36198 resultaten.
Gotthardtunnel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 De bergen slorpen ons op
tunnel na tunnel, totdat
de stofzuiger van de tijd
stokt, stopt voor de Gotthardtunnel:
stilstaand verkeer, uren aan één stuk
alleen de zon gaat vooruit,
dalend net als ons humeur.
Far niente, far niente ……
Een kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 Ik hoor je naam
fluisteren in de wind
ik voel de zon hem
in mijn hart branden
heel de wereld zal veranderen
door de naam
de naam van een kind
Ik zie een paar
reikende handen
die de onze niet vindt
Is het een schande
nee als het maar –
maakt niet uit
door welke ouders
dan ook –
zal worden bemind…
wintervlinders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
421 in deze langste
nacht eet de draak
de zon op morgen
zal hij haar bevrijden
we stapelen
nieuwe woorden op
de oude in deze
donkere nacht
ze liggen onder
vuur duistere
krachten vieren
brandend hoogtij
wintervlinders
verzamelen zich
op onze
verlichte vensters…
ijstijden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 in dit onontgonnen
land van steen en ijs
van de dichtgevroren
ijszee en bevroren aarde
keert met het voorjaar
het licht in het
noorden terug
de hut een stipje
in de mist als
een kleine
aangespoelde kist
de koperrode zon
en het onbedwingbare
verlangen naar de verte
haar wezen verschuift
met de tijd…
we zagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 we zagen hoe
het licht op
de gevels viel
hoe de schaduw
in een zachte
dans de zon
verdrong hoe
vogels in stilte
afdaalden
we zagen hoe
de zinkende
stad in het
water wegkwijnde
laat me jullie
meenemen
mompelde het
water met de
hand voor de mond…
Vrijheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Als het
niet zo nodig meer moet
De zon en maan
En jij die eeuwig zwoegt
Treft geen zwijgen noch traan
Geen pen zal buigen
nu nog
Het zeker
weten verdwijnt
Maar toch
Creëren is weten
Wat nooit komen gaat
Laten we veranderen
Ach je weet hoe dat gaat…
Grace
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
606 steil boven de
cassave akker
explodereert de zon
ziel en lichaam
scheuren uiteen
in doornige entiteiten
striemende pijn
overwoekert haar
geschonden lichaam
tergend traag kruipen
de minuten tegen
een steile helling
tijd heelt geen wonden…
Kaarsjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Op dagen dat de zon
weer eens weigert te schijnen
omdat de mist te dicht is
steek ik ter verlichting
een kaarsje aan
en denk aan jou
Als jij in maanloze nachten
de slaap weer vervangt
brand ik in gedachten
een kaarsje voor jou
tot je uiteindelijk
mijn dromen verlicht…
lege zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 de windgeesten sliepen
van zonsopgang tot
schemering een
diepe lange slaap
Hypnos beval zijn zoon:
sus ze met deinende
dromen opdat ze
hun razernij vergeten
geen zee ging ooit ten
onder aan verlies of
van verdriet de lege
zee bracht alles samen…
de etser
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 de lange schaduw van een monnik
de schone was die buiten hangt
het dak vol gaten na de wervelstorm
verweerde muurtjes naast een
verlaten boerderij in de zon
sporen slechts van
menselijke aanwezigheid
kijk traag aandachtig naar
die verstilde langzame leegte…
moment opname
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
510 op kreupele takken
suist venijnige wind
over hoge populieren
terwijl het akkerland zucht
van zon en van droogte
want het water
blijft hangen
in een fel heldere lucht...
het beekje stond stil...en
gras werd er steeds dunner!…
Liber
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
504 En nu is het genoeg geweest
Hier eenzaam in de kast
Waar ’t leven mij niet past
En de leugen niet geneest
De vinger op de zere plek
Is anders zijn dan anderen
Maar zonder dat mijn ziel vertrekt
Zal mij dat nooit veranderen
Ik kom eruit, een trotse zoon
En veeg voorgoed mijn waarheid schoon…
De economie komt weer op gang
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
456 door me plotseling te realiseren
dat we hoogstwaarschijnlijk de ergste corona perikelen
overwonnen hebben
vervult dankbaarheid mijn hart
met de zon hoog aan de hemel lik ik genotvol
de slagroom van mijn ijsje
vanuit een nieuw verworven
stukje vrijheid
vervult dankbaarheid mijn hart…
gewicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 het gewicht van spijt
gevuld met wit verdriet
als dichte sneeuw dat
reikend gras verstikt
ruikt geen bloesem
ziet zon noch maan
het hangt daar maar
lomp en zwaar
onder het schaarse licht
woekert een rauw
verlies met het
klimmen van de tijd…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Het aanraken werd bezegeld met
een kus, samen in de prachtige
ondergaande zon in alle stilte.
De liefde waarop ik gehoopt had, kwam
heel dichtbij en werd echte
liefde voor altijd.…
nabij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 zorgvuldig strooit
hij het papiergeld
uit bij het huis van
zijn dode zoon
ritueel verbrandt
hij het dodengeld
dat in as opgaat
maar niet verdwijnt
de biljetten gaan
over naar de
voorouders in
het hiernamaals
zij kunnen nu
alles kopen
wat ze nodig
hebben
vader en de familie
zoeken elkaars
nabijheid schuiven
dichter…
Hondsster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 De zee, de zee
wie gaat er mee
naar het land van de grijnzende zon?
Ronden we de Kaap
of varen we blind
totdat we de Sirenen horen?
Laten we koersen op de sterren
Sirius lonkt
8,6 lichtjaren ver.…
Sionsberg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 Daar gaan ze dan zangers
in jubelzang met de levensvorst
diep in de borst
de berg Sion op
waarlangs de zon haar
eerste stralen schiet
rouw verdriet om dood
bij morgenrood in
‘t hemellicht verdrijft
witte klederen en
liefdevolle ogen het
wonder van de rivier…
geestverwant
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
452 in gestrekte uiterwaarden die aan het schone
schip voorbijgaan, op de rand van ‘t bed
met uitzicht op het noorden en de zon
die op het punt staat te vertrekken
soms wordt een gedachte groter dan
werkelijkheid, is het de verbeelding
die een eigen, seizoensgebonden leven leidt
zonder ooit op zichzelf te staan…
LUCTOR ET EMERGO.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
785 Zoon in ban van covid eng, liefs drie lange slepende jaren; tranendal
Moedermelk hoog geconcentreerd bracht uitweg en puik resultaat
Mama danst, springt, lacht en Schreeuwt het van de Daken!
Geloof is sterker dan Angst!…
Twee kontjes hoog
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 voorzichtig
hebben wij
elkaar afgetast
zacht en
liefdevol gepast
en genoten
geen geheime
plekjes vergeten
in het volle
licht van de
warme zon tussen
bloemen in de wei
wij en het gras
waren nog
lentegroen en
in genotvolle
spanningsboog
twee kontjes hoog…
Ik citeer niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Er valt een idee
over een liefdesaffaire
op haar gestifte lippen
wanneer de zon
als een koperen ploert
over het weekend schijnt;
Het is bijna werkelijkheid
haar stiltedromen
kan ik horen in het verlangen
ik probeer te begrijpen
waarom ze zo vaak
van idee verandert
Ik citeer niet
ik weiger haar hart te citeren.…
Een nazomerdag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Langzaam gaat een mooie nazomerdag dicht
en het donker plaats maakt voor het licht
roerloos hangt het lover
bloemen sluiten zich één voor één
gouden zon gaat onder
alles wordt sereen en zacht
maan verschijnt
en stilte omkleedt de nacht…
HEKEL AAN SCHOOL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 Een zoon weigert om uit bed te komen, hij zegt persistent
"De leerlingen en leraars vinden mij een akelige vent !
Geef me twee goede redenen om op te staan
en om naar die supersaaie school te gaan !"
Moeder zegt "Eén omdat je 40, twéé omdat je rector bent" ...…
Een zondagmorgen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
327 Een zondagmorgen die
nog traag begint
en waar de zon maar niet kan schijnen.
De wolken drijven
langzaam voort
en doen me denken aan wat komt.
De oorlogen gaan
ook vandaag weer verder
en mensen sterven
van de honger, van de pijn.
O, mocht het nu toch gauw
weer anders zijn.…
Vroeger licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
287 De zon schijnt donker
in mijn geloken ogen.
Mijn tong proeft niet
d'zoete smaak van toen.
Herinneringen verlichten,
Brandend in mijn hart.
Vervagen dag na dag,
In de mist van het heden&.…
En als de zon voor de uittocht uit haar zaal
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.152 En als de zon voor de uittocht uit haar zaal
Zich peinzend-artistiek staat te draperen,
Of zo -, Of zo -, en groenig irizeren
De feeërieke zomen van haar shawl,
En ongeduldig de avondster 't portaal
Ingluurt, of 't nog niet klaar is, dat proberen,
Hoe 't grootst effekt zal zijn van mooie kleren,
En maar vast waagt zijn blauwfonk'lend signaal…
Luchtkasteel
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
2.089 luchtkasteel
waar ik dromen kon de dagen
op de allerhoogste deel
met mijn vlindernet vol vragen
en mijn hemels gekrakeel
konden zij mijn zucht verdragen
was geen wervelwind teveel
Speels verdroomde ik verhalen
die ik speelde -één voor één
hoog daarboven voor de sterren
en de wolken om mij heen
die mij wenkend al van verre
ver voordat de zon…
DE ZON LIGT IN MIJN LINKER-HAND
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.604 De zon ligt in mijn linker-hand,
en zijpelt door mijn vinger-brand
van laag en logger bloed, in 't welkend westen,
op dak en doom, alover vout en veste.
De maan rijst uit mijn rechter-hand
en zeeft haar weemlend zilver-zand
alover wuiv'ge wake en schemer-weven
van 't graan, waar de aedmen, blauw, van 't graan in beven.…
Wat een weer..
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
704 De zon, die moet maar komen gaan,
De regen moet verdwijnen,
Want als het weer eens om zal slaan
Kan het zonnetje gaan schijnen.
Dan worden alle mensen blij
En zie je lachende gezichten,
Mensen voelen zich weer vrij
En ontdoen zich van hun meeste plichten..…