7480 resultaten.
Het zon en strand gebeuren
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
427 ik heb mij
geen vleugels
aangemeten en toch
vlieg ik voorbij
de horizon om even
nog de zon in de zee
te zien zakken
en om later samen
nog een boulevardje
en een frietje met veel
mayo voor de lekkere
trek want het is te gek
om zo dicht bij het
strand te wonen en
er vroeger altijd
gespeeld te hebben
met als slaapliedje
het eeuwig…
Vlakbij de hemel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
190 teer en zacht
ruizelen de duizend
bladeren hun herfstige
kleuren weg van het
donkere laatste
zomerse groen
dat al droog klinkt
in het ijle gewieg
van de hoogste top
vlakbij de hemel
waar noten
en tonen vaak voor
het symfonisch
samengaan nog
uitgebreid dromen
en de wind zijn
kunsten laat
dirigeren met kleur
en ritmiek in de…
Comparing you to a summer's day
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
330 O zomerse jufje
het is je wellicht
ontgaan, heel misschien
maar ik heb mijn reactie
op jouw cirkelredenering
verwerkt in mijn boys from brazil
Wat ik daarin vertel
zou ik met alle liefde
kunnen copypasten en alhier
onder jouw neonatale product repliceren
maar dat schiet niet op
zet geen zood aan de dijk
en helpt jou daarbij ook…
Rattenkwaal
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
290 Zwarte kraaien stijgen hemelwaarts
de zomer laat zijn lome lucht vallen
over de daken van de huizen in de vallei
die zich groen uitstrekt in de diepte
van donkere schaduwen van bergen
die almaar hoger lijken in jouw brein
je kust haar omdat ze jouw vrouw is
zij weet dat jij steeds haar man bent
traag in de wildernis van dromen
je hebt…
Stilte in bloei
netgedicht
2.3 met 32 stemmen
434 Weer ontvouwt zich je stille
weelde, terwijl de zomer langs je takken
naar binnen stroomt en elke aarzelende bloemknop
zich opent voor het licht dat geduldig op dit moment heeft gewacht.…
Sombere stad
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
196 Hier op aarde is de oude vrouw moe
haar verlangen kiest voor de droom
brieven blijven ongelezen liggen
er is geen vertrouwde plek meer
slechts herinneringen in een hut
waarom speel je die melodie
de stad is een wildernis
niemand luistert naar jouw gezang
niemand wordt rijk van dit hart
muziek uit duistere nachten
als diep en zwart goud…
Terug in het licht
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
822 Het is jouw eigen hand
die uit het donker
verder schrijft
lichtzinnig door jouw fijne
gedachten over het zand
Een late vloed wist sporen uit
maakt de zandvlakte glad
zodat je weer opnieuw begint
op het onbeschreven pad
Een ruige wind neemt
laatste twijfel mee
zilte lucht kleurt helderblauw
je wandelt rustig langs de zee
het heldere…
Zonnekracht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
146 Warme nachten, hete dagen
Flessen water en wat ijs
Zonneschermen, zonnebrillen
Vaak insmeren is nu wijs
Buien tussen hittegolven
Geven bloemen extra kracht
Kleuren overal aanwezig
Zonnevuur in al zijn macht
Heksen plukken kruidenwis
Als de zon meest krachtig is…
Zomeravond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
186 En in de verstilde laatste
adem van het seizoen, waar stilte en
geur elkaar raken, begrijp ik hoe de zomer in mij
achterblijft als een lichte trilling die niet verdwijnt wanneer de nacht begint.…
Zomernevel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
153 Kom laat me nu
in subtiele nieuwe verten dwalen
reizen totdat de zinderende zon
in mijn gedachten explodeert
een nieuwe horizon blijft vaag
in de warmte van een oude dromendans
zodra je toestemt in mijn avonturen
zullen we lustig vrijen in de avonduren
terwijl je fluistert naar mijn trouwe oren
gaat er weer een nieuw gedicht verloren…
De stem van de krekel
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
186 Krekel in het gras
avondwarmte draagt zijn toon
nacht zakt dieper in
In het trillen van de avond-
lucht hoor ik hoe de krekel een dunne
opening maakt in mijn aandacht, alsof zijn zachte ritme
een deur is waardoor mijn binnenwereld zich zonder haast laat zien.
Er beweegt iets prils in dat
kleine geluid, een bijna onzichtbare spanning
die…
Zomerbloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
260 zomerbloemen staan
stil in het ademend veld
licht beweegt voorbij
In het vroege licht waar
warmte nog voorzichtig door de lucht
stroomt, openen kleuren zich als een begroeting
en blijft elke bloem even staan in haar zachte aanwezigheid.
Langs het pad waar de
middag zich uitstrekt in trage glans,
ademen stelen in een ritme dat de dag vertraagt…
Nieuwe Buren
snelsonnet
3.6 met 9 stemmen
288 "Hé kijk! Er zijn weer nieuwe campinggasten,
Ze komen naast ons in een grote tent.
Wacht eerst maar af, totdat je ze wat kent,
't Is beter om nog even af te tasten.
Die van hiervóór - ze hielden zich eerst schuil -,
Begonnen patsboem over partnerruil."…
In ons bos
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.653 De winter die komen gaat is lang en koud.
Hoor je de slijpsteen?
Hij scherpt de zaag die verlangt naar het hout.
Komt je sapstroom tot halt,
dan bijt de zaag tot jij valt.
Drink, mijn vriend, op de houtvester die ons allen kwelt.
In ons bos worden bomen geveld.…
Elisabeth
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
813 mijn grootmoeder kon regen dragen
en waarschijnlijk heb ik dat
van haar geërfd
ze kon in haar lichaam kruipen
en in de urne van dagenlange stilte
wanneer waarheid een leugen werd
ik vroeg me dan af
hoe ze in de ogen van duisternis
woorden kon loslaten
die, merkwaardig genoeg,
onder zolen kraakten, al was de winter
nog net niet…
De jonge loten
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
891 ja ik kijk om
naar de seizoenen
een lente om te zoenen
want jij was daar
zomerden in wolken
die ook het blauw bevolkten
regenden in samenzijn
de warmte was fijn
oogstten herfst
in alle kleuren
jouw geuren vruchtten
in hun rijpe komst
ja ik kijk om
heb het jaar genoten
we winteren maar de jonge
loten zijn al ontsproten…
VROEGE SNEEUW
poëzie
3.5 met 20 stemmen
3.724 De bamboebosjes kraken zacht,
Buiten in het verdere duister,
Want het gaat sneeuwen in de nacht;
Morgen is de wereld wit,
Wordt het winter.
Onze liefde… waarom huiver je?
---------------------------------------
uit: Yoeng Poe Tsjoeng (1930)…
zwarte sneeuw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
685 boven statige zwarte sparren
tegen de donkerblauwe lucht
schittert de avondster in fluweel
krassen kraaien als vluchtige vlokken
deze avond tot grootse weemoed
sober afscheid van de kortste dag
zij lossen op in deze winterse nacht
‘t metaalblauw hunkerend naar de zon
aan het einde van de lange duisternis…
Levensloop
gedicht
2.2 met 137 stemmen
52.231 Zijn dagen vulde hij met ongedaan maken
meestal in de kou, want meestal was het winter.
Hij kende alle vogels, maar niet meer bij naam.
Toen hij bijna klaar was met ongedaan maken
is hij gaan liggen en dood geworden.…
Sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Daar lag het dan
weggedoken voor de zon
alsof het bang was,
om afscheid te nemen
van dit winterse gevoel
daar lag het dan
weggedoken bij een struik
bang om te verdwijnen
in de diepe donkere grond
daar lag het dan
eenzaam in een hoekje
bang om gezien te worden
door die grote warme zon
daar lag het dan
dat laatste,
kleine hoopje sneeuw…
ontvangen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
814 kus me dan
nog voor november kleuren
dempt
je hart voorgoed gesloten wordt
beloof me
om te ontwaken
nog voor winter koude namen schrijft
en stille kinderen slapeloos dwalen
in woorden
van ontheemde dichters
rond en rond
een volle maan
-geen mens bestaat in deze waan-
verzamel me
dan
nog voor ik wenen mag…
Meer moet dat niet zijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
442 dagen
(wat je van mij niet kunt zeggen)
in het zeewater
liggen schaduwen verborgen
of zijn het zandbanken
het licht is anders nu
de lucht zo fris
als de herfstappels in mijn tuin
maar de zon schijnt nog
in mijn humeur
de woorden dwarrelen
op dit blad papier
dat zo zijn maagdelijkheid verliest
maar wel gezelschap heeft deze winter…
STRIJKLICHT...in november
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.987 Tast muren af
liefdevol muren af
en vensters als ogen
Er is enig mededogen
winter is in aantocht
met z'n kille ademstoten
zoekt zich -onder pannendaken-
naar kier en reet
stuit op oude vogelnesten
En -via de spiegelruit-
zie ik jou lopen
met je schaduw maak je danspassen.…
mis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
930 gemis
als het er niet is
espresso ‘s ochtends vroeg
het zwarte jurkje dat je droeg
de lucht, de warmte, de zon
voor de winter begon
een wijntje bij het eten
de mooie momenten
die je niet wil vergeten
gemis
als het over is
die bijzondere vriendschap
gevoel van blijdschap
vertrouwen in iemand
jouw hand in zijn hand
gemis
het meisje…
Dag vol hemelwater
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
450 Snelle auto's
grote plas
vele druppels
op regenjas
paraplu's vliegen
in de wind
flinke plassen
stampend kind
donkere wolken
volle maan
vroege avond
lichten aan
kachel hoger
winter pret
en vanavond
vroeg naar bed…
Herfstdag
hartenkreet
4.8 met 25 stemmen
842 Het bruine blad lag te verdrogen
onder de bomen,
die stonden heel stil en voelden
dat de winter zou komen....
Dat vertelden ze mij.
Op m'n hand zette zich een bij.
Hij zoemde en ging!
Ik zou voor dit moment
meer willen geven, dan een ding!…
geef
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
895 leef
als haar geluk
als een bloem
die de winter overleeft
het water
koud en bevroren
ontdooit
groeit
en daarna weer bloeit
teder groen
haar kwetsbare blaadjes
opent ze
traag
een licht brandend hart
als een vraag
middenin
haar leven
als mijn spiegelbeeld
in jou
zoek ik
vind ik
haar evenbeeld…
Oplichtend in de lage zon
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
531 zag de herfst
in haar ogen
oplichtend in de lage zon
haar schouders
licht gebogen
vingers stram en krom
de zachte stem
vertelt verhalen
van hoe het vroeger was
stofjes dansen
in verdwalen vandaag
komt er niet aan te pas
zij oogst herinnering
in vorm en kleur maar
haar winter staat al voor de deur…
Sprinter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Hij ziet er heftig uit, die nieuwe Sprinter
Maar hij is duidelijk niet diepvriesklaar
Het blijkt gewoon een slome duikelaar
Die bibbert bij het eerste vleugje winter
NS zegt: 'Iedereen kan nou wel schreeuwen
Maar wie had er verwacht dat het zou sneeuwen?'…
Herfstval
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
611 Die morgen waaiden de bladeren
als vlinders, bevlekten de bodem
om de aarde te bedekken
paddenstoelen te beschutten
tegen de belofte van de kou
de winter uit het noorden
Kracht zuigt zich uit het blad
spaart zichzelf in het sap
Het stroomt langzaam op weg
verdikt zich in de wortels
herinnert zich het groen
het wit van sneeuw en ijs…