5388 resultaten.
Nadir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 In de nacht komt stil de maan
ziet mijn drinkend zilverlichaam
s’ Ochtends zal de zon me zoeken, want in ‘t donker meer
lig ik nu in schaduw, en eeuwig leg ik me neer.…
Mannenhaar
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
545 De haargroei van een man geeft wel te denken
Bij zijn geboorte is ie meestal glad
Da’s makkelijk voor in het babybad
De kraamhulp kan hem zo geen haartje krenken
Maar na een tijdje groeit er toch wel wat
Op ’t schedeldak en brauwen om te wenken
De oksels gaan rond dertien schaduw schenken
Tot slot de baard dan heb je ’t wel gehad
Na jaren…
Heerlijke euforie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 ik heb in een zon gekeken
zag schaduwen en handen bewegen
in een feilloze regie van de geest
sloot langzaam mijn ogen
zij maskeerden hun woorden
met steriel latijn en vitaal gaas
zij roesden mijn emoties
naar een vrolijker niveau
kende de valkuil die daarin school
wist dat ik ooit weer zou landen
misschien vloekend en tierend
maar altijd…
Alicia, ook dit is wonderland
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
736 Aha sprak het konijn
dat plotseling naast haar stond
hoogmoed komt ten val
wij zien mensen graag krimpen
die groter willen groeien
dan ze werkelijk zijn
en ze huilde bittere tranen
terwijl het konijn
een leedvermakelijkheidsdansje
danste
zo groeide zij
kleiner dan haar schaduw
en zelfs kleiner dan
de vriendin van het konijn…
Gadget
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.248 Ik wil wel van deze wereld zijn, maar niet in het openbaar
verscholen in schaduw, weggedoken tussen de jurken in mijn kast.
Ik betast alle stoffen en probeer te raden
welke mij het mooiste staat. Niet vandaag dan morgen.…
Wijk C
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 De grote gezinnen in te kleine huisjes,
de handelsgeest die zich dagelijks opmaakte
voor de straatverkoop van vis en fruit;
in de schaduw van de stedelijke Dom
werd met een Utrechtse tongval de waar
aangeprezen; met een kwinkslag erbij
zetten de kooplieden meer waren om.…
Transformatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
657 hinkte je op één been
Een veel te zware hinkepoot
Van oneindig braaf zijn
Een vernietigende molensteen
Aan je been
Gelukkig kwam de vuurvogel
Die na een pijnlijk proces
Uit haar eigen as herrees
Die nu als een adelaar
Haar wereld verovert
Nest en haard beschermt
Met klauwen zó groot
En vleugels zó wijd
Dat geen enkele schaduw…
Voorkamer van mijn hart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
551 Op de boulevard gedurende de herfstavond
verlichten de lantaarnpalen tijdens het blauwe uur
mijn schaduw terwijl de golven tegen de rotswand slaan.
De oostelijke wind verraad mijn lichaamshouding
terwijl mijn bloedsomloop jouw intensiteit omarmd
om de deur van mijn kamer te openen in het kloppend orgaan.…
De stilte van samen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.076 een wereldje vol onbegrepen zaken
dwarrelt nevelig door de straat
alleen het licht van de lantaarnpaal bestaat
het trekt ons aan als wij gaan spelen
samen lachen en steeds harder praten maar
geeft ook schaduw in de stilte van samen
niets is meer zeker in het leven van vandaag
cadeautjes en het feest van sinterklaas
door woorden van vriendjes…
Zicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
711 Als taal open gaat, dan pas zie je-,
je bent te lang rechtdoor gegaan
met wind en zonlicht in de rug
zag niet eens, de lange schaduw voor je.
De weg terug, je moest er niet aandenken
juist ontsnapt aan tegenwind
en ook nog, lage zonnestanden
je fietst dan als een kind, die nog moet leren.…
Heisa.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
900 lach de duivel in 't gezicht,
vrees de schaduw noch het licht
en bemin het leven.
Nu welaan! alleen de vreugd
kent geen list, vereer de deugd
en durf 't goede wagen;
want wie lustig is, is braaf
en blijft nooit gelijk een slaaf,
't juk der smert verdragen.…
Lyrische loftuitingen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
597 mijn gedachten
dwalen af
terwijl wij wachten
jij op een stoel
en zonder tekst
alleen je ogen spreken
ik een blanco blad
omdat woorden hun
geboorte nog niet weten
een kaal decor maar
de reacties van jouw gezicht
worden strak uitgelicht
het openingsapplaus
werpt meteen zijn
schaduw op de eerste scene
ik start mijn monoloog…
blokje om
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 vlochten het landschap
in knopen, hoeken en lijnen
we duwden een schaftkeet
in het afwateringskanaal
toen kon dat nog, we zagen geen
ochtend in de nevel van de nacht
we hielden niet van monoliete meningen
maar waren zoekende
we voerden vissen in de vijver
van het stadspark, bleven zelf op het droge
we verdwaalden en vonden onze
schaduw…
huivering
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
684 Terwijl wij een straat inslaan, reiken
onze schaduwen al haast tot aan de volgende hoek.
We gaan nog even langs de rivier
om de zon te bewonderen voor ze ondergaat.
Een schip schuift voorbij, een zwerm meeuwen
stort zich op een weggegeworpen bakje friet.…
Van over zee
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.001 Een strijklicht dat zijn schaduwen uitstrekt
naar onbereikbaar geworden, al verwilderde plekken
om wat zich er ooit voltrokken heeft
en misschien nog steeds niet is gewist –
met de wolken wegdrijvende, weer te binnen
geschoten, willekeurige momenten, maar er is zoveel
horizon waarachter ze vervolgens
moeten verdwijnen, terwijl een afgelegen…
Geen titel (zei de...)
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
743 Zei de schaduw tegen de schim:
'Jij ziet het somber in'.
'Het is al zo lang later',
zei het kind tegen zijn vader.
Zei de eendagsvlieg tegen de spin:
'Daar trap ik niet in'.
Zei de ene teek tegen de andere:
'Je weet toch hoe ik in elkaar steek'.
Zei de lentefluisteraar
tegen de zomergast:
'Laten we in bloei vallen'.…
Medeleven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
512 ik stond daar alleen
het spel dat zij speelden
was mij onbekend maar
zij waren met velen
inwisselbaar zonder end
er zat geen leven in dit
maatschappelijk bewegen
slechts hout en steen
als restanten uit het vergaan
van een ooit vorig bestaan
dit schouwspel baarde
mij angst voor een desolaat
leven door de medemens vergeten
ik had schaduw…
Kronenburgerpark: 20 maart 2018
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Een merel zingt en meeuwen betrippelen de ijslaag
op de vijver, in de schaduw van een doornhaag.
Ook bij tintelingen door kou kun je dagdromen.
Men kraait alarm: het klimaat wordt warmer.
Ouderen zijn blij met zwoel regengrijs
en kinderen met pirouettes op het ijs.
Zonder winter worden de seizoenen armer.…
Een volle bak violen
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
616 Fel beweegt het strijkorkest:
een vrolijk gevecht van zon en schaduw
ergens in een tuin bij Echt.…
De kier van het seizoen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Mistwolken vormen schaduwen
tot aan de ochtendrand tot
ondefinieerbare wezens,
vermomde beelden die mij bezoeken
de kieren van de nacht in het vizier
om zelfstandig de juiste stand te vinden
die alles vastlegt in een keer, die de
angst verkommerd wanneer de mist
de keel schraap van de dageraad
de lokroep van de toenemende zon
ontwaakt…
Tijd als ballet?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
655 Dag en dauw laaft zich
aan het schemer, duisternis
absorbeert schaduwen.
Groots en wreed de mens
meeslepend grillig lot
de grootste dwingeland.
Slepend teloorgang
volmaakte zinneloosheid
van geleende tijd.
Het aardse spasme
ruist in zilte branding
als swingend orgasme.…
Goed gehecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Ach deze tijd, onze tijd van
neergang en overgang, scheidt
de vroege dauw van de schaduw
die we nu vertrappen, morgens
opgestart in de late middag al
verdampt, zich vast klampt in
het tempo van elke hartenklop
waarin we mochten hopen, en
iedere seconde tart en eindigt
ligt de nacht van overmacht
een nieuw stelsel als vulsel in…
Kop of munt?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 Nadat de laatste tram
vertrokken was , vonkt zijn
schaduw na op de bovenleiding
en in het neon uit fitting van
de nacht, geen geld voor
alternatief vervoer, omdat ik
mij in de rekening had verteld
overweeg de kansen in een
spiegeling van onmacht
op het bevingerde glas,
als laatst betast door lipstick
soms te vol om leeg te raken…
De schijn doorboort?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
447 Naderende onweersbuien die
emoties verwoorden in de wisselende
beleving van het ongewisse,
verregende verten, verstomde
beeldflarden, lui verstrengeld, het
individu is niet te onderscheiden
in de spiegeling van gedachten,
schaduwen brengt ons dichter en
weer verder van elkaar, onder de
maskerade van de maan maakt de
kuisheid lichter…
Synoniem van licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
597 het opstaan
voel je het met je ogen dicht
het heeft een betamelijke
verlegenheid draagt z’n stralen
in appelrode wangen, niet
om te proeven of te vangen, je
kunt ze aan de kale taken hangen,
ze zijn de gave als onbevruchte vrucht
blozend als meerdere zonsondergangen
winter wordt het toch wel, de natuur
en mens ademt rust, de schaduw…
Ja in de wolken dat voelt zo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
427 Genieten als de wolken simultaan langsdrijven
zonder dat een schaduw er ook wil verblijven.
Dan vertel ik je wat ik in de hoge wolken zie en hoor
gaan we er samen nog een lange tijd voor.
En zouden anderen ons zien en even meekijken
zouden ze ons op een mooi echtpaar vinden lijken.…
God is zwart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
581 Hij is de roek die achteloos zijn nest bouwt
in de top van een hoge boom
en strijdvaardig heerst over krakende populierenbossen
De nacht ontbreekt aan licht omdat Hij mens en dier dwingt uit te rusten
En de nachtwezens zo hun ruimte geeft
Hij is de steeds veranderende schaduw
voor hen die schuilen willen
tegen de aldoor brandende zon…
Ze vraagt zich af...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Ze verbergt zich in de stilte
waarin de dag haar blijft schaduwen
zoals
de zon die leert haar donkerte te omarmen in de maan
die stilletjes in haar nachtelijk zijn
haar dingetje doet
en zich niets aantrekt van het aardse bestaan..…
ontbreken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 slaan zij het jonge leven uit basten
die gisteren moeders nog wiegden
die ik hun kinderen niet redden kan
omdat ik machteloos onmachtig ben
met mijn tong in een knoop geslagen
door de afgrijselijke verschrikking
schreeuw ik zonder geluid in de stilte
de schaamte van mijn gebrek aan durf
op te staan tegen dit zinloos geweld
dat met de schaduw…
Boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 Ik wortel in mijn eenzaamheid
dan is het zeker niet uit verveling
geef gratis zuurstof
schone lucht, statig
sta niemand in de weg
zorg voor wat schaduw
Ik vertaal natuurlijke historie
in een wereld van verwarde menselijke dromen
Ik ben mezelf gebleven, ik groei
boven de daken van de oude stad
de dagen gaan sneller dan mijn gedachten…