Alle inzendingen over natuur

12647 resultaten.

Sorteren op:

Zure Zee

snelsonnet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
De oceanen zijn snel aan ’t verzuren Dat hebben ze in Utrecht onderzocht Het zilte nat verwordt tot kwalijk vocht Een zware taak om dat nog bij te sturen Eén voordeel brengt het echter met zich mee Straks schept men zure haring zo uit zee…
Nico Noorman31 augustus 2012Lees meer >

Herfst

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 513
Ik zag je lopen in de zon, je deed niet meer als wat je kon. Ik zag je wandelen in het herfstgetij, met niemand langs je zij. Wie bepaalt, wat je tegenkomt op jouw levenspad ? En of je verandert tijdens het vallen van het herfstblad.…
Petra Hermans3 september 2012Lees meer >

Mijn heerlijkheid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Ik duik weer in de herfst, dat is mijn heerlijkheid. Het is niet triest of weemoedig, maar ik geniet van het schrale zonnetje en van de schrale wind, die de bladeren doet ritselen en ruisen, mijn stemming kan niet meer vergruizen.…
Petra Hermans5 september 2012Lees meer >

Kousenvoeten zacht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
ik hoorde je komen kousenvoeten zacht je lach herkende wat ik buiten zag bomen zwartgevlekt tegen de avondlucht spreeuwen zwermend voor een uitrustplek nog zwiert onrust tegen het oranje rood pas als het donker wordt ritselen zij verder ongestoord…
wil melker13 september 2012Lees meer >

Col de Villard ( alt. 833 m)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
wanneer ik zou zeggen dat wij hem moeiteloos hebben bedwongen dan zou ik liegen het heeft wat gekost bloed: zie de schrammen op mijn schenen zweet: je had mijn shirt moeten voelen toen ik eindelijk boven stond en tranen: al dan niet van geluk of weemoed doch voldoening gaf het en daar kracht uit putten kan mooi meegenomen zijn…

eeuwig leven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
als ik ooit dood ga als het dan per se moet… dan wil ik onder de grond geen vuur maar aarde liefst zonder kist zodat zonder enig beletsel maden wormen microben schimmeldraden nematoden doodgravers en pissebedden mij verkleinen en verteren tot hapklare moleculen in mijn dode hand houd ik een kastanje die ontkiemt terwijl ik verteer die…
natuurvinder27 september 2012Lees meer >

AAN DE MAAN

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.422
o Troosteresse in leed! o vriendelijke maan! Hoe kalm drijft gij daar ginds in 't blauwe diep der heemlen! U groet het avondkoeltje en ritselt door de blaân Van berk en populier, die in uw glansen weemlen Misschien doet ge ook uw licht door 't bontgeschilderd glas Der dorpskerk op het graf van mijn geliefden dalen; Maar ach, al drong ge ook…

Laatbloeier ( 40 jaren )

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik bloeide maar de vorst kwam over me. Ik groeide met honger met veel dorst. Ik bloedde met haat mensen vol woede. Ik verlang ernaar om in zonlicht, de stralen van mijn bloem te laten dalen over al wat leeft. Ik ben bang dat degene, die van mij houdt, de bloemblaadjes telkens plukt met de woorden in vragen: "Houdt ze wel houdt…

De laatste strohalmen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.595
Een weldaad aan rust draag ik mee op deze dag.. een dag waar uren loom van mijn schouders glijden, wolken zorgeloos voorbijgaan, oude bomen langzaam groeien langs velden waar halmen van goud hun ruige stoppels laten staan.…

Eikenprocessierups

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 589
Waar zijn mijn slaplantjes? Wie vrat mijn moestuin kaal? Waar is mijn Vollegrondsworteltjesteelt? Tuinder, al heet ik dan Eikenprocessierups Altijd maar eikenblad Heus, dat verveelt.…

stil

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 700
hier is niemand behalve dan de stilte onder hoge bomen waakt eeuwigheid zelfs het glooiende landschap tot aan de einder spreekt slechts stilte bladeren knisperen onder gelaarsde voeten die naar water voeren en dan het water behalve hier en daar een zachte rimpeling windstil zwijgend turen bomen naar hun spiegelbeeld en voor het…

Dampen de flanken

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
op dwaze dagen gaan gedachten jagen hollen hoeven vonken ketsend snel voorbij op hol geslagen in een briesende galop oortjes in de nek ontembaar is de rug gestrekt de vrije teugel is genomen in de dolle jacht op dromen die met verschrikte blikken abrupt door chaos wordt gestopt nog dampen de flanken rollen woeste ogen in paniek…
wil melker1 november 2012Lees meer >

Natuurmens

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 918
Hagelslag, stortbuien? Fris in de buitenlucht Hoort u mijn lied Of het vriest of het dooit. Bittere noodzaak wel: Onmilieuvriendelijk Word ik al zingend De kroeg uitgegooid. Katja Bruning…

Wind

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 874
Als de grote wind komt, waaien alle bomen omver, als het aan de wind ligt, knakt elke gedachte in ons hoofd. Alleen angstaanjagende geluiden blijven in onze hersens hangen, en woorden die ons vrees aanjagen, klampen zich aan het papier vast. Woorden van rust en ontroering waaien weg, verjaagd door de wind, woorden van liefde en troost…
Hans Kilian5 november 2012Lees meer >

Lichtstralen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.132
Lichtstralen dalen neder zoals het fladderen van een veer Op de bladeren zacht en teder langverwacht en hunkerend naar meer Door de glinstering bewogen deinen bomen door de wind Verdwijnen druppels die bladeren drogen als de tranen van een verdrietig kind Lichtstralen o, zo zacht zijn als het beste medicijn Zo fijn en toch onverwacht…

Bespiegeling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
Uit de gescheurde rotsen druppelt het water Dat sprookjesachtige cirkels vormt In het meertje dat ons spiegelend glad Uitnodigt om die aanlokkelijke glasplaat Aan te raken en de voeten er op te zetten Met de belofte dat een nog geheimzinnigere wereld Op ons wacht Wagen we ons op die betoverende spiegel Of raken we het ijs niet aan Omdat onze…
J.bakx3 december 2012Lees meer >

Strandloper van Schiermonnikoog

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 670
Op het strand Waar hemel en aarde Elkaar raken En waar de vloedlijn Zich in eindeloos Herhalen verplaatst Ben jij er met Trippelende pasjes bij Om over de echtheid Van dit leven te waken En elke strandgast zicht te Bieden op de oneindigheid…

jij wist het al lang

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.431
hier sta ik en ik zie het ... die plant daar die groeit ik zíe het niet maar ik wéét het die plant daar die groeit hier sta ik en en ik zie je jij wist het al lang kanker broeit ...…
AJ Meer10 december 2012Lees meer >

Aanstellerij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 923
Vechten tegen de wind die niet draait Een eindeloze oversteek maken maar het waait, waait en waait Wanneer je het gas stevig indrukt ben je verloren Dan vliegt de wind je nog harder om de oren En vraag hem niet, om te draaien Van zwakheid zal hij oplaaien Je zal moeten leven met tegenwind En wanneer jij zegt: het is me niet gezind Ga dan maar…

De roeier

gedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 10.485
Vanavond trok de mist over de wei alsof de aarde zich opende en het grondwater buiten zijn oevers trad paarden en koeien raakten vlot en als in een moeras uit de oertijd dreven tenslotte alleen nog koppen en ruggen voorbij van het geboomte aan de overkant maakte zich iets los waarvan ik dacht dat het een roeier was die overstak voor mij…

Dat snelle beekjes stilt

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 586
daar ligt het meer dat snelle beekjes stilt en spiegelglad de maan weerkaatst waar ik altijd naar de sterren kijk hun afstand overbrug met een diepe zucht een dialoog in vast geloof dat twinkelingen raken aan de oer herinnering zij verhalen de verbondenheid van energie die tijd en massa begeleidt heb het alleen zijn achter…
wil melker18 januari 2013Lees meer >

Wintermorgen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 926
Nu op deze wintermorgen voetstappen krakend sporen achterlaten in de sneeuw blaas ik mijn verdriet als adem weg in de kou waar het door de wind zal worden gevangen om in bevroren takken van bomen te schuilen tot de zon mijn tranen omtovert in kleine parels.…

Een boom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Met liefde kerfde jij je naam in de bast van een jonge boom bleef daar toen een tijdje staan vertraagde tijd als in een droom Vaak kwam jij daarna nog spelen speels lachend in het vrije veld en wat alleen de jeugd kan velen de dagen werden niet geteld Nu, staat de boom op eigen erf volgroeid en rijk aan vruchten geeft schaduw aan mensen…
Jareru2 februari 2013Lees meer >

In spierwit verpakt

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
deinende zwanen halzen neigen synchroon met het golvende water schuin voor de wind oranje met zwart in spierwit verpakt het statig bewegen contrasteert met een woeste felheid van leven die uitersten maken de mensen bang zij horen niet graag hun zwanenzang…
wil melker6 februari 2013Lees meer >

Distel

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 544
De hand die zaaide was zijn vastheid kwijt en plantte hem aan de rand der wereld. Die daad vergeldt hij met zijn stekels maar zijn bloemen schenken de liefde weg die bleef.…

DE LENTE KOMT !

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 838
De winterse koude waait weg glinsterende dooi drupt van katjestakken, wollig glurend uit opengebarsten bruine velletjes een summiere geur van lente vermengt met nog klampende friskou ijs en sneeuwvermoeden paalzittend de snelle slechtvalk muisstaart bungelend uit zijn bekje borstkast nahijgend van de jacht ziet op het bospad fietser met…

Ik omhelsde een boom

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Ik omhelsde een boom, een heel oude boom, een boom van meer dan honderd jaren. En in dat korte moment, dat stille ogenblik leek het alsof die oude boom en ik plots zielsverwanten waren. Ik voelde een kracht die ik niet had verwacht, een kracht haast niet in te tomen. Ik legde mijn oor en omhelsde hem fors en 't was alsof ik, achter zijn ruwe…

Vroege voorjaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 749
Vertrekkende vlucht Een groep ganzen in v-vorm Vee staat nog op stal…

Het zwart van de aarde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 672
heb het leven tot schoven gebonden zij drogen met wind weer speelt mijn kind in de zon net als vroeger dolt zorgeloos rond nog staan de stoppels hun wortels verankerd maar de grond is verkankerd door jarenlang roofbouw op normen en waarden gespoeld uit het zwart van de aarde wat rijk groeide en bloeide oogst nu de vruchten die…