inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 9.026):

Stille getuige

met voorbedachte rade
heeft de dood
het schaduwnaakt
van uitgebraakt bloed
op de grond geworpen

longen spuwen gal
en gif op haar lijf
haar minnaar breekt
haar tong, ze is
de schaamte voorbij

hij snijdt het spreken
uit haar mond
martelt de woorden
in haar schoot waar ze
zwijgt in de kelder
ontkleed en beroofd

ik schreeuw barsten
in muren en in het
kruis rond haar hals
schuif voorzichtig
de schaduw naar het
vocht in haar ogen

ik trap op het teken
door het leven belogen
en was langzaam
heel langzaam
de zijden draad
uit haar lijf


ik neem
de schaamte op mij
en denk

god, die dag
waar was jij

Schrijver: kerima ellouise, 23 november 2005


Geplaatst in de categorie: woede

4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.329

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Roestbak
Datum:
22 mei 2006
Het is weer genieten, ben blij dat ik je gevonden heb.
Naam:
tack walter
Datum:
25 november 2005
Email:
bk284926skynet.be
Meevoelend verdriet zonder enig verwijt!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)