6828 resultaten.
De Bende
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
2.007 de stegen oogden nooit te donker
geen stad te guur, geen buurt te grauw
we liepen niet, we zweefden
de nacht bracht huiver, angst en kou
we teerden op vergeten honger
die knaagde en die vervaarlijk vrat
de jongste van de bende vluchtte
ver weg van de verkilde stad
geen tijd nu om de held te spelen,
te draaien rond de hete brij
pas…
de rust van september
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 nu komt de natuur tot rust
lage zon verlengt schaduwen
avondnevels verdoven dagen
dempen het goud van afscheid
bomen verliezen hun pracht
kale takken buigen in de storm
daar is hoopvol leven verborgen
in de kille en donkere grond
maanden van felle verstijving
en sluipende dood trotserend
kiemend in de levenswarmte
van de klimmende lentezon…
Mijn gezette stappen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
853 Op de driesprong van mijn
leven kwam ik veel verdriet
maar ook gevoelens tegen
aan het eind zag ik licht
het getoonde ontnam me
mijn adem en liet sporen na
waarvan ik de herkomst nu
niet meer herken
de stilte joeg het donker voorbij
het was de aantrekkingskracht
die mijn innerlijk doorwoelde
het verlangen ernaar
wordt steeds…
schuiven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
555 gestolen nacht
doorsnee donker rondt de buitenwacht
sluipend koude wind
gierend tussen ‘t open raam verschijnt hij
in mijn wapperend gordijn
zijn zuchten schuift mijn hart opzij,
adem proeft als pijn
huid als boter
langs plafonds spint filigrein
’t is daar mijn kind, waar ik wil zijn
jij maakt mijn hemel
groter
gedichtendag…
Een thermoskan is nog geen kus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 Donkere wolken pakken de
koeien samen en schuren nu
de kortste weg naar binnen.
De boer opeens ook al daar
helpt met een stok.
Huu huu, roept hij.
Je kus kan ik wel vergeten
bezig als je bent met het vouwen
van ons dekentje.
De thermoskan is zoek.
De regen valt.
Huu huu roep ik.…
Lantaarn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
975 Nee, zonder lantaarnpaal is alles maar donker en kaal.
Met haar prachtig gebogen nek als een zwaan,
weet zij in weer of wind glorieus te blijven staan.
Een netwerk van licht en kunstmatige zonneschijn,
doet ons beseffen wie, waar en wanneer we zijn.
Lantaarnpaal, groots en trots, soms een beetje banaal
en ieder met haar eigen verhaal.…
Weilanden hebben avond
gedicht
3.5 met 6 stemmen
6.383 (Iets met de ogen: alles veel te donker zien.)
Maar ook 's ochtends is het niet voorbij.
Zie je weer veel te klaar, maar wat je mist.
November. Elke ochtend is een morgue,
elk woord in dit gedicht een kist.…
gedicht voor een onbekende
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
810 voorbijloopt
misschien naar een vreemd land of
de volgende bladzijde waarop nog
geen einde geschreven staat
ga je weg, man, of zal ik zachter blijven
en dit papier achterlaten zodat ik je raak
in je eenzaamheid alsof je onverwacht mee
naar huis genomen wordt door een warme schoot
die bloemrijk zal rijpen en die je zal vertellen
dat uit het donker…
Oplichtend wit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 heb je gezien
over de grens
een donker gezicht
ontsnapte voor even
in oplichtend wit
hoorde je spreken
in oudere talen
kon je verstaan
in ogen verhalen
jij liet me niet gaan
greep mijn hand
ik voelde slechts kou
door tocht van
de andere kant
in vochtig passeren
ik wilde terug
voelde in raken
hoe zij probeerden
zich meester…
Een schijnsel van moed
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.323 het licht weerkaatst hoop
daalt als rust op Gods aarde
een engel sprak:
“Kom, verzamel al je kracht,
ga op reis door de nacht”
het schijnsel van moed
reist met de zoekende hoeders
wordt rijkelijk vergoed
ze vinden
een kindje van liefde
een adem van warmte
het kwam in Zijn eenvoud
ter wereld in een stal
geborgenheid
in een donkere…
schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 ik ken dag ik ken nacht
ik ken licht ik ken donker
ik voel me het meest thuis, in de schemer
kleuren zijn duidelijker weergegeven
het geluid is puurder en schoner
ik proef beter en ik ruik wat ik ruik
de schemer is een filter
het scheidt zaken van elkaar
de schemer is een filter
en ik neem van alles waar
ik ben vaak nogal kritisch
of…
kortademig
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
739 slaan
tussen de anderen
die nog ademhalen
in hun dood
hoe gemakkelijk zal het gaan
omdat ik het lieven nooit leefde
het leven niet liefde
liefhebben nooit leerde
het kind dat iedere dag
bewoog op lege bladzijden
nooit dichter bij een aai of een plekje
in de zon
gewoon vanzelf -
sprekend - slechter uit woorden -
vloeide naar het donker…
In de moskee
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.205 Hij kent: de groene vanen en het plein
Waar vreemden naar de goudspiralen staren;
De Koraanspreuken boven ’t deurgordijn;
De egale zon; der schaduwen slagorden,
Die zwart opdoemen, en verwijderd worden;
De stilte, de gebedsroep, en de schijn
Der maan, die als een man met een lantaren
De laatste rondgang doet, en met zijn licht
Het donker oproept…
Mijn inkt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
608 Mijn blauwe inkt, -geen zwart-,
maakt dat donkere wolken,
in het hoofd, verdwijnen,
overtrekken.
Mijn inkt, zo giftig als kan zijn,
is niet te drinken, maar slechts,
juist: tot je te nemen.
Mijn inkt geeft helder licht,
bij troebel zicht.
Ik houd van schrijven,
inkt kan vele eeuwen blijven...
worden herlezen.…
Postmodernisme
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.405 Als dan de deur zich opent
hij vol schroom de lege
ruimte binnen schuifelt
waar het donker is
behaaglijk warm toch
wijkt van hem zijn Rede
en dwaalt hij zonder
zich ook maar een tel
verloren te voelen.
Achter hem slaat de deur
ritmisch rukken van de wind
zijn voeten vervoeren hem
hij danst een blinde kür.…
Van elk verlies
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.901 De slaap, de slaap, en het donker kolken van taal.
De bedoeling, de winst en de rekening.
Het kind.
-----------------------------
uit: 'Maar zingend', 2013…
De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.959 dode formeert gezichten
die aan hem voorbijzien naar het weefsel
van schemer waarmee wij bekleed zijn
die naar hem kijken door een voor
hen nauw waarneembare scheur daarin
voor ons om ons verdwijnpunt geschikte
verdwenenen wier blikken voor een vergelijk
nog blijven haken in de schemer
als wij in een flits naakt door de mazen
het donker…
zonnegroet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 witte vlinders vangen)
de zon brak uit de dag
omhooggeheven langs haar eigen licht
scheen ze groter toen de middag kwam
en kleine bloemen in het veld kusten mijn ogen
ik liet mijn blik voor wat ze was
teruggetrokken tot een stil moment
alles wat je bent -zei ik-
ligt weerloos aan je voeten
toen viel de zon terug
ze vleide zich in donker…
Blijvend dromen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
626 aarde vinden
zo nabij blozen
met de slingerrozen
rond de open poort
in het zomerhuis wonen
waar het zorgeloze kind
uit een bloeiend hart
liedjes schommelt
van fijnbesnaarde tonen
blijvend dromen
dichtbij het water
rond de kring van druppels
de spiegeling op het plompenblad
vrij als de wind
vrij als een mens
vervagen van donkere…
Die in het begin oneindig lijkt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 Wanneer het denken
Donkere wegen voortduwt
Die zijn geasfalteerd
Met verdriet en pijn,
In volstrekte eenzaamheid
Het stukje korstmos bewegingloos
Liggen blijft, de weg naar
Het licht die in het
Begin oneindig lijkt
En alleen lijkt
Op te houden als ik
Deze aarde verlaten heb,
Is daar ginder in
De verste verte
Nog net voor…
De plek
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.952 Vandaag zie je
de donkere plek in je schaduw
een hart dat ontwaakt
en trilt als een klavervorm
aan de kaspische zee
waarvan de onuitroeibare echo
alleen door dieren wordt gehoord
het hart van een struikrover
die cicaden eet
het gif proeft in de bes
en in het gif het tegengif.…
Keerzijde.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Zon en maan wisselen elkaar af, licht
en donker bestieren het bestaan.
Een komen en gaan van goed en kwaad in
een leven waarin men lief heeft, maar
elkaar ook na het leven staat.…
Opzij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
873 Je kunstzijden blousehemd
donker met fijn rode bloemetjes
dat hangt om de valet
alsof jij zo zult komen.
In de kast je lichtgrijze pak
van al wel lang geleden
waarmee ik je zou kleden
als je weer voor me stond.
Je eeuwige nachthemd van Opzij
met ‘a woman´s work is never done’
die heb ik ingelijst
jouw werk is nog niet gedaan.…
Haar kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Mooie lange rechte benen
een bruine huid
grote donkere ogen
en geen ijdeltuit.
Het kind van mijn blonde dochter.
Ze heeft het zo lief
is er zo aan gehecht
borstelt steeds haar lange haren
een staart of een vlecht.…
Die schemerig herhaalt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 jij hebt mij
de muziek gebracht
die ik in je ogen zag
melodieën van
de steile bergwand
afgrond en een verre overkant
de donkere kou
die schemerig herhaalt
wat jij uit vroeger hebt vertaald
het ritme en de kracht
om eonenlang te overleven omdat
het land slechts schoonheid bracht
de mystiek waar
generaties voor gevallen zijn
diep…
GAUDI IN DECEMBER
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
666 In Barcelona was het zestien graden
En licht en donker brachten kleuren voort
Al zag ik ook hoe Christus werd verraden
Zij deden denken aan de hemelpoort
De architect koos voor moderne paden
Zijn werk was buitenaards, nieuw in zijn soort
De Spaanse burgeroorlog kon het schaden
Maar hij pakte het op, zoals dat hoort…
In het oerwoud
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.268 Wie ’t spoor in de bossen bijster raakt
is daar aan de dood gewijd,
en liefde zwerft argeloos en naakt
door ons donkere hart en de tijd
en wij kunnen niet redden, het leven is wreed
en het lot een verscheurend dier
en angst om zijn liefde is ’s mensen leed
door al zijn dagen hier.…
Een ander palet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 ineens geeft buiten
een ander palet
de subtiele verschillen
die ik altijd al wilde
komen na aan mijn bed
streekjes wit
lichten het grijs
uit donkere tinten
hemel schrijft helder
met diep blauwe inkten
wind vlaagt zacht
in een warmend vleugje
het onbekende verbaast
en vertedert het neusje
van een stralend gezicht
het kind danst ontwaken…
Tellen tot 5
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 voor vijf elementen
waaruit een lichaam kan bestaan
water, aarde, lucht, vuur en ether
Water is bloed en aarde bot
lucht, die alles verbindt
zich laat in- en uitademen
Vuur de warmte van het lijf
ether die sterren en planeten
in de ruimte doet bewegen
Alle vijf zoeken naar evenwicht
in een bestaan van onzekerheden
met donker…
het verlangen naar fado
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
616 hoe dikwijls zocht ik niet vergeefs
naar klank en kleur maar vond
ik slechts verkeerde woorden
hadden wij maar fado in ons land
dan kon ik mijn gevoel vertolken
en schrijven over donkere wolken
van opklaring en zonneschijn
maar calvinisten zoals wij kiezen
uit de grijze brij die in
de pappot staat te gisten
bij toeval tref ik soms…