5009 resultaten.
DE BLOEIENDE BOOMGAARDEN.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.665 Maar buiten, zie, bij verdre buur en buur,
Staan daar, als zij, de witgehuifde allen,
In dichte droom van honderdjaarge slaap,
Maar wachtend op de tred van vlugge knaap,
Op blijd rumoer, luid-ruchtig horen-schallen,
En lichte blik over omrankte muur?
April 1912.…
Wat blijft.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.162 We zongen vreugdeliedjes bij het ochtendlicht
en streelden met de handen voor 't slapen.
Die goede dagen, maanden en de jaren,
zijn als een droom aan ons voorbij gegaan.
Als velden wit of diep bevroren,
door koning winter uit het noorden.
Ook dán nog zie ik, rode roze rozen staan,
in 't morgenlicht, geboren in het oosten.…
Als de lente verzaakt
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
592 doek te zwaar
voor jouw schouder;
ben je bij mij niet geborgen
wordt mijn kracht, holle macht
mijn liefde een steen des aanstoots
veranderen mijn oren
in een lange schacht
waar kwelling enkel op
kwelling wacht
goud smelt soms
bij koude
regen bevriest vaak
door uitzichtloos verdwalen
ga maar vroeg
ga maar
ik hoop dat een diepe slaap…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
521 Voor onze beginnende lezertjes en allen die hen daarbij helpen:
Gil gal geel
Blaad-jes heel erg veel
Rat rit rood
Blaad-jes gaan nu dood
Her her herfst, wat ben je mooi
Kleu-ren, bonte tooi
Pad pad pad-de-stoel
Zie er een he-le-boel
Gaap gaap gaap
Voor de eek-hoorn bijna win-ter-slaap
Eerst nog zoek zoek zoek
Ei-kels, noot-jes…
het verlaten huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 het huis werd uit zijn slaap geschud, het verborg
zijn dromen over metaforen en dankbare
herinneringen, nu staat het met hout gestut
tegen de steigers van de werkelijkheid
gebogen muren die nederig buigen tegen
de ondergang van welvaart kreunen
nu de herfst haar takken met geweld
door de scheuren naar binnen mompelt
het gezin vertrokken…
Doodmoe
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
837 glimlachte; wij begrepen elkaar
De dood bood mij de rechterhand
ja, hij nodigde mij, als het ware uit
Ik breng je zo naar de andere kant
wanneer ik jou in mijn armen sluit
De dood zuchtte: O ik ben doodop
ik moet even rusten aan jouw zijde
Tja ik heb ook zoveel aan mijn kop
ik moet te vaak misère verspreiden
De dood daalde weg in diepe slaap…
Voorjaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 Stil en bijna schuchter ontworstelt het groen zich uit haar lang verworven slaap.
Met de wortels in het oude, reikt de hoop weer naar het blauw.
Er druppelt warmte uit de dauw..
-
Het water deint van al het onderhuids beleven.
Een kikker kwaakt, libelles scheren af en aan.…
MAANLICHT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.593 De duinen lagen,
Als reuzen door de slaap verslagen,
In glimmend pantser breed ter neder.
Een zeemeeuw sloeg de zilverveder,
Dreef door het zilver van de heemlen,
En bleekte weg in 't zilverscheemlen
Boven de zee van licht doorglommen,
Waar kleine slaaprige golfjes zwommen.…
Een misantroop voor enkele weken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
493 Hij wil gewoon gaan slapen.
En nimmer meer ontwaken.
Al dat gezeur aan zijn hoofd.
Zijn liefde voor haar is nog niet gedoofd.
Althans dat hoopte hij maar.
Het is nog steeds niet zonneklaar.
Hij kan niet anders dan zijn hart breken.
Hij is een misantroop voor enkele weken.…
Ochtendlach
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
555 lach
Een lach, zo verborgen nog, op dat slaperige gelaat
Maar toen ik dat voor de eerste keer zag…
Het is het moment waarop God ontstaat
God zegt en maakt mij daarmee een bekeerling
Mooi hè, zij is mijn volmaakte en mooiste schepping
En ik zeg: zij is Uw weerspiegeling
Sinds zij in de wereld is, verloopt alles harmonieus
Zelfs met jouw door slaap…
als?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
588 niets van wat je bent is nog het begin
van wat je bent geweest, wel dezelfde
ogen maar het licht is breekbaar
zoals een ent in de vorst
zeg me dat je me begrijpt, wil je de morgen
nog ontmoeten of laat jij de nacht in jou
verstijven, het opslaan voor de eeuwigheid
waar stilte geen zonde is
geef me dan voor we slapen gaan een laatste
knuffel…
moederinstinct
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 breekt het hardste licht in het glas tot een regenboog
af en toe trekt ze haar vochtige ooglid dicht met vertoornd hart
de overvloedige tranennevel wit en grijs soms crêmezwart,
tot haar bloedvaten klaren de iris in blauwwitte levenskoralen
en als de zon dan komt pralen, kan ze weer diep ademhalen
de maan wil ons glinsterend zilverig de slaap…
Naar school
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
850 Mijn kleine vent
vier jaar geleden liefdevol ontvangen
de zoon van mijn zoon
na een ontembaar verlangen
Wat maak je allemaal mee
je leert drinken, eten, slapen, spelen,
maar ook houden van
iemand die er altijd voor je is, om je te strelen
Omrollen, kruipen en lopen
luisteren, begrijpen en zien
praten van iets naar hele zinnen
tellen van…
Gij wast aan mij gelijk de winde
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.176 Dra zult gij 't glanzend voorhoofd beuren
tot waar mijn slapen komm'rend staan:
zo ziet men, wild, een winde geuren
naast 't wegend rijpen van het graan.
o, 'k Ben geen sterke; moe-gedragen,
verzwaart vaak de angst mijn levens-last;
maar 't is mij waar 'k uw wasdom schrage,
of blijde een échte steun me omwast.…
Jij bent de ochtendstond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 De een draagt immers een ziekte
de ander denkbeeldig
steeds geweren bij maanlicht
en kinderen slapen 's nachts.
Geschiedenis
mag ooit verdiend zijn.
Men zegt dat ieder mens
zich drie generaties kan herinneren
zelfs elk detail van de kamers ver weg
en schaduwen waarschuwen je immer.…
De sporen na het feestgedruis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
659 Pizza dozen, lege flessen,
afwas en nog meer,
sluipende wolven slapen nu
vermomd als nette heer.
De sporen na het feestgedruis
dat wissen ze niet uit,
het dak ja dat ging eraf
vuurwerk door de ruit.
De menigte betrad dit pand
vol verwachting en plezier,
het ging goed tot aan de brand
zaten op een rodeo stier.…
In het schelle schaduwloze licht van het ziekenhuis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 het schelle schaduwloze licht
in de lange
hal van het ziekenhuis
tekent de
behandeling op haar gezicht
geroezemoes een mensenrij
zit te wachten
op de taxi voor de rit naar huis
dichtbij elkander
rondom de koffiemachine het
gebabbel: blij om straks weer in
het eigen bed
te kunnen slapen
terwijl de verpleegkundige in…
Niks zeggen is ook veelzeggend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Mijn lijf en spiegelbeeld lag nog diep in slaap
ik gaap mij nu wakker, beluister de merel en mees
voel me even na weer een droom intensief wees.
Ik sluit het gordijn, draai de zandloper terug
rust voor het krieken nog even hier rug aan rug.…
Outcoming
hartenkreet
5.0 met 28 stemmen
576 Menig man riep: “Slaap maar een nachtje bij mij”
Dan zijn de gedachten voor vrouwen snel voorbij
“Hoe werkt dat seks met een vrouw”
Van deze vraag werd ik elke keer flauw.
Soms komt de gedachte maar weer terug in de kast
Dat voelt veilig en ben ik niemand tot last.…
DURF EEN NAAM TE NOEMEN
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.119 Ik sta met hem op, ga met hem slapen
en tussen de sterren zie ik hem fonkelend staan
en moest de donkerste nacht hem ooit weer vervagen
dan nog blijft hij dat licht waarmee ik verder kan gaan.…
Imbolc
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Geduldig wachten wortelstok,
zaad en bloembol;
slapen vleermuis, korenwolf
en egel in hun hol;
in stilte groeit het lam
in de ooienschoot;
enkel het sneeuwklokje
geeft zich voorzichtig bloot.…
aanwijzingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 slaak drie ademtochten voor de slaap, roep met trage wenteling bestendigheid op.
breng iets onder woorden wat niet anders te zeggen valt, in een taal die misschien het lezen waard is.
denk aan rozen in de winter. laat je droom jou aankijken, heb de moed om haar te zien, haar te zijn.…
de wakkere en de slapende
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
461 ofschoon deze wereld mij
constant in een verbeterde
staat van Zijn wil zien, verzet
ik me onvermoeibaar om mijn
gesettelde aanwezigheid
te behouden
telkens wordt de ruimte
in de binnencirkel afhankelijker
van hen die zich bij me
hebben geschaard, daar wij
bij een horde horen die schijnbaar
” wakker “ is
merkwaardig, mijn slaap
is niet…
drup drup
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 het toilet is boven, tegenover
de slaapkamer, een fijn gegeven
daar mijn kleine tingeling zich
telkens 3 x per uur geroepen
voelt om even uitgelaten
te worden
ik doe wat hij zegt, hij
is me dierbaar en ik geef
hem met graagte mijn hand
doch mijn slaap neemt
afstand van mijn
ontoegeeflijk verlangen
om mij als personage
in diepe rust te…
Ommegang
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
602 Kinderen slapen in karren. Grootmoeders dragen hun eigen weerspannige lijf. Het beklijft.
Ik hou het heel hard tegen. Knijp mijn ogen dicht. Een dikke hete druppel rolt richting straatstenen.
Zo ook de heilige Maria. Eén enkele schitterende bloedende traan. Zoals van haar wordt verwacht.
Een herder wordt in een ambulance gehesen.…
Morpheus
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
628 En weer valt de nachtvlinder
in diepe slaap
de maan was nog nieuw
en aardedonker
zij hoorde en zag nergens
sterrengeflonker
en viel in de armen van
morpheus de aap
O pardon, ik beledig toch niet
die enclave
van klassiek latijn en archaïsch
grieks
die morpheus was mythisch, iets puur olympieks
geen aap maar een god uit een
helleense…
Opgekropt verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
539 Ze rijkt haar hand
naar haar kleine meisje
Sust haar
Troost haar
Wiegt haar
Tot ze weer in slaap valt.…
Muziekensemble
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
313 Kunnen we niet slapen?
Hoeveel van wie we zijn
is daar door onszelf gekozen?
Hoeveel van wie we daar werden
is nooit aangeboden?
En hoeveel is daar aan ons blijven kleven omdat het bleef wederkeren?…
Waarom zou hij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 Als jij je de straat nog herinnert
het zicht vanuit het raam
van een slaap-
woon-
voor zijn part één
badkamer als verzamelnaam
voor meerdere mogelijkheden
vanaf een zoveelste verdieping
of lager
de dagen en nachtenlang
voor je blijft zien
over de daken van schuurtjes
kijkend
onderbuurtjes uit de wijken
hoe ver je reiken kon
al vliegend…
zij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
124 je plukt de hemel voorbij de wolken
en aardt me langs de hoogste bergen
en draagt me uit de diepste dalen
***
telkens als de nacht me het teken geeft
kus ik zacht je ogen, je droomt in het
bewegen en deint als een golf
die haar kind in de armen wiegt
ik maak je niet wakker, jouw slaap
is het baken dat ik vind wanneer jij
ontwaakt in…