenlicht der ogen van een maagd,
Dat zedigheid aan englen fierheid paarde.…
Verliefde woorden verwoorden liefde
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
1.926 Ik kan nauwelijks nog dichten
omdat de allermooiste woorden
die ik tover uit mijn dichterspet
bij voorbaat door dat
wat jouw liefde mij ingeeft
in de schaduw worden gezet
Jouw liefde valt niet te verwoorden
het is geen vondst van verliefde woorden
van vier regels die twee keer rijmen
maar een vondst van diepe gevoelens
het delen van elkaars…
Liefste, o liefste mijn
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.332 Ik wou nog eenmaal kijken
langs frisse hagekanten
tere aquarellen van smaragd
stille amberplassen
vol diepe schaduwen
waarin dromen slapen
dromen van eenzaamheid
Ik wou nog eenmaal luisteren
naar het lied van de nacht
het fluisteren van de schuwe wind
verhalend over vergane tijden
zuchten van weemoed
over zoveel tevergeefse woorden
over…
rode kaarsen bloeiend in de lentezon
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
849 zucht zacht als ze hun eerste honger stillen
zelfs liefde bloeide hier en kon verkillen
als hun zomer weer dat trieste einde nam
ben jij die boom geweest waar ik op bouwde
rode kaarsen bloeiend in de lentezon
mijn bron die ik onlesbaar steeds vertrouwde
nog weet ik hoe het allemaal begon
eindigde in passie die me zo benauwde
jij was de schaduw…
Ademt toekomst vrij.....
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
817 zich bemind
naakt, één met de natuur, waant ze zich kind van God
de opkomende zon verwarmt haar gezicht
talrijke zandkorrels masseren haar voeten
vergezellen haar op weg naar het morgenlicht
om samen een nieuwe dag te begroeten
herinneringen in reeds gelopen sporen
galopperen gegriefd het verleden voorbij
nog eenmaal kijkt zij om, de schaduw…
En de nacht gaat verder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 Ongrijpbaar en herhalend rimpelen
kreten zich langs versleten naden,
schaduwen op de muur vormen
een vreemde en groteske parade.
Mijn lichaam laat ik zakken
in de wurggreep van de nacht,
de afstand tot mijn blauwe lippen
is door het scheuren van mijn tong verzwakt.…
op zoek naar andere bruiden
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.711 de warme wind
draagt zomerse geluiden
bijen snorren speurend rond
de mier verlaat de grond
op zoek naar andere bruiden
een kerktoren rimpelt horizon
laat zachte tonen luiden
nee, niet weer uit Muiden
we breien uren aan de dag
totdat het duister mag
in schemering komt licht
zijn eigen schaduw tegen
in overwegen besluiten ze
de nacht…