Alle inzendingen over oude beelden

14190 resultaten.

Sorteren op:

Wat als het leven.

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.376
Dan, ja dan vergrauwt het beeld, perst het net dat beetje lucht uit je verwarde zijn... Ja als het leven pijn doet, zo'n pijn... dat je wel sterven wil, richt dan omhoog je blik en durf verder te gaan. Verder, steeds verder, tot de tijd je helpen zal en je pijn verzacht.…

Kopstoot

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
. ----------------------------------------- Fernandez is een opgewonden standje, Nou heeft ie weer een kopstoot uitgedeeld, De scheids kreeg wat gebeurde niet in beeld: “Er is hier niks bijzonders aan het handje”. Nu wordt er eens een scheids teruggefloten, Die heeft op zijn manier zijn kop gestoten.…

onmacht en verder niets

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 688
ik voel me vreemd een vreemdeling tussen bekende huizen die uiteen wijken, zo groot zijn als het leven zelf er is iets veranderd in mij, alsof ik iets verloren heb een uitgebeend woord of een zware sleutelbos waarvan de roest ouder is dan de waarheid overgeleverd aan een lijf zonder beeld en gebroken bestaansrecht het is niet goed om te…

Duel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Het beeld bevalt. Geen spanning of ingehouden adem geen daverende zucht of noem maar op. Mijn traagheid is een zegen.…

Alsof het gedrukt staat

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
En dan ff niks, dan Jij, je eigen boek, je eigen gedachten, je eigen wereld En je eigen regie En dan kom je uit je droom Je opent je ogen, doet het boek dicht En zie Als je echt wil, dan kan het worden zoals het in je gedachten speelde Jij hebt de regie, jij bepaalt je eigen beelden,…
Hegoser21 oktober 2012Lees meer >

Stilstaan bij de stroom

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.352
aandacht stilaan overgaat in dromerig kijken, de loop van de beek onbekend gebleven geen grenzen laat, ook geen genade aan het voorstellingsvermogen bepaalt de oorsprong om te geven het te laten stromen door diepe dalen, de schittering aan de oppervlakte, reflectie van het leven kwetsbaar in al zijn schoonheid, een rimpelloos verstild beeld…
Rob van Tol28 oktober 2012Lees meer >

Geroezemoes boven de steden

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.320
Het begint langzaam door te dringen uitgewreven ogen in glans gevangen diep in het hout, blijvend hard van binnen, dat beeld zal niet meer veranderen.…
Rob van Tol30 november 2012Lees meer >

Stroomopwaarts ?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
Aan de buitenzijde droom je niet er is geen donker licht niets kleurt alles daar is fictie zonder beelden los of houvast geen tussenbeide. Alles uit niets, komen we en we vergaan in fantastische dromen aan de binnenkant komt de kern van de waarheid tot stand vanuit het zijn, stroomopwaarts tot aan de bron.…
Pama30 december 2012Lees meer >

Zijn

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
het einde van liefde begint met angst voor verlies verloren zijn de mooie dromen verloren de herinnering verloren zin gewonnen zijn ware beelden gewonnen is visie gewonnen zijn ben niet verloren ben niet gewonnen gewoon de twee verbinden zoals een refrein verliezen en winnen totaal zinloos liefde wint niet wedijver wel…

Jouw foto

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Een stilstaand beeld in de tijd. Glimlach om je mond. Mijn blijdschap jou te kennen wordt overstemd door het verlies. Al staat voor mij de tijd stil. Ik kán je niet terug halen. Mijn verstand zegt dat het leven verder gaat. En in een dieper besef weet ik dat ook. Soms raakt dat even uit het zicht.…

Vogels en tijd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Hoger de kerk en absoluut haar toren Genieten het uitzicht aan de voet van de lan- ge dijk Het strakblauw gewelf dat op de dijk het water lager ook raakt ingetekend door tientallen enorme con- tainers Wij aan- en beschouwen dit magnifieke beeld Door vogels en tijd, minzaam innemend plaatje Zowel vrijheid als kleuren…

Stiltes worden niet gehoord

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
soms kan ik de wereld niet meer raken die anderen met eigen beelden maken hun werkelijkheid vol met emoties die als los zand langzaam door mijn vingers glijdt geen enkele affiniteit om toe te treden tot het spel dat in hun ogen leven heet maar het verleden snel vergeet de diepgang is verdwenen stiltes worden niet gehoord zij genieten…

Met gebalde vuist

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
weer vlagt het doek strak in de heersende wind de echo’s van duizenden kelen zijn gelukkig verdwenen stenen beelden met gebalde vuist vormen nog het decor van wat teloor is gegaan maar aan de grenzen van het plein speelt venijn alweer de dubbelrol van lotgenoot en vriend te zijn niet confronterend toch gedwongen en met pijn weer…
wil melker2 september 2014Lees meer >

een verschil van

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 822
een tuin vol bloemen zonverlicht zoemt gevleugelte en wij lachen de dag voorbij ik zorgzaam jij huisje, boompje, beestje en dan verlies jij jezelf in sekte onzeker lever jij je over aan een gekregen beeld een tuin vol bloemen gebroken lach jij smeet mij aan diggelen kleurrijk, dat dan weer wel…
Fred22 september 2014Lees meer >

Nog even dwalen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 447
ik heb je onverwacht weer teruggebracht uit de chaos van de tijd je opende verschrikt je ogen in een eerst paniek herkende de omgeving niet pas later vloeiden beelden uit je droom ineen tot werkelijkheid je zag mijn lach wilde nog even dwalen maar ik wist je terug te halen samen op de bank hebben wij de tijd weer helemaal in…

Gegeven tijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
Gegeven tijd vergist zich vaak in de waarde van de nacht verkleurt beelden die ik lichter maak verdampt tranen uit mijn lach heeft aandeel in mijn tegenzin voedt wat was soms eindeloos betovert de man die ik bemin maakt dromen schaamteloos Sowieso vergist de tijd zich vaak in de waarde van de nacht hoe donkerte alles, dat het raakt, versterkt…

De laatste rustplaats

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
zo houden ze vast aan wat eens was, eens geweest is aan het goede, aan het mooie voor altijd geborgen in een kruik, een beeld een vaas, een Pyramide in een muur, of toevertrouwd aan de koude schoot van Moeder Aarde omringd door foto’s brieven vol lieve woorden planten en bloemen waar bijen hun hart op kunnen halen evenals ander…

Beschouwing

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
Langs wanden van ’t verleden Klim ik door ’t heden heen Naar een toekomst van gedroomde Beelden van hoop en bidden Vrij van afkeer of aversie Beklim de toren van toen Die slechts angst en onwil kent Legde op mijn doen geen zegen Zie in spiegelglas van ’t heden De breuken en barsten Door gedachten, woorden En daden die elkaar bestreden…

Langzaam verbinden

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
mijn gedachten drijven niet in de chaos van mijn hoofd lijken meer op vogels die vliegen alsof ze opgesloten zijn voor ik het weet zwermen ze met velen vleugelen samen beelden die kleur en vorm ontdekken in een langzaam verbinden de juiste contouren vinden om in zinnen het sprekend bewijs te zijn van een mooie vlucht dat het…
wil melker15 september 2017Lees meer >

reflectie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
niet om mij te zien niet om wie ik ben ik weet het ik ben alleen een spiegelend oppervlak voor jou dat slechts voldoening schenkt in de liefdevolle terugkaatsing van jezelf steeds weer als je me in de ogen kijkt zoek en vind je een bewonderend beeld van jezelf de echo van de weerkaatsing van een diep verlangen op…
J.Bakx29 april 2018Lees meer >

gedroomd leven (2)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
slaap rust van lichaam en zin de naaste haast gelijke van de dood droommachines blazen lucht in woorden strooien snippers licht op verborgen beelden knarsende ijzeren woorden en fluisterend tule van toen lang geleden mijn moeder giet geruisloos warme melk in de palm van mijn kinderhand pareltjes dauw over…
J.Bakx23 februari 2019Lees meer >

Klaas Vaak

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
Ik besefte dat ik had gedroomd, maar de beelden waren reeds vervlogen. Een nieuwe dag kwam met het vroege zonlicht binnen. Het zou mij moeten aansporen, maar ik wist niet hoe of waar te beginnen. Ik had blijkbaar van dit vroege moois al weer genoeg genoten.…

Weerspiegeling

hartenkreet
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 946
rimpelend, verlaat het beeld zijn vorm doch... zal het sterven in geborgenheid!…
Jonhy Donovan15 november 2020Lees meer >

Koan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Wat wordt verlicht; een kast van glas, harde platen die rechthoeken vormen; de bedompte lucht en een enkel vliegje gevangen in een kijkdoos; de blik die er van buiten naar binnen, van binnen naar buiten doorheen dwaalt; de leegte wellicht, wachtend op vervulling, verlangend naar het beeld dat kwam en weer ging?…

Onwijs gek

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 432
jij scherpte mijn beelden van jou nog iedere keer als de cirkel rondde in schoonheid met een jeugdige levensluchtige vitaliteit in de kleur van het eeuwig zeldzame elixer een verleidelijke lieve uitdaging om halsoverkop te zoenen met de uitdagende ondeugd in het donker van je ogen daar raak ik helemaal van ondersteboven…
wil melker18 januari 2023Lees meer >

Gemis

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 698
De dagen vervliegen Grijs zonder Indruk of schaduw achter te laten Slechts herinnering komen en gaan En schuiven maar moeizaam een plaatsje op om de nieuw-verworven beelden toe te laten En altijd is er dat schrijnende gevoel van treurnis omdat jij de mooie dingen die toch nog gebeuren niet meer kan meemaken Het zijn die momenten dat…

in de taal van de nacht

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 294
’s nachts wanneer de wereld oplost opent de geest verborgen deuren beelden verschijnen zonder oorsprong tijd vouwt zich terug in zichzelf een sleutel is geen sleutel een angst geen angst alles spreekt in tekens die niet begrepen willen worden en wie durft te blijven in dit woordeloze weten vindt de stille weg waar het onbewuste zichzelf herkent…
Cor Koene26 januari 2026Lees meer >

De liefde zegt....

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 721
De liefde zegt dat ik een jas moet zijn, een harnas van gevlochten hout, een helm op het schedelveld van zand, een dicht vizier, een lans, een liggend beeld slapend gestrekt, in maliën gegespt, een schild van zij.…

GELIJK LAAT GELEIDELIJK LOS!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Op de achterkant van het gelijk behangen met de mooiste patroonrol beklijft deze zolang het kleeft en de ondergrond het houdt!…