10327 resultaten.
Zinnebeelden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
714 Luister met de ogen dicht
hoe de stilte fluistert.
Bevrijd het gevangen licht,
met het raam verduisterd
daagt geen enkel zicht.…
Spakeloos landschap
gedicht
3.0 met 5 stemmen
5.987 vooreerst
nog geen puinhopen, het licht
is het licht dat er is
op huizen als dingen naamloze bomen
een klagende waakhond een jagende vos
later
naarmate het donker nadert
steeds meer kraaien -
---------------------------------
uit: 'Vallende stilte', 2008.…
Wandeling in het bos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
791 ´k Wandel in het bos met overal pijnbomen,
´k Luister naar het tsjilpen van mussen
En andere vogels, dieren en gedierten,
Vind daarna een plek om te slapen,
Wakker maakt mij het geluid van vallende boomvruchten
Die zachtjes de stilte in het bos verstoren…
echo van woorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
773 In het labyrint van m'n geest
schilder ik de woorden
die er altijd zijn geweest
In de stilte van de nacht
komen ze weer voorbij
en maken mij verdrietig
maar ook blij
ik raak ze maar niet kwijt
want ik heb ze zelf bedacht
in de echo van de tijd
dezelfde woorden
omringen mij
in de nacht
waarin ik
slapeloos verglijd…
Eenzaamheid.
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.057 Even de stilte om me heen.
Dan kan ik het weer aan.
Ik wil weer verder gaan.
En genieten van het leven.
Dat zal me weer vreugde geven.
Ik hoop dat me dat is gegund,
En dat je zo weer verder kunt.…
Onder elkaar.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
838 De lafheid
de stilte
de afgewende
blikken
geroezemoes
genoeg
maar niet hier
maar wél
onder elkaar
het kleine
het benauwde
de misplaatste
zelfingenomenheid
het door zwijgen
buitensluiten
het
elkaar bekwijlen
het zelf gecreëerde
sfeertje
het cultuurtje
piep
piepklein
minder nog
niets
niets is hier…
Versteent
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 wind droogt mijn tranen op jouw gezicht
de tijd versteent alsof je niet daar bent
duizend gedachten schieten door me heen
ik omring je met serene stilte, daar woorden vervlogen zijn
nemen gevoelens het over, samen versmelten we
in de eenzaamheid van tijd…
Hun ziel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 heb geprobeerd
de lente
in kleuren te vangen
ondanks perfecte vormen
bleef er een waas
van doodse stilte helaas
geen vogeltje floot
bewegingloos lieten
bloemen hun kopjes hangen
ik had in mijn streken
de ruimte vergeten om
hun ziel te laten leven…
over de bloem in mijn hoofd
netgedicht
4.9 met 13 stemmen
689 ik droom de paardenbloemen
tot zon
draai blad per blad
naar het licht
een beetje schuin
in de wind
het is geen dag
van steen vandaag, niets lijkt
vreemd of in zichzelf
al hoor ik het raadsel van de stilte
en de speelbal waardoor ik Van Gogh ben
in het diepst van mijn gedachten…
Incubatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 In helderheid van ochtenddenken
vergeet ik de maatstaf van mijn eigen lawaai,
drijf ik op rimpelloze stilte,
baad ik in vroeggeboren honinglicht,
kijk ik naar ganse hemelen.
Ach, ik droom al denkend
en drink koffie om me aan het dagvuur te branden,
teneinde vroegheid te verlaten.…
Klaar voor vertrek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.162 Terwijl de dood
Angstvallig de wacht
Houdt om mijn magere
Lijf dat klaar lijkt
Voor vertrek, word ik
Vanuit het niets door
Het leven aangestoten
En brengt vogelgeluid
Na eeuwen van stilte
Het leven bij me terug
Oggebbio, (Italie), 29 april 2013…
Alles op papier.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 Zwevend over de regels,
letters los van elkaar
Verbonden door gedachtes,
door een schrijvende hand
Veel zeggend, of juist niets
de leegte opgevuld als een stilte op papier
Niets blijft onbeschreven,
niets blijft bespaard
Geschonden op papier
Zoals het in het echte leven gaat.…
zeenomade (2)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 hij is de zeenomade die
zeilt naar de maan
voorbij de ijsgrens over de randen
van de wereld
hij reist - de ogen vastgeplakt
aan de horizon -
in stilgevallen tijd
meer en meer
de oorsprong naderend
als hij doordringt in
de desolate leegte
hoeveel betekenis kan hij
dragen
nooit klonk stilte zo luid…
CONCERTSTILTE VERSTOORD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
594 In een al omvattende stilte
valt ´n zucht me al te zwaar
laat staan ´n kuch
maar ook oh en ah
voelt tenenkrommend aan
Maar het meest vreselijke
is de geur, de reuk
van een onhoorbare wind
die altijd mijn kant vindt
maar bij nader aftasten
zich niet meer in mij bevindt!…
Spreken is goud
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
789 Stilte betekende wachten op storm.
Op de bries van zijn mening.
Op de storm van zijn gelijk.
Op een orkaan van ruzie.
Ruzie met hem, mijn vader.
Denk maar niet dat je meer bent.
Meer dan je vader.
Wanneer hij niet winnen kon zweeg hij.
Langdurig zwijgen als straf.
Zwijgen is roest.
Spreken is goud.…
Landkaart van de ziel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
701 Binnenskamers rest enkel nog
een warm gevoel,
de stilte van een diep contact.…
Oorlogsvrede.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
510 De stilte sloeg als een knal
een diepe geluidloze krater.
Rood gekleurde granaatschreven
picassoën de grond.
Een laatste zucht van leven
wandelt dodelijk de vrede in.
Onbekende witte kruisen kreunen
als bezegelend teken
DE WERELDSE RUST...!…
Levensfeest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 Ik ben verdoofd
omdat ik alles moet
en toch stil sta
achteruitga
Ik voel verdriet
omdat ik alles moet
en toch terug ga
naar het nergens
Ik verdrink in leegte
vol van lethargie
omarm de indolentie
de stilte van het niets
Mijn god verlos me
maak me vrij van geest
laat me weer genieten
van het levensfeest…
De nacht.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 Luistert naar haar adem
en geniet van de stilte,
van de rust.…
Al wat leeft
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
702 De stilte overheerst
mijn hartslag lijkt monotoon.
Is af en toe van slag
van immer wonderschoon.…
Illusie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
622 Zware leegte
Wroet in mij
De stilte knaagt
In mijn verleden
Ik wil het wissen
Laat mij zijn wie ik was
Voor ik werd tot wie ik ben
Vervormd tot
Iemand zonder verleden
Omdat de pijn te hevig is
Om te benoemen
Of zelfs te voelen
Werp me in de toekomst
Alsof ik van nul terug
Kan beginnen
Gun me de illusie
Van de hoop op
Iets beters…
Eeuwig stil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
652 Terwijl haar gedachten vorm kregen
en haar geweten rust vond
sloop ze langzaam en in stilte weg
Haar ademhaling
vierde het ritme
van haar hartslag
Toen...
bleef het eeuwig stil
Slapen zonder dromen
Rust zonder opstaan
Een dodelijk, zuivere helderheid…
Diner
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Een verlangend oogpunt in de stilte
voor de grens van een passioneel hart
het knooppunt van verworpen hartstocht
tijdens de afslag naar middernacht.
Haar duistere kracht stroomt bloed
in de mysterie van hongerige lust
die de smaak van de nacht proeft
maar overdag in haar victorie berust.…
Gemis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
564 missen
vermissen
ontberen
hoe lang
is het geleden
het voelt
als de dag
van gisteren
zie je nog
de deur
uitlopen
of was 't
eergisteren
onwetend
dat dat
jouw laatste
levensteken
zou zijn
schreeuwt
mijn hart
onhoorbaar
verscheurd
door
een
oorverdovende
stilte
die jij naliet…
zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 (aan de foute bestemmeling)
Jij-zomer kwam hier binnen als blauw
Wervelend, kolkend als gindse golven
Ik, zoekend naar mijn steen,
brand in het zoute water
Niets rakend doch alles voelend
Alles horend in de stilte
Kijkt je blik?
Of kleur ik enkel de mijne?…
Sterretjes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 ik voelde
onrust en spanning
in verborgen staan
jij keek me aan
bezorgde ogen
lieten me gaan
werd in stilte
ontvangen door
warme handen
een heldere maan
schitterde licht
dat vrede weerkaatste
sterretjes op de
vlijmscherpe mesjes
van het prikkeldraad…
al wat is
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
513 er is
de smalle reep asfalt
waarop men fietst
de stilte van de oeroude dijk
de kleine vogel in de rietkraag
de berm vol boterbloemen
er zijn
de gefilterde lagen
waaruit we bestaan
de dagen van de zeepbellen
de overscherende zwaluwen
de grillen van de zee…
Adieu
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.137 wanneer opnieuw een mens je verlaat
en stilte je bedekt
dan is het alsof de zon
nooit meer zal schijnen
de eenzaamheid
een krater slaat
dat gat zal nooit
meer sluiten
de pijn niet meer verdwijnen
en het gemis
vreet zich een weg
door de paden
van herinnering
naar buiten
en ik huil…
zandstorm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 vanuit het niets
snijdt de zandstorm
het leven af
het stof omsluit de
kieren van het hart
onder de zandmuur
dringt een zwijgen binnen
de snijdende stilte
vult de ogen van
het kind dat in mij
begraven ligt
het lang vervlogen
huilen dat geluidloos
overschaduwd wordt…
Oude belofte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
595 de stilte heeft mij toen
geroepen
een vinger op mijn lippen
gelegd
ach had ik alles beter
begrepen
ik had een laatste woord
gezegd
na jaren van dit dwingend
zwijgen
ontsnapt aan mij een luid
verweer
schreeuwt mijn mond
van oude wonden
en werp de last ver van
mij neer…