Alle inzendingen over de zon

36198 resultaten.

Sorteren op:

Gotthardtunnel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
De bergen slorpen ons op tunnel na tunnel, totdat de stofzuiger van de tijd stokt, stopt voor de Gotthardtunnel: stilstaand verkeer, uren aan één stuk alleen de zon gaat vooruit, dalend net als ons humeur. Far niente, far niente ……

Een kind

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik hoor je naam fluisteren in de wind ik voel de zon hem in mijn hart branden heel de wereld zal veranderen door de naam de naam van een kind Ik zie een paar reikende handen die de onze niet vindt Is het een schande nee als het maar – maakt niet uit door welke ouders dan ook – zal worden bemind…
c. ale8 april 2018Lees meer >

wintervlinders

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
in deze langste nacht eet de draak de zon op morgen zal hij haar bevrijden we stapelen nieuwe woorden op de oude in deze donkere nacht ze liggen onder vuur duistere krachten vieren brandend hoogtij wintervlinders verzamelen zich op onze verlichte vensters…
J.Bakx30 december 2018Lees meer >

ijstijden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
in dit onontgonnen land van steen en ijs van de dichtgevroren ijszee en bevroren aarde keert met het voorjaar het licht in het noorden terug de hut een stipje in de mist als een kleine aangespoelde kist de koperrode zon en het onbedwingbare verlangen naar de verte haar wezen verschuift met de tijd…
J.Bakx11 januari 2019Lees meer >

we zagen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
we zagen hoe het licht op de gevels viel hoe de schaduw in een zachte dans de zon verdrong hoe vogels in stilte afdaalden we zagen hoe de zinkende stad in het water wegkwijnde laat me jullie meenemen mompelde het water met de hand voor de mond…
J.Bakx18 januari 2019Lees meer >

Vrijheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Als het niet zo nodig meer moet De zon en maan En jij die eeuwig zwoegt Treft geen zwijgen noch traan Geen pen zal buigen nu nog Het zeker weten verdwijnt Maar toch Creëren is weten Wat nooit komen gaat Laten we veranderen Ach je weet hoe dat gaat…

Grace

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
steil boven de cassave akker explodereert de zon ziel en lichaam scheuren uiteen in doornige entiteiten striemende pijn overwoekert haar geschonden lichaam tergend traag kruipen de minuten tegen een steile helling tijd heelt geen wonden…

Kaarsjes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
Op dagen dat de zon weer eens weigert te schijnen omdat de mist te dicht is steek ik ter verlichting een kaarsje aan en denk aan jou Als jij in maanloze nachten de slaap weer vervangt brand ik in gedachten een kaarsje voor jou tot je uiteindelijk mijn dromen verlicht…

lege zee

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
de windgeesten sliepen van zonsopgang tot schemering een diepe lange slaap Hypnos beval zijn zoon: sus ze met deinende dromen opdat ze hun razernij vergeten geen zee ging ooit ten onder aan verlies of van verdriet de lege zee bracht alles samen…
J.Bakx15 november 2019Lees meer >

de etser

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
de lange schaduw van een monnik de schone was die buiten hangt het dak vol gaten na de wervelstorm verweerde muurtjes naast een verlaten boerderij in de zon sporen slechts van menselijke aanwezigheid kijk traag aandachtig naar die verstilde langzame leegte…
J.Bakx3 februari 2020Lees meer >

moment opname

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 510
op kreupele takken suist venijnige wind over hoge populieren terwijl het akkerland zucht van zon en van droogte want het water blijft hangen in een fel heldere lucht... het beekje stond stil...en gras werd er steeds dunner!…

Liber

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
En nu is het genoeg geweest Hier eenzaam in de kast Waar ’t leven mij niet past En de leugen niet geneest De vinger op de zere plek Is anders zijn dan anderen Maar zonder dat mijn ziel vertrekt Zal mij dat nooit veranderen Ik kom eruit, een trotse zoon En veeg voorgoed mijn waarheid schoon…

De economie komt weer op gang

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 456
door me plotseling te realiseren dat we hoogstwaarschijnlijk de ergste corona perikelen overwonnen hebben vervult dankbaarheid mijn hart met de zon hoog aan de hemel lik ik genotvol de slagroom van mijn ijsje vanuit een nieuw verworven stukje vrijheid vervult dankbaarheid mijn hart…

gewicht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
het gewicht van spijt gevuld met wit verdriet als dichte sneeuw dat reikend gras verstikt ruikt geen bloesem ziet zon noch maan het hangt daar maar lomp en zwaar onder het schaarse licht woekert een rauw verlies met het klimmen van de tijd…
J.Bakx19 juni 2020Lees meer >

Liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 587
Het aanraken werd bezegeld met een kus, samen in de prachtige ondergaande zon in alle stilte. De liefde waarop ik gehoopt had, kwam heel dichtbij en werd echte liefde voor altijd.…
Dick Voogd12 november 2020Lees meer >

nabij

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
zorgvuldig strooit hij het papiergeld uit bij het huis van zijn dode zoon ritueel verbrandt hij het dodengeld dat in as opgaat maar niet verdwijnt de biljetten gaan over naar de voorouders in het hiernamaals zij kunnen nu alles kopen wat ze nodig hebben vader en de familie zoeken elkaars nabijheid schuiven dichter…
J.Bakx28 februari 2021Lees meer >

Hondsster

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
De zee, de zee wie gaat er mee naar het land van de grijnzende zon? Ronden we de Kaap of varen we blind totdat we de Sirenen horen? Laten we koersen op de sterren Sirius lonkt 8,6 lichtjaren ver.…

Sionsberg

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
Daar gaan ze dan zangers in jubelzang met de levensvorst diep in de borst de berg Sion op waarlangs de zon haar eerste stralen schiet rouw verdriet om dood bij morgenrood in ‘t hemellicht verdrijft witte klederen en liefdevolle ogen het wonder van de rivier…

geestverwant

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 452
in gestrekte uiterwaarden die aan het schone schip voorbijgaan, op de rand van ‘t bed met uitzicht op het noorden en de zon die op het punt staat te vertrekken soms wordt een gedachte groter dan werkelijkheid, is het de verbeelding die een eigen, seizoensgebonden leven leidt zonder ooit op zichzelf te staan…
Iniduo24 maart 2023Lees meer >

LUCTOR ET EMERGO.

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 785
Zoon in ban van covid eng, liefs drie lange slepende jaren; tranendal Moedermelk hoog geconcentreerd bracht uitweg en puik resultaat Mama danst, springt, lacht en Schreeuwt het van de Daken! Geloof is sterker dan Angst!…

Twee kontjes hoog

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 430
voorzichtig hebben wij elkaar afgetast zacht en liefdevol gepast en genoten geen geheime plekjes vergeten in het volle licht van de warme zon tussen bloemen in de wei wij en het gras waren nog lentegroen en in genotvolle spanningsboog twee kontjes hoog…
wil melker7 september 2023Lees meer >

Ik citeer niet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 517
Er valt een idee over een liefdesaffaire op haar gestifte lippen wanneer de zon als een koperen ploert over het weekend schijnt; Het is bijna werkelijkheid haar stiltedromen kan ik horen in het verlangen ik probeer te begrijpen waarom ze zo vaak van idee verandert Ik citeer niet ik weiger haar hart te citeren.…
Arnold Roodkop16 september 2023Lees meer >

Een nazomerdag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 603
Langzaam gaat een mooie nazomerdag dicht en het donker plaats maakt voor het licht roerloos hangt het lover bloemen sluiten zich één voor één gouden zon gaat onder alles wordt sereen en zacht maan verschijnt en stilte omkleedt de nacht…
Ria20 september 2024Lees meer >

HEKEL AAN SCHOOL

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
Een zoon weigert om uit bed te komen, hij zegt persistent "De leerlingen en leraars vinden mij een akelige vent ! Geef me twee goede redenen om op te staan en om naar die supersaaie school te gaan !" Moeder zegt "Eén omdat je 40, twéé omdat je rector bent" ...…

Een zondagmorgen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 327
Een zondagmorgen die nog traag begint en waar de zon maar niet kan schijnen. De wolken drijven langzaam voort en doen me denken aan wat komt. De oorlogen gaan ook vandaag weer verder en mensen sterven van de honger, van de pijn. O, mocht het nu toch gauw weer anders zijn.…
Adeleyd27 juli 2025Lees meer >

Vroeger licht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 287
De zon schijnt donker in mijn geloken ogen. Mijn tong proeft niet d'zoete smaak van toen. Herinneringen verlichten, Brandend in mijn hart. Vervagen dag na dag, In de mist van het heden&.…

En als de zon voor de uittocht uit haar zaal

poëzie
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.152
En als de zon voor de uittocht uit haar zaal Zich peinzend-artistiek staat te draperen, Of zo -, Of zo -, en groenig irizeren De feeërieke zomen van haar shawl, En ongeduldig de avondster 't portaal Ingluurt, of 't nog niet klaar is, dat proberen, Hoe 't grootst effekt zal zijn van mooie kleren, En maar vast waagt zijn blauwfonk'lend signaal…

Luchtkasteel

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.089
luchtkasteel waar ik dromen kon de dagen op de allerhoogste deel met mijn vlindernet vol vragen en mijn hemels gekrakeel konden zij mijn zucht verdragen was geen wervelwind teveel Speels verdroomde ik verhalen die ik speelde -één voor één hoog daarboven voor de sterren en de wolken om mij heen die mij wenkend al van verre ver voordat de zon…

DE ZON LIGT IN MIJN LINKER-HAND

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.604
De zon ligt in mijn linker-hand, en zijpelt door mijn vinger-brand van laag en logger bloed, in 't welkend westen, op dak en doom, alover vout en veste. De maan rijst uit mijn rechter-hand en zeeft haar weemlend zilver-zand alover wuiv'ge wake en schemer-weven van 't graan, waar de aedmen, blauw, van 't graan in beven.…

Wat een weer..

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
De zon, die moet maar komen gaan, De regen moet verdwijnen, Want als het weer eens om zal slaan Kan het zonnetje gaan schijnen. Dan worden alle mensen blij En zie je lachende gezichten, Mensen voelen zich weer vrij En ontdoen zich van hun meeste plichten..…