7914 resultaten.
Vrede Haiku
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
753 Wat is een dichter
Niet meer en ook niet minder
Dan een instrument
Die de energie
En boodschappen vertaalt uit
Het universum
Een magisch proces
De alchemie van woorden
Tot betekenis
Subliem gereedschap
Dat zacht of vlijmscherp kan zijn
Een dreun of streling
Elk woord bekent kleur
Transformeert tot een geheel
Vertelt…
Een sprookje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
457 ik heb een
lieve tic
beleef af
en toe een
regenererend
ogenblik
wordt de
realiteit
te eng in
maatschappelijke
verbanden weet
ik mij gevangen
dan lacht
een sprookje
haar lieve
uitnodiging
pak ik als
begin haar hand
in softe kleuren
ontwikkelt zich
ons gebeuren
woorden zingen
hun eigen lied
niets dat ons gebiedt
de…
Stilte ontvild
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 ik zag je
als schim van
een kleur in een
warme vlucht lucht
met een zwaai zonder
geluid op goed geluk
we hebben
stilte ontvild
zodat ook de
schelheid van tonen
in gewone spraak
naar buiten kan komen
zij spreekt
zonder woorden
maar wil graag
begrepen zijn zonder
de religieuze hype
van eigenwijs
waar blikken spreken
kent stilte…
Jouw caleidoscoop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 al het plezier
in je lach en
ogen is gelabeld
veilig geringd
en opgeslagen
in hun mooiste
herinnering
jouw caleidoscoop
vol liefde en warmte
maakt haar eigen
vorm en kleur
vol pure vrolijkheid
die ooit samen
intens is beleefd
jij bent wat je geeft
zonder misverstand
recht door zee
naar de havens van
hun harten om daar het…
Tussen bomenlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 jij hebt weer
bloemen gestrooid
waar een herfstige
dood de zomer
begraven had
het winters
zwarte pad
dat sneeuw
als deken zag
vergat de tijd
waar lente
al lieflijk danste
het groen druk
met voorjaar sjanste
bloeide zon zijn bloem
nog nevelden
de mooiste kleuren
tussen bomenlicht
de door jou gestrooide
bloemen extra belicht…
Onze GROENE wereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 Alle kleuren samen.
Alle regenbogen.
Wat we nu samen doen
bepaalt onze toekomst.
Hoe we samen kiezen,
bepaalt wie of wat
we morgen zijn.
Onze wereld van later,
begint dagelijks hier.
NU! Vandaag!
Opnieuw.…
Dit fluwelig samenspel
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
449 je lachte
ik zag de diepte
van je hart
in de rode kleur
van warme liefde
je was apart
onvergelijkbaar
met een ander
ook in de talen
die jij sprak
zij hebben al
levenslang een
andere verpakking
gehad in het samen
genieten van de inhoud
jouw syntaxis
was universeel
woorden zongen
melodieus hun
betekenis van ver
waar ogen…
Paradijselijke momenten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
398 ik weet door
de kleuren van
je ogen dat jij
bestaat omdat ik
de combinaties
maak die met mijn
gedachten spelen
haren zijn kort
krullend of
watergolven
het strand en
de zee in het
blond van duinen
en stralende zon
ik hoef geen
emoties aan je lach
toe te voegen
innemend en
charmant zijn
altijd jouw grootste
troeven geweest…
De leegte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 ik zag
hoe jij in
flitsjes licht
het donker
voorzichtig
wilde pakken
hoe het
langzaam
bleef plakken
aan de
stukjes hemel
boven jou
die zich
vulden met
pastellen kleuren
in de nog
open plekjes
blauw en
met de warmte
van een kloppend
hart dat liefde
en interesse had
voor een wereld
die leven bezat
nooit heb jij
de leegte…
bloeiden letters
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
458 zij schreef
onder haar handen
bloeiden letters
tot woorden met
de warmrode inkt
van het leven
zij krulde de
rechte delen tot
een harmonische
dans verdiepte met
kleur iedere
kant tot een
emotioneel
expressief in
uiterst gevoelig
liggende tendensen
van zinnen in
warme analogen
die in alle bestaan
naar de uithoeken
van misverstand…
Ontwrichtend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 zij lachte
innemend
haar warmte
straalde de
gloed naar
anderen uit
als zij las
in een vrolijke
huppel nam
zij de zinnen
zonder hak op
de tak om steeds
inspringend te
kunnen beginnen
zij had de sfeer
van het verhaal
al snel te pakken
geuren en kleur
tekenden bekend
alleen finesses
openden ogen
in hun subtiliteit
raakten…
stevig aangedaan
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 ik heb het
zien gebeuren
hoe zij de condens
in de lucht wist
te kleuren met
een beweging
van haar hand
we lachten
maar wat naar
elkaar als getuige
van dit uiterst
vreemde fenomeen
voelde ons
even ontheemd
weg van de
eigen wereld
verbaasd en
licht wazig liep
ik naar je toe
drukte jou
tegen mij aan
in de hoop
daarna weer…
Herfst
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
545 In de herfst van ons leven
kleuren bladeren
prachtig geel, oranje, rood.
Sommige blijven groen,
zoals in de prille lente
en bloeiende zomer.
Sommige blaadjes vallen,
in afwachting
van een winter vol beloftes
die komen gaat.
We weten wie we zijn
en wat we willen.…
Jouw aura
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 ik zie
de stukjes
vroege lente
uit de lange
winterslaap
van jouw aura
ontwaken
waar het
voorjaar zijn
specifieke
kleuren
bewaart
in speelse
frequenties
maken
gelegenheids-
combinaties
zich los uit
winterkoude
patronen
vermeerderen
fluctuaties
tot een
creatief palet
dat langzaam
samenvloeit
in de nieuwe
prilheid van…
Het verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
562 bestemming en de rust
Ik ben vergeten waar ik ben
Mijn geheugen daagt mij uit en sust
Zo snel als een schot
Die voorbij raast
Het is al te laat
Mijn reis niet bewust
Ik ben aan het overleven zonder adem
Ik stik in de rust
Met afleiding als lust
Ontspanning naar een leegte die mij kust
donkere gedachtes maar de regenboog in aanzicht
De kleuren…
de naam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
496 twee stenen leeuwen
- tandeloos en blind -
zien liggend toe hoe jij
de naam beitelt in steen
de klok slaat loden uren
wolken hullen zich in
leigrijze kleuren
de zon weet wat afscheid is
takken buigen diep
voor het ademen
van donkere aarde in
een droomloze tijd
de naam in marmer
laat zich niet benoemen
blinde wachters
snoeren…
Moeder
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
628 Op het laatst brachten zonnestralen
ons meer dan alleen gedeelde warmte
jou de nodige rust en zilveren haren,
warempel toch nog van gekomen
met het verstrijken van de jaren
‘t geluk dat de maan verlicht,
jouw eigenzinnigheid liet schijnen
in de kleuren van de regenboog
de nacht een deelgenoot blijft
van mijn onuitgesproken gevoelens…
Olijven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 we hebben
de bomen
geschud
geslagen
en geaaid
de olijven
gebeden om
te vallen op
de zeilen
beneden
in dit
omgekeerde
land waar zon
de mensen
brandt
zijn woestijnen
verdronken
in een zee van
zeldzaam
hemels water
nooit zullen
de olijven het
beloofde land
verlaten want
ook zij gaan praten
hun doelen
kleuren…
BOSANEMONENZIEL
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
588 De kleine woudbloempjes
van de vroege lente
bloeien dicht bij elkaar
geven met hun glanzend wit
de kleur der reinheid
kale bomen en struiken
in de omgeving
bemoediging voor weldra
alvorens zelf te gaan
de blanke kronen hebben soms
wazige wijnvlekken
waaruit de vreugde
van licht dronken-zijn straalt
genieters van het voorjaar…
Steentjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
261 in mijn bloed om mezelf
af te remmen
tot wat mensen normaal vinden
maar ze hebben geen idee
van de vleugels die ik had
het geluk en het feest
dat het leven kan zijn
Er valt zoveel te genieten
wanneer ik licht ben met
open poriën en een ruim
lichaam waarvan elke cel trilt
op strelingen en muziek
de fijnste smaken en zonnigste
kleuren…
Zee van herinneringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
263 De mooiste zijn dominant,
Verdringen nare en verdrietige,
Geven daardoor mijn leven kleur,
Waan me zo een fine fleur,
Als ware ik de gelukkigste mens
In een tuin als die van Eden.…
Toverpracht
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.029 Door het bos loop ik te dwalen
Hoge bomen bij elkaar
Hun toppen laten een straal van
Zonlicht door die flitsend tussen takken
Het gebladerte verwarmt
Met de stappen die ik zet
Voel ik de schaduw dan de zon
Mijn ogen toegeknepen
Laat ik mij als een kind zo vrij
Weer draaien in de wind en droom
Een toverpracht van kleuren
Doen al mijn twijfels…
anti-grijs
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.041 regenboog in wisselende stemming
verdriet vervuld van zwarte dood
gele haat gepaard met rode liefde
het koele blauw in lelieblank
veelkleurig bestraalt de hartstocht
oudroze harten in contrast
gegroende jaloezie ontstijgt
de donkerbruine aarde
richting witte wolkenzee
dan maak jij kleur in mijn bestaan
als je vale bleekheid opschudt…
Programma
gedicht
3.2 met 42 stemmen
19.998 Je zuigt en zuigt
maar, telkens komen er andere
kleuren te voorschijn en voor
je 't weet, heb je helemaal
niets meer. Dát is het, vind
ik. Zoiets. Ongeveer.
------------------------------
uit: 'Hanestaart', 1990.…
Zeewind en strand
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.166 Eilandbergen in het blauw
dragen groenig grijze kleuren.
Op een surfplank staat een vrouw
stralend in de zilte geuren.
Liggend op de korrelstrook
langs het windbeschreven water
denk ik aan een duik en later
Voel ik schuimendzacht de zee
die me opneemt en tevree
terugbrengt naar het strand tot later.…
Hemel op aarde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.194 De aarde bloost verlegen kleuren
haar hart pompt heftig lavastromen
als de azuren hemel lokkend lacht.…
het ademhalen van de dood
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.317 huizen ruiken roestig leven
deuren knarsen ongeluk
niet geopend stinken kamers
naar te weinig buitenlucht
ramen zijn grauw afgeplakt
dagen nog niet afgelakt
maar grof in hun contouren
zonder kleuren opgezet
het zijn geen kunstenaars
die het bestaan versieren
met een gloedvol perspectief
vandaag is vaak hun dief
tussen licht en donkergrijs…
gom mijn barsten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
813 Mijn toren kucht langzaam brokkels uit
en de ruiten worden als vaders ogen troebel
ik verlang naar de zachte aanraking
die het gif stilletjes opzuigt en uitspuwt
uw lach en uw ogen gommen de barsten
van onze tekening die nu nog een ets is
maar weldra zal krioelen van de kleuren
aan mijn voet steken bloemen het hoofd op
onder uw vruchtbare…
voor beide moet ik springen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
993 ik wankel tusen afgrond en ravijn
voor beide moet ik springen
ik haat het eeuwige onzekerzijn
waarheid zal tot keuze dwingen
de weg ben ik al kwijt
geen handen om te helpen
als ik diep in me kijk
zie ik slechts lege schelpen
gebroken zonder kleur
het leven is verdwenen
in de stilte van mijn huis
voel ik me niet meer thuis
ze zwaaien…
in een zucht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
778 daar waar dromen in nevelen vergaan
sterren verdwijnen als zachte gloed
verdriet gaat schuilen voor donkere nachten
verborgen tranen in stilte wachten
zal een hart op zoek naar liefde
hoopvol zuchten in het verlangen
dat in geborgenheid van dromen
de nacht haar kleuren verliest
zodat hoop in het ochtendgloren
verdriet in zachtheid omhelst…