Alle inzendingen over liefdes einde

6208 resultaten.

Sorteren op:

Astrid

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 620
Zo graag hadden we Het jou gegund Meer dan wie ook - Altijd verblijdende Glimlach met ondeugende Knipoog naar ons aan Het eind van je verhaal Aan ' t slot van het Achtuur Journaal Toch ben jij het niet geworden Geen reden voor tranen van Verlies - jij hebt jezelf Behouden, leeft je ik Zoals alleen jij dat kan, Hoeft niet te…

Hoe ver nog?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
Eind der wereld is mij niet te ver zolang U het einddoel bent dan trek ik geleid door de ster naar oorden die niemand kent. Waar ik verdwaal door duisternis gaat U mij voor in zuil van licht zelfs door de dichtste wildernis houd ik mijn oog op U gericht.…

Vaarwel mijn liefste!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Het was aan het eind van een dood spoor waar ik jou uiteindelijk verloor. Ik verzocht alle treinen die zouden komen harteloos, te laten razen over al onze dromen. Ik liet ze denderen, dwars over alles heen. Hoe jij ging en ik, uiteindelijk, geheel alleen.... uit jouw leven verdween.…

Apogeum

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
Aan het begin van een lange reis Langs zilveren oevers, over glooiende velden Zijn bloemen uit honing gehouwen Om te leven met zachte hand, nog niet tegen elke prijs Aan het eind van moezijn, van opgeklommen jaren Van verwilderd bederf en doorvlochten angsten Blijven lege tafels en stoelen over Die in ultiem samenzijn stof vergaren In de…

Te licht bevonden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 582
mensen die in Mijn werk werkten, Die zich soms Collega's lieten Noemen, dagelijks Gewogen, en altijd Te licht bevonden Was ik in Oudewater Woonachtig geweest In vroeger tijden Dan was ik met Mijn gelijkgestemde Broeders en zusters In de vlammenzee Van ' t eeuwig Durend vuur geworpen, Op de brandstapel Aan mijn einde…

Stof in de wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 664
Naar de eeuwigheid waarvan niemand het begin of einde kent. Stof in de wind wij zijn net als stof in de wind. En ons bestaan is niets dan een druppel water in de zee. Wat wij doen neemt de kracht der tijden vluchtig met zich mee. Stof in de wind 't is niet meer dan stof in de wind.…
Frans Vanhove27 september 2013Lees meer >

Geur van illusies?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
Verliefdheid weggetold op het einde van de ginder in moddersporen weggerold in het wikken en wegen, onder het krakende karrenwiel van dromen dient veel worden weggegooid.…
Pama5 oktober 2013Lees meer >

IN HERINNERING

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.862
Als het lichaam niet meer wil En pijn een vijand wordt Na een schitterend leven Dan is de dood je beste vriend Die je je rust kan geven Je laatste draad wordt doorgeknipt Een markant persoon verdwijnt Een man vol vuur met lust in het leven Nu dun en broos en opgegeven Doch dapper tot het eind Doodgaan is een heel proces Vol rouw en stil…
Hookie17 november 2013Lees meer >

Losse stenen

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.298
aan het einde van de dag verdelen strepen je huid breken centimeters je lange haar het uur trekt langzaam aan op de hei zie ik ogen de paarse zee worden jouw rug die langs mijn hand loopt tekent het land dat we bevolken vanaf het bankje waar we zitten hangen we onze ogen in de bomen we herinneren ons die plek waar jij de wolken vergat…
Aurora Guds11 januari 2014Lees meer >

Stille kracht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.405
Langzaam me vermoordend een lied dat in minuten jou mijn hele leven vertelt van het begin tot het eind en omgekeerd weer terug couplet na couplet zing ik voor jou als beste vriend die ik mijn duisternis noem in stilte waarheden die me hebben gesmoord welke kracht er uitgaat van dit ingetogen lied dat wegsterft en oplost in nevels van…

Ter nagedachtenis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 621
een stel idioten uit een ander land Vraag is of je ooit zult worden herkend Zodat men jouw lichaam kan begraven in een eigen graf Vraag is of je lichaam rust zal vinden In dit diepe zwarte gat Je bent niet meer Je praat niet meer Je lacht niet meer Wat een leed Wat een verdriet Het land in diepe rouw Maar voor jou is het ten einde…

Levensfilm

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 839
Onze film rept zich rap ten einde. Regisseurs zoeken nog naar een slot. Dichters zijn nog lang niet uitgedicht. Gisteren hebben we een vriend begraven. Bij zijn graf stonden we aan ons aller graf. De wind fluisterde door de kerkhofbomen: Wees dankbaar dat je leven mag. Nooit vindt ons leven in de dood een slot.…

De kade

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Het sprookje uit een feelgood movie geeft de essentie kleurrijk in beeld van het einde als een kraterinslag.…

ALLERLAATSTE STRAAT

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 904
Op ‘t einde van de laatste straat staat mijn weg voor eeuwig stil Geen spiegel toont mij ’t gelaat van hem, die ik gaarne zien wil De weg terug schijnt pure mist mijn ziel kan louter verdergaan Wordt hier het gisteren gewist?…

Springend van de tak op de hak

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 789
Ik hoor het je al zeggen, An, dat zet je fout maar dat doe ik even totaal niet, wacht maar tot je het einde van deze kreet ziet. Een gewoon mens zou springen van plezier, dat doe ik allang niet meer, maar wat ik wel doe: waar ik me op betrap, ik spring letterlijk van de hak- op de tak.…
An Terlouw29 september 2015Lees meer >

Oorlog

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 669
Voor hen is het te laat maar hoe bereiken we hun broers en zussen in terreur opdat een einde komt aan dit geweld?…
Lisa Leyten19 november 2015Lees meer >

Het hijgend hert

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 827
Maar zie daarna, met ogen wijd gesperd, de zwijnen, ook aan de jacht ontkomen, een einde maken aan mijn moestuin dromen. Het leven is een tranendal En in de herfst dan nog het meest.…
Lisa Leyten23 november 2015Lees meer >

Het apocalyptisch lijden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
aardedonker buiten de greep van vorst op beslagen ruiten het krakend passeren van hen die kou moeten trotseren warm knettert het vuur in uren die in stroperige traagheid verlopen scherts en lach houden de ogen nog open de wereld wacht in langzaam verglijden naar weer een geboorte van god of toch op het apocalyptisch lijden van het einde…
wil melker29 november 2015Lees meer >

Kantel- zinnen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Geen zichtbaar einde tunnelt naar de einder en slechts onnozele kinderen zien nog een opening die nooit werd gedicht. De vraag staat nog open nu de woorden ontbreken die kunnen omvatten het ont-hoopte verlangen naar een zinloos gedicht.…
Chatfant16 maart 2016Lees meer >

Een onbaatzuchtig donor geven

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
Einde aan de voorzichtige passiviteit; de ziekenhuis stekkers en stoppers van een kinderhart dat men aan de monitor legt; dat door het falen van zijn essentiële functie een recht op een dynamisch kinderleven wordt ontzegd. Met Peter zal het weldra beter gaan; als er een hart klopt dat nieuw leven pompt in zijn kinderbestaan.…

Als de dag overgaat in de nacht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 864
De zonovergoten dag, loopt langzaam ten einde het avondrood toont zich in al haar rode glorie de dag ging snel, zoals elke dag de avond is korter, maar dat ie tie altijd.…

Strijd

gedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.519
onmacht steeg me langzaam naar de strot de vloeren van mijn vesting bleken rot en gingen vaag, doch onheilspellend kraken Geloof me maar, van strijden was geen sprake het was berusten in een helder lot het lichaam spande stiekem een complot met cellen die verwoed de kop opstaken Vergeet de termen ‘winnen’ of ‘verzaken’ (al wacht er aan het einde…

Strijd

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 11.504
onmacht steeg me langzaam naar de strot de vloeren van mijn vesting bleken rot en gingen vaag, doch onheilspellend kraken Geloof me maar, van strijden was geen sprake het was berusten in een helder lot het lichaam spande stiekem een complot met cellen die verwoed de kop opstaken Vergeet de termen ‘winnen’ of ‘verzaken’ (al wacht er aan het einde…
Daan de Ligt16 augustus 2026Lees meer >

Een fotootje van het autootje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 584
autootje met pit maar pet:de koeling De zomerdag deed ons smelten de wind niet meer dan bries De rook uit de uitlaat van onze voorganger stinkend vies Plots begon ons autootje te roken kon voor noch achteruit Zelfs de slinger kon 'm niet bewegen en er was nog geen 'wacht der wegen' We stonden ernaast hulpeloos ten einde…

Straalde bedeesd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
fluister en vlagen het weer van de komende dagen zij had mij wiegend gewenkt opende haar hart straalde bedeesd toen ik schaamteloos keek naar haar pracht ik deelde aarde met haar we vergeleken omgeving op wat kleine details na waren we heel dicht bij elkaar lente werd liefde tot zomer het houden van heeft gegeven haar vrucht aan einde…
wil melker9 september 2016Lees meer >

De bie en de roos.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.225
En zie, voor 't einde van de dag Viel 't roosje neer; maar, als 't daar lag, Herdacht het stil de honigschat, Eens in haar geurge schoot bevat, Die mogelijk in ziekte en pijn De mens tot laafnis zoude zijn.…

Distantie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Ik rook drink doe verder niets lees geen boek ontvang geen vrienden denk enkel na zie geen licht voel geen vreugd geen wrok slechts verbittering val dieper en dieper tot de bodem in de zielloze ruimte begin van het einde in zicht komt dan plotseling iets is het een verschijning een woord gebaar gevoel dat mij krachtig…
Rudolphine13 januari 2017Lees meer >

Door de tijd voortgedreven.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
Aan het eind van de week kan men gaan balansen. Hoe sloeg je je er door. Heb je wel voldoende geprofiteerd van al je kansen. Een levensklok tikt alle weken door. Onvermijdelijk schrijft die ons de regels voor. Het leven van de mens is de wens te blijven leven.…

Inspiratie

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 787
Het gezang van een gele kanarie klinkt als een eerste lentezegen op een zondag eind januari met vieze, druilerige regen. De lente is nog ver te zoeken geen lichtje dat me buiten roept dan maar snuisteren in de boeken met een kop koffie en een koek.…

ruwe diamanten

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 549
elkaar en soms gaat daarbij iets kapot er schuilt in elke stap gevaar dat is ons collectieve lot als ruwe diamanten in een zak polijsten we elkaar hier glad dat gaat lang niet altijd met gemak en lijkt een onbegaanbaar pad maar door nederig te accepteren dat het leven soms wel pijnlijk is zal het tij uiteindelijk keren en komt een einde…