11100 resultaten.
Lubbers, tv-serie over oud-premier!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Denkend aan Holland
in de jaren negentig
denk ik aan Lubbers
maar vooral
aan zijn vrouw Ria
Zij die bewees
te kunnen delen
in de verlangens
van haar man Ruud
Van 'die' vrouw Beatrix
tot het dagelijks
"vrouwen-billen-knijpen"
"all over the world"
Maar Ria sprak telkenmale
"Als ik maar niets te kort kom"
waarop Ruud de whisky…
Humaniteit
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
512 Oorlogen om wat van wie
en delen
doen we niet.
Blind voor morgen
graven we ons
eigen graf.
Spijt komt altijd
te laat en
achteraf.
Jaren van nu
schamen ze zich
dood,
iedereen keek toe
en niemand die er
iets om gaf.…
Mensen zoals wij
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
477 In dat besef,
niet meer op mijn bangst
door al dat te zien
wat wij delen:
Een klontje ik,
een wolkje jij,
het kopje erbij.
Gezelliger dan toch,
om hier te zijn
met zó vele
Mensen zoals wij.
Of nie dan?…
Pinksterblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
615 Gelukkig had ik nog foto's van velden pinksterbloem
om die op facebook samen met een Pinkstergroet te delen.
Toch had ik liever die ene bloem gestuurd.
Het was alsof ik dat was
en mezelf uit beeld, uit het bestaan
weggeknipt had,
sindsdien rouw ik om haar
en wacht op haar wedergeboorte.…
Zomerakkoorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 gedragen vlaagt
warme wind de
laatste zomerakkoorden
het bronsgroen eiken
laat zich door de zon
met nog meer kleur verrijken
bladeren ritselen
steeds nieuwe patronen
schonen het herfsttapijt
bomen maken
zich klaar voor het
koudste deel van het jaar
het bos gaat in ruste
met het geluid van vogels
op weg naar zuidelijke kusten…
anadroom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 aan de rand van het wuivende bos
tegen het kleurloos van schuivende wolken
een wegstervende trein, weet je nog dat
ieder van ons, hoewel onwetend, samen
het verschil der delen, ons beider geheel
onvergeetbaar in wat komen zou, gegrift
als ontmoeting van verlate tijdgeesten
grenzend aan de binnenkant van donkerte
geduldig onafwendbaar…
Warmtebron
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
794 Laat me delen in je warmte
het is zo koud hier in de nacht
er waait een ijswind door m'n hoofd
die meer en meer treurnis belooft
mag ik slapen in je warmte
ik verkil als ik nog langer wacht
er trekt een vrieskou in m'n lichaam
die me langzaam van zinnen berooft
ach kan ik schuilen in je warmte
totdat de zon weer naar me lacht…
vroeger
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Als ik denk aan vroeger
denk ik aan
niet vervulde wensen
Gemiste kansen
Aan mensen
die door mijn leven dansen
en niet heb gekend
Aan gezichten waaraan ik
weinig part nog deel heb
Ze roepen niet te stellen
vragen op
Misschien had ik toch……..
Ervaar ik mijn falen?
Is dit gram halen?…
De patstelling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 zij wist
de ketting
vol te maken
zag hoe
handen
elkaar raakten
de cirkelkracht
zijn eerste
schijnen gaf
indrukwekkend
klonk het
sonore geluid
waarmee
duizenden mantra’s
werden geuit
hun gelijkvormig
bewegen openden
warme uitnodigingen
om in de wereld
te leven en er
deel van te zijn
om zo de patstelling
teniet te doen…
aanname
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
424 op het tijdstip van ontwaken,
gespitst op het meest iele wolkenveld
dat zachtjes door het donker glijdt
bereid een bestaan aan te vechten
waaraan hij nauwelijks deel had;
wat hij zich herinnerde is gewist
op zeeniveau, ondoorwaadbaar,
langs de boorden van wat in de
volksmond definitief heet -
wat ik niet ongedaan kan maken
ligt buiten…
De ware liefde?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 In liefde leven en in respect samen alles delen,
iets mooiers is er niet....
je hoopt dan ook dat het niet ineens mis zal gaan.
Zekerheid heb je daar niet over,
want dat ligt natuurlijk aan beiden.
Liefde is geven en nemen,
daar heb je elkaar voor nodig.…
Zonder reserve
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Mijn windstil hoofd
taalt niet eens naar muziek
we dwalen en kussen
dezelfde straten door
eten halve porties
van elkaar willen alles
samen delen geven
ons helemaal over
aan acht strelende
dansen met de vogels
op de bank van zand
de kaap van Ameland
drinken alle sterren op
en zwemmen dan
in spiegelwater
elkaars huid in…
kalverliefde
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
456 ze bloost en ze delen
zag misschien wel
een verliefdheid in een
nieuwe liefde overgaan
mijn gedachten lachten
bleven even stilstaan
thuis aangekomen kus ik
liefdevol mijn vrouw
verrast vraagt ze: ‘Wa's dat nou?’
vertel dat ik ons tegenkwam
in kalverliefde…
Verwantschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Het zit niet in het bloed denk ik,
dat heimelijk verbond,
als krachten in atomen
Altijd trekkend naar elkaar
door deels juist af te stoten
Misschien wél in de spiegelingen
van eenzelfde meesterhand,
terug te zien in ieder werk
Maar het meest toch in het vossennest
waar je dezelfde geur van draagt
Met herinnering aan ravotten
en…
Kleurige slippers
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 ik zag je
stappend gaan
plezierig tikten
kleurige slippers
straatstenen aan
een harmonieus
geheel dit bewegen
als deel van het geheel
wat zo persoonlijk
ingepast kon worden
je lach klaterde
dit statement tegen
deuren en ramen
vele antwoordden
maar nog geen namen
wel kwamen kleuren
in beweging uit een
persoonlijk signatuur
in…
Spiegel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
466 De wereld is een spiegel
Elk mens een spiegeldeel
Soms gaat er eentje stuk
Die krijg je niet meer heel
De scherven missen stukjes
Het spiegelbeeld is raar
Er is geen dan herkenning meer
Contact over en klaar
Er komen nieuwe spiegels
Rond, rechthoek, ruit en heel
Die laten je jouw zelf weer zien
Ieder een ander deel…
Lichaamstaal?
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
401 breekbaars
mee in een subtiel
direct reageren
zonder afwendend
in reflectie op
de stilte van
lichaamstaal die
van een andere
orde uit lang
voorbije tijden was
toen oogcontact
veelzeggend was
in verstandhouden
nu is er al een
verkennen van
belangrijke gebaren
die generaties hun
eigen verhalen mee
geven om ze beter
te kunnen delen…
Dementie
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
605 Graag zou ze deze nieuwe wereld willen delen,
die woelige woeste zee.
Maar och wat kan het haar ook schelen,
ze heeft er zelf vrede mee.…
Verstikkende banden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
266 Belangrijk is
dat je niet in de put
gaat zitten
als je geen kracht
meer hebt
om de
verstikkende
banden te verbreken
die je
gevangen
houden zonder
dat de
liefde
voorspoed
en geluk je op de aarde
zijn ten deel
gevallen
eenzaam
maar niet alleen
hier beneden is het niet
maar doe
als zij die wedergeboren
verjongd…
Alles komt goed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Alles komt goed
Aan werkelijk alles komt een eind
Vecht ervoor en wees maar niet bang
Slapeloze nachten duren geen tijden lang
Alles komt goed
Geloof mij
De stress en depressies gaan ooit voorbij
Alles komt goed
Droog je tranen
Vreugde en verdriet delen we samen
Alles komt goed…
Tussen je platen
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.596 en liefde zelf sliep in ons bed,
we kusten elkaar de mooiste gedichten
en vreeën getweeën een sonnet
de buurt was blij dat wij hier woonden,
de buurman harkte onze voortuin aan
jij vulde je maag met wat je droomde
en ik vulde dat met liefde aan
de lotto won ik zonder te spelen
Jij breide mijn sokken zonder wol
en ieder mocht in ons samen delen…
KleuterSchoolKlaas
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.223 Paard staat bij de zandbak erg groot te zijn
bij hem staat zwarte Piet met z’n enge ogenwit
onder zijn staart liggen keutels op ons plein
neergelegd op het plekje waar ik bijna altijd zit
later…weggekropen in de schoot van de juf
haar hand aaiend over mijn bibberig hoofd
d’r terlenka-vest met knoopjes ruikt vies muf
oh… ik heb nog nooit zó vast…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Met open handen, biddend onder sterren,
Zocht ik wonderen, vond ik kracht in gebed,
Levende hoop die deel werd van mijn verhaal,
Een plek in het plan, de wereld als kerkzaal.
Loofde U met vurig hart –
Bemind, verlangt, beschermd door engelen,
Mijn leven aan U, met alles wat ik had,
Geloof dat bergen verzetten kan.…
Voortdrijvend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
320 Niets om aan vast te houden.
Niets om achter te laten.
Bridge
Geen begin.
Geen einde.
Alleen een pulserend licht.
Hartslag.
Drijvend.
Hartslag.
Drijvend.
Ik verdwijn niet.
Ik word de stroming.
Geen haat.
Alleen ruimte.
Laatste refrein
Rust in de syntheses,
een hartslag zonder haast.
Alle losse delen komen samen.…
Amor de mis amores
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.937 de schemer van de avond
Onder de laagstaande Spaanse zon
De eerste keer dat we hier zijn
Sinds ons verblijf hier vanochtend begon
Het kringetje van acht vrienden
Vermaakt zich uitstekend
Gezelligheid, gedachtewisseling, gesprekstof
Rondom het kampvuur, bij gitaarmuziek
Met z’n allen veertien dagen op verlof
Zij met wie ik mijn leven deel…
Leun op mij
hartenkreet
3.5 met 28 stemmen
2.479 weet dat ik hem van je overnemen zou
Ten alle tijden mag jij op mij leunen
Als jij wilt, zal ik er altijd voor je zijn
Ik wil je beminnen en je steunen
Samen delen in jouw pijn..…
homo imperfectus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 homo imperfectus
wat we leerden zijn we deels vergeten
en we hadden al niet genoeg geleerd
wat we dachten heel zeker te weten
bleek later soms finaal verkeerd
steeds in de weer ondernemen we veel
maar laten lastige taken graag staan
en van wat we deden was ’n goed deel
beter nooit of anders gedaan
felle emoties en stiekem venijn
zijn…
Opa Jan Goossens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.097 Ieder een deel van het geheel.
Maar nog altijd in de voetsporen van opa,
om door iedereen te worden verstaan.
Zó zou het gaan.…
Stilte tussen ons
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
542 De kunst van het mens-zijn ontvouwt
zich hier – zacht en waarachtig – in het delen van
leegte, stilte en spanning. In de ruimte tussen ons groeit wat vaak
verloren gaat: een diepe, onvoorwaardelijke verbondenheid, vol liefde, licht en leven.…
Tussen heling en herhaling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
238 Ik was een kind vol delen,
overgeleverd aan wisselend licht,
met handen die reikten
naar een ouder, een ander,
die soms nabij was
en vaak verdween.
Jeugd van onveiligheid,
waar verlangen naar troost
en angst voor verlating
elkaar omhelzen —
patronen geëtst in de huid,
herhaald in nieuw vertrouwen.…