6818 resultaten.
Leegte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.867 De dag breekt aan
Maar geen zon te zien
De leegte blijft om me heen
De stilte is m’n enige vriend
De herinneringen aan jou zijn niet
genoeg om m’n hart weer met liefde te vullen
Dagen lang zit ik naar je foto te kijken,
alsof ik hoop dat je er zomaar uit zal stappen en me kus
Bij het besef dat ik je nooit meer zal kunnen omarmen,
je nooit meer…
ik orakel labyrinthen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
695 ik orakel labyrinthen
spoorloos zonder hinten
spreek alleen met zon
en wolken om me heen
de hemel is gesloten
de ruimte is te groot
maar ik ben vastbesloten
een weg te vinden uit de dood
handen reikten
trokken terug omdat de hitte
te intens was om te leven
ze keerden mij de rug
nog zie ik je lach,
ogend naar de horizon
herinner…
ik ben geen God
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.243 seconden tikten weg
ik volgde en opende
stapte drempelloos
een universum in met
mij als nieuw begin
in omzien zag ik heden
tot verleden tuimelen
structuur in entropie
herinnering vertraagde
tot totale empathie
geen adem om geluid
te dragen, geen vragen
want het weten is er al
vergezicht mist afstand
in mijn hand is het heelal…
kleine kristallijne zonnestraal
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
820 jij kleine
kristallijne zonnestaal
dwaal door de ruimte
ploeg een voor in de tijd
van de schaduw daarachter
door snelheid bevrijd
in jou
dansen stofjes
op de stilte van wind
in de rust van het denken
die zijn kleur
in herinnering vindt
jij brengt
het licht en de
warmte vandaag
je schijnsel is vaag
maar weerkaatst
in het raken…
Een oude kampioen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.850 De geschiedenis is een boek van woorden
en herinneringen die blijven maar niet meer winnen
waar hij kijkt en weet
dat de bergen zijn bergen waren
en zijn naam een echo was die altijd terugkwam
tot hij moest stoppen
waar hij nu naar zijn
glorie kijkt en ziet
dat niemand meer wacht of juicht.…
Droom
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
2.269 Alleen, in eenzaam verdriet
glinsteren tranensporen
over ingevallen wangen
maar niemand die het ziet
Zoekend, hoop, verwachting
een verloren gewaand gevoel
bestaat er nog vriendschap
of blijft die stille verachting
Smekend, wat nu te doen
hoe ooit opnieuw beginnen
in een huis, schreeuwend
van herinnering, aan toen
De radio speelt…
Zie ik je ooit nog?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.898 Om de zoveel tijd plof ik even neer
op het mooiste plekje in ons bos
heerlijk dagdromend en elke keer
komt die herinnering weer los
Van de pijn die ik in je ogen las
je wilde het niet maar het gebeurde toch
het feit dat je niet meer alleen van mij was
en ik vraag me af: zie ik je ooit nog?…
De antwoorden
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.003 gepijnigd aan
ze krijgen het benauwd
en vragen of het mijn
hese stem is die
de nacht gekluisterd houdt
zijn het mijn tranen die
de hemel doen treuren,
ben ik het die de vloed
van de regen niet vertrouw
verwekt mijn woelige storm
de golven in de herfst,
ben ik het die de dag
doet vallen in het doodse grauw
ik zoek in de herinnering…
Thuiskomst
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.734 Herinneringen blijven steeds, als woorden.
De geuren,
kleuren van regenbogen. Ze bestaan
in de muren en het bed dat naar ons ruikt.
Naar wilde nachten. Dromerijen. Lezen in bed. Gesprekken.
Wat ons van ons maakte. Wij.
Zoals we het hadden gewild.
En zoals we waren. Al zagen we het niet.…
in de zon van de lente
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.474 winnende lach
en ik wacht
wacht op je
antwoord
dat niet anders
kan zijn dan een
omzien in pijn
een zwaai
waarin ik verdwijn
we warmden
elkaar in de zon
van de lente
geloofden in zomer
versnoepten de
centen uit een
beurs vol met liefde
ik moet gaan
kijk me niet aan
in het verlies
van vandaag
kiemt nog gevoel
blijft de herinnering…
Ik ben in jou
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.000 ik dicht jou
alle manen
van de melkweg toe
mijn hart lokt
sterren naar boven
nu ik me herinner
waar ik jou voor het eerst
heb aangeraakt
waar ik zei
ik zie je graag
jij dicht me
alle woorden
van poëten toe
in diepe zuchten
van dromerij
nu jij me draagt
op het lichte tij
van heden en verleden
waar jij zegt
ik zie je…
dagdroom in purper
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
990 ik ken de schilder en de plek
de warmte van de zon
en het gevoel van gelukzaligheid
deze droom vereeuwigd
als herinnering voor later…
In vogelvlucht verdwaald
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.947 richting van de wind
jij
die het eenzame raakt
door de woorden van morgen
ligt uitgestrekt
in verre gedachten
ongekend in handen
van gisteren en vandaag
als ik je tederheid ontvouw
in kleine druppels regen
zie ik jou
mijn glimlach vragen
jij
die mijn adem weent
in de voetstappen van morgen
in een verhaal
dat de wind als herinnering…
Braakland
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.507 ik zie haar lopen
in mijn dromen
in de tropen
vol warme herinneringen
vol van tekort komen
haar haren bewegen
langs haar rug
ik volg haar genegen
en wil haar weerhouden
maar zij loopt te vlug
ik verlies haar uit het oog
niet uit mijn hart
haar schaduw maakt een boog
verdwijnt met haar mee
op het hazepad
ik slaap niet graag meer…
Hartstochten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
803 polderplassen
Door bossen en de duinen
Ongegeneerd staren
In hoge wolkensculpturen
Momenten, die onverwacht
Een eeuwigheid kunnen duren
Genieten onder bladerdaken
Nevel door de zon belicht, diffuus
Verdronken in ons samenzijn
Waar tijd, noch haast
Gelden als excuus
Bewonderen de spiegelingen
In het gladde water
Ga je mee verzamelen,
Herinneringen…
Geluk
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.172 En waar 't onverwacht geluk
opnieuw ontkiemt in het
langvergeten, wervelend
samenzijn, de herwonnen
levenskracht tenslotte
teder samensmelt met de
herinnering aan dat, wat
ons ooit eerder samenbracht.…
Literalis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 Tot het boek vergeelde en ik zelf ging schrijven
en versleten woorden deelgenoot maakte
van de magische stroom van de herinnering.…
het werd stil
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.492 Dit jaar geen zomer
het jaar zonder licht
slechts koude stilte in een vergezicht
Herinneringen uit neigingen van gedachte
kleurloze stormen razen over de vlakte
Geen echo om naar te luisteren
doodse stilte
geen wind die kan fluisteren
Afgesneden door liefde
uitgerukte tongen
gesloten oren
ogen die kijken in een waas
Ziend een fatamorgana…
en avril un soir
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.156 Avond
En april
De geur van viooltjes
En vroege seringen
En hoe jij kwam
Van ver, vanuit een ver verleden
Zo dichtbij, zo dicht bij mij
Geef ons de avond, de uren
Geef me jouw verhaal voor het mijne
Onze lippen hebben te lang gezwegen
Mijn grijze ogen
Ik heb ze nog helemaal
Als in jouw herinnering
Dat zei je later
Bij een laatste glas wijn…
Treinreis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.379 De trein van mijn herinneringen
stopt niet meer bij ieder station.
Het leidt tot ontregelingen:
koffers blijven op het perron.
Waarom de dienstregeling stokt
is bij de leiding wel bekend,
zo reageerde men geschokt
toen men het patroon had herkend.
Men zag al eerder zo’n defect;
de dienst heeft zich toen niet hersteld.…
als een alias
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.060 hij had het veld geruimd
met diefstal zijn sporen gewist
geen haar of pluim gelaten
dat nog aan hem kon herinneren
want hij wenste haar vrij van
gevoelens als schuld of anders
de twijfel die hem had belaagd
nog maanden na zijn vertrek
het onderhuids gevraag of wel
of niet of wat dan ook hij wist
waaraan hij was begonnen
hij moest er niets…
Herfstkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
751 o, mijn herfstkind
nu ik je kraaiend vind
in een bed van goud gevallen blad
voor een verloren zomer
strooi jij spinnetjes uit
je blonde haar
en ieder afscheid
is er een voor altijd
onze liefde is een zwaluw
over de Sahara
en elke streling
is een herinnering
in een schaduw naar meer
en meer en meer
mijn lief
dan stort de waanzin…
Even langs de dood
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
812 dag mijn oude leven
ben afscheid aan het nemen
niet van vrienden en
vriendinnen mijn liefste
herinneringen ik stop ermee
ga niet meer mee
naar het land van dromen
een gouden zon en volle maan
verdwalen tussen sterren die
in gedachten treden uit hun baan
maar zoek kleinschaligheid
de tastbare realiteit
van alledag waarin jou raken…
tegelzand
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
957 september zesenveertig
in dit huis gaf je mij
jouw zegen
een leven lang en gelukkig
om te herhalen
ik herinner me het tellen
en de tegels, de kamers die wij nodig
hadden
genoeg om tot de tijd te fluisteren
- nog later dan nu –
dat zij niet bestond
niet hier
niet op de houten vloer
in het zonlicht
cirkelrond…
Mijn huis, mijn thuis
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.867 Hoe fijn is het hier te wonen
op het mooie platte land
waar de echo nog naklinkt
hier heb ik een speciale band
Waar luchten nog blauw zijn
de mensen elkaar nog groeten
uit belangstelling een praatje maken
niet omdat ze het zo nodig moeten
Dit hier is mijn mooiste plekje
een eenheid met allerlei mensen
hier maak ik nieuwe herinneringen…
denkbaar
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
670 misschien ben ik
één van hen, blijft de werkelijkheid
voorgoed achter me
op te dunne stelen, ongewild
door het licht
zonder middaguur, zonder reizigers
zonder te weten waar de wereld
begint
of misschien ben ik gewoon
een ogenblik
van de tijd vervreemd; tot drie gescheiden
ondenkbaar in alle uren
van toekomst
-waarom herinner…
voor m.-j.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 de kamers van mijn herinneren vouwen
zich gehoorzaam dicht
en gerammel van onder meer
vuilnisemmers draagt geen rust
tot terugzeuren aan.…
Vergeten stemmen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
858 Die foto's
die hem in herinnering
terug voeren
langs lanen,
pleinen
en uit de hand gelopen cocktailfeestjes.
Zij branden hem een gat in zijn dag
en brengen het verloren leven
tot herbeleven,
maar zonder stemmen.
Meer nog dan meren vol
wenen, van Keulen tot Athene
en Utrecht,
alwaar hij haar rijmpjes las.…
Stemmen in de herfst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
957 Want mijn schaduw blijft rusteloos en dwaalt mijn dromen
voorbij wanneer ik mijn herinneringen steeds verlies
en de tijd en de wind alles bespelen en verdelen
over eenzame gestalten en verloren gedachten
die alleen in het bange daglicht nog hun
stem vinden.…
kamerstilte
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
681 vraag me niet
opnieuw
waarom mijn raam
de weg doorsnijdt nog voor
het avond wordt
het licht lag open
op zachte wind en ik bond
mijn ziel aan woorden
verder reikend dan begeerte
of de dingen die ik niet verstond
vraag me niet
in het uur van sneeuw
met vlindervingers, ingetogen
waarom ik me mijn naam
niet kan herinneren wanneer…