8894 resultaten.
Bang
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.275 Je ligt naast me
en vertelt
je levensverhaal
Ik zie een kleine,
bange jongen
Hunkerend
naar liefde
Ik streel je
lief gezicht
Je ogen zijn ver...…
vanaf waar
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.046 Hoe ver weg
vanaf waar dan
mag je iemand missen
is `n mijl genoeg
zijn twee passen te vroeg
en als je naast me zou zitten
en hoe lang
vanaf wanneer
mag ik jou gaan missen
twee maanden
of mag ik in weken meten…
Vergeten graf
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
735 letters van mijn zerk
de maden overtuigen dat ik niets anders ben
dan wat schimmelende duisternis
nachtenlang heb ik tussen veldslagen gedoold,
lijken achtergelaten die ooit, voor hun sterven,
schreiden in mijn hongerende ziel om het
grijze vocht dat uit mijn ogen stroomde
en nog voor het uur dat de avond stil viel
wierp ik mijn schaduw ver…
Samen
hartenkreet
4.6 met 120 stemmen
4.603 M'n zon, jouw licht,
m'n vers, jouw gedicht.
M'n zin, jouw woorden,
m'n lied, jouw akkoorden.
M'n ogen, jouw blik,
m'n tranen, jouw gesnik.
M'n emotie, jouw gevoel,
m'n bestemming, jouw doel.…
Ma´s stofdoek
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.438 zij neemt mij niet meer af
het patiné verdiept zacht
onder deeltjes van stof
van wie eens beweging was
en slijt de verse dna
in fijn tot zeer fijn
mocht er een methode zijn
zij bouwt zichzelf op
van microscopisch klein
tot een reuzin, zeven voet
lang en voor niemand bang
wiegt zij haar liefste
zij zegt: wie spaart heeft wat
aan…
Vandaag is pastel
gedicht
2.7 met 187 stemmen
68.867 zachte vioolmuziek
bestrijkt mijn ventrikels
in een perfecte akoestiek
die de hemel dichterbij haalt
de frisgroene geur
van vers geplukte bloemen
verspreidt de illusie
dat alles onverwelkbaar is
de bittere smaak van afscheid
wordt milder door de gedachten
aan de voorkeur die je had
altijd te zwaaien met een lach
deze dag draagt jouw…
welkom herfst
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
663 zon slechts vlucht
voor de immer groeiende nacht
het is niet kil noch koud
maar warm al evenmin
het is de tijd van sterven
even uit de weg te gaan
om tot rust te komen
na maanden vol van leven
de dood dan toch aanvaarden
en ergens ook wel weten
dat niet volstaat dus
alles overnieuw zal moeten
vanaf een zeker moment
ergens in een verse…
angst om te vlinderen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
626 in verscholen verte
wacht gekreukeld
teerblauwe vlinder
in veilig cocon
onder grijs-grauwe zwaarte
sluip- slurpen
dorstige dreig-rode
vurige vlammen nabij
vleugellam geslagen
krinkelt vlinder osmotisch
blauwe lucht-gedachtjes
terwijl ver buiten haar bereik
in groen en gele pracht
het universum lonkt
schildert zij haar vliegangst…
verzuiniging van talen en tongen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
590 het bot
van moeizaam slikken
na jaren van leren spreken
aan de toog van het hoge woord
heb je ineens geen verhaal meer
je bent nog altijd diezelfde
alleen, je hebt hem ingepalmd
met een man die taalt
vanuit de diepe ervaring
het verdorsten en
het houden aan het leven
die andere is er nog wel
maar die had een paar maal
de kraan te ver…
verbrand verleden
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.277 Ik ren weg van mijn verleden
Maar het verleden haalt me in
De toekomst nog ver voor me
Ik ren er tussenin
Durf niet meer achterom te kijken
Wat geweest is, is voorbij
Maar het blijft me achtervolgen
Het houdt zich vast aan mij
Ik zet elke dag de stap
Mijn verleden te laten gaan
Maar het verleden biedt mij veiligheid
Want waar…
Land van Lieverlee
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.195 Mijn grote witte pluizenfee
vloog over land van Lieverlee
voorbij de paardenbloemenzee
en zucht van bonte koe
waar jij je paardenbloemenhaar
liet waaien in de wolkenschaar
die opstak en in handgebaar
je meenam - je werd moe
Je was niet ver van mij vandaan
toen ik je zacht voorbij zag gaan
met slechts één pluisje er nog aan
ik lachte je…
Nederland/Frankrijk
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
2.007 Deze morgen
wakker
opstaan, luiken open
die van Rolande zijn nog dicht
de geur van vers-gezette koffie
opstarten met 'TéléMatin'
(koningin Beatrix krijgt applaus
op UitzendingGemist.nl)
5 mei is hier 8 Mai en
in de opmaat naar Bevrijding
worden grenzen zichtbaar
deze morgen ben ik wakker
praat ik MSN met zussen die roepen…
Klanken uit het kelderfust
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
1.309 Een simpele wending van het lot
als we de avond drinken
met sinaasappellikeur
en vers geperst sap
rond rode heuvels
langs haar blauwe jurk
klinkt pianomuziek, kunnen we
een duistere nacht bedenken
onbeholpen aandacht schenken
aan groene velden hartbekoring
platonisch en helder uitblinken
om het dromen zinken in nood
en noodzakelijke…
zomeravond
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
577 zonnebrand en
zap boos van net naar net,
het liefst zie ik een sneeuw
programma, ik sta op en
verwarm alvast de melk
in het pannetje de cacao
staat op tafel, de wereld
wacht wel. ik fluit nog een
liedje dat niet tegen het
raam opbotst maar de
eeuwigheid in gaat, zo-
als de wesp die het kozijn
verlaat om niet meer te
keren, ver…
de Eusebius.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
426 deze zomeravond
gelig verlicht, ik zie
het aan, als een uitge-
stoken telescoop, in
drie delen, eindigend
in de donkere spits,
god is heilig, de punt
wijst naar boven. ik
zie de haan niet, niet
in het donker, de maan
staat eenzaam in die
bolle blauwe ruimte
en god wacht in die
oneindigheid, hier
zo ongelovelijk ver…
korte weg naar de lichte tunnel
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
998 Het was zo dichtbij
En toch zo ver weg
Het licht werd feller
De tijden van donker
Waren verdwenen
Als sneeuw voor de zon
Het diepe dal in het leven
Was gevuld met hoop
Waardoor het gat verdween
Zwarte punten werden licht
Hoge treden veranderden in lage treden
De maan verdween voor de zon
De zware storm verzwakte
Waardoor jouw…
bezopen avond.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
972 mijn teevee maakt
boerende geluiden, da's
helaas mijn straf voor
het zuipen van van-
avond, dus ga ik maar
weer liggen op een
bed zonder veren.
Dat is best hard!
ik heb het er echter
wel voor over, alleen
de kater, straks, zie ik
tegen op, man! ('t is
een groot beest).
maar verder gaat 't
eigenlijk wel goed.-…
Chellah Beach Club
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
959 Bleke kamelen balanceren verward
op het koord van de branding terwijl
de lichten van het veer naar Tarifa
dansen op het ritme van mijn tango.
Een bronzen serveerster trakteert me op
een beker wijn en een heupwiegende blik:
wow, de sterren strooien schijfjes
verblinding op mijn ogen!…
Het Wad als bevrijder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
767 Als kleine tollenaar
inde ik van het Wad liefde,
liefde die broos me omarmde
en die mij bevrijdde van het juk
om steeds maar drenkeling te wezen
het koor van zout zonder een duidelijke
dirigent braken de golven
en tilden het schuim ver boven
mijn kunnen zodat ik balanceerde
tussen de mimiek van het klassiek
of de garderobe die het heden…
Woordenvermaak
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
450 de woordenvergadering verliest zich
in een zoektocht naar rijm
het onnadenkend samenvoegen
leidt tot wartaal
de ogen van medelingen
zijn geleend van anderen
of zwemmen in teveel sentiment
wat alleen staat klinkt zo hopeloos verloren
nee, de waarheid ligt ergens anders
meer in het vrije vers
en in het samenzijn van letters in liefde
dus…
Betoverend blauw(Griekenland)
netgedicht
4.9 met 60 stemmen
1.210 In dit land
struikel ik niet maar
zie de stenen zingen in de zon
handenvol juwelen
eeuwenoude wijsheid
binnenin de ziel van het zijn
ontstaan door stralen van warmte
lichtjaren ver hier vandaan
gekleurd en gevormd
van vroeger tot nu
en later
door zon, lucht, water
zand en zout
het hart van een steen is niet koud
maar een baken van licht…
"liefde" in een luchtbel
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.503 laat ons gaan..ver..uit elkaars leven.
Laat onze "liefde" zweven..
Als een luchtbel, hoog in de lucht.
Kijk, zei zij,..met een verlichtende zucht...
...onze luchtbel spat uiteen...
voel je die druppels om ons heen..?
Dit is ons laatste restje verdriet..
want meer dan dat.. was er niet.
...hij begrijpt haar wel..…
met beide benen op de grond
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
723 Ik liep alleen
met lange stille
stappen door zachte
witte wolken heen
toen de mist
in mijn hoofd verdween
probeerde ik jou te bereiken
mijn armen te kort
om zo ver te reiken
ik bleef maar zoeken
en kijken
zo lang als ik kon
tot een eenzame traan
langzaam opsteeg
naar de zon
maar...niemand
kwam ik tegen
mijn hart huilde…
één bleef er achter
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
817 Mos en takjes vallen op de aarde
Ogen turen angstig in het groen
Geur bevestigt wat zij zien
De dag ervoor vlogen ze uit –
je broertjes en je zusjes, negen
of tien; hun bedelroep niet ver
Maar één bleef er achter, het
tiende of elfde.…
Ardens intermezzo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
420 ver van het grote loze stadsgedoe
waar de lege zielen door de massa worden meegezogen
waar de vele kroegen als oude kerken openstaan
in de uitgestrektheid van de bossen
waar meer koeien dan mensen zijn
en de honden nog los kunnen lopen
daar telt het wandelen de kilometers niet
alleen de stand van de zon is belangrijk
's avonds daalt de stilte…
Ogen als planeten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Ogen als planeten
staren strakblauw naar de maan
Voorbij de hemisferen
Trekken sterren trouw hun baan
Ogen als kometen
doorklieven tijd en ruimte
De toedracht is niet vluchtig
naar de horizon ver buiten
Sterrenstand geeft ruggengraat
Men zal nog wat beleven!…
Afscheid van mijn zuster
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.234 Ook jij voelde je alleen
als ik ver van je verwijderd was
ondanks de vele mensen om je heen!
Ook jij zal mij nu missen
en ging je heen met pijn
maar laten we in het leven na
de dood, gewoon weer zussen zijn..…
waard
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
794 De dagen hier zijn
als een feest
wat nooit stopt
geen rot hout
alleen maar gezond zijn
de woorden spelen
in het rond
zoals de lach van goud
zoals de dag die eindigt
en opnieuw begint
met dauwdruppels aan het gras
vers opnieuw geboren
hoor lief
je kunt het horen
zon lach nog een keer naar mij
zoals een speelplaats klinkt
als een schommel…
de val van eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
620 wakker in een droom
wil ik uit
de wereld stappen
voorzichtig
een stapje over de rand
en dan
dan zal ik vallen
vallen
tot ver voorbij
het diepe
vallen
zover
totdat ik zweef
zweef
in het oneindige
het vochtige van
troost
één word met mijn wens
als een onzichtbare kring rondom
stilte
afgesneden
van de richtingen
die mij niet toebehoorden…
Onzichtbaar
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
755 Door afstand steeds gescheiden
zelfs nu ik zo vlakbij je sta
weet ik je te ver weg
om ooit die kloof met woorden
nog te kunnen overbruggen.
Geluid sterft in mijn hoofd
geen stem durft nog te schreeuwen
waar de stilte te veel woorden draagt
om de ruimte door te dragen:
ze vallen zoemend weg.…