Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Zoektocht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.260
Zoektocht Gedreven door twijfel gaat een mens op zoek doorloopt de schaduw van het verleden een vermoeiende reis door een ongeschreven boek de wortels met voeten getreden kwetsende woorden zorgden voor geestelijke pijn zitten verankerd in je hoofd geven een gevoel onbelangrijk te zijn en dat je niet in jezelf gelooft de strijd is begonnen…
Herma3 juli 2002Lees meer >

Leeg

netgedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.364
-Het zonlicht dwarrelt schuw door de kamer De schaduw die schuchter volgt- Zijn huis is leeg zijn wereld is zijn huis Zijn gedachten zijn rommelig als de kamers (Vazen in de keuken kuchen neerslachtig stof) (Kinderlaarzen dromen water en weten niet meer of ze lekken) (Een deuntje tracht met dof geluid voorbije sferen te behouden…
Jeroen Zwaal22 augustus 2002Lees meer >

Bloedrood

netgedicht
3.7 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.663
Vergeet alles in deze nacht Blijf hopen op een wonder Macht van mijn wilskracht Stuur ik nu in 't bijzonder Naar mijn schoot en wacht Handen strelen weg de pijn Verzachten het verscheiden Van mijn kleine poppedein Verdriet verlamt ons beiden Maar sterkt ons samenzijn Al mijn toewijding ten spijt Ik zie het licht verdwijnen Een zachte schaduw…
Janna Nendels27 september 2002Lees meer >

Een vriend

hartenkreet
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.410
Een vriend is als de schaduw in de hitte, je blaast er stoom af als je ziedend bent. Hij is de boom waaronder je kunt zitten, je voelt je daar begrepen en gekend. Een vriend is als een spiegel in je leven, hij laat je zien wat goed is en verkeerd. Hij is niet bang om jou kritiek te geven, en zegt je ook wat hij in je waardeert.…
wendy29 september 2002Lees meer >

een mond zonder gezicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.095
door merg en been bloed schandt in het niet verstaan kruipt bergenhoog geen regen wist het onbegrip maar sluiert slechts haar eigen mist het stugge linnen gidst je streken in gebarentaal nagelt de verkeerde kleuren zonder mededogen aan de paal en woede kwast zo haar penselen kaal stemmen worden krijsend opgezet schaduw…
wil melker20 augustus 2004Lees meer >

O Liefde, Liefde

poëzie
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.254
En laat mij niet alleen, maar in de nacht Daal in de schaduw van mijn koele borst, Dan zal ik veilig slapen als een vorst, Die rust in ´t midden van bevriende wacht. Zo moge ik zijn als dun albasten vaas, Boordevol bloed van uwe rode wijn.…
P.C. Boutens24 september 2025Lees meer >

Alvorens hij jouw naam zou noemen

gedicht
3.1 met 57 stemmen aantal keer bekeken 24.715
Je vogelhoofd, warm proselein, dat in mijn handen nog zou breken verkleurde in okeren schaduwen De vreemde toon van een ver land. Zo bloeide je, ineens heel pover, nog naakter uit dan een magnolia Sliep je met blauwe lippen in een al veel ouder eenzaamheid. Je hield nog een geraamte over en knoken, duidelijker dan leestekens.…

Drijfzand

hartenkreet
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.173
Als een donkere schaduw volg je mij Door weer en wind voortgedreven Een echo die nagalmt in mijn hart Als een aura die om mij heen blijft zweven Mijn hoofd is moe van het denken Jij hebt zoveel pijn achter gelaten Mijn ogen regenen bitterzoete tranen Lippen trillen maar kunnen niet praten Alsof ik onzichtbaar ben geworden Draden tussen…
car6 december 2004Lees meer >

Ik vrees zijn spelen in de drukke straat

poëzie
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.363
Hij groeit, en alles wat zijn stem verzwijgt, Zie ik in schaduw om zijn ogen trekken, Wanneer zijn leden krachtiger zich rekken, En haar en huid zijn gaafste glansen krijgt. Ik ben geen vader, en ik hèb geen zoon... O vreugd, ik kan zijn leven nooit verliezen, O leed, ik worstel nooit om zijn bezit!…

Moulin de Boulède

netgedicht
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 708
Lève ton verre sûr notre vie, mes frères et soeurs -Een blad valt na het onweer en wij, in schaduw zoekend naar beschutting, kalmte voor ons hart, laten wij blijven -geen dak, geen bodem- in niemandsland. Hef nu het glas op onze levens, mensenlief-…

Jij bent de weg

hartenkreet
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.601
achter alle broze woorden herken je letters van jezelf je draagt de stilte moeizaam in iedere zin bewaard jouw handen zijn zo moe beschrijven elk gemis berusten zinloos zwevend in kilte van betekenis de stilte draagt het lijden voegt zich bij de tijd schaduw breekt jouw glimlach verminkt doorheen de strijd och wacht niet tevergeefs…

Stille getuige

netgedicht
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.716
bloed op de grond geworpen longen spuwen gal en gif op haar lijf haar minnaar breekt haar tong, ze is de schaamte voorbij hij snijdt het spreken uit haar mond martelt de woorden in haar schoot waar ze zwijgt in de kelder ontkleed en beroofd ik schreeuw barsten in muren en in het kruis rond haar hals schuif voorzichtig de schaduw…

Overleven

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 983
Schaduwen van demonen dragen haar lichaam als een trofee. Ze pakt het zwaard - loodzwaar - en hakt en wrikt. Gekwetst tot op het bot vecht ze haar weg terug. Haar hitte doet de sleutel smelten, het bloed verdunt de klei. De schelle, hese stem verjaagt de zwarte vogels. Een overwinningskreet verscheurt haar lippen.…

We dragen lente

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 976
mixen blonde tinten enkele ontsnapte lokken dansen vrolijk de lambada decoratief geëscorteerd door speels dwarrelende mimosa ons gekwetter wordt begeleid door getjilp van verschrikte mezen die verontwaardigd over ons kabaal nog harder aan hun nesten pezen gelegen tussen madeliefjes flirten we met de middagzon en zien geen enkele schaduw…

Bloesem remedie

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.458
langzaam begint de lente vorm te geven de eerste klokjes, een pril geluid de winter is voorbij, de kou is uit de kleren, een expressie van het leven dartele konijnen springen terug in het heden de mens is liever lui en loom blauwe hemel en een droom van warme zonnestralen verhoort gebeden en in de schaduw van een eik lig ik te wachten mijn…

Gewillig wezen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 669
niet meer weet wie ik ben zeg me dan toch wie ik moet zijn en zo zal ik alleen meer worden dan de enkeling die met open armen je wensen heeft vervuld speel me en bespeeld zal ik gehoorzamen keer me niet je rug nooit noch die van je hand toe wanneer mijn smeekbede slechts op blote knieën onder mijn eigen ogen zich als een schaduw…
six23 februari 2008Lees meer >

Schottegat

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 687
hun haken traag het gewicht van de tijd over resten averij in de haven lagen nog, ontmanteld, naakte schepen hoog op hun roest wiegend op duwgolven droomden ze schaamteloos van een make over in het dok tot wreed het zwaarstromend slagzij, dachten ze nog aan verre zeeën, hun uitvaart verdronk aan de kade steken late kranen de schaduw…
F.Cools2 maart 2008Lees meer >

twee gezichten

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.220
uitzicht op schitterende gele narcissen zij hadden al vroeg mijn achtertuin bemand in de vervagende jaargetijden wilden zij, weliswaar onbewust, wat eens het voorjaar heette, de naweeën van een winter bestrijden om het komen en gaan te aanschouwen ben ik met ogen toegerust en zie dat de natuur met het tonen van twee gezichten de schaduw…

Verwarring

netgedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.929
dwalende verspringende gedachten blijven kleven aan een grillige draad die in mijn hoofden van de laatste dagen het enige houvast is geweest wie is van steen lijkt de rots me te melden wat is van hout vult de boom daar bij aan geen van de oudere wijzen krijgen gehoor want mijn schaduw duwt mijn denken voort ik hoor de indringende stem van…

fluisterbomen

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 983
er is geen boom die bijt of woorden snijdt uit de aarde van hen die zich niet kunnen weren en zwerven in ontvolkte schaduwen dat ik dan aan vrede denk telkens ik een boom zie staan met takken nog in het ochtendmaal brengt de honger in mij naar boven om de stilte te verraden met een machteloze schreeuw II.…

De Gevelkerstman (16)

hartenkreet
2.7 met 44 stemmen aantal keer bekeken 4.044
Ik ben in de put van de nazomer en mijn hart aan het uitkijken naar de komst van mijn held de enige echte veel gedupliceerde Gevelkerstman De wereld is één grote toep met vanille, mokka, banaan en nootjes Ik voel mij een vibrerende garnaal in het zonneke van de schaduw van mijn communiebank die ik afgeluisd heb op de vogelmarkt…
Sven Beirnaert11 september 2008Lees meer >

Drie mannen bij Mamre

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
Wees toch zo goed uw dienaar niet voorbij te gaan, drie mannen bij het eikenbos van Mamre, schud uw moede schoenen los, schuil in de schaduw van die tent van mij. Wat water wast het zand van woestenij en witte hitte weg - ik haal een gros fijn meel voor brood met boter en een tros van dadels bij gebraad en stoverij.…

Laatste groet

hartenkreet
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.810
In de schaduw verdrongen Verlangen. Naar een antwoord wat niet komen zou. Diepe gedachtes aan jou. Gedachte aan herinneringen. Treurwilgen buigen, Auto’s die stoppen, Voetgangers kijken om, Alles stil en licht. In een zwarte lange stoet waarvan, De bestemming bekend is.…

MIJN LIEFDE

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.842
Nog niemand die deez liefde mij verklaarde: De scheemring en de schaduw weggevaagd Door ’t morgenlicht der ogen van een maagd, Dat zedigheid aan englen fierheid paarde.…

Verliefde woorden verwoorden liefde

hartenkreet
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.926
Ik kan nauwelijks nog dichten omdat de allermooiste woorden die ik tover uit mijn dichterspet bij voorbaat door dat wat jouw liefde mij ingeeft in de schaduw worden gezet Jouw liefde valt niet te verwoorden het is geen vondst van verliefde woorden van vier regels die twee keer rijmen maar een vondst van diepe gevoelens het delen van elkaars…
Namasté19 november 2007Lees meer >

Liefste, o liefste mijn

hartenkreet
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.332
Ik wou nog eenmaal kijken langs frisse hagekanten tere aquarellen van smaragd stille amberplassen vol diepe schaduwen waarin dromen slapen dromen van eenzaamheid Ik wou nog eenmaal luisteren naar het lied van de nacht het fluisteren van de schuwe wind verhalend over vergane tijden zuchten van weemoed over zoveel tevergeefse woorden over…
Troebadoer25 november 2007Lees meer >

rode kaarsen bloeiend in de lentezon

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 849
zucht zacht als ze hun eerste honger stillen zelfs liefde bloeide hier en kon verkillen als hun zomer weer dat trieste einde nam ben jij die boom geweest waar ik op bouwde rode kaarsen bloeiend in de lentezon mijn bron die ik onlesbaar steeds vertrouwde nog weet ik hoe het allemaal begon eindigde in passie die me zo benauwde jij was de schaduw…

Ademt toekomst vrij.....

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
zich bemind naakt, één met de natuur, waant ze zich kind van God de opkomende zon verwarmt haar gezicht talrijke zandkorrels masseren haar voeten vergezellen haar op weg naar het morgenlicht om samen een nieuwe dag te begroeten herinneringen in reeds gelopen sporen galopperen gegriefd het verleden voorbij nog eenmaal kijkt zij om, de schaduw…
metha23 juni 2004Lees meer >

En de nacht gaat verder

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.184
Ongrijpbaar en herhalend rimpelen kreten zich langs versleten naden, schaduwen op de muur vormen een vreemde en groteske parade. Mijn lichaam laat ik zakken in de wurggreep van de nacht, de afstand tot mijn blauwe lippen is door het scheuren van mijn tong verzwakt.…

op zoek naar andere bruiden

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.711
de warme wind draagt zomerse geluiden bijen snorren speurend rond de mier verlaat de grond op zoek naar andere bruiden een kerktoren rimpelt horizon laat zachte tonen luiden nee, niet weer uit Muiden we breien uren aan de dag totdat het duister mag in schemering komt licht zijn eigen schaduw tegen in overwegen besluiten ze de nacht…