13844 resultaten.
ONRUST
poëzie
3.7 met 32 stemmen
3.002 Ik ben geen plant: ik wil geen rust
'k Ben jong en - van mijn tijd,
Brenge ieder uur mij leed en lust
En telkens nieuwe strijd!
Als het plan wordt een daad,
Zonder raad of beraad,
Als ik liefheb en haat,
Als ik schrei, als ik lach
Wel honderd malen iedre dag,
Dan ben ik 't leven mij bewust,
Dan leef ik eerst naar hartelust,
Al…
Stress
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.021 De beklemming
schiet als een pijl omhoog
bezet mijn borst en zenuwbanen
grijpt me bij mijn keel
Op volle toeren
jaagt mijn bonkend hart
snelle roffels
door mijn ribbenkast
Ik lijk bezeten
door een kwade geest
die zijn gif blijft spuiten
tot het toppunt is bereikt
Mijn hersenen zwoegen
antistoffen worden aangemaakt
ik kan weer vrij…
Zo
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
784 Waar ik zoek wat
jij laat zwijgen
ben ik eenzaam
in de stilte
die wacht
op jouw
stem
en
echo´s
die alles
wakker maken
wat
onze liefde
met ongeduldige
woorden
nog steeds
belooft…
bepoteld door frequent gebruik
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.474 kakkerlak maar rond
het roeren in de stront
van anderen is geniaal
en chitineus verankerd
evolutie genereert geen kneus
bezet de eerste rang
restanten geuren voor je neus
je hebt geen andere keus
keutel wat met woorden
bestier je schimmenrijk
reutel met scharlaken tong
af en toe je zombies bij
schreeuw schaduwen
te dichten als het…
Binnenin
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.423 Op het binnenste waar hiërogliefen staan,
als straten van oude steden, gebrand op
een zachte kaart, het verdwalen in oeroude vorm,
in barnsteen, vergleden tijd op tijd,
en van mezelf beelden die ik buiten de tijd
ontgin, omzwachtel als een wonde, zelfs bewonder
wanneer een nieuw spoor in me loopt, vers bloed
dat kruipt en warmer wordt.
Daar…
jouw wereld
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.148 jouw handen hebben mij zo vaak gedragen
jouw lippen hebben mij zo vaak gekust
nu tel je stil de uren en de dagen
en bent je van de wereld niet bewust
jouw ogen konden mij van alles zeggen
ik teer nog op de liefde die je gaf
het is niet zo eenvoudig uit te leggen
maar wat ik voel neemt niemand me af
soms kan je nog genieten van het kleine…
beter vermijden
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
802 toen ik dacht dat je zei
dat je hier wel blijven kon
zag ik sterren schijnen
een lichtend pad over ons samenzijn
hoorde ik rivieren bruisen
hoe het water zich met volle kracht
schuimend op de rotsen gooit
en wij daarboven onroestbaar
toen ik dacht dat je zei
diende je mij te corrigeren
het nalaten van dat kleine feit
die ochtend in een…
Nachtbloesems I
poëzie
3.5 met 39 stemmen
6.597 I
In dons van wolkjes glijdt ginds
De zilveren sikkel der maan;
Die schijnt een gondel, een bootje,
Dat vaart op de blauwende baan.
De wolkjes schijnen de golven,
Witgekuifd, met luchtende tint,
En de sterren zijn zo schone leliën
Als niemand op aarde vindt.
Was die gondel mijn levensbootje,
Ik nam je, mijn lieve, er in mee…
DE WEETGIERIGE BARONES
gedicht
3.7 met 34 stemmen
19.541 Waarom Professor Doctor van Dale
hou ik meer van distels
dan van rozen?
Van de schreeuw
van pauwen
meer dan van de zang
van galen?
Van citroenen meer
dan van
frambozen?
Van het kleed
van roeken
meer dan van het kleed
van pauwen?
'k Zou dit
Freule
gaarne nader
onderzoeken
met permissie
van uw vader
te beginnen
met de…
Mijn tweede stem
netgedicht
3.0 met 503 stemmen
36.894 Tussen de hoge seringen
Hoor ik haar klaterend zingen
Met de voorjaarszon die haar begroet
Verzoen ik mijn gemoed
Verliefde zonnestralen
Laat mij haar durven halen
En kon ik mijn mond maar dwingen
De tweede stem te zingen…
Israël
poëzie
3.5 met 17 stemmen
2.925 Gij kent de diepte niet der donkre dalen,
Waardoor ik huiverend ben heengegaan,
Had ik één taal, meer dan der mensen talen,
Nog zou mijn Lied het u niet doen verstaan.
Maar ook gij kent de bonte bergen niet,
Waar Gods wil mij machtig heeft heen geleid,
Waar het hunkerend oog de verten ziet,
Van 't Heilig Land tot de open zee gespreid.
Wie met…
Een rode roos is in mijn hand
poëzie
3.6 met 27 stemmen
6.009 Een rode roos is in mijn hand
zie hoe puur
elk blad brandt,
nu is vol vuur
elk mijner ogen, mijn hoofd verbrandt.
O dof karmijn
bevroren wijn
uitslaand plots in rode vlammen
en vuurrood bloed
fonteinen gloed,
gebroken uit de hartedammen.
Ik kan staren en al uw licht vergaren,
ik kan liggen neder, 'n geblazen veder,
hijgend,…
Duistere gedachten
gedicht
3.9 met 45 stemmen
10.188 Mysterieus
wanneer
voetstappen klinken
hol en leeg
sporen
die je achtervolgen
als je alleen
in het donker
slechts verlicht door
het flauwe schijnsel
van de maan
geschrokken
omkijkt
maar van tevoren
weet
dat er niets is
en toch
dat onbehaaglijke
gevoel
langs je rug kruipt
lopend
door donkere, verlaten
straten…
Sohnwert
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
4.768 Ik droomde van wapens
die van gruwelen vreemd
uit bloemen opgetrokken
in mijn landschap dromden
nu lig ik hier
met vezels van verval
in een diffuse stroom
van sluimering en ontwaken
gebutst doch zichtbaar
aan jouw levensboom…
De stilte geeft
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
8.106 Ik ben het woord en
zoek de woorden die bij me
willen horen in de zin
die ik wil horen
als de stilte
mijn
woorden
weer
teruggeeft.…
Verlangen
netgedicht
4.0 met 45 stemmen
12.417 Verlangen naar verlangen
vraagt om aandacht
geeft gevoelens voorrang
verstand in de achterwacht
Verlangen naar verlangen
vraagt om gevoel
maakt emotie tot middel
voor het uiterste doel
Verlangen naar verlangen
vraagt om lust
weet dat ik verloren ben
zodra je me kust…
Levenslust
poëzie
3.3 met 18 stemmen
4.709 Levenslust is ’t ware leven,
Is het liefelijkste goed,
Dat de lachende aard kan geven
Van haar weelde en overvloed.
’t Is geen trek der dwaze zinnen
’t Jonge leven te beminnen:
Levenslust is levenskracht;
Levenslust is vrolijk strijden,
Hopend en geduldig lijden –
Is een kinderlijk verblijden,
Dat de Hemel tegenlacht.
Maar om ’t…
SCHADUW
netgedicht
2.8 met 40 stemmen
10.769 Een kraai vliegt langs
en krast
de kantjes van de dag
in avond af.
De nacht wiekt zwart
van boom naar boom,
zijn grens is schaduw,
zijn nest is graf.
Een kraai vliegt langs
en krast
de restjes slaap
naar wakker weg.
Het donker spiegelt angst
in open en gesloten ogen,
tot 's morgens,
bij het eerste kraaien,
de geesten weer vervagen…
Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
poëzie
3.5 met 17 stemmen
2.369 Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
Achter mooi groene blouse haar dubb'le toren:
De Zeuskop kan maar matig haar bekoren,
De Mouzageet bewondert ze ook niet bijster;
Tot, plots, ze een roep, zoetlijk als van een lijster,
Van tussen 't groene heuvelpaar doet horen,
De jongen ziend met in zijn voet de doren:
'Zo'n snoes! - Het wurm…
Mijn leven
netgedicht
3.2 met 80 stemmen
18.116 De storm die is gaan luwen
heeft mijn schip verbrijzeld
Zwaar gewond lig ik gegijzeld
op wrakhout in de open zee
In de lucht volgen gedwee
twee zwarte zeezwaluwen
Jij bent niet meer of bent
ver weg, van mij heen gedreven
Met jou de helft van mijn leven
Waarom nam de wind mij niet
Nu sterven, is lichter dan verdriet
Ik heb jou te lang gekend…
INGESLOTEN
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
7.218 Ik tel de keien
knarsetandend van de onmacht,
onder de voet gelopen,
één voor één
in een bekrompen wereld,
ingesloten zij aan zij
tussen soortgenoten
vechtend voor een plaatsje,
ellebogenwerk van steenslag
in een maatschappij van muren.
De som van delen is nog geen geheel,
al tel ik vandaag mezelf reeds mee.…
'K zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent
poëzie
4.2 met 23 stemmen
2.450 'K zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent,
Zal zitten, kijkend naar je stil gezicht;
Wel vol verleden, toch pijnlijk verlicht,
Dat jij ten minste geen verdriet meer kent.
Mijn handen zullen, vroeger lang gewend,
Van zelf aaien je haar, waar levend ligt,
Als vroeger, nog het diep glanzende licht,
Dat uit de dood mij jouw vergeving zendt.…
BELOOF HET ME
netgedicht
3.2 met 139 stemmen
19.498 Zoek mijn sporen
waar ik liep,
waar op het zand gelopen is,
verdwaald
maar niet verloren.
Tel mijn stappen
achterwaarts terug,
word water in regressie.
Trek me uit mezelf
en leg het vasteland
weer in m'n handen.
Herken me
als ik morgen
gisteren vergeet
en een vreemdeling
in de spiegel ben.
Beloof het me vandaag…
Soms...
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.514 Soms in een enkel ogenblik
Wanneer blikken elkaar vangen
Gaat er een tinteling door je heen
Van onbestemd verlangen
Soms in een enkel ogenblik
Krijg je zomaar ineens een zoen
Het is een blijk van saamhorigheid
Daar wil je dus niets aan doen
Soms in een enkel ogenblik
Voel je een hand langs je rug
Maar omdat het eerlijk gaat
Trek je…
Iets meer tijd
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.272 Geef me even wat ruimte
geef me even wat lucht
Geef me even de rust
opdat ik van opluchting zucht
Laat me even tot mezelf komen
laat me even gaan
Laat me even bezinnen
dan kan ik het straks weer aan
Nu is alles nog donker
zie ik nog niet het licht
Voel ik me buitengesloten
zonder mooi vooruitzicht
Gaat de toekomst weer voor me stralen…
Veel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
873 Wat ik schrijf
zijn de woorden die ik vertrouw
en volg
waar de dromen mij zoeken
en ik schrijven mag
tot
ik wakker weer
vergeet waarom
mijn naam
niets meer
belooft
en ik alleen
de angst
een nieuw verhaal
beloof…
Scherven
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.359 Ik keek naar de
spiegel van mijn leven
en zag heel even
een glimlach zich
naar mij toe begeven
Ik barstte in tranen uit
Ook de spiegel
-bleek slechts een vaag
weerkaatsende ruit-
was gebarsten
Tussen de scherven
zocht ik naar mijn glimlach
Ik sneed me aan de
stukken van mijn leven
en tevergeefs gaf ik het zoeken op
“Scherven brengen…
met of zonder zout maakt echt niets uit
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
630 het is openbaring met gevoel
zaligde je, je nuttigt
aan wat geen hoon
bergt op witronde borden en de vruchtbare bodemkunde
zonder zich verkocht
voorgekauwd vertoon
zielen met handen over elkaar…
Dichtbij de angst
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.018 Je hand is
mijn geluk
dichtbij
de angst die
mij vertelt
wat je
niet meer
voelt…
Lucifer
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
893 Inslaand als een onverwachte bliksemschicht
begint de ratelslang zijn sessie.
Steeds verder verwijderd van mijn doel
tot het oneindig vraagteken is bereikt.
Maar dan is er licht
Licht van de zuiverste vorm.
In mijn poging de herkomst van dit licht te bevatten
word ik tegengewerkt door een angst voor het duister
de kracht van die angst…