7884 resultaten.
Droom vergeten horizon
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.531 we horen jouw stem nog
tijdens nagelbijten van tijd
die jou geen dode ziel verwijt
trouw strelen trillende snaren
dragen tussen benen geen beelden
of onder zwijgzame metaforen
tillen handen doorzichtig zand
een nooit vergeten tastbaar ooit
in het afleiden, heen dragen van herinneren
de zee vragen, tijdens het bos herleiden
vergeten namen…
zoals zwart op wit
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
956 onvruchtbaarheid
het vals gefluister
kruipt immers over barre grond
om de zwakste wind te vertrappen
beneden, waar ramen uit het licht gezogen worden
en alle manen verdwijnen rond het najaar
kom en laat je ontroeren
door het stilzwijgende of door witte vlindergedichten
die zich in de tuin neerleggen als pure poëzie
spreek zacht mijn naam…
Klokhuis
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.319 klokhuis maakt appelvlees
daaromheen spant de schil
rond, noemt “Elstar”
laat zich eten hapsgewijs
slurpt, geurt rijk
verwachtingsvol
want bomen groeien door
in de buik, laten zich dragen
van heinde ver en terug
een naam verandert in avondfruit
de kern is een huis
door pitten bewoond
op de zuidelijke helling
van de hoge berg Jinjan…
Uithalen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.676 strak
ze loopt wat houterig van ongemak
had liever toch een korte rok gekocht
doch 'had' was echt niet meer ter sprake
moet het hier en daar mee doen
'je bent zo plat als wat' zegt Koen
'laat je moeder het wat open haken'
zijn schoonmoe wil alleen maar breien
met vier pennen net zoals als een sok
die stak in, haalde door, glee af en nam…
mijn broertje Erik
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
5.472 mijn broertje Erik is altijd hier
dan hoor ik fluisterend zijn stem
staat hij uren naast mijn bed
hij kijkt naar mij, ik kijk naar hem
een dood broertje is altijd triest
zijn naam gebeiteld in een steen
er moet een andere wereld zijn
en Erik zweeft daar doorheen
is de Dood weer onderweg
voor een oude man met grijzend haar
hoop ik dat hij…
je lach is poëzie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
673 is
fijn penseel
vaak nog te veel
je bewoont een
warme achtergrond
in zachte lijnen
schilder ik je mond
de rest van je gezicht
komt op het doek
als een gedicht
ogen glanzen al
zonder vernis
ze spreken aan
en zonder woorden
je lach is parelende
poëzie waaruit
jij bent geboren
ik leg de
laatste hand
en schrijf mijn
naam…
De onbekende dichter (sonnet)
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.725 Zij schreef gedichten met een streven
haar grote doel heel arm te zijn
haar naam een raadsel, dàt was fijn
in onbekendheid door het leven.
Haar doel bereikt, zij werd vergeten
De muze werd haar enig brood
dichten, droom, vergat te eten
sterk vermagerd ging zij dood
zij was niet dom; altijd geweten
beroemd word je pas na je dood.…
verwandeld
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
859 sporen in het zand
de rand reeds afgesleten
hier kwam een mens voorbij
alweer een hele tijd geleden
met welzeker een last vol oude jaren
zichtbaar aan de meegesleepte lijn
zijn naam is onbekend
het kan Horizon zijn geweest
of Kim, wie weet zelfs Einder
de wind is nu zijn milde helper
en ook de tijd, ongrijpbaar en toch
nog immer alom aanwezig…
Blijdorp houdt korenwolfjes
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
896 weet u nog van de bekommernis
het was dan ook geen kattenpis
wolfjes in het koren
al tot onze appendix terug gedreven
konden de moderne agricultuur
niet op eigen houtje overleven
werden verdraaid
zo maar mee gemaaid
Diergaarde Blijdorp
nam er tien op
de diertjes gingen vol vuur
aan de blije vermenigvuldiging
het is nu een hele stam
in…
Toevallig
netgedicht
4.2 met 67 stemmen
5.255 Mijn adem onwelriekend
Mijn ogen gloeiden zacht
Jouw ogen boeiden sterk
Je bood mij een boterham
Je taal was zeldzaam rijk
Je interesses boeiden
Mijn ogen meldden
Eensgezind als zelden
Ik weigerde je boterham
Maar slurpte je woorden
Die mij zeer bekoorden
en waar ik de tijd voor nam
je schudde tot afscheid mij de hand
liep haastig…
het puntje van je tong
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 zie je ogen stralen
het neusje opgetrokken
in verwachten lippen
die al lachen rond
het puntje van je tong
nog geen woord
je vingers spelen
welkom op mijn huid
in jou omarmen
kom ik eindelijk thuis
voel de warmte
van je lijf in
het zachte raken
we smaken passie en in
jouw naam liet ik me gaan
later hebben we
gesproken is liefde…
Herschepping
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.000 Na scheiding onzer wegen
kwam ik je vannacht
zoals dat met eenlingen gaat
genadeloos weer tegen
verzonken in stiltespagaat
op de Martelaarsgracht
Alleen ik
nam je handen waar
zwart gekromd in diepe vouwen
van de zakken in je winterjas
grijs behaarde berenklauwen
tussen je wijsvinger en duim
een zaag fijn strak omklemd
Vannacht op…
De Staat
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
835 De Staat
In staat van verwarring;
Staat, een brede naam,
altijd en overal regels;
voortdurende controles,
van de wieg in het graf,
geen simpele benadering;
intens, zonder opsmuk:
we zijn verdwaald,
stuurloos, zonder samenhang
drijven wij rond, een en al
onzekerheid; we gaan allemaal
het pad dat naar het water leidt.…
Roem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Maar het komt niet ongelegen
als mijn naam wordt vernoemd.
Ook de riool van een verdoemd
dichter kent zijn uitwegen !…
afgestoten
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
608 ik gaf haar de naam zilveren bloem
gewond lag haar koude huid
op de te warme stenen, zelfs de zon
spaarde zijn stralen, schoonheid lag
te sterven, een sculptuur vormend
waar was haar bloeiakker gebleven
dat massief met de witte weiden, de
uitzichten over gebroken landerijen
schip met steven en grote diepgang
donkeren bergen omhelzen het…
Professor in de poëzie
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.617 De professor in de poëzie
waarschuwde de debutante voor
verboden woorden in gedichten -
ster, bloesem en liefde,
ze waren hartstikke taboe
Ik begrijp het, zei ze
en ze nam zich voor
alleen woorden uit de krant
te gebruiken en rijm
af te zweren
Totdat ze op de thuisreis geroerd
werd door de aanblik van een
bloeiende boomgaard en ’…
Legpuzzel compleet
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 Wat de branding bracht
- onverwacht en vlug -
namen de golven weg
en komt niet terug.
Piekeren resteert -
welk probleem was er?
Vanwaar de verlichting?
Niet te weten wat te
zoeken, noch in
welke richting.…
Je glimlacht raadsels
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
589 je glimlacht raadsels
en je stem is toonloos
door langdurig zwijgen
ik fluister je een rode roos
je luistert naar mijn dromen
een vogel die voor vliegen koos
als handen langs je lichaam gaan
keer je je af en kijkt
nietszeggend uit het raam
we hebben niets gedaan
omdat ik jou niet meer kon vinden
onze liefde krijgt geen naam…
Gouden morgen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.001 Hij nam haar in zijn armen zoals het er uit
zag zou hij haar ook in de winter mogen
verwarmen .…
Fluister je een rode roos
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
669 bewogen
je glimlacht raadsels
en je stem is toonloos
door langdurig zwijgen
ik fluister je een rode roos
je luistert naar mijn dromen
een vogel die voor vliegen koos
als handen langs je lichaam gaan
keer jij je af en kijkt
nietszeggend uit het raam
we hebben niets gedaan
omdat ik jou niet meer kon vinden
onze liefde krijgt geen naam…
In weten van elkaar
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
660 we bleven cirkelen
rond die ene blik
waar ogen keken
in weten van elkaar
zag ik jouw warmte
in een pril ontluiken
raakte jij mij
die de eigen kou
wilde ontduiken
nam ik gaf jij of
zochten wij van binnen
naar een gelijk in raken
kunnen wij wel
de liefde maken
die onszelf overstijgt
die blijft in houden van
een nieuwe mens…
Voor jouw ogen
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
2.202 jouw gezicht
heeft iedereen gezien
voor jouw ogen hebben ze
als knipmessen gebogen
was het bewondering
voor wie je was
of wat je deed
jij nam hen allemaal beet
niemand heeft
je ooit gekend geweten
wie je was hun droombeeld
heeft er altijd naast gezeten
jij huilde in de stilte
om je heen sprak met
je eigen spiegelbeeld en
voelde…
finale
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
838 eindeloos lijkt mijn straat
in gezichten herken ik lichtjes
die vallen als regendruppels tegen mijn raam
er bestaan geen regels voor dit hier
dit bestaan
geen naam kan ons helpen
op weg in een baan
die wetten en instanties begeleiden
langs gangen vol regels
ik tel mijn dromen
nooit meer die tegels
die ik schilder in elke willekeurige kleur…
Ook op deze dag
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
572 voor de kleinen,
omdat ze niet verdragen kunnen dat er licht
zal vallen op hun daden, niet zo fraai dus
zullen ze verschijnen, die daden, maar
doordrenkt van bloed de witte doeken die
de kinderen gaan dragen; ze zullen roepen zonder
woorden, zonder klank, maar doordringend
als het zonlicht, ze zullen leven, langer
dan hun beulen, hun namen…
Emily's - poetry in motion
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
552 in de spiegel
nog raamvensters
leeft haar stem
rond de kamer van eenzaamheid
sinds ik Emily Dickinson
haar naam mompel
uit het vergeetboek
binnenshuis
mantel ik haar poëzie, haar verzen
(als lieflijk juweel)
bewonderswaardig
om nooit te vergeten
in de leeskamer van boeken
in het heelal van poetry
waarin jij mij
weet te ontroeren…
Ruïne verstilling
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
846 Hoe rijk zijn de woorden
door namen benoemd
verankerd aan gestolen momenten
voorbijvliedend, verloren in tijd
Want in de ruïne van 't verleden
tussen brokkelend steen
bloeit een witte wilde roos
zo puur in 't heden
met mossig donkergroen daaromheen.…
Zegen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
602 Donderdag krijgen de twee boormachines, hun namen en worden ze ingezegend.…
Gracieus
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.199 Ik slijp haar gratie
in een steen, ik modeleer
haar naam in hout en taal
om die voort te laten gaan
tegen beter weten in, spreek
ijdel haar aan in mijn teloor –
gang toe, een plaats waar licht
volmaakt gedijt, zich spreidt,
onaf een bewogen hart geraakt.…
je zong
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
781 hoe zuiver was je lentelied
teder van toon en
vastberaden in de liefde
zoals mijn vroege vogel zong
je stokte tegen zomertijd
alsof de schoonheid van je lief
je al je adem nam
te kwetsbaar over zo veel liefde
later met diepe klank, doorleefd
de pieken en het dal
het late bloeien in de herfst
voorbij het verre schamen
maar winter kwam…
Zwanennacht
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
510 Herinner me oeverloze liefde
onstuimige lijven aan de kust
schaduwen van treurwilgen
blauwe reigers loerend naar lust
midden in de vakantiezomer
de zwanennacht
onze nachtelijke oertooi
zelfgemaakte liefdeswapens van eenvoud
verstrooide ratio in regenjassen
toen de maan achter een wolk dreef
zoals dromen wolken manen doen schuilen
nam…