5060 resultaten.
Voorjaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 Traag wentelt de dag zich in de vroeg geboren eerste lente zon.
Enigszins loom kijk ik, zonder zicht op wil en vrij van alle mijmeringen,
langs de borders van mijn vijver waar het leven zich ontknopt.
Stil en bijna schuchter ontworstelt het groen zich uit haar lang verworven slaap.…
De zanglijster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Weldra komt er een houtduif voorbij;
voelt een uil zich na zijn nachtdienst
iets verstoord; wenst een merel met haar
een vroeg duet aan te gaan; wordt er vanuit
een boomholte bij een koolmeesfamilie iets
van rusteloosheid gehoord.…
TREK-OS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
895 Uit koele kalme schaduw van het bos,
Treedt langzaam-aan kopschuddend-schomlend, de os;
Treedt op het blinkend zandpad, dat gevlekt
Met tak- en bladeren-schauw, is overdekt
Van brandend zonlicht, zomer-zon-gegloor
De hele dag, van vroeg tot 's avonds, door.
Hij keert naar stal en ziet het open hek...
Een korte ruk aan 't leidzeel...…
Onaantrekkelijke mensen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
583 Of het nu gaat om een sollicitatie;
of een keuzedame of heer te zijn in
het meedoen aan het maatschappelijk
spel; al vroeg kan bij een mens het begrip
rijpen, dat zij te lelijk zijn om wie zij zijn,
zoals zij zich tonen in hun dagelijks vel.…
De weemoed van december
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 ontwaken
in lage witte nevels
die lang blijven hangen
over de winterse akkers
over de middag glipt soms de zon
even door de wolken
om plots weer te schuilen
achter een regenbui
alles in de natuur
wordt stervensmoe
en neemt afscheid
van de laatste herfstdagen
de bomen lijken
op naakte skeletten
in de schemerende avond
waar de mist vroeg…
Het zwijgen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
594 Met hetgeen men vroeg of laat sterft
in een gedroomde schoonheid van een
zwaan in zijn laatste maneschijngezang.
Het zwijgen is monddood voor onbepaalde
tijd. In de totale vereenzaming onder toezicht
van God in een strijd met de tijd die alleen maar
slijt. Het zwijgen is met een onbehagen omvangen.…
Verhuisde buren
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
986 De
jongste reed op een plastikken tractor met
aanhangwagen en ik vroeg hem vaak of hij al
maïs, aardappelen en wortels van het weiland
had gehaald, waarna hij dat bevestigde met een
glimlach van hier tot Tokio. Ik bedoel maar. Nu
kijk ik weemoedig naar die tractor met leuke
aanhangwagen, die nog voor de deur staat.…
Kartelrandjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
637 Je vroeg wat nou 't leukste was
van onze vier en twintig uur
ik zei: het oude album
met de foto's waarop een mooie man,
trouwfoto's en de bruid met kroontje
de drollenvangers die ze droegen op de ski
het witte berglandschap op zwart-witfoto's.…
Revolutie in Barcelona
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
783 Hij vroeg haar de hand met de magische woorden
Zittend op zijn knieën in het zand
Bij het ondergaan van de zon
Met tranen in de ogen zei ze ja
Hij voorzag echter een tragedie
Geen Rome & Julia, geen Hamlet
Een streven naar onafhankelijkheid
Die gedoemd is te worden neergeslagen
Ware liefde zal overwinnen
De natie weer één maken
Maar nooit…
Lieve Lieve
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 Voor mijn lief mag het altijd zomer zijn
de frisheid van de morgen die opdroogt
in het vroege zonlicht, dat verwarmt
Wakkere vogels zingen en strelen het oor
met een vrolijk fladderend ochtendlied
een kat sluipt tergend langzaam dichterbij
Het is verlangen naar jou, vervlochten
raken met verlies, eens ons voorgoed
beroerd, maakt los om…
Mijn couveuse?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
557 Beschouw je nieuwe gedachten, misschien
wel te vroeg geboren onder kunstmatig
licht om niet zelfstandig te kunnen ademen
in de couveuse met een ander uitzicht.…
nachtelijke sedatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Ik spreek het nachtelijk hart
Aan en vernoem mijn slaap
In de schotel van het gedragen
Servies waarmee de nacht me een
Vroeg ontbijt aanbiedt
Ik mis het beleg, het brood en zélfs
Het erbarmen om mij dan toch
Ter ruste te willen leggen, doch
Niets spreekt het duister aan
Ik kan slechts nog dwalen met
Mijn geest, bakkeleien met onwelwillende…
ZO GEWOON MOOI
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
477 vrolijk toe
de boterbloempjes glimlachten
van de nacht nog een beetje moe
roze lila rode halmen gras
wuifden mij trots gedag
blij dat het haar ware
schoonheid tonen mag
een maagdelijk witte klaver
kijkt brutaal naar mij
en lokt ondertussen geil
in fiere stijl
de eerste ijverige bij
een koolwitje valt op
in het frisse groen
ze is al vroeg…
De zorg moet om
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
651 Thuishulp zelf betalen
(De erfenis zal verschralen)
Wie zich invalide vreet
gaat aan de ketting op dieet
Junks en alco’s achteraan
Ieders recht vroeg dood te gaan
Verlangt u intens naar gene zijde?…
Ik kwam laatst een steen tegen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 vroeg ik de rivier
“Naar onbekende oorden,”
zei de rivier
“Ga je mee naar de onbestendigheid?”
“Oké,” zei ik en nam een duik…
Overwintering?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
393 Morgen is misschien de beste tijd
gisteren en vandaag is te vroeg
met dromen vergroeid te raken
in de zachte kussens in de geurigste
contouren weg te duiken,
gedachten-vleugels, horizon van twijfels
zichzelf te moeten onderscheiden, pijn
in de wiekslag van hoop te verdwijnen,
groen in een malse ademteug laten ontluiken,
mens te worden…
Een intieme beleving?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 laatste
groet van kaarsen die in eigen schaduw
in druipend vet opnieuw werden geboren
vanaf de jeugd te overleven om weer los te laten
waarin ik achterliep, maar nu sta ik vooraan,
deugd in een bestendig voortbestaan te leven
misschien was het te weinig of niet genoeg
maar dat is mij om het even, maar dat
was toch net niet waar ik om vroeg…
Slavernij, altijd en overal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 de katoenfabriek
stierf uitgemergeld aan een koliek
Z’n vrouw moest hoereren om niet te creperen
en de kinderen, zo had God verkozen,
overleden verwaarloosd aan tuberculose
Een matroos kreeg de zweep voor het minste vergrijp
De werkman z’n hongerloon in de kroeg
Berooide bejaarden een aalmoes van de kerk
mits ze voldeden aan wat dominee vroeg…
eenzaam koud en kil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 een virus maakt de wereld
tot een doods verlaten stad
waar mensen elkaar mijden
als ooit eerder in vroege tijd
lijders aan lepra pest en cholera
waar ooit vrienden speelden
zijn nu straten en pleinen leeg
kinderen moeten thuisblijven
maken scholen vol van leegte
werken kan of mag niet meer
als het niet thuis aan tafel kan
de familie vrienden…
Ik heb je nog steeds lief zo lief
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
520 Dood gaf rust aan jouw vermoeide lijf
rust aan je hoofd en handen die het vroegen.
Jouw leven was tijden lang continu in bedrijf,
de laatste jaren geen onverdeeld genoegen.
Nu de nevelen zich om je heen verdelen
zeg ik nog steeds vandaag dat ik van je houd.…
Prachtdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
493 Mijn dag begon heel
vroeg, ik zag de zon
opkomen, maar zag haar
ook weer ondergaan.
Een geweldige dag kwam
voor mij ten einde op het
strand.
Iedereen die vandaag
buiten is geweest heeft
kunnen genieten.
We hadden het nodig in
deze al zo moeilijk tijd.
Mooi is het dat we hier
even op kunnen en
mogen teren.
Foto Dick Voogd…
Na vreedzame dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Ik zoek de woorden die als zang der vogels klinken
vanuit de kruinen in de vroege morgenstond
als aan de horizon de eerste stralen blinken
en witte nevel zich verspreidend over grond.…
moeders liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 het geduld
van de moeders als docenten
die ons voluit leren te leven
door op het juiste moment
de beslissende zet te doen
volhardend is de verpleging
van de moeders als dokteren
die pleisters plakken blijven
tot van schaven en schuren
de laatste wond genezen is
troostrijk is het zekere weten
van de moeders als uitlaat
die van de vroege…
‘Broccoli’ in m’n keel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 En niet alleen vanwege Jeangu
Maar vanwege de organisatie
En vooral het personeel
Zo vriendelijk, zo doeltreffend
Zo fris, frank en fruitig
Zo’n heerlijk Songfestival
Met 3500 feestelijke liefhebbers
Ieder op z’n eigen wijze
Maar zo autenthiek
Zoals de dames uit Limburg
Bijna nog meisjes
Maar wel al met volwassen kinderen
Ze stonden vroeg…
Onafhankelijk?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
840 Ons hartje klopt van vroeg tot laat.
Houdt over ons de wacht, want...
zolang het met de adem samengaat,
houdt het ons leven in stand.
De zwaartekracht is ook zoiets.
Al zie je weer helemaal niets.
Je voelt hem als je gaat vallen
en zere knieën je leven vergallen.
Gehoorzaamheid aan deze meesters
is altijd nog het beste.…
De strijd op straat
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 waar vroeger
het klimaat
zich rustig
liet beschrijven
in proces en
statistiek lijkt
de strijd op straat
te worden beslecht
vooral als bomen
al in vroege herfst
hun bladeren laten
vallen beuken
winden meteen
in agressieve buien
op de kale stammen
breken jonge loten af
laten de vroegste
knoppen zonder
enig mededogen
verdrogen…
Hybris
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
464 een stukje wijsbegeerte op de vroege morgen, als arbeidsvitamine op de nuchtere maag, als u mij wilt verschonen...…
Overkant
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
803 veel krantenverslagen op
waaruit bleek dat je behoorde tot de top
en plotseling was er een stop
ik vond even niets meer
dus probeerde ik het
een paar week later nog een keer
het duurde even voor ik je weer vond
het was een advertentie
waarin je naam en leeftijd stond
hij was helaas zwart omrand
je was onverwacht vertrokken
veel te vroeg…
Bij mij zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 En om in de vroege morgen,
in elkaars armen,
uit een zoete droom te ontwaken,
en kussend de nieuwe dag te begroeten.
Om samen de wereld te tonen,
dat niets liefde kan verslaan.…
Geen tijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
871 Zodat alles kan blijven duren,
voordat je mij verlaat
Zaterdagnamiddag
Dansen vind je zo plezant
De blos op je wangen
Zet mijn zorgen aan de kant
Zondagavond
Ik leg je in je bed
De wekker voor morgen
Is extra vroeg gezet
Maandagochtend
De bel doet ons weer scheiden
De afscheidszoen en knuffel
Starten veertien dagen lijden…