7674 resultaten.
Kersenbloesem
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
847 De nacht is grauw en hangt over de morgen heen
Maar ik droom van de boom in jouw tuin
Die druipt van kersenbloesem
Roze.
De mensen zijn werks en braaf
Maar ik pijnig me met het beeld van kersenbloesem
Onwaarschijnlijk en grotesk
Gulzige vlokken die in het zonlicht dansen
Bestaat er een groter verlangen?…
Hellend vlak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Als de bergen stof
hoger dan wolken blijken,
zullen bomen boven toppen
van hemelen reiken.
Wat kan toch de reden zijn
dat het stof zich blijft herhalen
als hoogten zijn geëvenaard
om uit af te dalen.
En zonder vallende vaart
geen stenen rollen gaan
als lamme bergen steevast
op hun eigen plek blijven staan.…
Sprookjesbossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Laat luchten wolken zijn
in stille bossen zonder spitsroeden,
tussen dunne bomen
op paden zonder angstige hoede.
Laat lichten dwalen
over arme heidevelden,
in schaduw van jeneverbes
zonder dronkaards en helden.
Op eigen erven
van verpande levens in verhulling,
op vreemde bodem
van dromen zonder vervulling.…
Potentiële energie
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.612 Hoeveel kan ik
niet verwezenlijken, als lucifers al die
bomen doen knappen, huizen vernielen,
rivieren een andere kan doen uitgaan.
Het ontbreekt me alleen aan een duwtje:
aarde die beeft, bliksem die inslaat. Maar
geen haast als tijd toch aan je zijde staat.
-------------------------------
uit: 'Kritische massa', 2002.…
Tijdsgeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.514 Boom in groen, rood en goud,
rond haardvuur kinderen luisterend
naar verhalen van weleer
van koningen vergezeld van een ster,
op weg naar een wereldreddend kind,
geboren in een stal, bij engelengezang
Oude legendes maken plaats,
voor oude man met baard en slee
met rendieren, elfen, sneeuw en ijs
en pakjes in gekleurd papier,
gebonden…
Nattigheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
646 De avond hondenwandeling
Loopt anders
De regen niet bijzonder
Maar zijn klank
Een rij vuilcontainers te vroeg
In `t donker langs de weg geplaatst
Drumt de regen bassdrums
Sommige als toms
Volstromende putten
Ieder zijn eigenaardige roffel
En
Uit kale hoge bomen
Snelle ritmische spetters
De traag hangende druppels
Worden laatste stille…
Afscheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
590 Kijk niet over de schouder
naar de oude eucalyptus boom.
In een smalle straat van glas keert
mijn buiten niet naar binnen.
Geen weg terug en niets te verliezen:
ik ben wat je van me weet.
Met het stillen van de tijd
luidt het weerzien het afscheid in.
Met aarzelende voeten schuifel ik
het lege landschap uit.…
sneeuw
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
574 Ze vleien zich behoedzaam
op de bomen, hangen als een witte slinger.
Het gras wordt de nacht voor hun dromen,
morgen kunnen ze al verdwenen zijn,
In de warmte van een lichte zonneschijn.
Ik heb ze mogen aanschouwen,
Ik heb ze gevoeld,
ik heb ze bekeken,
ik heb hun puurheid vereerd.…
Geduld, geduld......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 Eens zullen bloemen bloeien
en bomen in blad weer staan
jonge dieren in ’t veld stoeien
wij samen de paden op gaan.
Dan zal ook de zon weer stralen
met golven warmte en licht
dan zal ik niet talmen of dralen
te schrijven een kleurrijk gedicht.…
Bevroren zijn de dagen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
730 de feesten zijn verwaaid
nog zwerft er
hier en daar een kale boom
ontdaan van kerst en droom
knallen opgeschoten jongelui
de laatste rotjes weg
met opgespaarde angst
zij bewaarden ze te lang
het nieuw elan is bang
koud en bevroren zijn de dagen
die om de veranderingen vragen
zoals beloofd om twaalf uur
het vuur was snel gedoofd…
Regen, een Zegen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 Uitgestorven lijkt de stad, harde regen,
De natuur doet zijn werk, planten,
Bomen en ook mensen zij hebben het nodig.
Ook al zouden zij anders wensen...
Nog steeds kijk ik uit het raam, dan
Beginnen naargeestig de klokken te luiden
Van de kerk in Gods naam.…
honderd jaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
2.673 jarig zijn zit niet meer
in haar brein
dat allang is ingehaald
door het verleden
honderd als een niet bekend
getal
in de tuin en in het nu is
het genieten groot geluk
met al die vage en toch
lieve mensen om haar heen
als de nectar uit de
rode klaver is vergaard
vindt ook de hommel in
de schaduw van een boom
haar rust…
Ontevreden...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
857 Kijk niet altijd naar het mooiste
wat minder mooi, is zeker zo goed
Kijk niet naar het meeste
met een beetje minder, prima te doen
Kijk niet altijd wat had kunnen zijn
wees tevreden met wat je hebt
Kijken naar wat je niet hebt
brengt onvrede en sjagerijn
Dus kijk naar kleine dingen
een vogeltje wat fluit
De wind die door de bomen ruist
handvaten…
Vrouwen en auto’s dat is heel verkeerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
950 Zij flaneerde uitdagend over straat,
mijn blik werd naar haar toe gezogen,
van haar schoonheid ondersteboven
zag ik die boom wat laat.
Uit bewondering voor zoveel overdaad
in ’t ziekenhuis terecht gekomen,
dagen heb ik daar liggen dromen,
kundig door slangetjes bevoorraad.…
Voor de geliefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
765 Ik schrik wakker bij de buis
uit de keuken komt vaatgeruis
een kopje stoot een schotel aan
je stem neuriet met het gaan
Buiten bewegen bomen heen en weer
door het raam klinkt het verkeer
We waren jong, de geest oudsher
we tellen nog steeds elke ster
Het verlangen is een nacht
heelal gevat in kristallicht
met jouw ogen op mij…
Enkel nog de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Er is een boom geveld met lange groene lokken,
hij zuchtte ruisend als een kind,
terwijl hij viel, nog vol van zomerwind,
ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken.
Zijn wortels werden wreed ontnomen,
geen nieuwe loot die zijn weg weer vindt,
de nieuwe tijd er moesten huizen komen,
wat blijft is enkel nog de wind.…
voor de gebrokenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 de zon schijnt
op ontbladerde bomen
takken gehuld in donkere herinneringen
stof in de zwervende wind
de trein raast in sporen
voorbij dierlijke klanken
achter gelaten in nevels
af en toe trekt een wolksluier op
haar nauwelijks
hoorbare snikken
ze zeggen dat ze lacht
een vrouw in foetushouding
weerspiegelt in stilstaand water…
1001 woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
663 De 1001 woorden
waarmee ik gisteren wou beschrijven
hoe lief je was op het gras
zijn vergeten en verloren
gegaan naar het pijnland
dat rust in mijn lichaam
wat als ik plotseling ga dansen
en jij in mijn horizon verdwaalt
wat als ik over de zon spring
omdat jij zingt over de bomen
ik heb een gisteren verloren
in zangkunst over dromen…
mejora
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
538 het is niet aardig
om het heengaan van tante
te verzwijgen
er stond Spaans gehaktbrood
op het afterparty menu
in de arena zie ik
de jongste stieren vechten
om een olijf
onder de boom
werd haar kleed gelegd
de dood wordt niet vers gegeten
in een zeef lekt
de herinnering, ongekneed
'el unico mal que te puede hacer
es morirse…
Knipoog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
621 (In een haiku-treintje)
Kwetsbaar, gevoelig
is zij al vanaf dag één
Echter sterk in doen
Broos en sensitief
door de bomen nóg geen bos
Uiterlijk soms hard
Gecompenseerd door
fragiel, frêle innerlijk
Ingebouwd goed hart
Korz'lig, soms kribbig
delicaat, indien nodig
'k Herinner mij noen
Nacht in wit satijn
daarna een New-York-minute…
Vooravond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 morgen gaat het huis tegen de vlakte
lijken bomen berooid, op slag
hun staketsels gerooid
komt herinnering in de wurggreep van kaalheid
geraakt althans het fundament van
het ooit onmiskenbare in sluierbewolking, in stiltekramp
ontaardt aarde in ontgronding
morgen is het te laat
gedaan
er is nu geen tijd meer om foto’s te vergelen
of oude…
De wilde herfst komt langs de velden vegen
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.081 De mensen worden kleiner; ingekeerd
Tot zich, huivren de smal geworden bomen ;
Hun dunne hoofden, naar het licht gekeerd,
Voelen lichaamssappen worden lome.
Er is een stil nadenken in het Al,
Veel zelfbezinnen en een droef verbeiden,
De dingen worden peinzende, er zal
Veel sterven, bij dit herfstige getijde.…
Herfst
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
570 Herfst verstilt de bomen
tot alleen gelijn
zonder ruisend fluisteren
ontkleed tot 't pure zijn
in klamme grond geankerd
hun ruwe bast verweerd
verzwijgen ze de winter
diep in zich gekeerd
bij 't lenten van de dagen
breekt het blad eruit
en golvend in de zomer
fluisteren ze honderduit
over alle boomgeheimen
die je alleen maar leert…
Redwoods
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
594 Redwoods zijn meer dan bomen.
Heilige getuigen zijn het.
Zo stond ik voor General Sherman,
in het Giant Forest in California.
Sherman leeft al 2500 jaren.
Beschavingen zag hij komen en gaan.
Vandaag sta ik bij een baby Sequoia,
in het Cantonspark in Baarn.
Ook hier voel je vitale energie.
Ook hier wordt een mens bescheiden.…
De vogels van morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 Van de wolken die men weemoed
noemt, zal men genezen, en genezen
zal men stranden vinden, leeg als bomen
in december. Men zal water zien,
het vage varen van de visser, de dagen
zien omslaan van ijstijd naar dooi.
En jij zal zeewier zaaien, gewiekst
als je bent. Met lipstick en haarkam jezelf
restaureren.…
GEEN UITWEG
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 Grijze bloesem aan de bomen
Want de zon is nogal lui
Wind zorgt voor een blaadjesbui
Dat ik het zover liet komen
Nog geen stelling heb genomen
Lentevogel in de rui
Schuilt onder een groene pui
Zit daar koortsig weg te dromen
Wisselend de temperatuur
Eerder niet zo een seizoen
Vreemd en anders bij mijn weten
Matzes zijn bepaald niet…
Neerslag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Op hol geslagen
raast de waan
langs Hoofse Vijver
waar hoge bomen
gouden vruchten slijten
vanuit hun schimmig rijk.
Onthutst smaakt hij die hapt
het rot van
huichel en verlak
omsluierd door een schil
van ijdele woorden
en theatraal verdichtsel.
Voor de bühne blaast
het kat- en muisorkest
vrolijk valse noten.…
stervensrood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 zoals het langzaam – onderhuids -
naar binnen kruipt, het koelere
het warmere, dat lucht en kleuren
nalaat
boven in een boom heerst nog wat zomer,
stervend in haar ademnood
groot gebarend naar de hemel, helderblauw nog
zonder dood
dan de blaadjes, klein en teer
ze geuren nu allang niet meer, maar
geven alles prijs
het is de zwaluw,…
oprechte uitnodiging (2)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
596 ik zwerf graag in jou, zeg ik
om de dorre bladeren
te horen spreken
de ontroering is soms niet meer
dan het zien van een uit de mist verschenen boom
die, ontbloot, opnieuw zijn weg moet vinden
zich alleen waant
wanneer de avondzon zijn roestige takken brandt
na een dag, te donker om volop te leven
het is zo voorbij, antwoordt het…
God,
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
509 Kijk de boom, de uil
kijk, de kleuren van de avond,
de nacht die valt
je weet
dat er weer een ochtend komt
die de hemel
weer anders zal kleuren
je weet dat tijd
zal verstrijken
dat beelden, kleuren
en je gedachten
zullen veranderen.…