Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.793):

Zomeravond

Zomeravond -
een trilling blijft achter
in het hoge gras

In het vroege zomerlicht
dat zich zonder haast over het veld
ontvouwt, merk ik hoe de warmte in dunne lagen
ademt en mijn huid herinnert aan een eenvoud die ik bijna vergat.

Wanneer de middag zich
als een zachte sluier rond de bomen legt,
voel ik hoe het landschap in heldere tekens spreekt
en hoe mijn hart die taal opvangt zonder woorden nodig te hebben.

Onder de heldere avond-
lucht waar de glans zich langzaam
terugtrekt, ontstaat een fijne beweging die door
mijn lichaam gaat alsof de dag nog één keer vraagt om aandacht.

En in de verstilde laatste
adem van het seizoen, waar stilte en
geur elkaar raken, begrijp ik hoe de zomer in mij
achterblijft als een lichte trilling die niet verdwijnt wanneer de nacht begint.