5887 resultaten.
Vuurberg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
425 Verscheurd breng je verkrachte wanhoop
ademloos wordt een laatste toeslag
uitgestoten als schaamrood knaagt aan een
schitterende fontein met verstoft geweten
wanneer avonden rood kleuren
stijgt de mens voor een laatste
maal boven zichzelf uit en zoekt
op vleugels van aflandige wind
naar verloren gewaande duiten
jij schatert, spuugt…
RÊVERIE
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
574 We lagen op een vlonder, hand in hand
Met achter ons een brede kraag van riet
Het was hoogzomer, blad dreef in de vliet
We hadden weer een hele sterke band
Luchtig gekleed was ik en bruinverbrand
Zilvergrijs haar had ik maar jij nog niet
Omdat ik je nog lange niet verliet
Vandaar dat beeld daar bij de waterkant
Je droeg een rode, wollen…
Anselmus
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.151 tuinfeest van de paters
werd met doppertjes gegooid
broeder Anselmus begon
en mikte op het glas in lood
maar niet veel later toch gericht
op broeder Karel zijn gezicht
die lag te slapen als een bakvis
op de grens van half dood
maar ondertussen alles ving
wat hij met klappertanden sloot
En broeder Anselmus genoot
lachte zijn oude kaken rood…
- De Gewaden vol met remedie van trouw -
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
570 de blanke, reine fragiele eenvoud, een mengsel
schuchter bloesem toont de maan
de rode mantel die haar bloesem bedekte,
laat vergeet-mij-nietjesogen voor liefde gaan.…
Een blocnote is mijn vriend en vijand
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
645 al je ditjes en datjes
heb ik tot me genomen als geen ander
op het ticket van de reis
in overgave van beminde golven
was er één taal en één sleutel op de goudzee
van geborgen harten
tijdenlang dronk ik je woorden
als zoete rode wijn
liet mijn dromen vrij op jouw dromen
ik zal je toonklank bewaren
door m’n zuchten, langs mijn wangen
dicht…
lief, nevel mij in roze
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
616 in deze kamer
schrijf ik de vloer tot Melkweg
op de muren zweven sterren
en in de diepste laag fluistert het licht
de geborgenheid tussen jou en mij
een tederheid om te proeven
ons behorend
zoals de rode heuvels op de maan
en een meebewegen buiten grenzen
om uit te kunnen breken, de nacht toe te laten
langer
te blijven stijgen
in…
Lief zijn...
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.356 Ben je rood, bruin of blond
Aan de smalle kant of ietsje rond?
Allemaal best, één zaak telt: je bent gezond
Dan kan je bij manier van spreken, de wereld rond.
Zorgen, probleempjes, alles valt wel op te lossen
Moeder Natuur zal je vast van nare zaken verlossen.…
Staalblauw
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
852 donzig en zacht
hangen mooi aan hun tak
De sneeuw legt een laagje
wit fluweel als een kraagje
Het woud lijkt een sprookje
paddestoelen verborgen
Onder takken in het bos
her en der in het groene mos
Bladeren zijn geel en bruin
en geuren verwaaien in kleuren
Als een prachtig schilderij
vogels spelen en frank en vrij
De vossen met hun rode…
die ene vrouw
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.219 Hij droomt van innig samen zijn
van wandelen hand in hand
van avondzon met rode wijn
en samen op het strand.
Met een hart vol van verlangen
wenst hij zich die ene vrouw
die simpelweg een keertje zegt
hé lieve schat, ik hou van jou!…
Hans Hillen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 brachten een onverwacht consult
met bullepees en katapult
en staken loom de kop in ‘t zand
Verprutst de naam van ‘t vaderland
Kamelen lachen zich een bult
Hillen lijkt wel suf geluld
stamelt zachtjes moord en brand
Marine, luchtmacht, landingstroepen
hoort ie ’s nachts bevelen roepen
Hij droomt het drietal grijs en grauw
Gestreken zijn rood…
De Optimist
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
2.145 Vannacht ben ik luidkeels midden
in een gedicht op het Minervaplein
zittend op de meisjes van Perdu
van mijn gazelle gevallen
Hoewel volgens de regels van 't spel
opgepompt bleken de stemranden
te hard voor m’n villanella
zodat de bloedbaan ontframede
Hoogtijd met de stoplappen op rood
mijn zwengel klem in de krimpkous
tussen spatbord…
hunkering
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
867 bent als een vergezicht
gedroomd in oude tijden
door geliefden, een woud
zei jij mij niet: 'hunkering'
is het goede woord dat mij
beschrijft zoals ik ben
of wat ik voel
een smachten
nu en in een levend verleden
vrouwelijkheid
zei jij me niet: 'laat me'
geen man kan rode stenen dragen
gloeiend als de lava
dat ben ik, het gloeiende…
Nacht aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.005 Aan het water staat een meisje
een jaar of vijftien, hooguit zestien
Diep weggezonken in gedachten
proeft ze de leegte om haar heen
Donkere haren hangen treurig
langs haar natte wangen
Ogen rood en opgezwollen
beschenen door het maanlicht
Woeste golven trekken haar aandacht
Lijken haar mee te willen nemen
terug naar de verre horizon.…
LICHT WIL IK (naamvers)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 licht wil ik
einders voorbij
gedreven
mijn zucht verhuld
in kabbelend water
juventus speuren
indigo dromen vol
nachtviolen
en langs de bedding
echo’s verzaden
naamletters raden in
bovenaards blauw
ongerijmd tijd met rijp
camoufleren
halfweg het water
tijstromen spelen
lachsalvo’s delen in
aurora-rood
naakt zal ik
gêne voorbij…
Bij de zwarte Madonna van Guadalupe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
607 Vaandels strak, in plechtig rood flankeren,
alsof men Isabella terug verwacht, la catolica genaamd,
gewiekste koningin, al uit een ver verleden.
Een zwaluw zwiert, de zon verzint voor efkes zomer,
maar de palmen huiveren. Het is 7 graden in Guadalupe.…
KOEKOEK
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.241 Als de vroege koekoek roept
En de lijster, onder 't fluiten
Van de rode bessen snoept,
Loop ik ook mijn woning uit en
Fluit in zonnige' ochtend buiten,
Waar ik zoeter luiden zoek
Dan de lijsters kunnen fluiten,
Dan de koekoek roept: Koekóék!…
Maan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 De rode wijn danst in het hoge glas.
Je draait het in je slanke vingers rond,
heft het voor een teugje naar je mond
oh, als ik dat glas toch even was!
Het onweer in de verte deert ons niet.
We luisteren er met een glimlach naar
onder het serredak voor jou gemaakt
Een warme nacht ligt in het verschiet.…
Meedogenloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
707 Meedogenloos zetten de tanden zich in het vlees
het rode vocht gúlpt naar buiten
de kiezen verscheuren, vermalen de prooi
je hoort het kraken als de kaken sluiten
De vermorzelde vlezige pulp voelt zacht
de tong tongggleert het, loom
ontsteelt de laatste druppels vocht
zonder ook maar enige schroom
Een simpele slok bezegelt dan het lot
levert…
VALENTIJN 2013
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
962 Dat ik zo smoorverliefd op jou ben
laat ik jou door dit gedichtje weten
Ik ben dit feitelijk al sinds ik je ken
daarom heb ik achter je aan gezeten
Kleine liefdesbriefjes stuurde ik jou
waarin ik je mijn liefde verklaarde
Mijn liefde èn mijn eeuwige trouw
ik eis enkel je hart als tegenwaarde
Rode rozen vond je op het bordes
plus nog een…
TURF IN JE RANSEL
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
955 uitgedund
Werd terugbetaald en met gelijke munt
En ik bleef door één gast niet onvermeld
Terwijl een baldakijn de stoet beschutte
Schreed een toekomstig koningskoppel voort
Waarbij ik luid en duidelijk ben gehoord
Hoe feestelijk bijzonder, dat men putte
Uit het verleden, wat deed mij het goed
Dat een poëet, gevoelig voor blauw bloed
En ’t rode…
Ajuinvingers*)
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.243 Zelf rook ik rode snippers,
hun sap nog in de vingers
die ik op je handen had gelegd.
Zo bezocht me ooit een engel,
terwijl jij koortsig sliep,
en op het vuur een pan
die jaren blonk van avondlicht.
Verlicht ons, Muze,
versnipper onze levens.
Omhels me, jij,
je vingers ruiken
en ze beven.…
Liefde VIII
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.226 mij door u ontstolen,
Het stromenzilver, 't rood der gladiolen,
Het blond der duinen, 't blauw van zomerweer,
De vlucht der vlinders, die om bloemen dolen,
De zachte pracht van rozen en vogelveer,
Het goud van herfstloof en het brons der peer,
De lach der zon en de ogen der violen.…
de hoge dag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
595 zon koestert rode schepjes
in het zand vliegensvlug
gaan berichten omhoog
langs het vliegertouw
licht van behuizing kleine
wolken alles is gereed
draadloos luisteren naar
de hemel
stemmen verdwalen in
een droom vermengd
met geur van zonnebrand
slapers drijven naar een
verste rand maar
de golfslag van warmte
spoelt hen weer…
Smeltwoorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 hemel van een gesluierde maan
die mij zwijgend gadeslaat
huid van poriën die openstaan
is ontvankelijk voor weldaad
ieders blik is naar buiten gericht
weg van het vergeelde papier
de nacht toont z’n glimmend gezicht
bezweet van broeiend vertier
nagalmend met een klamme dreun
warm duister kleeft aan alle ruiten
bloed is gewilliger dan rode…
De kamer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
715 De uitgerolde rode tapijt ligt klaar.
Voor een opmaat verzegelde kamer.
Speelt onze symfonie de droom waar.
Mijn pen dirigeert de eeuwigheid.
Een openstaand hart vol euforie
bonzend achter een laagje huid.
Hartstocht die in de kamer schuilt.…
De oester
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
601 Ja heus ik houd van vruchten van de zee,
van rode ponen, tarbot en garnalen,
makrelen, platte schollen, vette alen.
Van inktvis pik ik graag een vorkje mee.
Maar dieren waar de harten nog van kloppen
die zal ik nimmer in mijn laadklep stoppen.…
PORSELEIN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.008 Porseleinen pop, een rode roos in volle bloei
Peuter kan zich flink verwonden in opwindend gestoei.
Angst voor het zand dat tussen vingers ten gronde valt
Zo bang dat het meest waardevolle stilletjes stuk knalt.
Fata morgana blijft zinsbegoocheling
Waarom dus denken aan ontgoocheling?…
leiden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
615 je rug
je kent ze wel
van die types vol met
haat
die vragen hoe het met je gaat
en keihard lachen in je gelaat
Deze wereld zit vol met slangen
ze zitten in een diepe kuil verscholen
je herkent ze zo
gelijk achter het behang plakken
Je moet gewoon opletten
wat ze voor je
op het spel willen zetten
Geen geheim verkloot
Ik zet in op rood…
Op de heuvels.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 Ja, daar op de heuvels
waar de klaprozen staan
en ik mijn gedachten
tussen het puin kon achter laten
en zij, fier rechtop, in hun rode zijn
zich konden uitstrekken naar zonnestralen...
Ja, daar op de heuvels,
tussen de klaprozen,
bij het even stille staan,
vond ik mijn rust...!…
Groene velden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
547 velden van ons eerste geluk
zijn van een andere geschiedenis
in een door verdriet vergeten verleden
de nevel sluipt in mijn gedachteland
ergens in jouw diepte schuilt een uil
om mijn domheid te bespieden
beschavingen zijn samen gekomen
in het ultimatum van onze liefde
zo zijn wij schaduw en blijven wij droom
de avond schemert tinten rood…