9413 resultaten.
Tranen op je wangen
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.435 Ik wilde je troosten
maar kon het niet
Ik stond daar maar
m'n gedachte was leeg
Ik wilde je troosten
maar zweeg
Mijn hand op je schouder
een klopje op je rug
Ik wilde je troosten
maar wist niets zo vlug
Een zakdoek, wat water
zou je graag helpen, echt heus
Ik wilde je troosten
op mijn schouder snoot je je neus…
Stille Ruis
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.344 Een veld vol licht,
De bloesem tegemoet,
Een immens verlangen,
De kracht van energie,
Stromend langs gesteente,
Staand dromend,
Van het zweven van dadelijk,
Ogen vol van levenslust,
Schitteren de dieptes in,
Een moment nog tot de vlucht,
Water kletterend,
De wind die mij influistert,
Ga maar, voel je vrij,
Ruis, stilte,
Dit is de diepte…
Mokum
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
839 een druilerige regen
stemt mijn Mokum
tot een grijs bestaan
over lauwe koffie turend
zie ik kabbelend water
aan mij voorbijgaan
vandaag bruist het niet
van kleurrijke mensen
de stad lijkt dood
ook al belt de tram zijn stem
en zijn luiken gastvrij geopend
door mij gaan verleden wensen
en een hoop die
zwaarder weegt dan lood…
morgen is van glas
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.289 morgen is van glas
de toekomst transparant
met een lichte weerspiegeling van het verleden
je droomt voorzichtig
over morgen
borduurt voort op je ervaring
van vandaag
morgen is van glas
beslagen van mijn adem
herinnering van Dromen over morgen
sijpelen als water uit je handen
geen houvast, oneindig lijkt de val
als je in de overbruggende…
groet een buitenkind
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
719 buiten raast de wind
de druppels tegen ramen
en groet een buitenkind
een bloem van water
spreidt zich uit
bloeit tegen de ruit
ik wil haar plukken
maar ze groeit in
mist en tegenlicht
ze maakt me triest
in luwte was haar
schoonheid niet verloren
het einde zucht
er is geen stop
we rijden rondjes
elkaar achterna…
Klei
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
736 de helft van mijn leven
de narigheid
die zich beweegt langs kletsnatte lijnen
van de buien met invloed
ik voel mij neerslachtig
als ik struikel over tegels
scheefgeschoven
over de vettige substantie
aards slik
met een hoog lutumgehalte
maar kleurloos als een afgedekte hemel
toch wordt ze blauw genoemd
als drager van het water…
akker
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
678 ik leg mijn hart
in de voren van een akker
niet opdat
de raven het zullen vinden
maar zodat
het kan groeien
onder azuurblauwe hemel
zich een nest weet
of een beginpunt
waar nieuwe dingen wachten
zijn geklop over treurnis
een zacht bed rust
zodat het ritme zal galmen
over weiland en water
aplaudiserend voor het leven…
ontloken kind
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.555 een milde winterzon bescheen het park
waar de eenden al zagen voor wie we
kwamen door ons lonkend zakje brood
zij keek verbaasd naar al dat gekwaak
en gesnater in ’t water, had enkel oog
voor het tafereeltje om haar heen
en ik, al kuierend achter haar wagen
ik genoot van wat we samen deelden
en van ‘t kind in mij nog even speels…
toestand
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
495 mijn gedachten broeden
in meerkoet's takkennest
gruwelijk metalen kleppersnavel
bij mij achter waar tijd en water
rimpelloos groen uit slaan
waar ik mijzelf in de stilstand voeg
zie dat pluisjes blaadjes kroosjes
wel degelijk tergend traag
richting rechts drijven
je wordt belazerd
als je niet stil staat…
het kwadrant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.356 ik zeilde onbezonnen
langs 't riet en mijn voogdij
terwijl Rottum zich torende
toen het tij bij volle maan
het water roerde aan de lij
in 't gebed lag mijn Wad
op dieptes ongehoord
terwijl de hele vloot
mij najoeg tot in den dood
ik was de voogd
van het kwadrant
waarin het Wad
mijn jeugd had gedoogd…
Draai je niet om
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
994 laat me voelen dat je bent
voer mij langs
het kraterpad, voorbij
doornstruiken en ribbenblad
ik wil water zonder landers
schuimvlokken vegen
met mijn handen
klappende vleugels horen
gekrijs boven helmkruinen
draai je niet om
laat me voelen dat je bent
bloeiend geurt de zee
ik draai me om
neem blind mijn stok
en neurie tevree…
Meer van jezelf
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
574 Als een ijsberg
in het water, koel
bewust van je kunnen
alles wat je hebt
of nog wilt
alles wat je bent
of wilt zijn
inzichtelijk
overzichtelijk
Maar vandaag
wil je de diepte in
weg van alles
wat je waarneemt
vandaag wil je ingaan
in het diepst verlangen
meer van jezelf
te mogen zien
Vandaag de
verfrissende duik
in het diepe…
Een prachtig beeld
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
497 Als ze je in de verte zien,
roerloos als een regengordijn;
ondoordringbaar, omdat je
afstand genomen hebt van
deze ongedwongen sfeer;
de leegte van het bestaan op-
vullend, je verzettend tegen
waar je nooit thuis was,
op eigen initiatief afstand
nemend van water en aarde,
stille stranden, blauwe luchten,
de ontwakende steden:
definitief…
maakt zee
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
611 vandaag maakt zee mijn ver verlangen
geen speelse bron van vrolijkheid
of vrijplaats voor een klaar bestaan
eerder geeft zij de maat aan mijn gedachten
decor van bakens in mijn hoofd
op 't ritme van de eindeloze deining
voor mij spoelt rustig ruisend water
niet opgezweept door straffe wind
over het strand de troost
van eindige oneindigheid…
een gelderse roos
gedicht
2.5 met 75 stemmen
20.191 een gelderse roos droomt van de sneeuw
van haar lente
zonggeruchten lichten het schip op
het anker scheurt uit de herfst
verleden geurt in de wind
naar de mispelen
geurt de riviermond
wind stuift onder zeil
roeit water het land in
verdwaald slentert de dijk
langs het huis
de appelen
bewaren de zolder
------------------------…
Bloed klopt aan de onderkant.
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
545 Zoals water stroomt
in ontmoeting met rotsen,
realisme verlegt de trots.
Roepend naar het graf
waar het brave bloed klopt
tegen zij – en onderkant.
Waar de nacht zich roert,
in stilte van de waterkan,
in dromen onberoerd.…
Kerst elegie
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.407 zijn kerstboom flonkert vrolijk
de stal oogt warm en sereen
engeltjes twinkelen olijk
maar hij is alleen maar alleen
stille nacht, heilige nacht
kerstborrels verdrinken de tijd
niemand die hem verwacht
hij vergaat van de eenzaamheid
zijn ogen waden door water
langs herinneringen in de nis
met op zijn schoot de kater
en naast hem het gemis…
lieve heer doe mij een lol
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
907 Brokkenpilote
korte afstandsvalster
glibberend
glijdend
strompelend
langs's herenwegen
blauwe billen
gekneusde ribben
een giechel
bij een dubieuze val
heeft iemand iets gezien
snel overeind krabbelen
laat het vannacht heet water regenen
lieve heer doe mij een lol
ik haat sneeuw
en droom niet
van een witte kerst…
van de kook
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
1.150 maar dan is hij hard
werpt de presentator tegen
niet als je hem met koud water
opzet aldus de ervaringsdeskudige
zó blijkt het koken van een eitje
de gemoederen nog altijd
behoorlijk bezig te houden…
Zoekend
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
491 Scheermesje met warm water
verlost bloed met snijdende pijn
het vervullen van de leegte
laat mijn hart sneller tikken.
Ik zal je net niet vangen
wanneer je dreigt te vallen
omdat je zelf weet, beter weet
dat de kennis mij daar ontbreekt.…
Verleden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
442 Lopend aan het strand
stromen de tranen
over haar gezicht
vallen in water en zand.
Golven voeren haar
tranen met zich mee
bevrijden haar nemen
ze mee naar de horizon.
Gedragen door de wind
nemen de golven ook
mee het verleden van
het kind nu ze eindelijk
is geworden een vrouw.…
Een berg van licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
521 het hoge water in haar nachtelijke geurgewaden
kleurde de rivier zilverflonkeringen in de ochtendmond
meeuwen werden dromend tot haar luchtsieraden
tot zij de spiegel gedragen letternamen zond
eenmaal stond het beeld op de kade
waar het nu stromend standvastig waadde
zij sneed de wade vergeefs in het ivoren decor
tot haar eigen diamant…
Geen nood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
484 de wind speelt in het zand
tot aan de kade van steen
het licht lacht gelig
in een schaduwloze lucht
mijn hoofd zit alweer vol
van ongenode gedachten
mijn hartslag stort zich
in de diepte van de zee
komt terug als een vochtige golfslag
met het aanstromende water
maar geen nood
mijn onrustige gemoed
volgt gewoon de weg
die het volgen…
Sneeuwklokje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
572 Een groene spriet
met wit gebogen hoofd
Kijkt, maar ziet het niet
Heb het toch beloofd
dat we zouden baden
in het lauwe water
emoties zijn geladen
een herinnering voor later
’t is zo cliché
rode roos voor lief
Ik wil met je mee
en ook hartedief
Een groene spriet
met gebogen hoofd
Kijkt, maar ziet het niet,
Ik heb nooit in jou geloofd…
Toverspreuken
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
813 Moeder heeft mij uitgerekend
om uit haar talud te varen
levend boegbeeld, ik lijk sprekend,
elke dag en alle jaren
meer dan op mezelf te lijken
kan haar ziel niet overstijgen
moeders ogen kunnen kijken
in de erkers van mijn eigen
dreigt het leven soms met breuken
pijnen in barre barensnood
fluister ik haar toverspreuken
als druppels water…
na de barbecue
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
772 het leek, zei je met zoveel woorden
alsof ik in het landschap
opgegaan zou zijn
verbaasd als je nu bent
over het frisse groen
je hoorde mij met zoveel woorden
maar luisterde slechts
naar een toekomstlied
terwijl ik van dichtbij
de mooiste melodie liet horen
het leven bij mijn dag
is niet meer dan verwachten
dat na het rozen water geven…
Riviergezicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
567 langs het grijs blauwe water
van het uiterwaarden land
spoelt de dag de hitte
naar de overkant, de rand
van de rivier gehuld
in haar zilveren papier
er zijn geen levenden
en geen doden meer
zij zijn voorbij de horizon
op veermans boot gekeerd
de kribben in de levensloop
meanderen langszij
het visserslatijn voorbij
overdrijven in…
DE WATERVAL
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
755 De waterval sprenkelt
helder water
met intense helende kracht
aan de bron ontsproten
uit de diepten der aarde
waar het goede
tot heden verborgen bleef
nu aan het licht gekomen
uit een kloof geperst
met grote kracht
drommen mensen
van heinde en ver
aanvaarden dit fenomeen
met dankbaarheid
het wonder zal
voortbestaan
in alle eeuwigheid…
Een dag van nood en vis
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
745 paardenhoeven kletteren op de stenen
water valt met bakken
op de aangespoelde lading
bijeengesjord met lijkentouw
onder zeil in jute zakken
ergens wordt een klok geluid
uit nooddruft slaat hij zijn slag
de jutter, hij fluit
zet een zuidwester op, voor hem
is het zo’n dag van brood en vis
zijn bedreven oog
zeeft de vloedlijn op bot en…
WAAR DE OASE LOKT
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
707 Moordend heet
het brandend zand
alles is geel
de wind blaast bergen
een pad ontbreekt
onze leidsman de zon
water onze vijand
slepen voort met onze gedachten
geel wordt toch groen
teruggeworpen op ons zelf
ontstaan zielenspinsels,
die wegvliegen naar verre oorden
waar de oase lokt
FATA MORGANA…