6607 resultaten.
Café Brasilien
gedicht
3.2 met 12 stemmen
10.320 Obers serveren
Zij schenken port en aandacht aan de mannen en de vrouwen
of leunen zacht als op een enkele toon
tegen de groene tafeltjes.
En zo ook: chipolata kiwi koninginnebestek.…
Andermans hond
gedicht
3.9 met 73 stemmen
21.574 Kijk, zei hij, kijk, zo doe je dat:
je snuffelt wat, je kruipt eens
onder groen, je doet daar wat je
daar moet doen, je kwispelt -
nee dat kun je niet - loopt achterna
wat vleugels heeft, je rolt je op je
ene zij, je andere zij, je ene zij,
je mond staat op de tocht, je zoekt
in woorden naar een geur, bij grenzen
naar vreemd vocht, hoort woest…
Julius Sjeekspier
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.206 langzaam loop ik leeg
gedachten verdwijnen
als ik de zwaarte van
mijn gevoelens weeg
zij zijn omrand met
gekartelde lijnen
wegrollen kunnen ze niet
dan wel morgen in
enige hoop verwijlen
ik zie de zon schijnen
maar het leven niet herrijzen
de groene bladeren gloren
maar blijken onmachtig
mijn ziel te bekoren
traag valt het doek…
Seizoenen
hartenkreet
2.3 met 18 stemmen
1.786 Lente
De bomen groen, en fris
En jij kruiste mijn pad
Ik zag jou, jij zag mij
Zo vonden wij elkaar
Zomer
De felle zon, lange dagen
Ik bestond niet meer,
Jij bestond niet meer,
Jij en ik werd wij
Herfst
De bomen langzaam kaal
De warmte die verdween
Met de bladeren van de bomen,
verdwenen wij ook langzaam
Winter
De bomen kaal en…
De zwangere schaduw
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.130 hier, onder mijn vlinderstruik
die roze is gesierd
de takken hangen
wat zwaar getopt,
met hemels vocht bedekt
zij schenken ons
de zwangere schaduw
waar een lichte geur
zijn hoogtij viert
en zowaar,
een rijzende passie
wordt verwekt
ik lik de rood
gezoete smaak
van je lippen
als langs je mond
het groen wat druppels
omlaag…
Dauwmomenten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
775 zelfs rozen waren op de vlucht
stoven wervelwinderig uiteen
ontkleurd door de dorre adem
van een klaarwakkere sirocco
de stoffige hitte liet dorsten
naar verkoelende dromen
en slaapdronken hongeren
naar verwaterd groen
~~~~~~~
nu ademt het weer dauwmomenten
blije lucht blaast door de bladeren
van pas geboren bloemen
rood sprankelt…
De storm is heftig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
846 we bladeren
de bomen kaal
jij geel en bruin
en ik rood nog een
laatste blad in groen
de storm is heftig
na een vol seizoen
nog winteren we
geen kou en vlagen
in een speels begroeten
hagelen soms af en toe
in eerste wit ontmoeten
strakken nog geen blauw
in de noordooster zoeken
maar sneeuwen al in dromen
op sloten zal de ijsvloer…
HEI DA LIEVE DREUPEL WATER
poëzie
4.3 met 14 stemmen
3.279 Rood en blauw en groen en geluw,
peers en purperwendigheid
siert, in onderling gespeel, uw
pinkelende uitwendigheid!
Hei da, heldere lichtkrystalle,
diamanten waterding,
moet ge op de aarde nedervallen
uit is ‘t met uw flonkering!…
de tijd glijdt, en snel
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
687 waar is nu dat ventje
met zijne leeren laarzen
dat kwam vissen en zingen
in de vijver van onze hof
het groen wordt stilaan bruin
geen gras dat nog wil groeien
en het mos dat welig tiert
van eigen belang en meer
de herfst was onmiskenbaar
daar, de kat heeft het verteld
in grommig gespin, de sporen
in diverse huid gegrift
staat de winter…
Léon
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.042 ik kon het niet weerstaan
hoe ik ook probeerde
de lokkende smoelentrekkers
wenkten mij als een magneet
naar binnen
dan begon de kwelling
die grijns waarmee hij groette
vroeg hoe hij me helpen kon
de engerd wist het best
terwijl ik de frankskes telde
uit mijn knijpportemonnee
had hij al een zakje klaar
en zei geen groene geloof ik…
Je togaat wit
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.947 nachtelijke mis
als uitverkoren stem
rees als ster in
stil geboren worden
warmde stro en dieren
in de stal van Bethlehem
bassen donkerden het
slapen van de schapen in het
balken van de ezel naast de os
warmden alten zacht hun trots
als herdertjes
bij nachten zongen kinderen
het blij verwachten
nog spontaan en vrij
na het groen…
Lokvogels
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.688 leven
wikkelt woorden in zilverpapier
spuugt tussen platgestreken vouwen
er wonen geurende seringen in zijn hoed
een vrouw ziet de man
haar handen vouwen lelies
de wind raakt verward
wiegt alles om haar heen
de vrouw schudt met losgeraakt haar
zoete lippen lokken vogels
alsof zij de aarde aantrekt
buigen takken beleefd
verliezen groen…
Spectrum
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
684 Flits witte was
ooghoek trekt
mondhoek wijst
hemels breed
Groen verzoekt
spiegelt hervonden leven
grijp deze halmen
bewerk lot
wanhoop dooft
Oranje binnenvetter
je lacht adoratie
bid
geloof
weg zwart
o zo heerlijk
apocalyptisch
Rood opgediept
grijns oneindig
positief
Verjaag gestorven
korven grijze cellen
herschep…
Lentebries en koeienmest
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.387 Nog even en het is weer lente
de tijd van het jaar
dat bladeren de boomtakken
weer groen inkleuren...…
mijn dromen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
869 in leegte
en in lichte bewegingen onverstoorbaar
gaven ze mij plaats om mijn leven uit te bouwen
al was het geen night in white satin
nieuwe wegen werden geschept in geest
en ben ik mens in nieuwe studies des levens
unieke feiten voltrokken zich
als kind luisterde ik naar cantates
scheppend in een overdosis van vreugde
in het nieuwe groen…
Glimlachend verdriet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
868 Ik wandel op het zandpad
van marmeren steen naar steen
sommige teksten raken
gaan écht door merg en been
vooral de kindergrafjes
met beertjes her en der
laten geloof wankelen
vertrouwen is dan ver
rustig loop ik naar het graf
richting het houten kruis
vogels vliegen met mij mee
naar jouw laatste aardse thuis
tussen bloemen en het groen…
In de klei van tijd .....
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
786 Langs oneindige wegen
in het prachtige polderland
waar de natuur haar eigen
gang nog gaat, ongebonden
in groei en bloei, vindt
het leven in volle pracht
vloeiend de dansende kleuren
op linnen van het netvlies
gebonden als een levensboeket
waar het purper eenzaam
en alleen tussen al het groen
zich wortelt in de klei van tijd.…
ze golfde verlangen
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
879 we namen de zee
ze golfde verlangen in
het grijzige groen onder een
hemel met wolken behangen
ze krulde haar passie
in bulderend wit
ze schuimde naar voeten
bracht vochtig haar groeten
je zocht in de schelpen
het blauw van je ogen
het spikkeltje bruin deed
je in wonderen geloven
je kijkt naar je kind
dat stil zit aan strand
overweldigd…
een waas van blauwe lucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
866 schoenen stoepten tegels
je kleedde je met zien
trok het zachte groen
van bomen aan een waas
van blauwe lucht en
dadelijk de zon misschien
ineens was er het huis
het raam met een gezicht
dat wegdook in ontmoeten
alsof het niet van mensen wist
nog ging je arm omhoog
in een vertwijfeld groeten
je voelt ogen in de rug
en zucht…
Morgenland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 Winterdromen zingen zwaar
vroegrijpheid van een treurende knot
wortels steken stakend klaar
zacht beminnend een watermot
zwem maar pluisjes voor je leven
de muskus is op jacht
niet door honger wordt zij gedreven
maar het jong dat op haar wacht
sprietjes groen omhels de kilte
het kind zal weer gaan zingen
van lammetjes in avondstilte…
maakt voeten broos in evenwicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
599 te behangen
je blik omhoog
maakt voeten broos
in evenwicht en
zonder zicht ligt
struikelen voor de hand
daar gaat je tand
en weer een beurse plek
je ellebogen schaven
omdat ze je lichaam
even niet konden vertragen
vlinder maar en
kies de vlakke weg
hun schoonheid is voor jou
je bent geboren voor die kleur
je groeit in groen…
Solidifier of Impressionism
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
810 Zwart omrand en beeld versterkend
Groen als de druk op de onhaalbare
onaantastbare bodem van willekeurig
welke oceaan
Rood als een draad door de passie
en de haat op de spotters, spuiers
en ander kruipend addergebroed
Bruin als een streep door het golvende
leven van vervallen boerderijen en
verdroogde oogsten onder een genadeloze
zon…
herfst
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
731 oranje rode winden
omarmen bomen
in vurig minnespel
transformeren bladeren
in gloedvolle kleuren
warm oranje bruin
en purperrood
laten zij
in volle overgave
het oude los
terwijl in takken
het nieuwe groen
in kern aanwezig is
richten zich kale kruinen
hoopvol omhoog naar de hemel
waar een waterige zon
achter loodgrijze wolken
indigo…
Massage in november
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.342 tastten naar stijfheid
opgekropte emoties in vlees verpakt
hoe zij je los zouden maken
Weer ruimte in de lichaamscellen
te lang volgepropt met narigheid
met weinig gelukkig kunnen zijn
Zo leerde ik van jou en jij ontdekte
dat ik ook alleen maar een sluier
om een goddelijke vonk kon zijn
Twee handen gevouwen om een glas
gevuld met groene…
levenscycluster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
5.410 het bos richt zich groen en fris
op de onttovering na de winter
tot groei en bloei te komen
uit de versplintering van sneeuw
en vorst en ijzel wederom herboren
het laatste smeltwater zoekt haar heil
met de gevoeligheid van een moederhand
over het babyvel van haar laatst geborene
en glijdt onafwendbaar haar weg
naar het korstmos op de bodem…
Hoe wonderlijk je wordt geleid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
801 Maar dan ineens zie ik de kleine knoppen groen
die argeloos de dagen binnenkijken
en hoor ik vogels fluiten en ik lach
nu ook heel even om veel treurigheid.
Ik weet: hoe wonderlijk je wordt geleid!…
bollenvelden
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
2.352 daar waar enkel koeien graasden
toen de tijd nog vroeger was
liggen nu als open wonden
grote vlakken zonder gras
grauwe grond bedekt de bollen
van de tulp en de narcis
krokus, druifjes, hyacinten
wachtend tot het warmer is
straks is al het kaal verdwenen
en verschijnt als visioen
een palet van duizend kleuren
tussen al het land'lijk groen…
het duin en ik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
675 buiten schijnt de zon
dagen lengen nog wat dagen
natuur oogt fris en groen
in duin gisteravond
voor het eerst
sinds vele jaren
vele konijnen jong en oud
ze springen weer
om te knagen en te vreten
van het helmgras
opdat de wortels groeien
de korrels niet verstuiven
de poolse paarden prachtig allemaal
alleen ja moeilijk uit te leggen
wat…
Wandeling langs een kwakende morgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
559 hij ontwaakte bij een
kwakend kikkerkoor
nog voor de zon
het zenith raakte
terwijl op 't blote water
een zwaan haar
nek opdraaide
tot een witte vlek
kraaide ergens
een haan
pluizen buiken van
donzen kuikens
trippelden in trosjes
tussen groene bosjes gras
als was het een schouwspel
voor een snelle fietser
en…
't Neemt toe, men weet niet hoe
poëzie
3.3 met 30 stemmen
7.711 Laatst ging ik in de hof, daar schreef ik op een linde,
Ik sneed in een pompoen de naam van mijn beminde;
Het schrift was eerstmaal teer*, men zag daar anders niet
Als dat het groen gewas beschreidde mijn verdriet:
Maar als* ik naderhand hier weder kwam getreden,
Toen stond ’t uitgepuild* al wat ik had gesneden;
Dies* riep ik…