8103 resultaten.
Alleen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
826 “Alleen”
Langs het raam,
door condens beslagen
lopen figuren
als vage schimmen
achter hun schaduwen aan
hersenspinsels
vervaagd en vertraagd
vanuit een troebel verleden
waar het niet was
wat het leek
waar de waarheid
geen werkelijkheid is
en de dagen
in twijfels aan je voorbij razen
en de nachten in nevelen
van…
winterwaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 vastgezet in ijs weerspiegelt
deze datum dat het zondag is
een droom in maart, voorbij zijn slaap
vol vergezochte beelden
wrevelig doch schoon –gewassen door de kou
‘ik hou van jou’ klinkt ver
de woorden rusten in je hoofd
op wacht, op andere tijden
en wetend dat
het voorjaar is beloofd
dus buigen we de kou
tot kromme lentebeelden, geel…
voor de gebrokenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 de zon schijnt
op ontbladerde bomen
takken gehuld in donkere herinneringen
stof in de zwervende wind
de trein raast in sporen
voorbij dierlijke klanken
achter gelaten in nevels
af en toe trekt een wolksluier op
haar nauwelijks
hoorbare snikken
ze zeggen dat ze lacht
een vrouw in foetushouding
weerspiegelt in stilstaand water…
Stiltespiraal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
644 Tussen muren van eenzaamheid
krijgt de stilte nauwelijks ruimte
in volume van leegte
herhaalt het vacuüm een spiraal
ook zonder jou gaat de zomer voorbij
dwalen dromen tussen geesten
van overleden vrienden
die hebben gezien hoe jij
geboren werd
in dit zonderlinge land van stilte
en falende voorbehoedsmiddelen
ben jij het ongewenste product…
Diep van binnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 de wereld glijdt voorbij
in mistig stille schimmen
zij raken met hun nat en kil
mij diep van binnen
kan ze niet ontwijken
er zijn geen heldere plaatsen
waar ik kom en wil verblijven
houdt iedereen mij in de gaten
heb mezelf al opgegeven
wil er niet meer zijn
weg gaan uit een wereld waar
geen plaats is voor mijn leven
ik glijd af
ga…
ongeluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Totdat de ambulance kwam,
toen was het plots voorbij.
Ik wist niet eens zijn naam....
en hij niet die van mij...…
sprakeloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 behalve al het losse gedoe
wat je zo noemt: wat woorden
die je nooit hebt gezegd
zoveel wat ongezegd bleef
maar ik begrijp het en ook niet
dat is de taal en voorbij de taal
alsjeblieft zeg iets
nee, zeg beter niets
ik denk aan jou schat
bijna zonder woorden…
Dit is mijn gebed
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.801 Geef me de kracht om
me uit te drukken
voorbij woorden.
En geef me vooral de kracht om
geduldig te zijn,
vertrouwen te hebben in alles
wat ik ontmoet en
in de stilte te leven van mijn hart.…
De vogels van morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 In niets voorbij, de aarde
nog aarde, de zee onbeademd, het stof
mager uit je borsten schuddend, omarmend
de vogels van morgen.…
Ze staan voorlopig weer in ‘t vet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
493 Lieve deugd wat ben ik blij
dat geschaats is weer voorbij
enkel en alleen het zien
vrat van mij een pond of tien.
Want al klinkt het ook absurd
steeds deed ik bij elke spurt
onderuit voor de T.V.
virtueel wel voluit mee.
Was het langer door gegaan
had de kans beslist bestaan
dat ik mager als een lat
dra de geest gegeven had.…
Herstelwerk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
440 Zo vaak mis ik het joch dat
Met zijn ogen voelde,
Met zijn handen de wereld
Kon verstaan, woordeloos kon
Begrijpen wat er voorbij was gegaan,
In seconden het besef had
Dat alles invoelbaar moest zijn
Om iets te betekenen te hebben -
Waar is het kind in mij gebleven?…
Een buitje doet wonderen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
465 Voorspeld een frisse regenbui,
die kwam en viel omlaag
En alles werd weer groen, fris,
nat, vogels tjilpten blij
Want die heerlijke frisse bui,
viel vandaag
die beestjes zagen de wormen komen
en de regen trok voorbij!…
windveren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 niets
meer dan
verlangen naar
‘buitengewoon’ verlegt hier
zijn betekenis
en God almachtig wist er, op
een haar na wat ik mis
de roze luchten zuchten luid
zij weten het niet beter, dan
dat wind op huid een schakel is,
een immerbloeiend jubelen
aaneengeschakeld luchtig
breidt het wolkendek haar kantwerk
duchtig uit
tot ver
voorbij…
Een visioen maar dan anders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 het is geen vraag meer
maar verdrongen stilstand
nu de wind de takken weer buigt
een tint er tussenin
noch het zwart in gesloten ogen
noch de nevel als gedempt wolkenlicht
een vorm van helder, die van geleende tijd
voorbij het lichaam dat ooit schaduw wierp
tussen brongras dat eertijds ons voedde
een voeg tussen nu, heden, wij, ons
hoe…
van binnen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
633 opeens was alles voorbij
en jij en ik allebei vrij.
jij ging verder alsof er niets was geweest
voor mij is het leven nu geen feest.
ik dacht dat we iets bijzonders hadden
maar jij had al direct een ander bij de kladden
kan dat dan al echt liefde zijn
of doe je ook haar weer pijn?…
oprechte uitnodiging (2)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
596 ik zwerf graag in jou, zeg ik
om de dorre bladeren
te horen spreken
de ontroering is soms niet meer
dan het zien van een uit de mist verschenen boom
die, ontbloot, opnieuw zijn weg moet vinden
zich alleen waant
wanneer de avondzon zijn roestige takken brandt
na een dag, te donker om volop te leven
het is zo voorbij, antwoordt het…
Laten sporen schaduw gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
513 kringen rond je pols bekeken
maar in je ogen
zie ik een heel ander beeld
de jaren hebben
stempels op je huid gedrukt
om het bestaan te structureren
uit opvoeding en verder leren
maar in ervaren
met liefde en verstaan
diepen lijnen minder uit
laten sporen schaduw gaan
ik lees het speelse
voel de warme kracht
in ogen die de tijd voorbij…
Kist na kist na kist...MH17
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
913 Onder de stralende zon
Een eindeloos ritueel
Kist na kist na kist
Van ruim naar wagen
Gevat, getild, geschouderd
Gedragen op gelijke wijze
Kist na kist na kist
Van ruim naar wagen
Een fles rolt voorbij
Rimpel in het ritueel
Kist na kist na kist
Van ruim naar wagen
Nog zoveel te gaan
De komende dagen
Kist na kist na kist
Van ruim…
Ver Laten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
791 winterbang zichzelf
niet tegen te komen
zoekt sneeuw houvast
de bomen, kijk, ze zwijgen
niets dat mij beweegt
oorverdovende stilte
hoopt zich op
geen tijd meer te verliezen
ik ga er aan voorbij
stilte,niets dan stilte
alle vergeten woorden
ze vallen zacht
zacht
zachtjes weg
in het nog onbeschreven wit
ik kan mijn zinnen…
Lief beest
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
654 hoorde er bij
net als die enkele muis
Veel warmte heb jij gegeven
je was er iedere dag
veel knuffels hebben we jou gegeven
je had een poeslief gedrag
In de periode van mijn verdriet
voelde ik mij getroost bij jou
je was een lief beest
het gezin hield gewoon van jou
Nu ben je er opeens niet meer bij
ook voor jou is eens het leven voorbij…
Bij afwezigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 ik zie, ik zie
wat jij niet ziet
het is groen en het beweegt
het slaapt niet
onttrekt zich aan tastbaarheid
holt achter blinde feiten, schuilt
in laaghangende schemer
oogst aanmaningen
en onbetaalde rekeningen
ergens lijkt bloed te stoppen
met stromen
aan verjaarde zonden voorbij
zou het zo eenvoudig zijn
is er droogte na het avondeten…
schemering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
498 tien over zes
zijn lijf is moe en murw, zijn ogen
tranen in een
wake zonder weten
zijn afgemeten pas verschijnt
verraadt dat zoekend slepen
van een toegeknepen dag
en zo
ontstaat de eerste wrok
voorbij de avondklok
de bank hangt nog gemelijk in
een hoek, zijn boek boeit korter
dan een snel respijt
om woorden te beheersen
moet…
Brandende Stad.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 In de tweede week van mei
Vloog een vijand hoog voorbij;
En lieten stalen vogels hun zware last neerdalen.
Brand, de stad brandt!
De stad kon slechts met haar ziel betalen.
Het hart werd een gat,
Dat eens bruisend klopte tussen de rivieren.
Een transplantatie heeft ervoor gezorgd,
Dat het hart modern, weer weelderig kan tieren.…
Geritsel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 terwijl jouw geur waar ons thuis
op is gebouwd vervaagt en
de smaak van je hongerige
mond en gretige vingers van
mijn begerige huid worden
gewist door de lauwe lenteregens
terwijl de zachte voorjaarswind
onze kille, harde woorden, met
afschuw gevuld, voorbij de warme
veiligheid van ons paradijs verdrijven
hoor ik het verre gefluister…
Lieve mama
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.014 Oh, wat zal ik je missen,
maar het belangrijkst is voor mij:
deze tijd vol pijn en lijden,
is nu eindelijk voorbij.…
BIJ HET RAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
683 Bij het raam ontdekken
dat de verte groter is
de hemel je eigen kathedraal is
de luchten je kasteel
Bij het raam ontdekken:
de rivier dat ben jij
opkomend en afgaand tij
alles gaat voorbij
Bij het raam ontdekken
woeste wind
steigerende storm
flitsend vuur
Bij het raam ontdekken
de rivier stroomt door het land
en door de tijd…
Leven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.626 - Een dier in de zonneschijn -
Te koekeloeren,
Zo ene bloem zien staan,
En een beestje voorbij zien gaan,
Zo lekker te loeren!
En als een kind te zijn!
- Een kind in de zonneschijn -
Iets liefs te zingen,
Zo vol van kindervreugd,
En van dartele jeugd,
En simpele dingen!
En een wijs mens te zijn!…
tegenstem
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
594 stel je voor
je krijgt een uitnodiging van de oorlog
koel en koud
nog even een kop koffie voor je gaat
bij de laatste slok
merk je dat de tijd al sterft
de straat marcheert voorbij
iemand roept:
we moeten de onschuld vermoorden
ieder verliest zich in de ander
samengeklit als een grote zwarte muur
die niet vallen wil
dan wordt het…
wit (voor J.Z.)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 gedeeld zwijgen
buigen de trage schemering
en hij voor de stilte
van het leven
het witte hart hangt
in de oneindige ruimte
de mooie woorden
moeten weg
kleuren verdwijnen
lossen op in witregels
er is niets van
het hier en nu
in het hart
van het zwart huist
in eeuwige verduistering
de absolute stilte
van de dood
de lege tredmolen voorbij…
Vlam
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
638 Er waakte heel lang
een vlammetje in mij
symbool van een liefde
haar tijd nu voorbij
Opgelaaide passie
door hete kussen,
ontstak in een liefde
door niemand te blussen
Die vurige blik
vol hartstocht, soms nijd
verdween uit je ogen
net als jij, met de tijd
Elk sprankje hoop
door jouw kilte gedoofd
Achter bleef slechts
een hoopje…