8651 resultaten.
ZICHT EN TOCHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
526 Hoge appelbloesems
wiegen losjes
in wijde bolle kruinen
waaronder
kleine krentenbomen
luchtig ademen
uit hun stil vlammend wit
de grote gaard vol zuchtjes
is een kluwen flamingo's
die op wil vliegen
maar steeds laag boven de grond
door zich heen blijft zweven
blije verwondering geeft
met opwekkende vragen
en antwoord naar ieders zin.…
Krokusje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
668 Ik pakte mijn fiets uit de schuur
keek terloops naar de grond
iets schreeuwde luid
als met wit open mond
paars randje, oranje de tong
'wij zijn hier weer en kijken je aan
zijn door de donkere winter gegaan
wij zijn de stralende sterren
in zwarte aarde,
tussen beschut droog en dor blad,
nu zijn we sterk
en onze bruine beschermheren…
meisje in de zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 zomers klokt de taille van haar rok
op lome tast golft de omslag
zonnige taf
de rechte rug is rustplaats
voor het lange haar
ze voert een hondje aan de lijn
als nietig tegenwicht van wat
deze zomer is
ze gaat door naar de zon
de enkels vlechten op
het keerpunt van de rok
een tip wit secuur
ze loopt zeker licht
alsof ze beschikt…
Vlucht van de arend (psalm 121)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.542 De zon bij dag,
de maan bij nacht,
wachten
dragen hem
het witte licht.
Hopen
op bescherming.
Werpt het
vogelvangersnet
zijn schaduw af.
Onder die vleugels
schuilen wij
in vogelvlucht.…
(kanker 18) ogenblik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 en al het witte duizendblad
dat honderdvoudig in de bermen
langs de weg de ogen sluit
hun nachtwake voor even
een gegeven zacht moment, slechts daar
waar stille hindes schuw hun
lippen rond een veldbloem vouwen
hoeveel vrouwen zouden er
hetzelfde doen als ik?…
op gepaste wijze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 ik deed een kleine stap naar links, opdat
de duif mij niet zou zien
zijn lichte buikje stootte zacht
tegen het glas
ik- beschermvrouwe der duif,
zoek vrede in een mooi moment
mijn tuin bloeit roze nog zolang het
zomer is
een kleine bel luidt onmiskenbaar
aan de buitenlamp
de schijn bedriegt, en wendbaar
vliegt een witte vlinder
boven…
de Wolk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 En over ons in de mooie zomerhemel
Er was een wolk die ik zag lang
Ze was erg wit en enorm boven
En toen ik opkeek, was zij er niet meer
Verzwolgen, opgelost door het gewelf.…
in ogenschouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 stram buigen we
voor de bewogen
stille reis in
een witte winter
beetje bij beetje
gesnoeid door de tijd
weigeren wonden zich
te laten overgroeien
in onze getekende lijven
de ingekerfde verhalen over
het korte bivakkeren op de
toppen van de ijsberg
van stramme buiging tot
knieval reizen we ongebroken
voorbij de bladerloze bomen…
Rijpt vorst kristallen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
438 mist vreet stilte
onder huilende takken
waar druppels spatten
op het rottend blad
vocht schuurt langs
basten van bomen
spiraalt naar toppen
in watten gevat
onzichtbaar
sombert het bos
zijn witte vachten
in koud kille nachten
in het eerste licht
rijpt vorst kristallen
is stilte weer terug
zonder vallende drup…
In krullend water
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
475 ik wist de zee
in krullend water
zag de kleuren later
het witte schuim
schreef keurig schuin
zijn regels op het zand
in grijsblauwe tinten
lijkt de hemel te blinken
aan een verre horizon
waar lucht en aarde
elkaar nevelig raken
licht regen helder op
donkert een zware bui
zijn schaduwstrepen in
het eindeloos ruime sop…
Andere nachten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Het antwoord waarom
hapert bij melk wit maanlicht
in bittere tegenstrijd.…
Afscheid van tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
909 op hun erf
de boer, boerin
een handvol koters
Boerendochter
boerenzoon
nog
in de vingerverf
In het voorbijgaan
een hand of knik
als groet
soms gemompel
De hond
-nieuwsgierig-
kont in zijn hok
kippen op stok
je hoorde
-beurtelings-
geblaf
gekakel
Van die tijd
is afscheid
genomen
hectare are
De hof
vol gloeiend wit…
Het mist
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.751 Ze kreeg een bouwdoos, zette vier palen
in een gatenplaat, schoof langs de gleuven
voor- en achtergevels op hun plaats
schuren geurden naar ingedikte tractorolie
oogstverhalen, schoffels hingen schuin
tegen de zomerwind, deurklinken gingen in verzet
planken opgebroken, opengezette hokken, ze wiste
de witte plekken op behang, zwakte het…
Sneeuweenzaam
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
951 vertel me over witte winters
de warmte in de kamers
van het huis. begraaf me
in de kleuren van de liefde
die ik zomaar kreeg
van jou, mooi rood omstrikt.…
eenhoorn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 in die woordeloze jaren
onthecht van plaats en tijd
projecteerden zij op de witte
plekken hun verlangens naar
een land voorbij de horizon
tussen beelden en werkelijkheid
vervaagden de lagen
de eenhoorn!…
overeind
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
785 overeind
een spoor van licht
op zwarte bodem
verandert bruusk in
een cirkel van steen
op afstand kleurt
verbrokkeld licht
de vlakken vierkant
aan de witte wand
oranje, blauw en geel
duizenden driehoeken
steunend op twee spanten
doen me danig duizelen
vele verwarde vormen
figuren op het fotofeest
doen mijn zinnen dansen
houden…
Kameleontisch van kleur
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
533 ik zie gedachten
rafelen in wit
oplossen in het
warme licht van zon
sommige donkeren
pakken zich samen
om in een dreigend
gebeuren te ontladen
daartussen dansen
anonieme woorden
op wind zonder keuze
kameleontisch van kleur
nog onbepaald
is hun voorkeur voor
het spinsel van beelden
onder regie van humeur
ik draai me om
lach tegen…
In verbinden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
732 mag ik zacht
met jouw hand
langs ons
bestaan gaan
in verbinden
bloemen kleuren
samen de mêlee
van geuren
keuren in hun
heerlijke diversiteit
met onze ogen
wolken schouwen
luchtkastelen bouwen
in het speelse wit
tegen oneindig blauw
daar waar
onze handen raken
stroomt fysieke energie
die onze liefde
eindeloos op zal laden…
Bootje in een fles
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 Witte zeilen hoog gehesen
Geteisterd door een flinke windhoos
Op Gods wil aangewezen
En op die van de matroos
Dit schouwspel duurt al jaren voort
Varend in turbulente stormen
Ofschoon licht aan de horizon gloort
Schuimen golven in talrijke vormen
Buiten dit tafereel hoort men getik
Van grootmoeders antieke breigerei
De zeebries geeft…
De blauwdruk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
461 waar kleuren
langzaam nestelen
in grijs van
grauwe maanden
slaapt wit in pas
gevallen sneeuw
zijn winters
maagdelijk rusten
toch zal er iets
gaan broeien in
leven dat door snoeien
kort gehouden wordt
het zijn geen
stemmetjes die soms
winden kleuren wel
de klank van samenspraak
die over het mysterie
van de blauwdruk gaat…
vogel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.333 De bomen kregen een betekenis
die zij nog zacht gebarend wilden weren,
maar 't noodlot was niet meer te keren;
een vogel streek klapwiekend in de wildernis
van takken neer en nu hij roerloos zit
(het licht wordt zo benauwend wit),
denk ik aan dood, verrotte geur van blaren,
hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats...…
Het is Sinterklaasochtend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.299 Er was op Sinterklaasochtend
vroeger bruine chocolade schoolmelk
In plaats van de gewone witte.
Het was reden voor enorme blijdschap.…
gronden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 zoveel gronden
om te liggen
in een veld van
lavendel op
een pindakaasvloer
of op een tapijt
van porseleinen
zonnebloempitten
neerstrijken op
vloeiende vloeren
van blauw roze
en perzik of
op het witte tapijt
lig je graag op
een met zout
bestrooide vloer
of land je liever op
gebroken vensterglas
het is een kunst
om de…
Bij de dood van een klaploper
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
629 wil ik het bronzen zelfbeeld
of de gouden tand
dat is de vraag
een pottenkijker in mijn keuken
of een mee-eter
ik gis niet
waarom die uitvreter nalaat
een reden te geven
anders dan zijn lijfspreuk
-rood staan is beter dan wit liggen
dus leen ik bij het leven-
en weet
er hangt een prijskaartje aan zijn geschenk
bij de dood,…
Merlijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Ik neurie mezelf in slaap
met echte dromen, feeën
om me heen, en een haag
vol doornen
De uil roept, ja
ik kom, ik ga
weg van het schuilen
voor vreemde mensen
Het witte licht draagt me
door de zomervelden, klaver
groeit in mijn voetstappen
we zijn weer thuis
in de echte wereld
zoals toen het begon
en het leven van gisteren
lijkt…
De put
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
451 De put is rond
en zwart van dode werken
de vieze lucht waaiert uit :
Doet adem stokken
tot in de baaierd van verre streken:
Overstroomde het land
Schaapjes opgenomen
in de nacht
met de zwarte vloedgolf
op de
wit gekrulde vacht
Geen
geroep meer om te blaten
om een mensenhand
Wie komt ze bevrijden
uit dit…
Lied van de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
353 Langzaam zak ik weg, de diepzee in
de volzee: het duizelt me van scholen
visjes schieten weg en zijn er nog
In het licht boven mij glijdt het witte
schip van een zwaan over
de bellen uit mijn mond
Ik hoor krekelzang in het hoge gras
een meeuw vliegt over, waarschuwt
en wijkt, golven rollen zich op
tuimelen over elkaar heen
en breken…
Jad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 In dit absurde tijdperk te mogen
ademen
leven
aan te raken met de ernst van een jad
onder een hemel vol sterren een witte wolk
die ons voorgaat
verdrijft het masker van de dood
ik heb in een tuin vol met papavers gezeten
gekeken naar de gekleurde vogels en de
papegaai horen krijsen en ik was bang, maar
overal breekt…
Ongekend geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
573 vaak kwasten
penselen randjes
verf tot eenmalig
ongekend geluk
waar verf onopzettelijk
pigmenten raakt
die altijd al contact
hebben gemeden
die nu onbekende
kleuren laten zien in
een onvoorspeld
schitterend vermengen
dat zijn de kleine
wondertjes die zich
op het witte doek in
alle stilte manifesteren
er zijn geen
tweede…
Laat mij maar struinen door de velden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
541 Waar tere anemonen stralen,
wit als sterren op het mos.
De beek die in zijn bedding klatert
laaft me als ik dorstig ben.
Voert me mee naar vreemde plekken
die ik alleen uit verhalen ken.
En als ik 's avonds moe gelopen
liggen ga in het zachte gras,
dan heeft het pad tenslotte mij gevonden
en me gemaakt tot wie ik was.…