Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

ZICHT EN TOCHT

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Hoge appelbloesems wiegen losjes in wijde bolle kruinen waaronder kleine krentenbomen luchtig ademen uit hun stil vlammend wit de grote gaard vol zuchtjes is een kluwen flamingo's die op wil vliegen maar steeds laag boven de grond door zich heen blijft zweven blije verwondering geeft met opwekkende vragen en antwoord naar ieders zin.…
Han Messie25 februari 2015Lees meer >

Krokusje

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 668
Ik pakte mijn fiets uit de schuur keek terloops naar de grond iets schreeuwde luid als met wit open mond paars randje, oranje de tong 'wij zijn hier weer en kijken je aan zijn door de donkere winter gegaan wij zijn de stralende sterren in zwarte aarde, tussen beschut droog en dor blad, nu zijn we sterk en onze bruine beschermheren…

meisje in de zon

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
zomers klokt de taille van haar rok op lome tast golft de omslag zonnige taf de rechte rug is rustplaats voor het lange haar ze voert een hondje aan de lijn als nietig tegenwicht van wat deze zomer is ze gaat door naar de zon de enkels vlechten op het keerpunt van de rok een tip wit secuur ze loopt zeker licht alsof ze beschikt…

Vlucht van de arend (psalm 121)

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.542
De zon bij dag, de maan bij nacht, wachten dragen hem het witte licht. Hopen op bescherming. Werpt het vogelvangersnet zijn schaduw af. Onder die vleugels schuilen wij in vogelvlucht.…

(kanker 18) ogenblik

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
en al het witte duizendblad dat honderdvoudig in de bermen langs de weg de ogen sluit hun nachtwake voor even een gegeven zacht moment, slechts daar waar stille hindes schuw hun lippen rond een veldbloem vouwen hoeveel vrouwen zouden er hetzelfde doen als ik?…
switi lobi27 augustus 2015Lees meer >

op gepaste wijze

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
ik deed een kleine stap naar links, opdat de duif mij niet zou zien zijn lichte buikje stootte zacht tegen het glas ik- beschermvrouwe der duif, zoek vrede in een mooi moment mijn tuin bloeit roze nog zolang het zomer is een kleine bel luidt onmiskenbaar aan de buitenlamp de schijn bedriegt, en wendbaar vliegt een witte vlinder boven…
switi lobi9 september 2015Lees meer >

de Wolk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 454
En over ons in de mooie zomerhemel Er was een wolk die ik zag lang Ze was erg wit en enorm boven En toen ik opkeek, was zij er niet meer Verzwolgen, opgelost door het gewelf.…

in ogenschouw

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
stram buigen we voor de bewogen stille reis in een witte winter beetje bij beetje gesnoeid door de tijd weigeren wonden zich te laten overgroeien in onze getekende lijven de ingekerfde verhalen over het korte bivakkeren op de toppen van de ijsberg van stramme buiging tot knieval reizen we ongebroken voorbij de bladerloze bomen…
J.Bakx17 januari 2016Lees meer >

Rijpt vorst kristallen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
mist vreet stilte onder huilende takken waar druppels spatten op het rottend blad vocht schuurt langs basten van bomen spiraalt naar toppen in watten gevat onzichtbaar sombert het bos zijn witte vachten in koud kille nachten in het eerste licht rijpt vorst kristallen is stilte weer terug zonder vallende drup…

In krullend water

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
ik wist de zee in krullend water zag de kleuren later het witte schuim schreef keurig schuin zijn regels op het zand in grijsblauwe tinten lijkt de hemel te blinken aan een verre horizon waar lucht en aarde elkaar nevelig raken licht regen helder op donkert een zware bui zijn schaduwstrepen in het eindeloos ruime sop…

Andere nachten

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Het antwoord waarom hapert bij melk wit maanlicht in bittere tegenstrijd.…

Afscheid van tijd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 909
op hun erf de boer, boerin een handvol koters Boerendochter boerenzoon nog in de vingerverf In het voorbijgaan een hand of knik als groet soms gemompel De hond -nieuwsgierig- kont in zijn hok kippen op stok je hoorde -beurtelings- geblaf gekakel Van die tijd is afscheid genomen hectare are De hof vol gloeiend wit…

Het mist

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.751
Ze kreeg een bouwdoos, zette vier palen in een gatenplaat, schoof langs de gleuven voor- en achtergevels op hun plaats schuren geurden naar ingedikte tractorolie oogstverhalen, schoffels hingen schuin tegen de zomerwind, deurklinken gingen in verzet planken opgebroken, opengezette hokken, ze wiste de witte plekken op behang, zwakte het…
Aly Frije15 november 2016Lees meer >

Sneeuweenzaam

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 951
vertel me over witte winters de warmte in de kamers van het huis. begraaf me in de kleuren van de liefde die ik zomaar kreeg van jou, mooi rood omstrikt.…
Guy Aarts11 december 2016Lees meer >

eenhoorn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
in die woordeloze jaren onthecht van plaats en tijd projecteerden zij op de witte plekken hun verlangens naar een land voorbij de horizon tussen beelden en werkelijkheid vervaagden de lagen de eenhoorn!…
J.Bakx6 januari 2017Lees meer >

overeind

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 785
overeind een spoor van licht op zwarte bodem verandert bruusk in een cirkel van steen op afstand kleurt verbrokkeld licht de vlakken vierkant aan de witte wand oranje, blauw en geel duizenden driehoeken steunend op twee spanten doen me danig duizelen vele verwarde vormen figuren op het fotofeest doen mijn zinnen dansen houden…

Kameleontisch van kleur

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
ik zie gedachten rafelen in wit oplossen in het warme licht van zon sommige donkeren pakken zich samen om in een dreigend gebeuren te ontladen daartussen dansen anonieme woorden op wind zonder keuze kameleontisch van kleur nog onbepaald is hun voorkeur voor het spinsel van beelden onder regie van humeur ik draai me om lach tegen…

In verbinden

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 732
mag ik zacht met jouw hand langs ons bestaan gaan in verbinden bloemen kleuren samen de mêlee van geuren keuren in hun heerlijke diversiteit met onze ogen wolken schouwen luchtkastelen bouwen in het speelse wit tegen oneindig blauw daar waar onze handen raken stroomt fysieke energie die onze liefde eindeloos op zal laden…

Bootje in een fles

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Witte zeilen hoog gehesen Geteisterd door een flinke windhoos Op Gods wil aangewezen En op die van de matroos Dit schouwspel duurt al jaren voort Varend in turbulente stormen Ofschoon licht aan de horizon gloort Schuimen golven in talrijke vormen Buiten dit tafereel hoort men getik Van grootmoeders antieke breigerei De zeebries geeft…
M. Bos14 november 2017Lees meer >

De blauwdruk

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 461
waar kleuren langzaam nestelen in grijs van grauwe maanden slaapt wit in pas gevallen sneeuw zijn winters maagdelijk rusten toch zal er iets gaan broeien in leven dat door snoeien kort gehouden wordt het zijn geen stemmetjes die soms winden kleuren wel de klank van samenspraak die over het mysterie van de blauwdruk gaat…
wil melker10 januari 2018Lees meer >

vogel

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.333
De bomen kregen een betekenis die zij nog zacht gebarend wilden weren, maar 't noodlot was niet meer te keren; een vogel streek klapwiekend in de wildernis van takken neer en nu hij roerloos zit (het licht wordt zo benauwend wit), denk ik aan dood, verrotte geur van blaren, hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats...…

Het is Sinterklaasochtend

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.299
Er was op Sinterklaasochtend vroeger bruine chocolade schoolmelk In plaats van de gewone witte. Het was reden voor enorme blijdschap.…

gronden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
zoveel gronden om te liggen in een veld van lavendel op een pindakaasvloer of op een tapijt van porseleinen zonnebloempitten neerstrijken op vloeiende vloeren van blauw roze en perzik of op het witte tapijt lig je graag op een met zout bestrooide vloer of land je liever op gebroken vensterglas het is een kunst om de…
J.Bakx22 januari 2019Lees meer >

Bij de dood van een klaploper

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 629
wil ik het bronzen zelfbeeld of de gouden tand dat is de vraag een pottenkijker in mijn keuken of een mee-eter ik gis niet waarom die uitvreter nalaat een reden te geven anders dan zijn lijfspreuk -rood staan is beter dan wit liggen dus leen ik bij het leven- en weet er hangt een prijskaartje aan zijn geschenk bij de dood,…

Merlijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 404
Ik neurie mezelf in slaap met echte dromen, feeën om me heen, en een haag vol doornen De uil roept, ja ik kom, ik ga weg van het schuilen voor vreemde mensen Het witte licht draagt me door de zomervelden, klaver groeit in mijn voetstappen we zijn weer thuis in de echte wereld zoals toen het begon en het leven van gisteren lijkt…
Zywa7 november 2019Lees meer >

De put

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
De put is rond en zwart van dode werken de vieze lucht waaiert uit : Doet adem stokken tot in de baaierd van verre streken: Overstroomde het land Schaapjes opgenomen in de nacht met de zwarte vloedgolf op de wit gekrulde vacht Geen geroep meer om te blaten om een mensenhand Wie komt ze bevrijden uit dit…

Lied van de zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 353
Langzaam zak ik weg, de diepzee in de volzee: het duizelt me van scholen visjes schieten weg en zijn er nog In het licht boven mij glijdt het witte schip van een zwaan over de bellen uit mijn mond Ik hoor krekelzang in het hoge gras een meeuw vliegt over, waarschuwt en wijkt, golven rollen zich op tuimelen over elkaar heen en breken…
Zywa4 januari 2020Lees meer >

Jad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
In dit absurde tijdperk te mogen ademen leven aan te raken met de ernst van een jad onder een hemel vol sterren een witte wolk die ons voorgaat verdrijft het masker van de dood ik heb in een tuin vol met papavers gezeten gekeken naar de gekleurde vogels en de papegaai horen krijsen en ik was bang, maar overal breekt…

Ongekend geluk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
vaak kwasten penselen randjes verf tot eenmalig ongekend geluk waar verf onopzettelijk pigmenten raakt die altijd al contact hebben gemeden die nu onbekende kleuren laten zien in een onvoorspeld schitterend vermengen dat zijn de kleine wondertjes die zich op het witte doek in alle stilte manifesteren er zijn geen tweede…
wil melker5 november 2020Lees meer >

Laat mij maar struinen door de velden

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Waar tere anemonen stralen, wit als sterren op het mos. De beek die in zijn bedding klatert laaft me als ik dorstig ben. Voert me mee naar vreemde plekken die ik alleen uit verhalen ken. En als ik 's avonds moe gelopen liggen ga in het zachte gras, dan heeft het pad tenslotte mij gevonden en me gemaakt tot wie ik was.…