7480 resultaten.
jaar-ge-tij-den
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
677 de nevel in wit
bedekt het land in eenvoud
het is zo mooi stil
de winter trekt aan
sneeuwt een strakke trui van ijs
binnen is het warm.…
Lentekriebels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 begrijp het vroege opstaan
van een nieuwe lente wel
had er zelf ook een handje van
de dag vroeg aan te gaan
sprong uit mijn bed
na stijfheid van de winter
meestal veel te tijdig
een stempel op de dag gezet
daarom voel ik het gezucht
uit bollen van de lente
knoppen die op springen staan
dat gedonderjaag zit in de lucht…
negen december
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 vandaag dacht ik aan een kind
ze draagt de namen van een bloem
en laat de winter bloeien
ik denk dat ze ook mooi is, ergens daar
waar ik niet meer kan komen
vandaag dacht ik aan een kind
ze was mooi en zong van hemelsblauwe
vogels, van de bomen en
het gras
haar graf ligt onder koude aarde
vol verlangen opgewarmd
door wie ze was…
De eerste kerst zonder jou
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.176 wat maakt dat alles
nu zachter voelt
zelfs mijn hortensia bloeit
midden in de winter
hazelaar kriebelt neuzen
jonge geiten springen rond
en ergens daar in het midden
zet ik een kerstboom
op jouw grond
met een vogel
wat dennenappels
en een ster versierd
omdat ik zo graag wil
dat ook jij dit jaar
de kerstdagen viert…
moment van dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
633 bakken regen, nat vandaag
maar trek het je niet aan
sluit maar goed het raam
bespaar maar het geklaag
de herfst zal ons verlaten
koning winter klopt aan de deur
hopelijk een warme zachte
dan hoor ik niet te veel gezeur
maar iedereen mag hopen
dus kies ik voor de lente
een moment van zonnestralen
verzameld in mijn dromen…
even stil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 aan de andere
kant van de
wereld regeert
Aeolus god
van de wind
langs stenen
paadjes
klimmen ezels
over de
verweerde krater
we plukken
de dag in
geleende tijd
verbranden we
de winter
aan een blauw
azuren zee zet
de schoonheid
onze hoofden
even stil…
Wilgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Ons zullen ze
-in het Hollands landschap-
niet over 't hoofd zien
Wij, boompjes-op-lijn
met onze ragebol
of ruige knoet
Als 't moet
worden we 's winters geknot
onze stam niet aangeraakt
Noch met
geen botte bijl
geen scherpe zaag
Het is niet
langer de vraag....
of wij knotwilgen zijn.…
En zie de vogels gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 De winter breekt weer aan.
En zie de vogels gaan.
Nochtans zit daar op haar
gemak zo'n bontgekleurd
koolmeesje op een witgerijpte
tak.
Zo'n wondertje van de natuur.
Zingt kou kleumend haar
ochtendpartituur. Dit maakt
het leven wel heel bijzonder.
Niet zonder dit bontgekleurde
tedere wereld wonder.…
Schrale Troost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Ik zit als een gevangene
achter glas en dikke muren,
de winter ken ik slechts
van het naar buiten turen.
Als een vogel die wil vliegen
zit ik in een kooi
te zwijgen in de stilte,
aan weemoedigheid ten prooi.
Als een monnik zit ik
eenzaam in m’n cel,
alleen een monnik doucht niet
met verpleegsters; en ik wel.…
zonder huid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
460 Zonder huid
slechts bijeengebonden
door een
strak gesponnen
dun vlies
terwijl daar buiten
de winter van de lente verliest
ik hoor
het zachte zingen van de putter
een kalm en lief geschutter
O raak me niet
raak me niet aan
alles raakt me
zonder huid
zelfs het geluid
van een
onschuldige
roodgewangde
zachte
putter…
Lichter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 M'n kraag hoog
De jas dicht
Geen betoog
Alles ligt
Open en bloot
Lezend verlicht
Alleen het rood
Van de kou op je gezicht
Er valt geen sneeuw meer
Alleen nog hoop
Keer op keer
Geen koek noch zoop
Zo meanderende de winter
En het geluid ervan
Richting wat verbeelding
En nog zo wat dan…
Je raakt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
784 Je raakt
ontroert
vervoert
haar als een gevleugelde engel
in een snuifje Jasmijn
van winter
tot lente in Mei.
Een stiekem vleugje Parfum
vlindert zinnenprikkelend doelvrij.
Als in een droom
vervaag je stervend
op haar huid.
Te luchtig in hunkering
het moment voorbij...!…
Vertrekpunt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
601 In de herfst verzamelen zij zich
met velen bij de waterplas
de meesten vertrekken voor de winter
wiekend op wolken van ongestild verlangen.
Meestal blijven er een paar achter
overvallen door angst voor het vliegen
zij boetseren met droeve hand
de tol van overblijven.…
in de loop van de woorden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
460 de asgrijze schrijver sloeg met
dode takken de laatste taal uit
de steen van zijn geërodeerde hart
op de grens van herfst en winter
op de drempel van lichtheid naar zwaarte
droeg hij de zinnen in de palm van zijn hand
woorden weten niets
dàt had de oude poëet begrepen toen hij
zijn hart ontdekte in de woordeloze dood…
Schat, die schat!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.809 Zijn licht ging uit
ons licht na 60 jaar ging uit
ik gilde het uit
ik krijste in de stilte
ik huilde om de leegte
Mijn man was dood
ik voelde hevige nood
mijn maatje was gegaan
ik was volledig ontdaan
wat lag er nog in 't verschiet
dan droefenis, gemis, verdriet
Maar ik behield wel mijn dromen
we zouden samen blijven wonen
Nu ben…
Het mag weer
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
735 Het leven na Corona neemt zijn gang
Al blijft de gas- en olieprijs flink stijgen
Al blijft die man uit ´t verre oosten dreigen
Wij zijn hier voor de duvel nog niet bang
We vliegen dapper naar een zonnig oord
Ver weg van bommen en van massamoord…
Ergens in de polder
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
6.859 De polder verschuilt zich
onder een dikke laag sneeuw
het ondiepe meer
dat vroege vlokken spiegelde
is niet meer
zichtbaar
in de ijzigste kou van maart
breekt het ijs
we spreken af
na de sneeuw
als de klei weer water draagt
vol rimpelingen in de wind…
NOVEMBER
gedicht
3.2 met 129 stemmen
27.399 Na de roodbruine warmte van september,
na van october 't zwaar en donker goud,
keren de heldre dagen van november
met ijle geur van brandend turf en hout,
van rijpe appels, rottend loof. Reeds koud
worden de morgens in de kale velden
waar raven, met de ondergang vertrouwd,
de heerschappij aanvaarden; sombre helden
die zich met nog somberder…
WINTERNACHT
poëzie
3.9 met 14 stemmen
5.096 Bij 't razen van de winter en
bij 't nijpen van de nacht,
is de oude, grimme reuzenzegge
ontstaan in uw gedacht.
------------------------------------------------------
uit: 'Rijmsnoer' (Nieuwjaarmaand) (1897)…
IN TE SPERAVI
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.301 Afschuwlijk is de schurde kant
des jaars, en onverbidlijk is
uw bede, o noordse dwingeland,
die grinst, in ‘s Winters wildernis:
de hope alleen, zo God mij ziet,
o Winter, die en doodt gij niet.…
Mei boek II [fragment]
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.614 Zoals de wolken na een winterdag
Treurende gaan, hoewel geen luchtgeklag
Gehoord wordt waar het ov'ral stil is -- dan,
Terwijl er sneeuw valt hier en ginder, kan
Ik soms een enk'le wolk blosrood zien worden.
Lachende reist die in tussen de horden
Huilende wolken -- zo waren de riffen
Van zonverlichte bergen die in effen
Glooiingen hoog liepen…
Onstilbaar
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.377 En peinzend, in hun zwaar bestoven vachten
Rijen de dennen langs des heuvels zoom,
Verloren in de winterlijke droom
Waaruit zij geen ontwaken meer verwachten.
Waar ik mij wendde in dezer wereld wonder
Is diepe en schone rust. Mijn hart alleen,
Mijn hart roept wenend door de stilte heen
Om een nog dieper en nog schoner wonder.…
De hoge zon
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.180 En heel de dag heeft hij haar toegefluisterd
Wilde wals van leven, dat niet voor háar is,
En vroomgelovig heeft ze éen dag vergeten
Der eigen droeve ziele zeker weten,
Uit stage val van dorre blaên beluisterd:
Dat Dood haar bruigom wordt, als winter dáar is.
---------------------------------
uit: Sonnetten (1920)…
Bij sneeuw
poëzie
4.1 met 7 stemmen
1.959 Ik voel de winter wegen
Spijts al 't geflonker,
En zie in liefs gelaat,
Dat mij tot spiegel staat,
Mijn hoop op lentezegen
Nog immer donker.
Steeds moet de dag gedogen,
Bij strak verstrengen,
Wanneer hij over 't land
Zijn grijze bogen spant,
Dat hij niet kan verhogen,
Alleen verlengen.…
Schaatsenrijden
gedicht
3.1 met 20 stemmen
7.461 Glad en wijd ligt het ijs
in een veeg wit en grijs
en de lucht, tastbre kou,
is gestolpt onder blauw.
En mijn schaats met een kras
als een schot onder glas
trekt een veervormig spoor
van mijn voet uit te loor.
Ik scheer scheef op het vlak
langs een donkerblauw wak.
Na een sprong voor een scheur
als een koord, schiet ik voort
op het staal…
Fleur Op (Als de lente komt...)
snelsonnet
4.6 met 8 stemmen
1.139 Het is eind maart, er ligt nog ijs en sneeuw,
Een straffe oostenwind blijft krachtig jagen,
Van deze kou raak ik terneergeslagen,
Het lijkt de kilste maartmaand van de eeuw.
Nee, lente kan je dit seizoen niet noemen;
Geen tulpen nog, alleen maar Dijsselbloemen.…
DOOR WINTERMAGIE BEVANGEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Mijn ogen beginnen te twinkelen,
m'n wintertenen jubelen constant,
in mijn hoofd gaan belletjes rinkelen,
ik bevind me in Winter Wonderland.
Komende tot dat magische besef,
wanneer ik het vijfde glas glühwein hef!…
Winterwende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 Water in vaste vorm
verloor het verzet,
kristalliserend
kruipt winter
langzaam dichter.
De zon verliest terrein,
maakt plaats
in het seizoenaal spel,
waar dagen niet langer lengen
maar korten,
gelijk mijn adem
gestokt in wolkjes
langend naar lichter.…
Midwinterhoorn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 het oermt over akkers
dringt in
kale takken winterkou
ronde toon, verzoening
die boze geesten
verjagen zou
adventstijd in Veele
Giezelbaargbloazers
luisteren nauw
signalen, liedjes
blazen melodietjes
met hun hoorns in touw
twee helften boomstam hol
samengevoegd klinken vol
en diep, kilometers wijd
midwinterhoorn
in Westerwolde
de oude…
Hemelse vlokjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
919 zie hoe ze dwarrelen
luchtig en vluchtig, die
hemelse vlokjes
in sneeuwwitte tooi
landen zo vredig, die
luchtballetdansertjes
maken veel indruk
op weg naar hun.…