6020 resultaten.
Verdwijnen is bewijs van tijd
gedicht
4.2 met 5 stemmen
3.941 Je raakt
iets of iemand kwijt, zoekt verwoed
in stapels onwaarschijnlijkheid, haalt
overhoop, kamt uit, weigert te slapen
want in de slaap verschijnt steeds wat verloren werd
zonder het aan te kunnen raken, de deur
die door verstand is dichtgedaan
gaat langzaam open: vermiste wordt te kijk gezet.…
koud
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
630 in mijn tuinhuis goed verscholen
voor de kou en voor de vrouw,
want ik was de tijd verloren
en de achterdeur al lang gesloten.
het was midden in de nacht,
de heldere maan verlichtte,
mijn levenspad maar
ook mijn dagboek,
waar ik trouw mijn
dagen in verhaalde want
dat beschouw ik
als mijn plicht.…
Zij die verdwenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
519 Zij verloren stem en een vaste
plaats in het leven. Geen teken
van leven; over hen wordt nog
slechts in herinneringen geschreven.
Zij waren bij het leven betrokken
tot op zekere dag; toen hun verdwijnen
een wanhoop baarde dat slechts in
verdriet voorzag.…
Aan een wielrenner
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
719 Wordt wel gelauwerd
met bloemen als hij dan wint
en blij met een bos
die hij int op een verhoging
en met een blos
rijdt hij terug om
de volgende dag weer
te oefenen om zijn spieren
zijn lijf lenig en soepel
zijn geest helder te houden
om met de aarde mee te bewegen
aan de stroom, waarin we verzeild
en verloren toen we werden geboren
maar…
Oude zwarte koning
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
508 Zwakste stuk in het spel der schaak
Van oudsher van oneindige waarde
Glanzend met zijn donkere kroon
Waar de schaakspeler overheen staarde
Tegen de witte koning elke strijd begonnen
In overvloed verloren
Doch menigmaal de slag overwonnen
Nu uitkijkend over wuivend koren
Hoog daar op de vensterbank
Op opa’s stoffige oude zolder
Met zijn…
Adam en Eva
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.466 het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij…
Kop of munt?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 schaduw na op de bovenleiding
in het neon als een gebroken
stoelzitting van de nacht,
overweeg de kansen
in een rimpeling van overmacht
omfloerst door de lipstick
op het bevingerde glas,
soms te vol om leeg te raken
en na de goot volgde een nog
diepere plas, waarin het genot
door bijsmaak is verbittert,
al pratend je stem verloren…
Rede-, rade- reddeloos
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
430 O Tsead, zie toch ton pauvre peuple
geen vaderland maar roversnest
geef ons een stem advies of raad
doe voor die plicht je dichter's best
Het zou je sieren als het kiesvee
rede-, reddeloos verloren
tussen Rijnland's lorelei
en Noordzee waar ze olie boren
een stem advies kompas of raad
niet vanuit ivoren toren,
maar als treffend…
Heiligen Kerstnacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 duistere wereld in
zonde gezonken
de Koning van ‘t heelal geboren in een kribbe in
een schamele stal
de hemel openging
en herders kwamen toegesneld
in ‘t open veld
met de schone stralen van
de Davids ster omhuld
lof zij de Here onze God
dat de MensenZoon is geboren
om de schuld te dragen voor een wereld
in schuld verloren…
O schone poëzie melodieën uit de ziel geboren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
459 Poëten zijn de nadenkende geslachten
Zij die op beredeneren wachten
Gaan met de tijd verloren voor
De poëzie die nacht en stilte door
Zicht baant de weg door ruimte en
Door grotten: bespot door zotten is de pen
Van hen die uitwellen in zonnegloed
Wat lieft en leeft in 't trots gemoed
Schone en trieste melodieën waar
De zoete geur van…
Amantes Amentes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
479 Die is dus verloren
want wat is 't geval,
hij is zonder geest,
a-mentaal, al met al
Amantes beginnen
a-mens aan het minnen
en worden Amentes
zonder te bezinnen
Dwaasheid is eigen
aan wie bemint,
liefde het hoogste doel
al maakt zij blind…
Erasmus
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
541 Als jij nu zou leven, verloor je je baan,
want wat je veroorzaakt is méér dan een rel.
Aan machtsgeilen immers is spot niet besteed:
zij gruwen van humor! Hun tong is banaal:
geen uitleg maar kreten en tweets bij de vleet.
Dát, beste Erasmus, is nu dus hun taal.…
Mijn patchwork regenjas
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
539 Zo verloor ik mijn patchwork regenjas.…
Institutioneel?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
610 waakbeest,
een schil in terminologie
van beelden waarover men
denken wil, deinen mythen voort
in menselijke overleveringen
en ideologieën schouder aan
schouder in de menselijk geest,
dat tijd in materie niet bestaat,
worden rijpende associaties ouder
verlaten we ons op bestaande normen
waaruit nieuwe worden geboren in het
besef verloren…
Er is een kindeke....
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
747 Ik blijf herwinnen wat ik heb verloren.
Uit elke oer creëer ik weer een knal
vanuit mijn hemelse ivoren toren.”…
Als vleermuizen in de nacht.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Verloren in de duisternis,
likken ze hun wonden.
Angst voor de verdoemenis,
met een tong die gespleten en vergiftigd is.
Vergiftigd door hun hunkering,
hun hunkering naar vergiffenis,
die ze tot nu toe niet gegeven is.
Ze zoeken het in hoeken,
ze zoeken het in gaten.
Schreeuwend en vloekend,
kunnen ze het zoeken niet laten.…
Rimpelwoud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 We beklimmen samen
in een droombestaan
dode bomen
geworteld
in een oneindig bos
waar klatergoud lokt
voor de verloren kinderen
je laat mijn hand niet los
peutert handig uit jouw neus
roept wat vlinders om versterking
en in het bij je zijn klinkt een lied
over hoe jij jezelf bent gebleven
onder het maanlicht
van de nacht
ben jij…
Rie Mastenbroek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Het kookpunt wordt bereikt: au bain-ma-Rie-
ka Mastenbroek veroorzaakte allenig
tekorten op de markt van goud en menig
rivaal die barstte van de jaloezie
De wedstrijd vrije slag lag z’ achterop,
gegarandeerd dat deze werd verloren
tenzij ze een reserve aan kon boren,
toen vond de Keizerin de turboknop
Daarna vond ze een baantje in een…
Krik krak krik krak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Het hondje mist een oogje
verloren in het bos
Het hondje mist een oogje
er zat een steekje los
't is naar de knoppen
draaien helpt nie meer
't is naar de knoppen
't is kapot meneer
Krik krak, krik krak
deurke gaat op slot
Krik krak, krik krak
alles is kapot
't kachelke is uit
de kaarskes opgebrand
alles is gekuist
't huiske is aan…
Ergens in een trein
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
611 Weet niet of ik een traan
moet laten vallen in mijn lach
ergens in een trein
halverwege de verloren wereld
nu je om te troosten
weer de clown speelt
het verleden weg lacht
mijn emoties wegcijfert.
De trein sjokt verder
mensen hangen uit de ramen
schreeuwen om genade
hebben honger, huilen tranen.…
Voor jou
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
631 schilder blijdschap
In vlammend rood en geel
De blijheid spat er af
Ik geef die graag aan jou
Ik schilder wijsheid
In oranje en in bruin
Als ik die ooit zou vinden
Dan deel ik die met jou
Ik schilder droefheid
In tinten grijs en zwart
Met onvergoten tranen
Die geef ik niet aan jou
Ik schilder hoop
In roze en in paars
En heb je die verloren…
Eeuwigheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Is alles nu verloren, is alles nu voorbij?
Nee, er is hoop gebleven, op een nieuw leven.
Een nieuw leven, nee, niet voor even,
maar een leven tot in eeuwigheid.
Ik wil jou niet vergeten, dat is een zekerheid.
Eens zal ik jou opnieuw ontmoeten.
Eens komen wij elkaar weer tegen in de stroom van de tijd..…
EEN STEEN
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
740 Een steen
als een symbool
voor een legende, een verloren droom
na jaren stond ik er weer voor
en zag er gans mijn verleden door.
Een liefde onvoltooid
als kiemend zaad dat niet werd gestrooid
zo stierf de kiem die tot de dood gedoemd.
Maar mijn liefde bloeide verder
terwijl je naam niet meer werd genoemd.…
Voor jou
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.118 blijdschap
in vlammend rood en geel
de blijheid spat er af
ik geef die graag aan jou
ik schilder wijsheid
in oranje en in bruin
als ik die ooit zou vinden
dan deel ik die met jou
ik schilder droefheid
in tinten grijs en zwart
met onvergoten tranen
die geef ik niet aan jou
ik schilder hoop
in roze en in paars
en heb je die verloren…
WIE VORST ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
593 Zijn beschouwen en goedvinden stralen
bij elke beleving, gaan nooit verloren,
zullen alle avonturen bekoren,
geven raad tijdens moeite en dwalen.
Heer Bommel is trots op het uitdagen
van gewaagde taak en onderneming.
Maar diens zelfvertrouwen kan snel versagen.…
Een Haags hart klopt
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.915 vertrouwd
als de opwindende dagen van vroeger
zij bonkt als een sloophamer
almaar dansend op het ritme van de Marathon
waar ooit klanken galmden en het leven begon
haar echo’s klinken door in het Paard van Troje
die de zestiger jaren laten voortleven,
een reünie is een opeenstapeling van geluid
voor hen die haar tonen nooit zijn verloren…
DOLLE NERO
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 gehuicheld
terwijl ze achterbaks spotten
vol groeiende afschuw
met de verwaande keizer
de burgers van Rome
juichten hun gebieder
met warrig denken toe
moedige onderdanen
verjaagden tenslotte
de gehate dwingeland
die in opdracht van een slaaf
een eind maakte
aan zijn verfoeid leven
uitroepende
welke grote kunstenaar
gaat in mij verloren…
Winterreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Het penseel van winteradem
walst tussen boom en struik
streelt verloren gevallen herfstbladeren
fluistert witte vlokken tot zacht tapijt.
Kleine kristallen schitteringen vallen zacht dwarrelend naar d'aarde
omgetoverd naar diamanten kleuren door winterse zonnestralen.…
LANGE MOUWEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
621 blijkbaar op die manier scoren
de een heeft er een
van een of andere stam
een ander draagt de naam
van een geliefde of z’n mam
weer een ander van z’n
favoriete voetbalclub of
een Jezus hangend aan het kruis
of een leeuwenkop op de rug
iets is ergens dan lijkt me
bij hen niet helemaal pluis
en mochten ze te veel en
te vaak hebben verloren…
De hartslag die hem macht gaf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 het laatste wat ik zag:
zwart starende ogen
die keken
hoe mijn ziel weggleed,
verloren
in het lichaam dat ik achterliet.
en hij
bleef voelen
aan de hartslag —
de hartslag
die hem macht gaf.…