12647 resultaten.
Zure Zee
snelsonnet
2.3 met 3 stemmen
662 De oceanen zijn snel aan ’t verzuren
Dat hebben ze in Utrecht onderzocht
Het zilte nat verwordt tot kwalijk vocht
Een zware taak om dat nog bij te sturen
Eén voordeel brengt het echter met zich mee
Straks schept men zure haring zo uit zee…
Herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Ik zag je lopen in de zon,
je deed niet meer
als wat je kon.
Ik zag je wandelen
in het herfstgetij,
met niemand langs je zij.
Wie bepaalt, wat je tegenkomt
op jouw levenspad ?
En of je verandert tijdens
het vallen van het herfstblad.…
Mijn heerlijkheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Ik duik weer in de herfst,
dat is mijn heerlijkheid.
Het is niet triest of weemoedig,
maar ik geniet
van het schrale zonnetje
en van de schrale wind,
die de bladeren doet ritselen en ruisen,
mijn stemming kan niet meer vergruizen.…
Kousenvoeten zacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 ik hoorde je komen
kousenvoeten zacht
je lach herkende
wat ik buiten zag
bomen zwartgevlekt
tegen de avondlucht
spreeuwen zwermend
voor een uitrustplek
nog zwiert onrust
tegen het oranje rood
pas als het donker wordt
ritselen zij verder ongestoord…
Col de Villard ( alt. 833 m)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 wanneer ik zou zeggen
dat wij hem moeiteloos
hebben bedwongen
dan zou ik liegen
het heeft wat gekost
bloed: zie de schrammen
op mijn schenen
zweet: je had mijn shirt
moeten voelen toen
ik eindelijk boven stond
en tranen: al dan niet
van geluk of weemoed
doch voldoening gaf het
en daar kracht uit putten
kan mooi meegenomen zijn…
eeuwig leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 als ik ooit dood ga
als het dan per se moet…
dan wil ik onder de grond
geen vuur maar aarde
liefst zonder kist
zodat zonder enig beletsel
maden wormen microben schimmeldraden
nematoden doodgravers en pissebedden
mij verkleinen en verteren
tot hapklare moleculen
in mijn dode hand houd ik een kastanje
die ontkiemt terwijl ik verteer
die…
AAN DE MAAN
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.422 o Troosteresse in leed! o vriendelijke maan!
Hoe kalm drijft gij daar ginds in 't blauwe diep der heemlen!
U groet het avondkoeltje en ritselt door de blaân
Van berk en populier, die in uw glansen weemlen
Misschien doet ge ook uw licht door 't bontgeschilderd glas
Der dorpskerk op het graf van mijn geliefden dalen;
Maar ach, al drong ge ook…
Laatbloeier ( 40 jaren )
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
556 Ik bloeide
maar de vorst
kwam over me.
Ik groeide
met honger
met veel dorst.
Ik bloedde
met haat
mensen vol woede.
Ik verlang ernaar
om in zonlicht, de stralen
van mijn bloem te laten dalen
over al wat leeft.
Ik ben bang
dat degene, die van mij houdt,
de bloemblaadjes telkens plukt
met de woorden in vragen:
"Houdt ze wel
houdt…
De laatste strohalmen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.595 Een weldaad aan rust
draag ik mee op deze dag..
een dag waar uren loom
van mijn schouders glijden,
wolken zorgeloos voorbijgaan,
oude bomen langzaam groeien
langs velden waar halmen van goud
hun ruige stoppels laten staan.…
Eikenprocessierups
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
589 Waar zijn mijn slaplantjes?
Wie vrat mijn moestuin kaal?
Waar is mijn
Vollegrondsworteltjesteelt?
Tuinder, al heet ik dan
Eikenprocessierups
Altijd maar eikenblad
Heus, dat verveelt.…
stil
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
700 hier is niemand
behalve dan de stilte
onder hoge bomen
waakt eeuwigheid
zelfs het glooiende landschap
tot aan de einder
spreekt slechts stilte
bladeren knisperen
onder gelaarsde voeten
die naar water voeren
en dan het water
behalve hier en daar
een zachte rimpeling
windstil
zwijgend turen bomen
naar hun spiegelbeeld
en voor het…
Dampen de flanken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
469 op dwaze dagen
gaan gedachten jagen
hollen hoeven
vonken ketsend snel voorbij
op hol geslagen
in een briesende galop
oortjes in de nek
ontembaar is de rug gestrekt
de vrije teugel is genomen
in de dolle jacht op dromen
die met verschrikte blikken
abrupt door chaos wordt gestopt
nog dampen de flanken
rollen woeste ogen in paniek…
Natuurmens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
918 Hagelslag, stortbuien?
Fris in de buitenlucht
Hoort u mijn lied
Of het vriest of het dooit.
Bittere noodzaak wel:
Onmilieuvriendelijk
Word ik al zingend
De kroeg uitgegooid.
Katja Bruning…
Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
874 Als de grote wind komt,
waaien alle bomen omver,
als het aan de wind ligt,
knakt elke gedachte in ons hoofd.
Alleen angstaanjagende geluiden
blijven in onze hersens hangen,
en woorden die ons vrees aanjagen,
klampen zich aan het papier vast.
Woorden van rust en ontroering
waaien weg, verjaagd door de wind,
woorden van liefde en troost…
Lichtstralen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.132 Lichtstralen dalen neder
zoals het fladderen van een veer
Op de bladeren zacht en teder
langverwacht en hunkerend naar meer
Door de glinstering bewogen
deinen bomen door de wind
Verdwijnen druppels die bladeren drogen
als de tranen van een verdrietig kind
Lichtstralen o, zo zacht
zijn als het beste medicijn
Zo fijn en toch onverwacht…
Bespiegeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Uit de gescheurde rotsen druppelt het water
Dat sprookjesachtige cirkels vormt
In het meertje dat ons spiegelend glad
Uitnodigt om die aanlokkelijke glasplaat
Aan te raken en de voeten er op te zetten
Met de belofte dat een nog geheimzinnigere wereld
Op ons wacht
Wagen we ons op die betoverende spiegel
Of raken we het ijs niet aan
Omdat onze…
Strandloper van Schiermonnikoog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 Op het strand
Waar hemel en aarde
Elkaar raken
En waar de vloedlijn
Zich in eindeloos
Herhalen verplaatst
Ben jij er met
Trippelende pasjes bij
Om over de echtheid
Van dit leven te waken
En elke strandgast zicht te
Bieden op de oneindigheid…
jij wist het al lang
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.431 hier sta ik en
ik zie het ...
die plant daar
die groeit
ik zíe het niet
maar ik wéét het
die plant daar
die groeit
hier sta ik en
en ik zie je
jij wist het al lang
kanker broeit ...…
Aanstellerij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
923 Vechten tegen de wind die niet draait
Een eindeloze oversteek maken maar het waait, waait en waait
Wanneer je het gas stevig indrukt ben je verloren
Dan vliegt de wind je nog harder om de oren
En vraag hem niet, om te draaien
Van zwakheid zal hij oplaaien
Je zal moeten leven met tegenwind
En wanneer jij zegt: het is me niet gezind
Ga dan maar…
De roeier
gedicht
3.6 met 8 stemmen
10.485 Vanavond trok de mist over de wei
alsof de aarde zich opende en
het grondwater buiten zijn oevers trad
paarden en koeien raakten vlot en
als in een moeras uit de oertijd
dreven tenslotte alleen nog koppen
en ruggen voorbij
van het geboomte aan de overkant
maakte zich iets los waarvan ik dacht
dat het een roeier was die overstak voor mij…
Blauwborst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 Zing, kleine blauwborst
en mooie lenteklanken
slaan hun vleugels uit.…
Dat snelle beekjes stilt
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
586 daar ligt het meer
dat snelle beekjes stilt
en spiegelglad
de maan weerkaatst
waar ik altijd
naar de sterren kijk
hun afstand overbrug
met een diepe zucht
een dialoog
in vast geloof
dat twinkelingen raken
aan de oer herinnering
zij verhalen
de verbondenheid
van energie die tijd
en massa begeleidt
heb het alleen zijn
achter…
Wintermorgen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
926 Nu op deze wintermorgen
voetstappen krakend
sporen achterlaten
in de sneeuw
blaas ik mijn verdriet
als adem weg in de kou
waar het door de wind
zal worden gevangen
om in bevroren takken
van bomen te schuilen
tot de zon mijn tranen
omtovert in kleine parels.…
Een boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 Met liefde kerfde jij je naam
in de bast van een jonge boom
bleef daar toen een tijdje staan
vertraagde tijd als in een droom
Vaak kwam jij daarna nog spelen
speels lachend in het vrije veld
en wat alleen de jeugd kan velen
de dagen werden niet geteld
Nu, staat de boom op eigen erf
volgroeid en rijk aan vruchten
geeft schaduw aan mensen…
In spierwit verpakt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
587 deinende zwanen
halzen neigen synchroon
met het golvende water
schuin voor de wind
oranje met zwart
in spierwit verpakt
het statig bewegen
contrasteert met
een woeste felheid van leven
die uitersten
maken de mensen bang
zij horen niet graag hun zwanenzang…
Distel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
544 De hand die zaaide
was zijn vastheid kwijt
en plantte hem
aan de rand der wereld.
Die daad vergeldt hij
met zijn stekels
maar zijn bloemen
schenken de liefde weg die bleef.…
DE LENTE KOMT !
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
838 De winterse koude waait weg
glinsterende dooi drupt van
katjestakken, wollig glurend
uit opengebarsten bruine velletjes
een summiere geur van lente
vermengt met nog klampende
friskou ijs en sneeuwvermoeden
paalzittend de snelle slechtvalk
muisstaart bungelend uit zijn bekje
borstkast nahijgend van de jacht
ziet op het bospad fietser met…
Ik omhelsde een boom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
582 Ik omhelsde een boom, een heel oude boom,
een boom van meer dan honderd jaren.
En in dat korte moment, dat stille ogenblik
leek het alsof die oude boom en ik
plots zielsverwanten waren.
Ik voelde een kracht die ik niet had verwacht,
een kracht haast niet in te tomen.
Ik legde mijn oor en omhelsde hem fors
en 't was alsof ik, achter zijn ruwe…
Vroege voorjaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
749 Vertrekkende vlucht
Een groep ganzen in v-vorm
Vee staat nog op stal…
Het zwart van de aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
672 heb het leven
tot schoven gebonden
zij drogen met wind
weer speelt mijn kind
in de zon net als vroeger
dolt zorgeloos rond
nog staan de stoppels
hun wortels verankerd
maar de grond is verkankerd
door jarenlang roofbouw
op normen en waarden
gespoeld uit het zwart van de aarde
wat rijk groeide en bloeide
oogst nu de vruchten die…