Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Nadir

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
In de nacht komt stil de maan ziet mijn drinkend zilverlichaam s’ Ochtends zal de zon me zoeken, want in ‘t donker meer lig ik nu in schaduw, en eeuwig leg ik me neer.…
Wbb19 februari 2015Lees meer >

Mannenhaar

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 545
De haargroei van een man geeft wel te denken Bij zijn geboorte is ie meestal glad Da’s makkelijk voor in het babybad De kraamhulp kan hem zo geen haartje krenken Maar na een tijdje groeit er toch wel wat Op ’t schedeldak en brauwen om te wenken De oksels gaan rond dertien schaduw schenken Tot slot de baard dan heb je ’t wel gehad Na jaren…

Heerlijke euforie

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 713
ik heb in een zon gekeken zag schaduwen en handen bewegen in een feilloze regie van de geest sloot langzaam mijn ogen zij maskeerden hun woorden met steriel latijn en vitaal gaas zij roesden mijn emoties naar een vrolijker niveau kende de valkuil die daarin school wist dat ik ooit weer zou landen misschien vloekend en tierend maar altijd…
wil melker20 december 2015Lees meer >

Alicia, ook dit is wonderland

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 736
Aha sprak het konijn dat plotseling naast haar stond hoogmoed komt ten val wij zien mensen graag krimpen die groter willen groeien dan ze werkelijk zijn en ze huilde bittere tranen terwijl het konijn een leedvermakelijkheidsdansje danste zo groeide zij kleiner dan haar schaduw en zelfs kleiner dan de vriendin van het konijn…

Gadget

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.248
Ik wil wel van deze wereld zijn, maar niet in het openbaar verscholen in schaduw, weggedoken tussen de jurken in mijn kast. Ik betast alle stoffen en probeer te raden welke mij het mooiste staat. Niet vandaag dan morgen.…
Bernlef25 februari 2016Lees meer >

Wijk C

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
De grote gezinnen in te kleine huisjes, de handelsgeest die zich dagelijks opmaakte voor de straatverkoop van vis en fruit; in de schaduw van de stedelijke Dom werd met een Utrechtse tongval de waar aangeprezen; met een kwinkslag erbij zetten de kooplieden meer waren om.…

Transformatie

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 657
hinkte je op één been Een veel te zware hinkepoot Van oneindig braaf zijn Een vernietigende molensteen Aan je been Gelukkig kwam de vuurvogel Die na een pijnlijk proces Uit haar eigen as herrees Die nu als een adelaar Haar wereld verovert Nest en haard beschermt Met klauwen zó groot En vleugels zó wijd Dat geen enkele schaduw…

Voorkamer van mijn hart

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Op de boulevard gedurende de herfstavond verlichten de lantaarnpalen tijdens het blauwe uur mijn schaduw terwijl de golven tegen de rotswand slaan. De oostelijke wind verraad mijn lichaamshouding terwijl mijn bloedsomloop jouw intensiteit omarmd om de deur van mijn kamer te openen in het kloppend orgaan.…

De stilte van samen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.076
een wereldje vol onbegrepen zaken dwarrelt nevelig door de straat alleen het licht van de lantaarnpaal bestaat het trekt ons aan als wij gaan spelen samen lachen en steeds harder praten maar geeft ook schaduw in de stilte van samen niets is meer zeker in het leven van vandaag cadeautjes en het feest van sinterklaas door woorden van vriendjes…
wil melker3 december 2016Lees meer >

Zicht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 711
Als taal open gaat, dan pas zie je-, je bent te lang rechtdoor gegaan met wind en zonlicht in de rug zag niet eens, de lange schaduw voor je. De weg terug, je moest er niet aandenken juist ontsnapt aan tegenwind en ook nog, lage zonnestanden je fietst dan als een kind, die nog moet leren.…

Heisa.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 900
lach de duivel in 't gezicht, vrees de schaduw noch het licht en bemin het leven. Nu welaan! alleen de vreugd kent geen list, vereer de deugd en durf 't goede wagen; want wie lustig is, is braaf en blijft nooit gelijk een slaaf, 't juk der smert verdragen.…

Lyrische loftuitingen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 597
mijn gedachten dwalen af terwijl wij wachten jij op een stoel en zonder tekst alleen je ogen spreken ik een blanco blad omdat woorden hun geboorte nog niet weten een kaal decor maar de reacties van jouw gezicht worden strak uitgelicht het openingsapplaus werpt meteen zijn schaduw op de eerste scene ik start mijn monoloog…

blokje om

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
vlochten het landschap in knopen, hoeken en lijnen we duwden een schaftkeet in het afwateringskanaal toen kon dat nog, we zagen geen ochtend in de nevel van de nacht we hielden niet van monoliete meningen maar waren zoekende we voerden vissen in de vijver van het stadspark, bleven zelf op het droge we verdwaalden en vonden onze schaduw…

huivering

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 684
Terwijl wij een straat inslaan, reiken onze schaduwen al haast tot aan de volgende hoek. We gaan nog even langs de rivier om de zon te bewonderen voor ze ondergaat. Een schip schuift voorbij, een zwerm meeuwen stort zich op een weggegeworpen bakje friet.…

Van over zee

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.001
Een strijklicht dat zijn schaduwen uitstrekt naar onbereikbaar geworden, al verwilderde plekken om wat zich er ooit voltrokken heeft en misschien nog steeds niet is gewist – met de wolken wegdrijvende, weer te binnen geschoten, willekeurige momenten, maar er is zoveel horizon waarachter ze vervolgens moeten verdwijnen, terwijl een afgelegen…
Hans Tentije13 september 2017Lees meer >

Geen titel (zei de...)

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 743
Zei de schaduw tegen de schim: 'Jij ziet het somber in'. 'Het is al zo lang later', zei het kind tegen zijn vader. Zei de eendagsvlieg tegen de spin: 'Daar trap ik niet in'. Zei de ene teek tegen de andere: 'Je weet toch hoe ik in elkaar steek'. Zei de lentefluisteraar tegen de zomergast: 'Laten we in bloei vallen'.…
joepondro3 oktober 2017Lees meer >

Medeleven

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
ik stond daar alleen het spel dat zij speelden was mij onbekend maar zij waren met velen inwisselbaar zonder end er zat geen leven in dit maatschappelijk bewegen slechts hout en steen als restanten uit het vergaan van een ooit vorig bestaan dit schouwspel baarde mij angst voor een desolaat leven door de medemens vergeten ik had schaduw…
wil melker17 oktober 2017Lees meer >

Kronenburgerpark: 20 maart 2018

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
Een merel zingt en meeuwen betrippelen de ijslaag op de vijver, in de schaduw van een doornhaag. Ook bij tintelingen door kou kun je dagdromen. Men kraait alarm: het klimaat wordt warmer. Ouderen zijn blij met zwoel regengrijs en kinderen met pirouettes op het ijs. Zonder winter worden de seizoenen armer.…

Een volle bak violen

netgedicht
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 616
Fel beweegt het strijkorkest: een vrolijk gevecht van zon en schaduw ergens in een tuin bij Echt.…

De kier van het seizoen?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Mistwolken vormen schaduwen tot aan de ochtendrand tot ondefinieerbare wezens, vermomde beelden die mij bezoeken de kieren van de nacht in het vizier om zelfstandig de juiste stand te vinden die alles vastlegt in een keer, die de angst verkommerd wanneer de mist de keel schraap van de dageraad de lokroep van de toenemende zon ontwaakt…
Pama20 januari 2019Lees meer >

Tijd als ballet?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 655
Dag en dauw laaft zich aan het schemer, duisternis absorbeert schaduwen. Groots en wreed de mens meeslepend grillig lot de grootste dwingeland. Slepend teloorgang volmaakte zinneloosheid van geleende tijd. Het aardse spasme ruist in zilte branding als swingend orgasme.…
Pama12 maart 2019Lees meer >

Goed gehecht?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Ach deze tijd, onze tijd van neergang en overgang, scheidt de vroege dauw van de schaduw die we nu vertrappen, morgens opgestart in de late middag al verdampt, zich vast klampt in het tempo van elke hartenklop waarin we mochten hopen, en iedere seconde tart en eindigt ligt de nacht van overmacht een nieuw stelsel als vulsel in…
Pama18 april 2019Lees meer >

Kop of munt?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
Nadat de laatste tram vertrokken was , vonkt zijn schaduw na op de bovenleiding en in het neon uit fitting van de nacht, geen geld voor alternatief vervoer, omdat ik mij in de rekening had verteld overweeg de kansen in een spiegeling van onmacht op het bevingerde glas, als laatst betast door lipstick soms te vol om leeg te raken…
Pama3 juli 2019Lees meer >

De schijn doorboort?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
Naderende onweersbuien die emoties verwoorden in de wisselende beleving van het ongewisse, verregende verten, verstomde beeldflarden, lui verstrengeld, het individu is niet te onderscheiden in de spiegeling van gedachten, schaduwen brengt ons dichter en weer verder van elkaar, onder de maskerade van de maan maakt de kuisheid lichter…
Pama7 september 2019Lees meer >

Synoniem van licht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
het opstaan voel je het met je ogen dicht het heeft een betamelijke verlegenheid draagt z’n stralen in appelrode wangen, niet om te proeven of te vangen, je kunt ze aan de kale taken hangen, ze zijn de gave als onbevruchte vrucht blozend als meerdere zonsondergangen winter wordt het toch wel, de natuur en mens ademt rust, de schaduw…
Pama21 november 2019Lees meer >

Ja in de wolken dat voelt zo

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
Genieten als de wolken simultaan langsdrijven zonder dat een schaduw er ook wil verblijven. Dan vertel ik je wat ik in de hoge wolken zie en hoor gaan we er samen nog een lange tijd voor. En zouden anderen ons zien en even meekijken zouden ze ons op een mooi echtpaar vinden lijken.…

God is zwart

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Hij is de roek die achteloos zijn nest bouwt in de top van een hoge boom en strijdvaardig heerst over krakende populierenbossen De nacht ontbreekt aan licht omdat Hij mens en dier dwingt uit te rusten En de nachtwezens zo hun ruimte geeft Hij is de steeds veranderende schaduw voor hen die schuilen willen tegen de aldoor brandende zon…
M. Bos26 november 2020Lees meer >

Ze vraagt zich af...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Ze verbergt zich in de stilte waarin de dag haar blijft schaduwen zoals de zon die leert haar donkerte te omarmen in de maan die stilletjes in haar nachtelijk zijn haar dingetje doet en zich niets aantrekt van het aardse bestaan..…
Katty wijns28 februari 2021Lees meer >

ontbreken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 674
slaan zij het jonge leven uit basten die gisteren moeders nog wiegden die ik hun kinderen niet redden kan omdat ik machteloos onmachtig ben met mijn tong in een knoop geslagen door de afgrijselijke verschrikking schreeuw ik zonder geluid in de stilte de schaamte van mijn gebrek aan durf op te staan tegen dit zinloos geweld dat met de schaduw…
p4 augustus 2021Lees meer >

Boom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Ik wortel in mijn eenzaamheid dan is het zeker niet uit verveling geef gratis zuurstof schone lucht, statig sta niemand in de weg zorg voor wat schaduw Ik vertaal natuurlijke historie in een wereld van verwarde menselijke dromen Ik ben mezelf gebleven, ik groei boven de daken van de oude stad de dagen gaan sneller dan mijn gedachten…
mobar23 augustus 2021Lees meer >